อรุณสวัสดิ์ไลฟ์.....อรุณสวัสดิ์ครับหัวหน้า วันนี้ก็ยังทำหน้าบอกบุญไม่รับเหมือนเดิมนะนายหัดทำหน้าไห้มันสดใสหน่อยก็ได้ ครับ ถึงจะพูดออกไปอย่างนั้นแต่ก็ได้แต่ตอบส่งๆไปเท่านั้น
สวัสดีครับ ผมชื่อว่าไลฟ์ อายุ23ปี เป็พนักงานในบริษัททั่วๆไป เฮ้ออได้เวลาเลิกงานชะที เห้ ไลฟ์ พวกเราจะไปกินเลี้ยงกันนายจะไปด้วยกันมั้ย
ไม่ล่ะครับ ผมต้องอยู่ทำงานต่ออีกหน่อยนี่เวลาเลิกงานแล้วนะ ไม่ต้องขยันทำขนาดนั้นก็ได้ นายทำงานมาตั้ง2ปีแล้วแต่ก็แทบไม่เคยไปเที่ยวกับพวกเราเลยนี่ ถ้ามัวแต่ทำงานอย่างเดียวมันจะไม่น่าเบื่อแย่เหรอหาความสุขไห้กับชีวิตหน่อยก็ได้นะ นี่หัวหน้ามาเร็วทุกคนเขารออยู่กันแล้วเนี่ยปล่อยไอ้ไลฟ์มันทำงานอย่างนั้นต่อไปเหละโอเคๆ ไลฟ์งั้นเจอกันพรุ่งนี้นะ
ความสุขเหรอ? เราเชื่อว่าการมีงานที่ดีและเงินเยอะนั้นก็คือความสุขแล้วเพราะนั้นจึงตั้งใจทำงานมาโดยตลอด แต่ว่า...เมื่อไหร่กันที่เราเริ่มคิดอย่างนี้ เสร็จชะทีคงได้เวลากลับบ้านแล้วสิ
’’หาความสุขไห้กับชีวิตบ้างก็ดีนะ’’ ’’จะไม่น่าเบื่อแย่เหรอ’’ ทำไมกันนะคำพูดเหล่านี้ถึงได้ติดอยู่ในหู พอกลับถึงบ้านผมก็ทิ้งตัวลงบนเตียงแล้วได้แต่ครุ่นคิดถึงคำพูดนั้นว่าแต่เราขยันทำงานไปเพื่อเงินแน่รึเปล่านะ ช่างเหอะ ผมพยายามสลัดความคิดและเสียงเ่าั้ออกจากหัวจากนั้น
จึงปล่อยตัวเองไปสู่ความว่างเปล่าและหลับไหลไปในที่สุด.
ในความฝันเด็กหนุ่มคนหนึ่งกำลังวิ่งเล่นไปทั่วอย่างสนุกสนาน ดูมีรอยยิ้มมีชีวิตชวา ล้อมๆตัวเขานั้นมีเพื่อนหลายคนวิ่งไปกับเขา เด็กหนุ่มวิ่งไปเรื่อยๆและดูเหมือนจะหลงเพราะทางที่เขาวิ่งไปนั้นมันสวนทางกับเพื่อนๆของเขา
เขาได้วิ่งไปเรื่อยๆจนพบกับห้องสีขาวในห้องนั้นมีเพียงเด็กสาวที่มีดวงตาเศร้าสร้อยกําลังก้มหน้านั่งอยู่คนเดียวเด็กหนุ่มได้เดินเข้าไปเอ๋ยถามเด็กสาว ’’
’’ทำไมถึงมานั่งอยู่นี่คนเดียวหล่ะ’’
......
เพื่อนๆเธอล่ะ
ไม่มี....ไม่มีใครอยากมาเป็เพื่อนกับคนอย่างฉันหรอก
หมายความว่าไง?
พวกเขาบอกว่าฉันน่าเบื่อ มืดมน แล้วก็ทิ้งฉันไว้คนเดียว
ทำไมพวกเขาถึงพูดอย่างนั้นล่ะ
ฉันไม่รู้ ฉันก็ไม่เข้าใจ ฉันไม่รู้แล้วว่าต้องทำยังไงดี!!! ฮืออๆ
ถึงจะไม่ค่อยเข้าใจก็เถอะ.... แต่ฉันก็ไม่เห็นว่าเธอจะเป็คนแบบนั้นเลยนิ
อืมมมมม..ถ้านั้นฉันจะเป็เพื่อนกับเธอเอง
เด็กหนุ่มได้ยื่นมือออกไปพร้อมกับใบหน้าของเด็กสาวที่เริ่มเงยขึ้นมาดวงตาของเด็กสาวเริ่มเปร่งประกาย
จะ...จะดีเหรอ กับคนอย่างฉันน่ะ
อืม แน่นอน
เด็กสาวได้คว้ามือเด็กหนุ่มและเริ่มวิ่งออกไปด้วยกัน วิ่งไป วิ่งไปพร้อมกับร่างของเด็กสาวที่เริ่มหายไปแต่ชายหนุ่มก็ยังวิ่งต่อไปโดยไม่รู้ตัว ถึงกระนั้นใบหน้าของเธอกลับไร้ชึ้งความเศร้าอีกแล้วมีเพียงรอยยิ้มอันเปล่งประกายเท่านั้น เมื่อชายหนุ่มหันหลังกลับมามองก็ไม่มีร่างของเด็กสาวอีกต่อไปแล้ว ....
''ขอบคุณนะที่ยอมมาเป็เพื่อนกับคนอย่างฉัน'' เพราะงั้นได้โปรดอย่าโทษตัวเองอีกเล...
กริ้งๆ กริ้งๆ เฮือกกน้าตา ความฝันเหรอ ตัวผมที่สะดุ้งตื่นขึ้นมาพร้อมน้าตาที่ยังไหลอยู่ตรงแก้ม หืม 9โมงสายแล้วนิ !!! จากนั้นตัวผมจึงรีบเตรียมตัวทำทุกอย่างแล้วรีบไปทำงาน
แต่ทำไมกันนะ ความฝันนี้ถึงได้คุ้นเหลือเกิน
หลังจากฝ่าฝูงคนที่แออัดกันผมก็ขึ้นรถไฟได้สำเร็จ งืมมมมมรู้สึกเหมือนนอนไม่พอด้วยแหะ สายอย่างนี้โดนหัวหน้าบ่นชัวร์ เห้ออออ
ฮือๆ ฮือๆ เสียงเด็กร้องไห้? เมื่อลองชายตามองไปดูก็พบเด็กหญิงคนหนึงนั่งร้องไห้อยู่แต่ผู้คนรอบข้างก็ยังไม่มีท่าทีว่าจะสนใจก็คงนั้นแหละในเวลาไปทำงานอย่างนี้คงไม่มีใครอยากเข้าไปยุ่งเื่ของคนอื่นหรอ
ยิ่งดูเหมือนว่าจะสายกันแบบนี้เล้วด้วยแต่ว่าการปล่อยเด็กผู้หญิงไห้นั่งร้องไห้อยู่คนเดียวแบบนี้มันก็....
ช่วยไม่ได้นะ จากนั้นผมจึงได้เดินเข้าไปถามเด็กหญิงคนนั้น นี่หนูทำไมถึงมาร้องไห้อยู่ตรงนี้ล่ะ พลัดหลงกับแม่เหรอ?
พี่ชาย…. ฮือๆ คือ คือว่า ช่วยตามหาเพื่อนหนูไห้หน่อยได้มั้ยคะ
ไม่ใช่แม่แต่เป็เพื่อนแทนเหรอแต่ว่าตอนนี้เราไม่มีเวลาว่างขนาดมาช่วยชะหน่อยอีกเดี๋ยวก็จะถึงสถานณีที่จะลงแล้วด้วย
ขะ..ขอโทษด้วยนะฉันคงช่วยไม่ได้ลองไปหาคนอื่นดูสิ
ขอร้องล่ะค่ะ ช่วยตาหาเพื่อนหนูด้วยเถอะค่ะ ไม่นั้น ไม่นั้นหนูต้องแย่แน่ๆเลย ฮืออออออออออ
หลังพูดเสร็จเด็กคนนั้นก็เริ่มร้องไห้เสียงดังอีกครั้ง แย่ล่ะมีคนมองมาเต็มเลยแหะ
โอเคๆ เข้าใจแล้วฉันจะช่วยหาเพื่อนเธอเองเพราะงั้นหยุดร้องไห้ได้แล้วนะ
จริงเหรอคะ อืมแน่นอน ขอบคุณมากค่ะพี่ชายอืมมไหนๆวันนี้ก็สายแล้วโดดสักวันคงไม่เป็อะไรหรอกมั้ง
ชื่อไลฟ์แล้วเธอชื่ออะไรล่ะ ผมเอ๋ยถามเด็กหญิงไป อิสึ ชื่อของหนูคือ อิสึ หืม เป็ชื่อที่ดีนี่ เอาหล่ะ
รอแปปนะ....ฉันคงต้องขอลากับที่ทำงานก่อน ฮัลโหลวครับผมไลฟ์ครับวันนี้ขอลางานหนึ่งวันเนื่องจากมีธุระด่วนนะครับ
ครับ ครับ ขอบคุณครับ.
เอาล่ะ อิสึลองเล่าเื่ไห้ฟังแบบละเอียดทีชิว่าเพื่อนเธอหายไปได้ยังไง โอเคค่ะ ปกติหนูกับเพื่อนหนู
มักจะเล่นด้วยกันเราเล่นกันหลายอย่าง ไม่ว่าจะเป็ ซ่อนแอบเกมการ์ด วิ่งไล่จับ เราเล่นกันอย่างสนุกสนาน
ทุกวัน แต่อยู่มาวันหนึ่งเขาก็หายตัวไป แต่หนูยังมีบางอย่างที่อยากพูดกับเขาไห้ได้ค่ะไม่ว่ายังไงก็ตาม
อืมจากที่ฟังมาเนี่ยไม่ได้เบาะแสอะไรเลยเหะแล้วเราจะออกตามหาเขากันยังไงล่ะ ไม่ต้องห่วงค่ะหนูมีที่ๆคิดไว้แล้ว
ที่ไหนกันล่ะ ผมถามไปด้วยความสงสัย สถานีต่อไป สถานี********ผู้โดยสารทุกคนโปรดเตรียมตัว แปลกจัง ชื่อสถานีนี้ไม่เคยได้ยินเลยเหะพี่ชายพวกเราจะลงกันที่สถานีนี้แหละค่ะ หะห้ะ ที่นี่เหรอ โอเค ว่าแต่มีคนบนรถไฟมันโล่งขนาดนี้ั้แ่เมื่อไหร่กัน?
ผมกับอิสึก็ได้เดินลงรถไฟไป พี่ชายตามหนูมาเลยค่ะอิสึเดินนำเข้าไปในป่าขณะที่ผมเดินตามไปติดๆ ทิวทัศน์แบบนี้ทำไมมัน
ถึงรู้สึกคุ้นเคยจังนะ.....
แฮ่ก แฮก เหนื่อยชะมัด เดินมาได้จะชั่วโมงหนึ่งแล้วนะยังไม่เห็นอะไรเลยนอกจะต้นไม้ นี่อิสึอีกไกลไหมกว่าจะถึงน่ะ อีกนิดเดียวค่ะว่าแต่อิสึเธอนี่แข็งแรงจังนะเดินมาขนาดนี้ยังไม่เหนื่อยเลยเนี่ย พี่ชายน่ะอ่อนแอเกินไปต่างหาก โอ้ะเห็นแล้วค่ะพี่ชายรีบมาเร็วเข้า จากนั้นอิสึก็รีบวิ่งไปโดยทิ้งไห้ผมต้อง
เดินเหนื่อยๆตามไปจากนั้นผมก็ได้เดินมาหยุดตรงศาลเ้าแห่งหนึ่ง พอมองไปก็เห็นอิสึที่โบกมือให้พร้ะโกนว่าแถวๆนั้นมีที่นั่งพักอยู่ ผมจึงรีบเดินไปนั่งในทันที
ศาลเ้านั้นไม่ได้ไหญ่มากรายล้อมไปด้วยต้นไม้ทำไห้ถึงจะมีแดดก็ไม่ร้อนกลับรู้สึกถึงลมเย็นๆที่พัดมาตลอดด้วย สบายจัง รู้สึกความเหนื่อยเมื่อกี้เป็เื่โกหกเลยเหะ ที่นี่สบายไช่ไหมล่ะพี่ชาย
แต่ก็น่าเสียดายที่มันกลับไม่ค่อยมีคนเลยค่ะ ก็คงไม่เเปลกหรอหเล่นมาสร้างในป่าเเบบนี้ หนูกับเพื่อนหนูมักจะมาพักผ่อนและมาไหว้ศาลเ้าที่นี่ หนูเลยคิดว่าเค้าอาจอยู่ก็ได้
อืมผมก็พักผ่อนพอแล้ว ว่าแต่เพื่อนเธอชื่ออะไรล่ะ เอ๋ ...ถ้าไม่รู้ชื่อมันก็คงจะลำบากน่ะ เอออ.. ชือว่าฟันค่ะ เอาหล่ะงั้นมาตามหาฟันคุงกันเถอะ ผมกับอิสึแยกย้ายเข้าไปสำรวจศาลเ้าตัวศาลเ้าไม่ได้ไหญ่นั้นจึงใช้เวลาเพียงไม่นาน ก็สำรวจเสร็จจนหมดแต่ก็ไม่พบอะไรเลยหลังจากนั้นผมกับอิสึก็มาเจอกันที่นัดกันไว้ศาลเ้า นี่เจออะไรบ้างรึเปล่า ไม่เจออะไรเลยค่ะ ทางนี้ก็เหมือนกัน
เสียดายจัง เธอตอบกลับมาด้วยสีหน้าเศร้าๆอืมงั้นไหนๆก็มาถึงศาลเ้าแล้ว เราขึ้นไปไหว้กันเถอะ ผมเดินขึ้นไปไหว้โดยตบมือสองครั้งเร็วตามด้วยตบมือช้าๆหนึ่งครั้งสองรอบจากนั้นก็อธิษฐาน
อิสึมองผมค้างด้วยดวงตาที่โพลงโตขึ้นมา ตอนตรบมือนั้น อ่..อ่อคงแปลกใช่มั้ยฉันไม่รู้เหมือนกันแต่ตอนไหว้ศาลเ้าฉันมักเผลอทำแบบนี้ตลอดเลย ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน ไม่ใช่หรอกค่ะ มันไม่แปลกเลยหนูแค่รู้สึกในิดหน่อยเท่านั้นเอง จากนั้นอิสึก็ได้ขึ้นไปโดยทำท่าไหว้เหมือนผมอีกอย่างแบบนี้มันเท่กว่าจะตายค่ะ อ่ะช่างเป็รอยยิ้ม
ที่สดใสหรือเกินน เป็อะไรไปหรือป่าวคะหน้าแดงมากเลยอะ.อ่อสงสัยคงเพราะอากาศร้อนน่ะ 55...
866
