ตำนานผู้วิเศษ

"ดูทำหน้าเข้าไอ้เด็กน้อย เจ้าต้องรู้ คนที่ไม่ได้ทำอะไรจะได้รับผลตอบแทนได้อย่างไร การออกปล้นครั้งนี้แม้จะเริ่มต้นเพราะเจ้า แต่พวกข้าสองคนเป็นผู้ทำงานและแบกรับความเสี่ยง ข้าจะบอกอะไรเจ้าให้บางอย่างนะ" พูดถึงตอนนี้เคอซวนยิ้มกว้างใบหน้าชั่วร้ายสุดๆ "ตอนพวกข้าสองคนออกปล้นบ้านของสามผู้วิเศษแท้จริงครั้งนี้ พวกข้าได้เงินบูลนี่มามากกว่า 900,000 บูลนี่ เมื่อแบ่งกันสองคนได้จำนวนเงินบูลนี่มากขนาดไหน เจ้าน่าจะคำนวณได้นะ ท่านอาจารย์วิชาคำนวณของเด็กๆ ที่น่าสงสาร"

เซี่ยซีหานเจ็บปวดหัวใจ ไม่ใช่เพราะเขาถูกคำพูดของเคอซวนเย้ยหยัน แต่เพราะเขาถูกเคอซวนบดขยี้ด้วยตัวเลขเงินบูลนี่อันมากมายต่างหาก เซี่ยซีหานได้แต่พยักหน้ารับฟังในสิ่งที่เคอซวนพูด แผลในใจเริ่มใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ แต่สุดท้ายเขาก็พอจะรับฟังเหตุผลได้ ก็เขาไม่ได้เข้าไปปล้นด้วยนิ จะได้ส่วนแบ่งได้อย่างไร

แต่พอถึงจุดนี้และเซี่ยซีหานคิดไปอีกว่า ในอดีตเขาเคยถูกเคอซวนหลอกปล้นเงินของตัวเขาไปหลายหมื่นบูลนี่ ช่วงนี้เขารู้สึกว่าตัวเองจนจริงๆ 'หรือข้าควรเข้าสู่วงการปล้นคนอื่นบ้างดี รอบที่แล้วข้าฆ่าผู้วิเศษแท้จริงกับนักรบที่แข็งแกร่งไปจำนวนหนึ่ง เงินที่ได้กลับมาช่างน้อยนิด สู้การไปปล้นบ้านตรงๆ ไม่ได้ คนในโลกนี้ไม่นิยมเก็บทรัพย์สินจำนวนมากไว้ในหนังสือมิติเก็บของเลย นอกจากนั้นคนที่พกหนังสือมิติที่มีราคาแพงได้ก็มีจำนวนน้อยจริงๆ' เซี่ยซีหานน้อยใจเล็กๆ ในความอับโชคด้านการเงินของตัวเอง

เคอซวนไม่ปล่อยเวลาให้การพูดคุยเป็นไปอย่างไร้สาระมากนัก เขาจึงเข้าประเด็นสำคัญ

"เจ้าได้อ่านสารมุมเมืองของช่วงเวลานี้บ้างหรือไม่"

"ไม่"

"เช่นนั้น เจ้าก็ไม่ทราบสถานการณ์ของดินแดนแห่งนี้ ช่วงเวลานี้ใกล้ถึงจุดชี้เป็นชี้ตายของสองอาณาจักรใกล้เข้ามาแล้ว และยิ่งเจ้าพูดว่าการสร้าง 'ยุทโธปกรณ์เวทมนตร์สงคราม' ของอาณาจักรใกล้สำเร็จ ข้าก็เชื่อว่ามีโอกาสเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นกับเจ้าและคนของป้อมปราการยุทธภัณฑ์ขาว ข้าคิดว่าในไม่ช้า เจ้าอาณาจักรแห่งนี้ต้องคิดฆ่าพวกเจ้าเพื่อปิดปากทั้งหมด ถึงเขาไม่คิดแต่คนอื่นก็ต้องคิด เพราะเรื่องการสร้าง 'ยุทโธปกรณ์เวทมนตร์สงคราม' ออกมา ตอนนี้ข่าวเรื่องจารึกยุทโธปกรณ์เวทมนตร์สงครามกระจายเป็นวงกว้าง และมันก็เริ่มถูกจับตาอย่างชัดเจน"

"โดยพื้นฐานหากศึกสงครามนี้ไม่รุนแรงจนเกินไป ข้าคิดว่า 'ยุทโธปกรณ์เวทมนตร์สงคราม' ควรจะกลายเป็นไพ่ลับของอาณาจักรไม้หมื่นกิ่งก็เพียงเท่านั้น แต่ตอนนี้ด้วยนักรบแปดดาบผู้บ้าคลั่ง เขาบุกอาณาจักรไม้หมื่นกิ่งอย่างไม่คิดชีวิตและฆ่าทุกคนเพื่อตามหา 'ยุทโธปกรณ์เวทมนตร์สงคราม' หรือชิ้นส่วนจารึกในการสร้างมัน ซึ่งหากเขาได้อย่างใดอย่างหนึ่ง หรือแค่เพียงอย่างใดอย่างหนึ่งปรากฏ เมื่ออาณาจักรชั้นสองรับรู้ พวกเขาสามารถลงโทษอาณาจักรไม้หมื่นกิ่งได้อย่างรุนแรง กองทัพจากอาณาจักรชั้นสองจะกรีฑาทัพมาที่นี่ทันที"

"จริงๆ หากอาณาจักรไม้หมื่นกิ่งโชคดีกว่านี้ หรือดึงเวลาได้มากกว่านี้ หรืออีกอย่างคือ ไม่มีคนบ้าที่กล้าใช้ชีวิตคนนับไม่ถ้วนเปิดสงครามโดยไม่สนใจชีวิตของคนที่ตายเช่นนี้ ภาพรวมของอาณาจักรไม้หมื่นกิ่งจะไม่แย่แบบนี้ พวกเขาสามารถซ่อนจารึกยุทโธปกรณ์เวทมนตร์สงครามไว้ได้ และสร้างยุทโธปกรณ์เวทมนตร์สงครามออกมา โดยอาจจะอ้างว่ามันเป็นของดึกดำบรรพ์ หรือสมบัติเก่าของอาณาจักร เรื่องเช่นนี้ใครมันจะไปรู้กันจริงไหม"

"แต่ปัญหาตอนนี้คือนักรบแปดดาบที่ชื่อ 'หวงเหวิน' เขาบีบให้อาณาจักรศิลาดำต้องสู้อย่างไม่มีทางเลือก เรียกได้ว่าเป็นการสู้กันจนถึงขั้นทั้งสองอาณาจักรนี้อาจจะล่มสลายไปพร้อมๆ กันก็ได้ นักรบและผู้วิเศษนับไม่ถ้วนเข้าสู่สงคราม และใครที่ไม่เข้าร่วมคือคนที่ตาย โดยบทสรุปสุดท้ายของการต่อสู้ครั้งนี้ อย่างไรก็ต้องมีผลประโยชน์ที่คุ้มค่า และค่าตอบแทนที่น่าพอใจ ที่เหล่าผู้มีเกียรติอาณาจักรไม้หมื่นกิ่งสนใจคือ มูลค่าของจารึกยุทโธปกรณ์เวทมนตร์สงคราม ราคาที่พวกเขาจะได้รับมันอยู่ที่ 20 ล้านบูลนี่ ไปจนถึง 100 ล้านบูลนี่ได้เลย นี่นับเป็นจำนวนเงินมหาศาลที่มาพอจะสร้างอาณาจักรของตัวเองได้ใหม่"

"ในสงครามนี้แม้จะมีคนตายมากมาย แต่สุดท้ายถ้าได้รับต้นทุนที่เหมาะสมคืนได้ ยังไม่รวมดินแดนของอาณาจักรไม้หมื่นกิ่ง ก็นับว่าพอจะคุ้มค่าอยู่"

เซี่ยซีหานพยักหน้ารับเป็นระยะระยะ จากการวิเคราะห์ของเคอซวน ตัวเซี่ยซีหานไม่คิดว่า ปัญหาจะมีความลึกล้ำถึงขนาดนี้ อาณาจักรไม้หมื่นกิ่งถูกบีบให้จนตรอก

แต่ในเวลาเดียวกันพวกเขาอาณาจักรไม้หมื่นกิ่งก็ไม่กล้าใช้อาวุธลับของตัวเอง ที่ชื่อยุทโธปกรณ์เวทมนตร์สงครามในตอนนี้ เพราะมันจะได้รับการเพ่งเล็งจากเจ้าอาณาจักรที่อยู่เหนือกว่าเกินไป

"ตกลงท่านผู้วิเศษผู้ยิ่งใหญ่เคอซวน คำแนะนำของท่านข้าจะรีบไปทำตาม"

"งั้นก็ดี เช่นนั้นข้าคิดว่า หลังจากเจ้ากลับไป พวกเราควรเริ่มช่วยเหล่าสหายตัวเล็กของเจ้าออกมาได้แล้ว การดึงเวลามากกว่านี้อาจจะนำปัญหามา"

"ข้าเข้าใจ..." เซี่ยซีหานพูดถึงตรงนี้ เขาก็พูดกับเคอซวนกับถางเทียนเจี๋ย ถึงลูกศิษย์สายช่างหลอมของตัวเขา ที่รับเข้ามาในตอนหลอมยุทธภัณฑ์ในปราการลับแห่งนั้นด้วย

เคอซวนได้แต่บ่นเบาๆ ว่า ไอ้เจ้าเด็กตัวแสบ ไม่ว่าเจ้าไปที่ไหน เจ้าก็ชอบขนคนกลับมาเสมอเหรอ ครั้งหน้าถ้าเจ้าไปที่เผ่าปีศาจ หรือเผ่าพันธุ์ตัวประหลาด ไม่ใช่ว่าเจ้าจะขนพวกเขากลับมาด้วยหรอกเหรอ เซี่ยซีหานได้ยินแบบนี้เขาก็ไม่กล้าเถียงอะไร

ตัวเซี่ยซีหานมีแผนการของตัวเอง เขาต้องการสร้างทุ่งกระเทียมหอมของตัวเอง ที่อีกหน่อยทุ่งกระเทียมเหล่านี้ จะทำให้เขาสุขสบายไปตลอดชีวิต เรื่องนี้เซี่ยซีหานไม่อาจจะอธิบายให้ใครฟังได้

และในขณะที่เคอซวนพูดถึงแผนการช่วยเหลือตัวเหล่าคนแคระ อยู่ๆ เขาก็หน้านิ่ว จากนั้นก็นิ่งคิดอะไรบางอย่าง

"นี่เจ้าเด็กตัวแสบเจ้าคิดว่าตอนนี้ เจ้าสิ่งที่เจ้าเรียกว่า 'โกเลมยักษ์' พร้อมที่จะใช้งานได้แล้วหรือยัง" โกเลมยักษ์คือชื่อ 'ยุทโธปกรณ์เวทมนตร์สงคราม' ที่เซี่ยซีหานบอกว่า เขาตั้งชื่อมันและอธิบายให้เคอซวนและถางเทียนเจี๋ยเข้าใจเมื่อครู่

"อย่างที่ข้าได้บอกท่านไป ตอนนี้ 'โกเลมยักษ์' หรือ 'ยุทโธปกรณ์เวทมนตร์สงคราม' ที่อาณาจักรไม้หมื่นกิ่งสร้างขึ้นนั้น ตอนนี้ขาดเพียงแค่วัสดุหลอมสร้างประณีตบางอย่าง นอกจากนั้นคือการจารึกแผงวงจรเวทมนตร์ลงไปให้สมบูรณ์เท่านั้น จากความคิดของข้า มันน่าจะพร้อมใช้งานได้แล้ว..."

เคอซวนได้ยินแบบนี้ก็มุมปากยกยิ้มมองไปทางถางเทียนเจี๋ย ตอนที่พวกเขาไปปล้นบ้านของ 'ฮุ่ยเฟินราชาหมื่นบุปผา' พวกเขาได้อะไรมาด้วย

"เช่นนั้นก็ดี แต่น่าเสียดายที่มีเพียงข้าที่ชำนาญเรื่องวงจรเวทย์ชั้นสูง..."

เซี่ยซีหานงงงันว่าเคอซวนกำลังหมายถึงอะไร "ท่านผู้วิเศษผู้ยิ่งใหญ่เคอซวน ท่านกำลังหมายถึงอะไรงั้นเหรอ"

"ก็ไม่ได้มีอะไรมาก ข้าแค่คิดว่าพวกเราควรใช้โอกาสนี้ในการปล้น 'โกเลมยักษ์' มาเป็นของพวกเรา เจ้าเด็กตัวแสบ เจ้าอาจจะไม่รู้ 'ฮุ่ยเฟินราชาหมื่นบุปผา' ที่หายตัวไปของอาณาจักรไม้หมื่นกิ่งเมื่อไม่นานนั้น จริงๆ เขาคือผู้ที่คิดจะขโมยจารึกยุทโธปกรณ์เวทมนตร์สงครามของอาณาจักรไม้หมื่นกิ่ง ซึ่งมันมีด้วยกันทั้งหมดสามศิลาจารึก และเขาวางแผนขโมยมันออกมาได้หนึ่งชิ้น โดยเขาเจ้าเล่ห์มากกว่าที่ใครคาดคิด เขาหลอกลวงอาณาจักรศิลาดำ ให้คนพวกนั้นส่งคนมาที่อาณาจักรไม้หมื่นกิ่งและขโมยมันออกไป โดยฮุ่ยเฟินราชาหมื่นบุปผาเป็นผู้ทำลายค่ายกลป้องกันอย่างลับๆ ..."

"ผู้คนภายนอกคิดว่านี่เป็นแค่ข่าวลือ แต่ข้ากับถางเทียนเจี๋ยได้ไปที่บ้านของเขา และเข้าไปถึงห้องลับ ซึ่งในนั้นมีบันทึกแผนการที่เขาจะลงมือเอาไว้ ซึ่งเขาได้เตรียมการเพื่อเป็นทางหนีทีไล่ให้กับคนในตระกูลของเขาด้วย แต่น่าเสียดายมันถูกพวกเราพบและทำให้พวกเรารู้ความจริงในเรื่องนี้ แต่สิ่งที่น่าตลกคืออะไรรู้ไหม แผนการของฮุ่ยเฟินราชาหมื่นบุปผากลับไม่ได้มีเพียงเท่านี้ เขายังวางแผนที่จะขโมย 'ยุทโธปกรณ์เวทมนตร์สงคราม' หรือที่เจ้าเรียกว่าไอ้ 'โกเลมยักษ์' นั่นอีกด้วย โดยเขาได้เตรียม 'แผ่นผนึกห้วงมิติชั้นสูง' ที่สามารถเก็บสิ่งของที่ใหญ่โตขนาดนับร้อยเมตรเอาไว้ เจ้าอาจจะไม่รู้แผ่นผนึกห้วงมิติชั้นสูงนี้ เพียงแผ่นเดียวก็มีราคามากถึงหนึ่งแสนบูลนี่เข้าไปแล้ว แต่นี่ยังไม่หมด..."

"การเตรียมการของฮุ่ยเฟินราชาหมื่นบุปผายังลึกล้ำมากกว่านั้นไปอีก นั่นเพราะหากเขาเพียงขโมยเจ้า 'โกเลมยักษ์' ออกมาได้ แต่เขาก็ไม่อาจจะใช้งานมันได้ ถ้าเขาไม่ได้แก้ไข 'วงจรเวทมนตร์' ภายในตัวของโกเลมยักษ์ และนั่นทำให้ข้ากับถางเทียนเจี๋ยรู้ความลับอันยิ่งใหญ่ของ 'โกเลมยักษ์' ใช่แล้วพวกเราสามารถแก้ไข 'วงจรเวทมนตร์' ของโกเลมยักษ์และเป็นเจ้าของมันได้ แต่มันติดปัญหาบางอย่าง เพื่อการแก้ไข 'วงจรเวทมนตร์' ของ 'โกเล็มยักษ์' ข้าไม่สามารถทำคนเดียวได้ นี่เหมือนเป็นขั้นตอนป้องกันคนทรยศในการสร้างสิ่งนี้ ดังนั้น จะต้องมีคนอย่างน้อยสองคนร่วมกันแก้ไข 'วงจรเวทมนตร์' พร้อมกัน โดยทั้งสองคนต้องมีความชำนาญในทักษะวงจรเวทย์อย่างน้อยก็ต้องระดับ 6 แห่งการสร้าง"

"นอกนั้น จากที่ข้าคิดๆ ดู ข้ามั่นใจ ในป้อมปราการลับแห่งนั้น นอกจาก 'ฮุ่ยเฟินราชาหมื่นบุปผา' ยังมีคนที่ทรยศอาณาจักรไม้หมื่นกิ่งอย่างน้อยหนึ่งคน... ไม่เช่นนั้นเขาคงจะไม่สามารถครอบครอง 'โกเลมยักษ์' ได้แน่ๆ"

เซี่ยซีหานตกตะลึง!