เมื่อมาถึงถ้ำที่เขาพบกับเหยนจิติญญาตำราวิชาต่อสู้ เขาก็นั่งปรับอารมณ์ก่อนจะปลุกเหยนให้ตื่น
เมื่อเหยนตื่นมาก็รู้เลยว่าเหลยเฟิงติดปัญหาอะไร เหยนกล่าวเ้าใช้จิตตรวจสอบได้แค่ของบางอย่างหรือ
เหลยเฟิงตะลึงท่านรู้ด้วยหรือ
แน่นอนปัญหาของแต่ละคนก็เหมือนกันหมด
แล้วข้าต้องทำยังไงหรือถึงทำได้สำเร็จ
เข้าฝึกฝนถูกแล้วเพียงแค่ขาดบางอย่างไปเท่านั้นเอง เหอยังไงก็จะช่วยเ้าแล้ว เหยนถอนหายใจ
จากนั้นก็บอกเหลยเฟิง เ้าไปเอาสมุนไพรเหลานี้มาแล้วข้าจะหลอมโอสถคลายจิตให้เ้าแล้วเ้าก็จะฝึกสำเร็จเสร็จสินขั้นเเรก
เหยนโบกมือเบาๆกระดาษแผ่นนึ่งก็ลอยไปหาเหลยเฟิง ในนั้นเขียนชื่อสมุนไพรไว้หลายอย่างเช่น
หย้าคลายหมอก,ดอกตะวันสามแซก,ดอกเซียนกระจ่าง,ดอกจิตกระจ่างและดอกกำจาย
สมุนไพรเหล่านี้เป็สิ่งที่ขาดไม่ได้ถ้าเ้าจะฝึกขั้นแรกให้สำเร็จ เ้าไปเอามาให้ข้าแล้วข้าจะหลอมเป็โอสถคลายจิดให้เ้า
เหลยเฟิงเห็นสมุนไพรก็นักใจอยู่บ้างเพราะบางชนิดนั้นหายาก แต่อย่างไรก็ตามเขาจะไม่ยอมแพ้ถ้าไม่ได้ทำจนสุดความสามารถ
หลังจากอ่านดูจนหมดแล้วเหลยเฟิงก็ออกจากถ้ำและตามหาสมุนไพรตามที่้าทันที ป่าแถบนี้เหลยเฟิงรู้จักดีและเขายังรู้ว่าสมุนไพรบางชนิิดอยู่จุดไหนด้วย
ไม่นานเหลยเฟิงก็ได้หย้าคลายจิดมาเรียบร้อยและเขายังรู้อีกทีว่าดอกตะวันสามแซกอยู่ที่ไหน
เหลยเฟิงตรงไปหาจุดที่มีดอกตะวันสามแซกอยู่ทันที ที่ที่ดอกตะวันสามแซกอยู่นั้น ช้อนอยู่ลึกพอสมควรเลยทำให้เหลยเฟิงพบสมุนไพรสองสามอย่างระหว่างทางเขาจึงเกับไปด้วย เพื่อเอาไปขายทำทุนซื้อสมุนไพรบางยางที่ตนคิดว่าหายากที่สุด
ในตอนนั้นเองเหลยเฟิงก็รู้สึกได้ว่ามีแอพตามเขามา ทำให้ตอนนี้เขาระวังตัวมากขึ้นแถวนี้ก็เป็ป่าลึกพอสมควรเหมือนกัน หรือว่าจะเป็พวกโจรป่าแต่ถึงแม้ว่าแถวนี้จะเป็ป่าลึกแต่ไม่ได้ลึกมากเกินไปทำไมถึงมีพวกโจรป่ามาป้วนเปี้ยนแถวนี้ละหรือว่าพวกมันก็รู้ว่าแถวนี้มีสมุนไพรอย่างดอกตะวันสามแซกเช่นกัน
ขณะที่เหลยเฟิงกำลังเร่งฝีเท้าก็มีคนสองคนะโออกมาขวางเขาไว้
เ้าหนูจะรีบไปไหนรือแถวนี้ใกล้กับป่าลึกทำไมถึงมีเด็กเข้ามาถึงได้นะ
พวกเ้าเป็ใครข้ามีธุระเร่งรีบอย่ามาขวางทางข้าถ้าไม่อยากเจ็บตัว
จุ๊จุ๊ เ้าเด็กนี่ปากเก่งหว่ะแต่ฝีมือจะเก่งเหมือนปากมั้ยนะ พวกข้าคือโจรป่าของป่าแถบนี้ ถ้าเ้าไม่อยากตายก็ส่งของมีค่ามาซะดีๆแล้วพวกข้าจะพิจารณาการไว้ชีวิตเ้า
ที่แท้ก็เป็พวกชิงหมาเกิดนี่เองคิดว่าข้ากลัวหรือ เอาอย่างงี้ถ้าพวกเ้าส่งของมีค่ามาให้ข้าข้าจะปล่อยพวกเ้าไป
โอหังกล้าอวดดีต่อหน้าข้าไม่อยากมีชีวิตแล้วสินะ ฆ่ามันซะแล้วปล่อยให้สัตว์มากินมัน
ได้เลยโจรคนหนึ่งยิ้มอย่างชั่วร้ายเดินเข้าไปหาหาเหลยเฟิงโจรคนนี้มีระดับเหนือกว่าเหลยเฟิงสี่ขั้นเลยที่เดียว
ชีพจรยุทธขั้นนึงหรือ ฮึ ก่อนจะสู้กับเฟิงชิงเทียนก็ให้เ้าเป็คู่ซ้อมก่อนแล้วกัน เหลยเฟิงไม่รอข้าเขารีบร่ายรำท่วงท่าวิชามัดทะลายเมฆาทันที แค่สามลมหายใจเขาก็ต่อยออกไปเต็มแรง
โจรคนที่เดินเข้ามาตาเบิกโพลงคิดจะกระตุ้นพลังเพื่อต้านรับแต่ก็สายเกินไปเพียงมัดเดียวเขาก็ตายคาที่ ตรงกลางอกของเขามีรูเท่ากำปั้นอยู่
เ้า...เขาไม่ได้เอ่ยอะไรอีกร่างล้มลงกับพื้นทันที พวกที่เหลือพอเห็นแบบนั้นต่างก็ตกตะลึงไม่คิดว่าเด็กระดับเสริมกำลังยุทธจะแข็งแกร่งเช่นนี้
โจรคนที่เป็หัวหน้ารีบสั่งให้ระวังตัวและเข้าไปพร้อมกัน ทุกคนกระโจนเข้าใสเหลยเฟิง แต่ไม่มีใครทำอะไรเขาได้ท่าเท้าที่มาพร้อมวิชามัดนั้นรวดเร็วมาก
เหลยเฟิงใช้เวลาแค่นึ่งเคอก็จัดการข้าโจรหัวหน้าได้สำเร็จ หัวหน้าโจรคนนี้ระดับพลังอยู่ขั้นหกของชีพยุทธแล้ว ต้องบอกไว้เลยว่าความสามารถของเหลยเฟิงนั้นเทียบได้กับคนที่อยู่ระดับพลังยุทธ์แท้จริงเลยทีเดียว
หลังจากฆ่าพวกโจรได้แล้วเหลยเฟิงก็ค้นร่างของพวกมัน มีสมุนไพรหลายอย่างทั้งยังมีตั๋วเงินและแก่นอสูรระดับสองด้วยนี่ถือว่าได้กำไรมากแล้ว เขาค้นไปอีกและเห็นกล่องไม้ปราณีตกล่องนึงว่างอยู่ พอเปิดออกมาเขาก็อดดีใจไม่ได้เพราะในนั้นมีดอกเซียนกระจ่างว่างอยู่ในนั้น
นี่เขาก็ถือว่าได้สมุนไพรมาแล้วสามอย่างไม่คิดเลยว่าจะโชคดีแบบนี้สมุนไพรที่เหลือคงต้องไปถามที่ร้านขายยาเอา
พอค้นของจากพวกโจรป่าเสร็จเขาก็รีบไปจากตรงนี้และต้องรีบไปเอาดอกตะวันสามแซกและออกจากป่าให้ไวดีกว่า ถ้าอยู่นานแล้วเจอะพวกโจรอีกคงเป็เื่แน่
พอมาถึงที่ที่ดอกตะวันสามแซกอยู่เขาก็ล่วงอกขึ้นมาหน่อยเพราะถ้าพวกโจรมันเอาไปก่อนคงได้ไปหาที่อื่นหรือหาซื้ออีกคงลำบาก
ไม่รอช้าเหลยเฟิงเข้าไปเก็บดอกตัวัันสามแซกทันที แต่พอเขาใกล้จะถึงดอกไม้นั้นแล้วเหลยเฟิงกลับหยุดทันที เพราะเขาเห็นงูตัวนึงนอนอยู่ใกล้กับดอกไม้
ถ้าไม่สังเกตดีๆคงไม่เห็นเพราะงูตัวนี้คืองูลายตะวันตัวมันเป็สีเหลืองและมีรูปตะวันอยู่ตรงกลางหัวของมัน งูชนิดนี้แม้พิษไม่แรงแต่ก็อันตรายพอตัว
ดีนะที่สังเกตเห็นมันก่อนไม่งั้นคงเจ็บตัวเเน่ แค่ใช้พงไล่งูก็จัดการได้แล้วโชคดีที่เข้าป่าบ่อยเลยเอาติดตัวมาด้วย
ว่าแล้วเหลยเฟิงก็นำพงไล่งูออกมาสาดใส่งูโดยตรงแล้วก็เป็ดั่งที่คาดงูนั้นใหนีไปทันที
หลังจากงูใจนหนีไปแล้วเหลยเฟิงไม่รอช้าและรีบเก็บดอกตัวสามแซกทันทีและรีบออกจากป่านี้ไปอย่างรวดเร็ว
ตอนนี้ข้าได้มาแล้วสามอย่างอีกสองอย่างก็ลองไปหาซื้อเอาแล้วกันที่ร้านิหลิงน่าจะมี
พอออกจากป่าแล้วเหลยเฟิงก็ตรงเข้าไปที่ร้ายขายยาหมองหลิงทันที พอเขามาในร้านพนักงานต้อนรับเห็นเขาก็ยิ้มทันทีเพราะเลยเมิงอาจเรียกได้ว่าลูกค้าประจำก็ว่าได้ เพราะเขามักเอาสมุนไพรดีๆมาขายตลอด และก็เป็เช่นนั้น ปต่สิ่งที่ต่างไปคือนอกจากจะขายแล้วเหลยเฟิงยังถามซื้อสมุนไพรด้วย
นี่เป็การค้าที่ดีแนนอน สมุนไพรที่เหลยเฟิงต้แงการคือ ดอกจิตกระจ่างและดอกกำจาย ทั้งสองอย่างนี้ที่ร้านยานี้มีอยู่พอดีและราคาก็ไม่ได้น้อยเลย
เหลยเฟิงขายสมุนไพรและได้เงินจากพวกโจรจำนวนนึงจึ่งมีเงินพอซื้อสมุนไพรอยู่แต่ก็แถบหมดตัวเลยทีเดียว
เหลยเฟิงนั่งรอสมุนไพรอยู่ไม่นานพนักงานสาวคนนึงก็เดินเข้ามาพร้อมกล่องไม้สองกล่อง
คุณชายเหลย นี้คือสมุนไพรที่ท่านสั่งจากทางร้านเราคุณชายโปรดเช็คดูอีกทีว่ามีปัญหาหรือไม่
เหลยเฟิงรับกล่องไม่มาและเปิดดูเขาพยักหน้าน้อยๆก่อนยิ้ิ้มให้พนักงานสาวและกล่าวไม่มีปัญหาขอบคุณเ้าที่ช่วยนำสมุนไพรมาให้ข้า
ด้วยความยินดีเ้าค่ะ หญิงสาวตอบก่อนจะขอลาและออกจากห้องไป
ไม่นานหลังจากหญิงสาวออกไปแล้วเหลยเฟิงก็ออกจากร้านิหลิงตรงไปยังบ้านที่ตระกูลเฟิง
พอมาถึงบ้านเขาก็ไม่พบใคร แม่ของเขามักออกไปหาอะไรทำเพื่อให้ได้ค่าจ้างและน้องสาวของเขาเฟิงเออก็มักแอบไปฝึกฝนคนเดียว
เหลยเฟิงเข้าไปในห้องปิดประตูพอนั่งทำสมาธิได้แปบนึงก็เรียกเหยนออกมา
พอเหยนออกมาก็ทำท่าขี้เกียดเหมือนไม่อยากลุก
ท่านเหยน ข้าลวบลวมสมุนไพรได้ครบแล้วนะขอรับ เหยนเห็นก็ตะลึงไปชั่วขณะก่อนจะชมว่าเยี่ยมมาก
เ้าเด็กนี่มีความสามารถอยู่จริงถ้าเป็คนอื่นคงใช้เวลาห้าถึงหกวันเป็อย่างน้อยกว่าจะได้มาสักสองสามอย่าง แต่เ้าเด็กนี่กลับใช้เวลาเพียงแค่วันเดียว สุดท้ายก็ถอนหายใจ
เอาละข้าจะหลอมโอสถคลายจิตให้เ้า
ข้าจะวางค่ายกลปกปิดเอาไว้เพื่อมีคนสังเกตความผิดปกติ
ว่าแล้วเหยนก็ลงมือวางค่ายกลรอบห้องของเหลยเฟิงทันทีเพียงไม่นานก็ว่างค่ายกลเสร็จ
เ้าจะดูได้เป็บทเรียนก็ได้นะการหลอมโอสถเหยนกล่าว จากนั้นก็ร่ายมุทราด้วยมือเดียวสร้างเป็หม้อกั่นยาขึ้นมาใบนึง จากนั้นก็ร่ายมุทราอีกรอบสร้างเปลวไฟขึ้นมา เมื่อเสร็จเหยนก็สะบัดมือเอาสมุนไพรทั้งหมดเข้าไปในหม้อกั่นทันทีจากนั้นเหยนก็เริ่มจริงจังร่ายท่วงท่าอยู่อยู่ท่วงท่าก่อนจะเพิ่มความร้อนของไฟขึ้นอีก นี่คือการขึ้นรูปของยาตั้งใจดูให้ดีเหยนกล่าวจากนั้นก็ทำท่วงท่าเหมื่นวังวนอยู่ครู่นึ่ง
เหลยเฟิงรู้สึกได้ทันทีว่าเหมือนมีพลังงานฟ้าดินมาลวมกันที่หม้อกั่นยานี่ไม่นานเหยนก็หยุดและแค่สะบัดมือเบาๆฝาหม้อก็เปิดออกเม็ดยาสีฟ้ามีลวดลายงดงามปรากฏขึ้นตรงที่หม้อเคยอยู่
นี่คือยาลูกกลอนคลายจิตหรือมันช่างงดงามและมีพลังแพรออกมามากจริงๆเหลยเฟิงคิดในใจตาจับจ้องยานั้นไม่กระพิบ