ตอน ชู้ยัดไม่เข้า
เคนจับร่างอวบอัดของเมย์ให้นอนราบลงไปกับโซฟาหนังตัวใหญ่ แสงไฟสลัวตกกระทบลงบนหน้าท้องแบนราบและเรียวขาขาว เขาคุกเข่าลงกลางหว่างขาของเธอ แยกเรียวขาคู่สวยออกกว้างอย่างถือวิสาสะ ก้มหน้าลงต่ำ เลื่อนริมฝีปากผ่านหน้าท้องมุ่งตรงสู่ใจกลางความลี้ลับ แพนตี้ตัวบางถูกเกี่ยวรูดออกไปพ้นทางปลายเท้า เผยให้เห็นร่องสวาทสีหวานที่บัดนี้เปียกชุ่มเยิ้มไปด้วยน้ำหวานแห่งความกระสัน
หมาป่าหนุ่มไม่รอช้า แบะกลีบเนื้อนุ่มออกแล้วส่งเรียวลิ้นร้อนชื้นสากระคายตวัดเลียลงบนติ่งเสียวของเมย์อย่างชำนาญ รัวลิ้นเข้าออกดูดกลืนน้ำสวาทราวกับคนหิวกระหายน้ำกลางทะเลทราย แผล๊บ! ๆ ๆ
"อ๊าาา! อ๊ายยย! เคน เมย์เสียว ซี๊ดดด ตรงนั้น มัน อื้อออ!" เมย์แหงนหน้าขึ้นฟ้า บิดเร่าร่างกายไปมาบนโซฟา มือบางทั้งสองข้างจิกสับลงบนพนักพิงเพื่อระบายความเสียวซ่าน ท่าทางที่ดิ้นพล่านและสีหน้าหยาดเยิ้มของเธอมันช่างดูร่านสวาทอย่างที่สามีตามกฎหมายของเธอไม่เคยเห็นมาก่อนในชีวิต
ความร่านสวาทที่ถูกปลุกเร้าจนกู่ไม่กลับทำให้เมย์ยอมทำในสิ่งที่ผมไม่คาดคิด เธอพยุงตัวลุกขึ้นนั่งตามแรงดึงของเคน จ้องมองแท่งเอ็นไซส์ั์ขนาดห้าสิบแปดของเคนที่ผงาดอยู่ตรงหน้า เมย์เม้มริมฝีปากชั่งใจอยู่เสี้ยววินาที ก่อนจะยอมก้มหัวลงไป นำริมฝีปากอวบอิ่มดูดส่วนหัวหยักสีเข้ม และเริ่มออกแรงอมดูดท่อนเอ็นของชายชู้อย่างหิวกระหาย ลิ้นเล็กตวัดเลียสลับกับการดูดกินจนสุดโคน เสียงเนื้อผ้าและเสียงดูดกลืนดัง จ๊วบๆทะลุผ่านเครื่องดักฟัง
"ซี๊ดดด! เมย์ โคตรดี ดูดแรงๆ แบบนั้นแหละ เมียใครวะร่านได้ใจจริงๆ" เคนครางกระเส่า มือหนากดหัวของเมย์เข้าออกตามจังหวะความ้า
หลังจากปรนเปรอจนได้ที่ เคนจับเมย์นอนราบลงไปอีกครั้ง แยกขาขาวเนียนของเธอออกกว้างพาดขึ้นบนบ่าหนาของเขา เคนจับแท่งเอ็นขนาดใหญ่โตมโหฬารจ่อเข้ากับรอยแยกอันฉ่ำแฉะ ร่องรักของเมย์ที่แทบจะไม่เคยมีชายใดล่วงล้ำนอกจากสามีตามกฎหมายอย่างผม เคนสูดลมหายใจลึก กดยัดความใหญ่โตสวนพรวดเข้ามาในร่องสาวหวังจะเผด็จศึกภรรยาคนสวยของชาวบ้าน
ทว่า...
ความใหญ่โตเกินขนาดของชายชู้กลับติดขัด ร่อวสวาทของเมย์คับแน่นและบีบรัดแน่นเกินไป ทันทีที่ส่วนหัวหยักมุดทะลวงผ่านรอยแยกเข้าไปได้เพียงครึ่งทาง ความเ็ปอย่างรุนแรงก็แล่นเข้าจู่โจมร่างกายของเมย์ทันที
"โอ๊ยยย! เจ็บ! เคน เมย์เจ็บ! เอาออกไปก่อน ฮึก!"
เมย์หน้าถอดสี ซีดเผือดทันตา หยาดน้ำตาเม็ดโตเอ่อล้นปริออกมาจากหางตาทั้งสองข้าง ความเ็ปทางร่างกายที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันในวินาทีนั้น มันเปรียบเสมือนฝ่ามือล่องหนที่ตบเข้าที่หน้าของเธออย่างแรง ดึงสติสัมปชัญญะและความรู้สึกผิดชอบชั่วดีที่เคยถูกกามราทีมอมเมาให้กลับคืนมาในพริบตา ภาพใบหน้าของสามีและความทรงจำในวันแต่งงานฉายชัดเข้ามาในสมองรวดเร็ว
แต่เคนกลับคิดว่าเมย์แค่แกล้งสำออยตามประสาผู้หญิง เขาไม่ยอมหยุด สะโพกสอบยังคงพยายามดันกระแทกซ้ำเพื่อยัดเยียดความใหญ่โตเข้ามาให้สุดโคน "เอาน่าเมย์ แป๊บเดียว เดี๋ยวก็เสียว เจ็บแป๊บเดียวเองคนดี"
"ไม่เอาแล้ว! พอก่อนเคน! เอาออกไปเดี๋ยวนี้! ฮือออ! ๆ ๆ ๆ"
ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีตีรวนจนอกจะแตก เมย์รวบรวมเรี่ยวแรงทั้งหมดที่มีผลักอกของเคนออกสุดแรงเกิดพร้อมกับะเิเสียงร้องไห้โฮออกมาดังลั่นสตูดิโอ เธอสะอื้นไห้จนตัวโยน น้ำตาไหลพรากอาบสองแก้มกลบสีหน้าฉ่ำเยิ้มเมื่อครู่จนหมดสิ้น
"เมย์ทำไม่ได้ ฮือ! ๆ เมย์ทำไม่ได้จริงๆ เมย์มีสามีแล้ว เมย์รักพี่เอก เมย์จะทรยศเขาไม่ได้ ฮึก เมย์ขอร้องลุกออกไปนะเคน ฮือออออ!"
เสียงร้องไห้โฮอย่างบ้าคลั่งไร้สติและคำปฏิเสธทั่งน้ำตาของเมย์ ทำเอาหมาป่าหนุ่มอย่างเคนถึงกับหน้าถอดสีและไปไม่เป็ ท่อนเอ็นที่แข็งค้างปวดหนึบทำเอาเขาทำตัวไม่ถูก เมื่อเห็นท่าไม่ดีว่าเหยื่อกำลังร้องไห้แทบขาดใจและอารมณ์เตลิดเปิดเปิงไปไกลเกินกว่าจะกู่กลับ เคนถอนแก่นกายที่เข้ามาเพียงครึ่งหัวออกและพยายามแกล้งทำเป็สุภาพบุรุษ เดินเข้าไปหมายจะลูบหัวปลอบประโลมเธอ
"เมย์ ใจเย็นๆ ผมขอโทษ ไม่ทำแล้วครับ" เคนเอ่ยเสียงนุ่ม เอื้อมมือจะไปแตะไหล่บาง
"อย่ามาจับ! ออกไปก่อน ขอเมย์อยู่คนเดียว! ออกไปเดี๋ยวนี้! ฮืออออ!" เมย์สะบัดหน้าหนีด้วยความรังเกียจ สลัดมือของเคนออกอย่างแรงทั่งน้ำตา เธอรังเกียจััของชายชู้ และรังเกียจความร่านสวาทของตัวเองเมื่อครู่นี้จนแทบจะทนไม่ได้
เคนเห็นท่าทางเด็ดขาดและเสียงร้องไห้โฮที่ไม่ยอมหยุด เขาประเมินสถานการณ์แล้วว่าขืนดื้อดึงขืนใจตอนนี้ แผนการทั้งหมดอาจจะพังพินาศและเสียงานใหญ่ได้ เขาจึงยอมคว้ากางเกงมาสวมใส่ ยอมถอยทัพและเดินเลี่ยงออกไปนอกห้อง ปล่อยให้เมย์อยู่ตามลำพังในสตูดิโออันเงียบงัน
เมย์นอนขดตัวเป็กุ้ง ร้องไห้สะอื้นไห้โฮอยู่บนโซฟาเป็เวลานานนับชั่วโมง ความเงียบงันรอบตัวยิ่งขยายความรู้สึกผิดบาปในใจให้ใหญ่โตจนเธอแทบหายใจไม่ออก เสียงร้องไห้คร่ำครวญปานจะขาดใจดังระงม ก่อนที่เธอจะค่อยๆ พยุงร่างกายที่สั่นเทา ลุกขึ้นมาหยิบเศษเสื้อผ้าที่ยับยู่ยี่มาสวมใส่ จัดแต่งทรงผมด้วยมือที่สั่นระริก และเดินร้องไห้เงียบๆ ออกไปขึ้นรถ ขับรถกลับบ้านพร้อมกับตราบาปและความรู้สึกผิดที่ฝังลึกในใจ
ตัดภาพกลับมาที่ห้องทำงานอันมืดมิดและเย็นเฉียบของผม ผมนั่งเบิกตากว้างในความมืด สวมหูฟังคุณภาพสูงรับฟังเหตุการณ์ทั้งหมดตลอดยามค่ำคืน เสียงลิ้นที่ดูดเลีย เสียงครางร่าน และปิดท้ายด้วยเสียงร้องไห้โฮปานจะขาดใจของภรรยาเพราะความรู้สึกผิด มันไม่ได้ทำให้ผมรู้สึกสงสารเลยแม้แต่น้อย ในทางกลับกัน มันกลับกลายเป็ยาปลุกเซ็กส์ชั้นเลิศที่ทำให้ความโรคจิตในกายของผมพุ่งทะยานจนฉุดไม่อยู่
ความรู้สึกเสียวซ่านมหาศาลแล่นแปล๊บไปทั่วไขสันหลัง การที่ได้รับรู้ว่ากำแพงของเมย์เกือบจะพังทลาย และความเ็ปสร้างความทรมานใจให้เธอขนาดนี้ มันตื่นเต้นจนผมทนไม่ไหว ผมล้วงมือเข้าไปใต้ร่มผ้า ชักรูดแท่งเอ็นของตัวเองอย่างบ้าคลั่งและป่าเถื่อนคาเก้าอี้ทำงาน