“ผมมาแล้วครับคุณครู” ริวเดินเข้าไปหาคุณครูของเขาในห้องพักครู
“มานั่งตรงนี่สิ ครูมีเื่จะบอกเธอ " คุณครูยกแว่นขึ้นมาและพูดด้วยรอยยิ้ม ริวก็นั่งลงตรงเก้าอี้ด้านหน้าครูทันที
“อันที่จริงแล้วพรุ่งนี้จะมีคนจากโรงเรียนอื่นมาฝึกฝนอบรมที่คลาสพิเศษด้วย ครูหวังว่าเธอจะเป็ตัวแทนของโรงเรียนกล่าวปราศรัยและดูแลกลุ่มนักเรียนเ่าั้” คุณครูพูดสิ่งที่้าออกมา
“ผมขอปฏิเสธครับ”ริวส่ายหน้าปฏิเสธทันที
เขาไม่ชอบความวุ่นวายเท่าไหร รวมถึงไม่อยากคอยดูแลใครด้วย
คุณครูดูใเล็กน้อยเพราะไม่ได้คิดว่าริวจะปฏิเสธ เธอคิดว่าเด็กสมัยนี้ชื่นชอบการเป็จุดสนใจอีก แต่ดูเหมือนริวจะไม่ได้เป็อย่างนั้น
เธอพยายามโน้มน้าวเขาเล็กน้อยแต่เมื่อเห็นริวไม่สนใจจริงๆเธอก็ไม่ได้ฝืนอะไรอีกและปล่อยให้เขากลับห้องเรียน
ริวไม่ได้จากไปทันที เขาลังเลอยู่ชั่วครู่ก่อนจะพูดว่า “อาจารย์ครับ ผม้าสมัครเข้าคลาสพิเศษครับ”
“เธอ้าสมัครเข้าคลาสพิเศษเหรอ?” คุณครูดูใเล็กน้อย
“เธอลองคิดดูอีกทีไหม ครูว่าผลการเรียนของเธอดีมากอยู่แล้วนะ อีกอย่างเธอประสบความสำเร็จด้านงานวิจัยสัตว์อสูรมากๆด้วย ทั้งสองอย่างนี้ครูไม่คิดว่าจะมีสถาบันไหนปฏิเสธเธอหรอกนะ”
หลังจากที่เด็กๆจบการเรียนในชั้นมัธยมต้น พวกเขาก็ต้องเลือกเส้นทางในอนาคตของตัวเองแล้วว่าพวกเขาอยากจะทำอาชีพอะไรในอนาคต
หาก้ามุ่งเน้นด้านผู้ฝึกสัตว์อสูร พวกเขาก็ต้องเตรียมตัวสอบเข้าสถาบันแห่งผู้ฝึกสัตว์อสูรหลังเรียนจบ
ถึงแม้สถาบันแห่งผู้ฝึกสัตว์อสูรจะมีหลายสถาบันในทวีปดาวประกายฟ้า แต่มีข้อกำหนดเดียวกันคือพวกเขาสามารถสมัครเข้าสอบได้ั้แ่อายุ15-20ปี แต่หากอายุเกินกว่านั้นเป็ต้นไปพวกเขาก็หมดสิทธิ์สอบ
ส่วนหาก้าทำอาชีพอื่น หลังเรียนจบพวกเขาต้องไปเข้าโรงเรียนมัธยมปลายสำหรับอาชีพต่างๆโดยเฉพาะเป็ระยะเวลา3ปี
หลังจากที่เรียนมอปลายจบพวกเขาจำเป็ต้องสอบเข้ามหาลัยตามสาขาในแต่ละอาชีพที่ตัวเองเรียนมาเพื่อเก็บเกี่ยวความรู้และประสบการณ์เพิ่มอีก3ปีถึงจะจบหลักสูตร
“ อาจารย์ครับ.. ที่จริงผมไม่ได้เป็ห่วงเื่คะแนนหรือสถาบัน ผมแค่อยากจะพัฒนาด้านผู้ฝึกสัตว์อสูรของผมให้มากขึ้นครับ” ริวที่เห็นว่าอาจารย์เข้าใจผิดคิดว่าเขากังวลกับเื่คะแนนหรือมหาลัยจึงรีบพูดขึ้นมา
“ตอนนี้เธออยากเป็ผู้ฝึกสอนสัตว์อสูรแล้วเหรอ!? " คุณครูถามด้วยน้ำเสียงแปลกใจ เพราะริวเป็คนเดียวในห้องที่ไม่ทำพันธะสัญญากับสัตว์อสูรตัวไหนเลย เธอเลยคิดว่าเขาไม่อยากเป็นักฝึกสัตว์อสูร
“ ใช่ครับ… ตอนนี้ผมทำพันธะสัญญากับสัตว์อสูรเรียบร้อยแล้ว ” ริวพูดด้วยน้ำเสียงอายนิดๆ เพราะทุกคนคิดว่าเขาไม่อยากเป็นักฝึกสัตว์อสูรทั้งที่เขาอยากเป็มาก
“ ถ้าเป็แบบนั้น ครูจะไม่ห้ามเธอ แต่เธออย่ามุ่งเน้นไปที่ด้านนั้นมากเกินไปจนทิ้งด้านการวิจัยสัตว์อสูรล่ะ ”
“ เข้าใจแล้วครับ! ”
หลังจากนั้นริวก็ขอบคุณครูและเดินออกจากห้องไปยังห้องเรียน ในระหว่างเรียนตอนคาบบ่ายวันนี้เขาเห็นรถบรรทุกจำนวนมากเข้ามาในโรงเรียนและทหารค่อยๆเดินลงมาจากรถทีละคน
แล้วเริ่มทำบางอย่างกับพื้นที่ที่โรงเรียนเตรียมไว้ให้ซึ่งทำให้นักเรียนหลายคนไม่สามารถเพ่งสมาธิอยู่กับการเรียนได้เพราะมัวแต่คิดถึงคลาสพิเศษ อาจารย์ที่เห็นแบบนั้นก็ได้แต่ถอนหายใจ
…
เช้าวันถัดมา
เมื่อริวมาถึงโรงเรียน เขาพบว่าพื้นที่ขนาดใหญ่ที่โล่งโจ่งเมื่อวานตอนนี้ได้มีสิ่งก่อสร้างรวมถึงอุปกรณ์บางอย่างถูกจัดตั้งขึ้นแล้ว
วันนี้นักเรียนในโรงเรียนมีจำนวนที่เยอะขึ้นเนื่องจากมีคนจากโรงเรียนเรียนอื่นเข้ามาด้วย
อย่างไรก็ตามสิ่งที่ดึงดูดความสนใจของผู้คนมากที่สุดก็คือนายทหารจำนวนหนึ่งที่ยืนเรียงแถวอยู่โดยข้างๆมีหมาป่าสีขาวซึ่งเป็ฉากที่ดูน่าเกรงขามอย่างมาก
ริวมองไปที่หมาป่าสีขาวและตรวจสอบมัน
[หมาป่าแห่งสายลม]
Lv: 32
เพศ: ชาย
ธาตุ: ลม
คุณสมบัติ: สูงสุด
ความแข็งแกร่ง: สูงสุด
“ ทหารของกองทัพไม่ธรรมดาจริงๆ หมาป่าพวกนี้อยู่ในระดับสูงสุดกันหมดแล้ว ”
ริวตรวจสอบหมาป่าที่เรียงอยู่กันทั้งหมดแล้วพบว่ามันอยู่เลเวลราวๆ31-35
หลังสำรวจเสร็จริวจึงขึ้นไปบนตึกเรียนอย่างรวดเร็ว เพราะใกล้ถึงคาบแรกแล้ว
“ตอนนี้ทุกคนอยู่กันครบแล้ว นักเรียนที่ลงสมัครคลาสพิเศษทั้งหมดตามครูมาได้เลย”
เช้านี้ไม่มีใครมาสายเลยซึ่งถือเป็เื่แปลกประหลาดสำหรับคุณครู หลังจากเช็กว่าทุกคนมาแล้วคุณครูประจำชั้นของพวกเขาก็ได้พูดขึ้นและเดินนำไปสถานที่ที่จัดเตรียมไว้
มีนักเรียนมากกว่าครึ่งห้องเดินตามไปรวมถึงริวด้วย
“เดี๋ยวนะริว! นายก็สมัครคลาสพิเศษเหมือนกันเหรอ?” ชินพูดด้วยน้ำเสียงประหลาดใจ
“แน่นอนสิ! ตอนนี้เขาทำพันธะสัญญากับสัตว์อสูรแล้วนะหลังจากดื้อรั้นมานาน” โอดะพูดแทนริวด้วยรอยยิ้ม
“ว่าแต่นายลงคลาสพิเศษเหมือนกันเหรอ ทั้งที่คะแนนของนายดีมากพอจะเข้าสถาบันชั้นนำแล้ว” ริวตอบกลับโดยไม่สนใจโอดะ
“แน่นอนสิ! เพราะฉันอยากจะมุ่งเน้นไปที่ผู้ฝึกสอนสัตว์อสูรยังไงล่ะ นี่เป็สิ่งที่ฉันใฝ่ฝันั้แ่เด็กเลยนะ เพราะอย่างนั้นฉันจึงไม่อยากพลาดคลาสพิเศษนี้เพื่อที่จะทำให้ฉันเข้าใกล้ความเป็ลูกผู้ชายที่แท้จริงมากยิ่งขึ้น"ชินพูดด้วยน้ำเสียงและสีหน้าที่ตื่นเต้น
“ห่ะ.. ตอนนี้นายไม่ได้เป็ผู้ชายอย่างงั้นเหรอ? อย่าเข้าใกล้ฉันนะ!” โอดะเดินออกห่างและมองไปที่ชินด้วยสายตาหวาดระแวง
“ฉันไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้นเฟ้ย! ฉันหมายถึงนิสัยความเป็ลูกชายที่กล้าหาญต่างหาก "
“ หยุดเลย! อย่าเข้าใกล้ฉัน!”
“ ………. ”
หลังจากนั้นทั้งสองก็เถียงกันเหมือนตามเคยจนพวกเขามาถึงชั้นล่างและพบนักเรียนหลายพันคนยืนรวมกลุ่มกันอยู่
“พวกเธอเข้าไปรวมกลุ่มกับพวกเขาและพยายามตั้งใจฝึกฝนให้ดีๆ สู้ๆล่ะ” คุณครูให้กำลังใจเล็กน้อยและเดินจากไป
ริวและนักเรียนคนอื่นๆ พยักหน้าและเดินเข้าไปในกลุ่มนักเรียนทันที
เมื่อนักเรียนมากันครบ ก็มีผู้ชายใส่ชุดเครื่องแบบทหารที่มีตราทหารร้อยเอกเดินขึ้นมาบนเวที ออร่าของเขาดูดุดันราวกับเสือทำให้นักเรียนทั้งหมดที่คุยอยู่เงียบปากทันที
“สวัสดี! ฉันเป็หัวหน้าผู้ฝึกสอนของพวกเธอ ชื่ออลัน พวกเธอสามารถเรียกฉันว่าครูฝึกอลันได้" อลันพูดพร้อมใช้สายตาอันเฉียบคมมองไปรอบๆ
"ก่อนที่เริ่มการฝึกฉันขอพูดอะไรนิดหน่อย การฝึกจะเริ่มั้แ่วันนี้เป็ต้นไปจนถึงอีก3เดือนข้างหน้า ฉันขอแนะนำถ้าใครอยากออกให้ออกั้แ่ตอนนี้เลย เพราะหลังจากนี้ถึงพวกเธออยากออกแค่ไหนก็ออกไม่ได้แล้ว"
เหล่านักเรียนที่ฟังอยู่รู้สึกพูดไม่ออกเล็กน้อย ยังไม่ทันเริ่มการอบรมเลยครูฝึกก็ริเริ่มจะไล่พวกเขาแล้ว อลันที่เห็นไม่มีใครก้าวเดินออกไปจึงพูดว่า
“ ดูเหมือนฉันจะต้องให้พวกเธอตระหนักถึงความสามารถของตัวเอง ”
“ โครมมม!! ”
เสียงคำรามที่น่ากลัวดังขึ้นมาทั่วบริเวณ
ร่างขนาดใหญ่ยาวหลายเมตรปรากฏขึ้น มันมีลำตัวสีดำยาวและปากที่อ้ากว้างเต็มไปด้วยฟันแหลมคม หน้าตาของมันคล้ายัที่ดุร้าย ออร่าของมันน่ากลัวเป็อย่างมาก
นัยต์ตาแดงก่ำอันใหญ่โตมันจ้องไปที่เหล่านักเรียนราวกับจะกลืนกินพวกเขาทั้งเป็ ทำให้นักเรียนหลายคนล้มลงตัวสั่นด้วยความหวาดกลัว บางคนถึงกับกางเกงเปียกด้วยซ้ำ
[งูัน้ำแห่งความมืด]
Lv: 59
เพศ: ชาย
ธาตุ: น้ำ/ความมืด
คุณสมบัติ: าา
ความแข็งแกร่ง: อิลิทขั้นสูงสุด
ริวมองไปที่สัตว์อสูรตรงหน้าด้วยความใ งูัน้ำแห่งความมืดตัวนี้อีกแค่ก้าวเดียวก็จะเป็สัตว์อสูรระดับาาแล้ว
“นี่น่ะเหรอคนที่้าจะเป็ผู้ฝึกสัตว์อสูร "
“พวกนายคิดว่าผู้ฝึกสัตว์อสูรคืออะไรกัน? เพียงแค่ทำพันธะสัญญาก็คิดว่าตนเองเป็ผู้ฝึกสัตว์อสูรแล้วงั้นหรือ?”อลันะโออกมาอย่างดุดันราวกับเสือคำราม
“คนที่จิตใจอ่อนแอแค่เจอสัตว์อสูรที่แข็งแกร่งหน่อยก็กลัวไปหมดแล้ว คนพวกนี้ไม่ใช่ผู้ฝึกสอนสัตว์อสูรแต่เป็ได้แค่ไก่อ่อนเท่านั้น! เพราะฉะนั้นไสหัวกลับบ้านไปดูดนมแม่ซะ อย่ามาทำฉันให้เสียเวลา! ”
“ โฮกกกกก! ”
“ อ้ากกก! ช่วยฉันด้วย! ”
“ ตึบ! ตึบ! ”
เสียงคำรามข่มขู่อันน่ากลัวของงูัน้ำแห่งความมืดดังขึ้นอีกรอบและร่างใหญ่โตของมันเคลื่อนที่เข้ามาใกล้กลุ่มนักเรียนเรื่อยๆทำให้นักเรียนจำนวนมากหวาดกลัวและวิ่งหนีแตกกระเจิงไปหลายทิศทาง
บริเวณรอบๆเต็มไปด้วยเสียงดังวุ่นวายราวกับหนีซอมบี้
แต่เมื่อเวลาผ่านไปเสียงฝีเท้าในตอนแรกที่ดังไปทั่วสารทิศก็ค่อยๆจางลงจนหมดพร้อมเหล่านักเรียนที่อยู่น้อยกว่าตอนแรกอย่างชัดเจน
ตอนแรกมีคนอยู่ในพื้นที่จำนวน5000คน แต่ตอนนี้เหลือเพียง1000กว่าคนเท่านั้น อลันมองไปคนที่เหลืออยู่ด้วยความพอใจ นี่มากกว่าที่เขาคาดหวังไว้ตอนแรก
“ ดีมาก! คนที่เหลืออยู่พวกเธอต่างมีจิตใจที่ไม่อ่อนแอ หากพวกเธออยากเป็ผู้ฝึกสัตว์อสูรที่แท้จริง สิ่งแรกที่ต้องทำก็คือเผชิญหน้ากับความหวาดกลัวจิตใจของตัวเอง"
"พวกเธอสอบผ่านการทดสอบแรกของฉันแล้ว ” อลันพูดออกมาด้วยรอยยิ้มที่ชื่มชม
นักเรียนที่ได้ยินคำพูดของอลันก็รู้สึกดีใจและตื่นเต้นจนทำให้เกิดการพูดคุยเล็กน้อย
“ เงียบ! ถึงพวกเธอจะผ่านการทดสอบแรกก็จริง แต่มีอะไรที่พวกเธอต้องเรียนรู้และเผชิญหน้ากับมันอีกมาก ก่อนที่จะเริ่มการอบรมฉันมีเื่สำคัญที่ต้องประกาศให้พวกเธอรู้ ”
นักเรียนทั้งหมดต่างเงียบลงทันทีและพยายามตั้งใจฟังคำพูดของอลัน
“ เดือนแรกเราจะอบรมฝึกฝนพวกเธอในโรงเรียน แต่ในเดือนที่สองและสามพวกเราจะพาพวกเธอไปที่ป่าสัตว์อสูรที่เต็มไปด้วยสัตว์อสูรดุร้ายและให้พวกเธอเอาชีวิตรอดอยู่ที่นั่นกันเอง! ”
“ ฉันไม่ขอปิดบัง! มีโอกาสที่จะเกิดการเสียชีวิตขึ้นเพราะฉะนั้นฉันจะให้เวลาพวกเธอคิดเป็เวลา30นาทีว่ายังจะเข้าร่วมคลาสพิเศษนี่อยู่ไหม!? ”
“ นี่เกี่ยวพันกับอนาคตและชีวิตของพวกเธอเพราะฉะนั้นคิดอย่างระมัดระวังและตัดสินใจให้รอบคอบ! ”
“ ….. ”
701
