หลังจากชบาเหยียบย่างเข้าสู่คฤหาสน์ของจอมพลสดมภ์แล้วคุณนายโรสกับอิสรีย์อนุภรรยา ก็ตกที่นั่งเดียวกันคือเป็ของเก่าที่จืดชืดน่าเบื่อหน่ายของจอมเผด็จการส่วนชบาได้เลื่อนตำแหน่งเป็คุณนายรอง มีสิทธิเข้าไปอาศัยอยู่ในเรือนหลังใหญ่ วันๆ ท่านจอมพลก็จะหมกตัวอยู่กับสาวชบา หรือไม่ก็เรียกอนุคนอื่น ๆมาบำเรอกามบ้างเป็บางครั้ง แล้วแต่อารมณ์ของท่านจะบรรเจิดเพียงใด
เช่นเดียวกับวันนี้เมื่อมหันต์มาขอเข้าพบท่านนายกรัฐมนตรีั้แ่เวลาเก้านาฬิกาคุณนายโรสก็ให้คนไปตาม แต่ได้รับคำตอบกลับมาว่ายังไม่ว่างรับแขก โรสจึงหมดความอดทนเดินขึ้นไปเคาะห้องนอนเรียก ท่านจอมพลให้ชบาเปิดประตูรับโรสก็เดินเฉี่ยวไหล่ชบาเข้าไปยืนท้าวสะเอวอยู่หน้าเตียง แล้วขึ้นเสียงว่า
" การงานไม่รู้จักไปทำยังอยากเป็อยู่มั๊ย นายกน่ะคุณมหันต์เขามาตามเพราะมีกิจสำคัญของรัฐบาลจะมาขอความเห็นชอบและลงนามเห็นถือแฟ้มมากองเต็มโต๊ะอยู่น่ะ มัวแต่มากกอีนังช้อคกะรีนี่อยู่ได้ "
จอมพลจึงว่า " งั้นลงไปบอกเขารอเดี๋ยวฉันแต่งตัวแล้วจะลงไปพบ "
หลังจากนั้นจอมพลสดมภ์ก็ลงนามในหนังสือราชการหลายแฟ้มแล้วให้มหันต์ถือกลับไป ก่อนจะเดินขึ้นไปห้องนอนของชบาเพื่อทำาบนเตียงกันต่อไป
คุณนายโรสเห็นดังนั้นก็อารมณ์เสียเดินลงส้นไปยังเรือนของอิสรีย์ เมื่อเห็นคุณอนุอันดับหนึ่งนั่งปักผ้าอยู่ชานเรือนก็กล่าวกระทบกระเทียบว่า " ถูกเขาเขี่ยทิ้งยังมีกะใจมานั่งปักผ้าอยู่ได้นะจะปักไปให้ใครรึ คงไม่ใช่ชายชู้หรอกนะ เฮอะ ๆ "
อิสรีย์จึงตอบว่า " ดิฉันก็มองไม่เห็นทางใดที่จะดีไปกว่าการทำงานฝีมือพวกนี้ถือเป็การฆ่าเวลา ดิฉันไม่อาจเลือกทำอะไรไปมากกว่านี้แล้วค่ะ "
โรสก็ว่า " ทำไมแกไม่ใช้จริตมารยายั่วยวนท่านนายกให้หลงใหลแกเหมือนคราวที่แกมาเป็อนุใหม่ ๆ ล่ะไยจึงปล่อยให้นังชบามาโปรยเสน่ห์พราวพรายจนท่านหลงมันหัวปักหัวปำแบบนี้ถ้าแกช่วยฉันได้ ฉันจะให้สิทธิแกเป็คุณนายรองเชียวนะ "
อิสรีย์วางผ้าที่ปักลง แล้วยืนขึ้นพูดว่า"ถึงจะทำได้ ดิฉันก็ยังได้ชื่อว่าเป็เมียน้อยอยู่ดีหากเลือกได้ฉันขอเลือกเป็เมียเดียวดีกว่าค่ะ ที่ยอมเป็อนุอย่างทุกวันนี้ก็เพื่อช่วยพ่อแม่ให้พ้นทุกข์จากหนี้สิน เสียใจด้วยนะคะหนูคงช่วยคุณนายไม่ได้หรอกค่ะ ขอตัวก่อนนะคะ"ลูกสาวท่านทูตกล่าวจบก็เดินเข้าห้องปิดประตูลงกลอนปล่อยให้โรสยืนหงุดหงิดอยู่ภายนอก เมื่อคนรับใช้ถือถาดเครื่องดื่มมาต้อนรับโรสก็บอกไม่กิน แล้วปัดแก้วน้ำหล่นลงแตกกระจาย ก่อนจะเดินกลับเรือนใหญ่ไป
ณ หุบเขาปีศาจ
อาวุธชนิดใหม่ ๆ ถูกส่งมาจากสหรัฐอโรมาถึงฐานบัญชาการของเสรีโซวาเนียนแล้วนักรบแต่ละคนก็เลือกหยิบเลือกใช้อาวุธที่เหมาะกับตนเองไปฝึกซ้อมไมตรีเลือกถุงมือที่เป็ปืนกลสั้นในตัว เ้าค้ำฟ้าเลือกปืนกลยาวที่ยิงต่อเนื่องได้โดยไม่ต้องบรรจุะุบ่อยๆ ส่วนโสมสุดายังไม่ทันหายจากอาการป่วยจึงมิได้มาเลือกแต่ก็ยังมีปืนสั้นปืนยาวอีกมาก ยังมีะเิหลายชนิด อุปกรณ์ไต่เขาปีนตึกโทรศัพท์ที่มองเห็นภาพของคนพูดอีกฝ่ายหนึ่งได้เครื่องส่งสัญญาณรหัสลับต่าง ๆล้วนพิสดารพันลึกทั้งสิ้น
ในคืนวันหนึ่งม่านทิพย์เข้านอนกับมะลังคะแล้ว ก็หลับฝันไปว่ามีพญานาคตนหนึ่งมาปรากฏต่อหน้าแล้วคายลูกแก้วสว่างสุกใสล่องลอยเข้าไปในท้องของม่านทิพย์พญานาคตนนั้นยังบอกด้วยว่า ถึงเวลาแล้ว ที่บุตรของเราต้องไปอุบัติในโลกมนุษย์เพื่อช่วยเ้าค้ำฟ้าปราบปรามเหล่าคนชั่ว กล่าวจบพญานาคก็หายวับไปม่านทิพย์จึงใตื่น เมื่อมะลังคะได้ฟังความฝันที่ม่านทิพย์เล่าให้ฟัง ก็ทำนายว่าคงจะมีผู้มีบุญญาธิการมาเกิดเป็ลูกของตนแน่แท้ทีเดียว
สำหรับจางไห่จูได้ลงจากเขาไปประจำกองเรือลาดตระเวนตั้งหลายเดือนแล้ว ด้วยเธอมีไพร่พลโจรสลัดกว่าแสนชีวิตและนาวากว่าหมื่นลำที่ต้องรับผิดชอบดูแลครั้นเมื่อได้รับคำสั่งจากไมตรีให้ไปตามตัวกาวิต้ามาพบเ้าค้ำฟ้าเธอก็รีบเดินทางไปยังปีนัง เพื่อกระทำภารกิจดังกล่าวด้วยตนเอง
ย้อนกลับไปทางคุณนายโรสหลังจากต้องนอนเหงาเพียงเดียวดายมาหลายคืนเธอก็คิดแผนการกำจัดบรรดาอนุภรรยาขึ้นมาได้ จึงเมื่อแสงทองส่องฟ้านภาสว่างแล้วเธอจึงไปรบเร้าท่านนายกสดมภ์เพื่อขออนุญาตพาอีหนูทั้งหลายของท่านไปร่วมทำบุญยังวัดป่าในอำเภอข้างเคียงพระนครซึ่งท่านก็อนุญาตโดยดี เพราะคิดว่าเป็โอกาสที่เมียทั้งหลายจะปรองดองกันได้และใช้เวลาเพียงเช้าไปเย็นกลับท่านจอมพลจึงออกไปเล่นกอล์ฟกับผองเพื่อนเป็การเปลี่ยนบรรยากาศ
คุณนายจึงเรียกคนสนิทจัดรถยนต์คันใหญ่พาคุณอนุภรรยาทั้งหลายของสามีออกเดินทางโดยที่โรสไม่ได้ไปด้วยแต่โกหกว่าจะนั่งรถอีกคันหนึ่งตามไป เพราะรอของที่จะถวายพระมาส่งเมื่อรถแล่นออกนอกพระนครไปแล้วได้ระยะหนึ่งจึงเลี้ยวเข้าไปยังถนนที่เปลี่ยวร้างห่างไกลผู้คน จนไปจอดอยู่ที่โรงสีร้างชายคนขับรถจึงบอกให้ลงไป โดยมีชายอีกคนถือปืนต้อนสาว ๆ เข้าไปในโรงสีชบาจึงปลดกระดุมเสื้อออกพอให้เห็นเนินอกวับๆแวมๆ แล้วเรียกคนที่ถือปืนว่า " พี่ชายอย่าทำร้ายพวกฉันเลยนะ ฉันยอมให้ทำอะไรก็ได้ ตามฉันมาทางนี้สิ "ชายดังกล่าวก็ตามเข้าไปในห้องเก็บเครื่องมือ แล้วชบาก็แก้เสื้อออกจนเปลือยท่อนบน ระหว่างที่ชายคนนั้นกำลังตื่นตะลึงกับปทุมถันของชบานั้นเองชบาก็ใช้มีดสั้นที่พกมาจ้วงแทงเข้าที่คอของคนร้าย แล้วปลดอาวุธปืนออกจากมือมันเสียผู้ชายอีกคนกำลังจะขืนใจสาวๆข้างนอก เมื่อได้ยินเสียงเพื่อนร้องโหยหวนจึงวิ่งเข้ามาดู ก็โดนชบาใช้ปืนยิงเข้ากลางหน้าผากตายคาที่แล้วสายลับใจเด็ดก็พาสาวทุกคนขึ้นรถ ขับกลับไปยังบ้านพักจอมพลสดมภ์ราวกับมิได้มีเหตุร้ายเกิดขึ้น สร้างความแค้นเคืองให้แก่โรสเป็อย่างมากที่แผนของตนล้มเหลว แต่มิรู้จะทำประการใด
ณบ้านหนองกุ้ง อำเภอนาแพะ
ในคืนเดือนแรมอันมืดมิดไร้แสงแห่งจันทราสิบเอกทวนกำลังเมาสุรานอนกลิ้งเกลือกอยู่ในบ้านฉับพลันก็มีชายในชุดดำบุกเข้ามากระหน่ำยิงเขาตายจมกองเืคาวงเหล้าพร้อมกับพรรคพวกอีกสี่คนเสร็จแล้วสองในสิบของชายชุดดำก็เปิดผ้าคลุมหน้าออก เขาคือ สุริยง กับ สนิท นั่นเองสุริยงก็เอาผ้ามาชุบเืของทวนป้ายเป็ตัวอักษรบนฝาบ้าน ข้อความว่า " กู้ชาติประชาเสรีโซวาเนียนกำจัดเผด็จการ " แล้วก็หลบหนีไป
เช้าวันรุ่งขึ้น ชาวบ้านหนองกุ้งต่างมามุงดูซากศพของทวนและผองเพื่อนต่างก็อนุโมทนาสาธุ ที่เ้าหนี้ดอกเบี้ยโหดคนนี้ตายลงเสียได้
กลับไปยังหุบเขาปีศาจขณะเ้าค้ำฟ้ากำลังถือฆ้อนตอกไม้ทำเล้าหมูพร้อมกับพวกสหาย จางไห่จูก็เข้าไปร้องทักว่า " ฝ่าา ดูสิหม่อมฉันพาใครมา "สหายขำหันไปมองตามเสียง ก็ดีใจสุดประมาณเมื่อเห็นว่าผู้ที่นางโจรสลัดพามาคือกาวิต้า จอมใจของประมุขเมืองโซวันน่านั่นเอง เ้าค้ำฟ้าโผเข้ากอดกาวิต้าแล้วทั้งสองก็กลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ องค์ราชันกล่าวขอโทษที่มิได้ไปดูแลเธอมานานนับปี กาวิต้าจึงว่า ท่านอย่าตำหนิตนเองเลยด้วยประเทศชาติยังเดือดร้อนด้วยไฟาแล้วฉันจะมีแก่ใจมาครองรักกับท่านได้อย่างไร ขอให้ปราบจอมพลสดมภ์ลงให้ได้ก่อน เื่ส่วนตัวค่อยเจรจากันใหม่"
ที่ห้องพยาบาลของเสรีโซวาเนียนม่านทิพย์ก็ไปหาหมอเพื่อตรวจร่างกาย เนื่องจากหลายวันมานี้รู้สึกคลื่นไส้วิงเวียนศีรษะ และเืประจำเดือนไม่มาหลายเดือนแล้วหมอตรวจแล้วก็บอกว่า ม่านทิพย์กำลังจะได้เป็แม่คน เพราะเธอตั้งครรภ์ได้สามเดือนแล้ว ขอแสดงความยินดีด้วยหล่อนจึงรีบไปบอกมะลังคะ ขุนหลวงชาวลัวะก็ดีใจมาก ะโโลดเต้นวิ่งไปเที่ยวบอกเพื่อนฝูงในค่ายถึงข่าวดีนี้โดยถ้วนหน้า
ระหว่างนั้นจางไห่จูไปเยี่ยมโสมสุดาในฐานพยาบาลเธอใช้วิชาความรู้ทางการแพทย์แผนจีนที่ได้รับมรดกตกทอดมาจากจางเป๋าจ่ายทำการรักษาคนป่วยด้วยการฝังเข็ม และปรุงยาสมุนไพรให้ดื่ม
" รู้สึกดีขึ้นบ้างไหมยังปวดอยู่หรือเปล่า " นางโจรถาม
" ดีขึ้นมาก ไม่ปวดแล้วท่านเก่งจริงๆ " โสมสุดาตอบ
" ก็กลางทะเลมันไม่มีร้านหมอหรอกนะมันจำเป็ที่โจรสลัดอย่างฉันต้องรู้จักรักษาตัวเอง "
โสมสุดาก็จับมือนางโจรแล้วกล่าวต่อว่า
" ฉันต้องเป็หนี้บุญคุณท่านพี่อีกคำรบหนึ่งแล้วยังไม่ทันจะได้ตอบแทนท่านเลย "
"อย่าได้คิดมากเลยฉันไม่เคยคิดให้น้องท่านตอบแทนแต่อย่างใด พักผ่อนมาก ๆ นะพรุ่งนี้ก็คงหายเป็ปกติแล้ว "
แล้วสหายขำก็พากาวิต้าไปชมฐานปฏิบัติการต่างๆ ในหุบเขาปีศาจ ก่อนจะไปนอนนับดาวกันบนยอดเขาตลอดคืนจนรุ่งเช้าก็ให้จางไห่จูพานางไปส่งคืนยังปีนังเพราะหุบเขาปีศาจนี้ยังไม่ปลอดภัยสำหรับกาวิต้า
ณโรงพยาบาลกลาง พระนครเจมทาวน์
มหันต์ได้รับเชิญไปเป็ประธานในพิธีเปิดอาคารใหม่ของโรงพยาบาลเขาได้มอบเงินบริจาคให้เป็หลักแสนทั้งหมอและพยาบาลก็มาตั้งแถวต้อนรับอย่างหนาแน่น แต่มหันต์ไปสะดุดตาที่ บุหงาการะบุหนิง พยาบาลสาว ผู้มีนามสกุลเดียวกับจอมพลสดมภ์เมื่อสอบถามดูจึงได้รู้ว่าเป็น้องสาวของเ้านายตนเองมหันต์ยิ่งเพิ่มความสนใจมากยิ่งขึ้นหลายเท่า เขาจึงหาโอกาสมาตามจีบอีกหลายครั้งทั้งส่งดอกไม้มาให้ หรือมาจอดรถรอรับไปทานข้าว แต่บุหงาก็หาได้ใจอ่อนไปด้วยไม่เช่นเดียวกับครั้งนี้
" ขอโทษนะคะคุณมหันต์ดิฉันขอเรียนตามตรงว่า คุณอย่าได้มารบกวนดิฉันอีกเลย ดิฉันไม่คู่ควรกับคุณหรอกและดิฉันก็ไม่รักคุณ คงจะเข้าใจชัดเจนแล้วนะคะ ขอโทษอีกครั้งที่ต้องพูดตรง ๆ" บุหงาตัดบทก่อนจะเดินจากไป ทิ้งให้มหันต์ยืนเก้ออยู่หน้าโรงพยาบาลในใจเขาคิดว่า
" ใจแข็งอย่างนี้สิดีฉันยิ่งอยากไขว่คว้าเอาชนะให้ได้ อย่าคิดว่าจะพ้นเงื้อมมือของฉันไปได้ แม่กวางน้อย”
เดือนธันวาคมปี ค.ศ.1935
จักรวรรดิไดเกียวได้เคลื่อนทัพไปบุกพม่าและอินเดียแล้ว ในขณะที่ยังตรึงกองกำลังส่วนหนึ่งไว้ในSouvanna( โซวันน่า )
สหรัฐอโรมาส่งเครื่องบินมาทิ้งะเิใส่ฐานบัญชาการของไดเกียวทั้งในกรุงเจมทาวน์และฐานทัพเรือริมหาดนิโคบารัฐบาลต้องประกาศภาวะฉุกเฉิน ให้คนอพยพออกไปนอกพระนคร และให้แต่งชุดดำห้ามเปิดไฟในเวลากลางคืน ให้สร้างหลุมหลบภัยไว้ทุกบ้าน เมื่อมีสัญญาณไซเรนให้วิ่งลงไปหลบในหลุม
บรรดาร้านรวงและโรงงานต่างๆ ต้องปิดตัวชั่วคราว ส่งผลให้เศรษฐกิจของประเทศเป็อัมพาตไปในบัดดลเหล่านักลงทุนชาวไดเกียวก็ไปเรียกร้องให้รัฐบาลชดใช้ค่าเสียหายจอมพลสดมภ์จึงรับปากว่าจะหาเงินมาชดใช้ให้ ขอเวลาไปรวบรวมก่อน
เมื่อกลับไปยังบ้านพักก็เห็นโรสทะเลาะตบตีกันกับบรรดาเมียน้อยสี่ห้าคนความที่กำลังเครียดเื่สหรัฐมาทิ้งะเิอยู่แล้ว กลับมาเหนื่อย ๆคิดว่าจะได้พักผ่อนสมอง แต่ต้องมาเจอเื่วุ่นวายไร้สาระจึงไล่ตะเพิดทั้งเมียหลวงเมียน้อย แต่โรสไม่ยอมหยุด จอมพลสดมภ์จึงตบเข้าให้ฉาดใหญ่พวกเมียน้อยวิ่งหนีไปยังที่พักของตน
โรสก็เอามือกุมใบหน้าแล้วร้องถามว่า" มาตบฉันทำไม "
" บ้านเมืองกำลังวุ่นวาย ยังมีแก่ใจตบตีกันเื่ไร้สาระอุตส่าห์มอบความเป็ใหญ่ในบ้านให้ แต่กลับบริหารไม่ได้อยากกลับไปอยู่กับยายขายข้าวแกงอย่างเดิมใช่มั๊ย "
" ไม่ ฉันไม่ยอมไปไหนทั้งนั้นคุณต้องเลิกกับเมียน้อยทุกคนไม่งั้นฉันจะไปแถลงกับสื่อมวลชนเื่ที่คุณโกงกินบ้านเมือง "
จอมพลสดมภ์ได้ยินดังนั้นก็โกรธเืขึ้นหน้าจ้องมองหน้าโรสแต่ไม่พูดอะไร แล้วหันไปสั่งคนขับรถให้เตรียมรถออกก่อนจะโทรศัพท์นัดมหันต์ให้ไปพบที่ฮันนี่ไนท์คลับ
คืนนั้นเขาไปนั่งดื่มสุราอยู่ในที่นั้นแล้วสั่งมหันต์ว่า
" ผมมีงานสำคัญให้ท่านช่วยเหลือผมหน่อยช่วยเอาคุณนายโรสไปเก็บเสีย จะด้วยวิธีอะไรก็แล้วแต่คุณหากปล่อยไว้ทั้งคุณและผมคงจะพากันเข้าคุกกันหมดเมียแบบนี้เลี้ยงไว้ไม่ได้ต่อไปแล้ว ั้แ่คืนพรุ่งนี้ผมจะย้ายไปนอนที่พระราชวังอกานันดอขอให้คุณสั่งคนไปจัดเตรียมสถานที่ด้วย ส่วนคืนนี้ผมจะไปนอนโรงแรมก่อน ไปจัดการได้ "ว่าแล้วท่านจอมพลก็กระดกแก้วเทบรั่นดีเข้าปากจนหมด สายตาของเขาบ่งบอกความปวดร้าวแล้วเขาก็ก้มหน้าไม่พูดไม่จา มหันต์รับปากว่าจะไปจัดการให้ดีที่สุด
ในคืนนั้นมหันต์ก็กลับไปที่บ้านพักของจอมพลสดมภ์แล้วโกหกคุณนายโรสว่าท่านจอมพลให้มาเชิญไปรับประทานอาหารค่ำที่โรงแรมชานเมืองโรสจึงขึ้นไปแต่งตัวแล้วออกไปกับมหันต์ ด้วยคิดว่าท่านสามีของหล่อนคงจะของ้อจึงแอบยิ้มด้วยความดีใจ แต่มหันต์กลับนำเธอไปยังสถานที่นอกเส้นทางโรสจึงโวยวายว่าจะพาเธอไปไหนมหันต์จึงจอดรถแล้วนำผ้าที่ชุบยาสลบไว้โปะจมูกของคุณนายจนแน่นิ่งไปแล้วขับรถนำตัวหล่อนไปยังบ้านหลังหนึ่งนอกเมืองหลวง
โรสฟื้นขึ้นมาอย่างงัวเงีย มองไปรอบ ๆก็เป็ห้องที่เธอไม่คุ้นเคย
" ฟื้นแล้วเหรอ "มหันต์ถาม ขณะนั่งอยู่ที่โซฟาในห้อง
" นี่แก เอาฉันมาที่นี่ทำไมที่นี่เป็ที่ไหน แล้วท่านจอมพลล่ะ ฉันกลับไปได้จะฟ้องท่านให้เอาแกเข้าคุกแก..." โรสพยายามจะเข้าไปทุบตีมหันต์ แต่เขายื้อยุดตัวเธอไว้แล้วตะคอกใส่ว่า
" หยุดบ้าได้แล้ว !รู้ไว้ซะว่าผัวเธอเขาสั่งให้เอาเธอไปเก็บ หมายถึงให้เอาไปฆ่าทิ้งแต่ฉันเห็นว่าเธอยังสาวยังสวย จะฆ่าแกงก็น่าเสียดายจึงอยากจะเก็บไว้เป็ขวัญตาขวัญใจเคียงข้างฉันดีกว่า " ว่าแล้วมหันต์ก็กอดโรสแล้วหอมแก้มเสียทีหนึ่งโรสก็ดีดดิ้นแล้วว่า
" ไม่จริงเขาจะใจร้ายกับฉันถึงเพียงนี้เชียวหรือ เป็ไปไม่ได้เราร่วมอยู่กินกันมาั้แ่เขายังเป็พันตรีกระจอก ๆ จะทิ้งกันได้ยังไง แกโกหก "โรสเริ่มจะใจเสีย หรือว่าที่เธอข่มขู่เขาเื่จะเปิดโปงการทุจริตโกงกินถึงกับจะเอาชีวิตเธอเชียวหรือ
" มันเป็ความผิดของเธอเองที่ดันไปขู่ว่าจะเปิดโปงเื่โกงกิน แล้วผัวเธอจะเก็บเอาไว้ทำไมให้โง่เขารักผลประโยชน์ของตัวมากกว่าสิ่งอื่นใด อยู่กินกันมาหลายปียังไม่รู้อีกหรือหากฉันฆ่าเธอทิ้งมันก็ง่ายเหมือนบี้มดปลวกเพราะฉะนั้นเธอยอมเป็เมียของฉันเสียดีกว่าแล้วเรามาร่วมกันเขี่ยผัวของเธอให้ตกจากอำนาจ ให้ฉันได้ครองตำแหน่งแทนส่วนเธอก็ได้แก้แค้น แบบนี้แฟร์ดีไหม มาดาม " มหันต์ยื่นข้อเสนอให้อันเป็ทางเดียวที่เธอจะรอด โรสจึงตอบตกลง และมีท่าทีอ่อนลงมากเธอชม้ายชายตาอย่างหยาดเยิ้ม พร้อมรอยยิ้มที่มุมปาก แล้วก้มหน้าด้วยท่าทางเอียงอายมหันต์ก็ยื่นจมูกเข้าไปสูดดมแก้มของเธออีกครั้งก่อนจะใช้ปากประกบเข้ากับริมฝีปากของโรสอย่างแ่เบา มือข้างหนึ่งของเขาก็ขยำซาลาเปาลูกมหึมาของหล่อนอย่างมันมืออดีตคุณนายจอมพลก็โอบแขนสองข้างเข้าที่ลำคอของมหันต์ขณะเอนกายลงนอนบนเตียงอันอ่อนนุ่มรองนายกก็เปลื้องอาภรณ์บนเรือนกายของโรสและของตนเองไปกองอยู่ข้างเตียงแล้วทั้งสองก็บรรเลงเพลงสวาทอันร้อนแรงตลอดราตรีกาลจวบจนนกกาออกหากินในเช้าวันใหม่
"เธอยังออกไปไหนไม่ได้ ถ้าจอมพลรู้ต้องส่งคนมาฆ่าเธอแน่อยู่ที่นี่แหละปลอดภัยที่สุดแล้ว ฉันจัดคนรับใช้ที่ซื่อสัตย์ให้ดูแลไว้มีทั้งคนครัว คนซักรีด อาหารเสื้อผ้าก็เตรียมไว้พร้อมหมดแล้วรอจนกว่าสดมภ์มันหมดอำนาจแล้ว ฉันจะพาไปอยู่คฤหาสน์ดังเดิม เชื่อฉันนะที่รัก "มหันต์ปลอบใจโรสแล้วจุมพิตที่หน้าผากหนึ่งที ก่อนจะออกไปจากบ้าน
นับแต่บัดนั้นบ้านลึกลับนอกเมืองแห่งนั้นก็กลายเป็ที่เริงสวาทกันของโรสและมหันต์นานนับเดือนจนโรสเองก็เริ่มมีจิตพิสมัยในรสรักที่มหันต์ปรนเปรอให้มันถึงอกถึงใจของหล่อนยิ่งกว่าครั้งอยู่ร่วมเตียงกับจอมพลสดมภ์เสียอีก
หลังจากจอมพลสดมภ์สั่งให้ย้ายข้าวของและบรรดาเมียน้อยไปอยู่อาศัยในพระราชวังอกานันดออันเป็พระราชฐานของคนที่เป็เ้าเหนือหัวของเขาอย่างไม่เกรงกลัวฟ้าดินจอมเผด็จการก็เริงรักอยู่กับเหล่านารีดรุณีน้อยทั้งเก่าทั้งใหม่เข้าห้องโน้นออกห้องนี้จนตลอดทั่วพระราชวัง และยังให้จัดงานคัดเลือกเด็กสาววัย 14- 15 ปี มาเป็อนุภรรยาเพิ่มอีกเรื่อย ๆเช่นเดียวกับฮ่องเต้เลือกนางสนมเลยทีเดียว
งบประมาณมากมายถูกสูบไปหล่อเลี้ยงฮาเร็มของท่านจอมพลอย่างไม่รู้อิ่มจนคณะรัฐมนตรีต้องมาเชิญให้ไปประชุมนั่นแหละ ท่านจึงได้เซ็นหนังสือแต่งตั้งและมอบอำนาจให้มหันต์เป็รองนายกรัฐมนตรี ทำหน้าที่รักษาราชการแทนนายกรัฐมนตรีและหน้าที่ผู้สำเร็จราชการแผ่นดินแทนองค์เ้าเหนือหัวด้วยแล้วท่านก็กลับเข้าไปแหวกว่ายในทะเลกามกับเหล่านางบำเรอต่อไป
จบตอนที่23 โปรดติดตามตอนที่ 24 น้ำเซาะตลิ่งทรุด
26K
![พันธกาลวิญญาณรัก [นิยายแปล]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1697512755_19684876.webp)
