“ติ๊ง”
เสียงเเจ้งเตือนในโทรศัพท์ของฉันได้ดังขึ้นใน่เวลาสายๆของวันนี้ มันเป็เสียงแจ้งเตือนของ Facebook เวลามีคนส่งขอความเป็นเพื่อนมา
“ใครกัน ไม่เห็นรู้จัก”
ฉันไม่ได้สนใจอะไรและเลือกที่จะไม่รับเพื่อนเขา ใครก็ไม่รู้ ไม่รู้จักทำไมฉันต้องรับเขาด้วย และฉันก็ไม่ได้สนใจอะไรเพราะฉันกำลังปั่นการบ้านของฉันอยู่ยังไงละ ั้แ่ฉันขึ้นปี2มาอาจารย์ให้งานเยอะมากๆๆๆ จนฉันแทบไม่มีเวลาจะทำไรเลยด้วยซ้ำ ทั้งๆที่มันก็ใกล้วันสรานต์แล้วด้วยฉันยังไม่ได้หยุดเลย บ้าทำไมชีวิตมหาลัยมันถึงโหดแบบนี้ ใครหลอกฉันมาเรียนสาขานี้เนี้ยยยยยย อยากจะบ้า แล้วอาจารย์ยังมีการมาบอกด้วยนะว่างานขอให้ส่งก่อนวันสงกรานต์วันแรก จะได้ไปเล่นน้ำกันให้สบายใจ ใครบอกว่าจะสบายละ หลังหมดสงกรานต์มันก็คือสอบไง!!! อาจารย์แกล้งฉันนนนนน
19.00น.
“ติ๊ง” เสียงแจ้งเตือนในโทรศัพฉันก็ดังขึ้นอีกรอบ
“แอด มาอีกแล้ว ใครว่ะ”
รับก็ได้ไหนๆก็แอดมาแล้ว และตอนนี้ฉันก็มีเวลาที่จะเล่นโทรศัพท์สักที เห้อกว่างานจะเสร็จ ฉันจึงกดรับเพื่อนเขาไว้
“ติ๊ง”
“หวัดดีครับ ชื่ออะไรหรอ"