ตุบ!
แอนเดอร์สันกวาดตามองไปรอบๆแล้วเดินเข้าไปในวิทยาลัยในช่วงกลางดึก 1 เดือน 20 วันที่เขาหายไปเป็นเวลาที่ยาวนาน เขาไม่รู้เลยว่าวิทยาลัยทำอะไรไปบ้าง แต่ที่เขารู้ในตอนนี้คือวิทยาลัยจะต้องใกล้จัดงานแข่งขันเพื่อหาตัวแทนวิทยาลัยไปแข่งกับวิทยาลัยทั้งหมดในสหพันธ์โคเวียแล้ว เขาจึงต้องรีบทำให้ตัวเองแข็งแกร่งที่สุดเพื่อจะหารายการแข่งขัน
“มาดูกันว่าตั๋ว 7,651 จะทำอะไรได้บ้าง”
แอนเดอร์สันไม่อยากเชื่อสายตาตัวเองว่าจะเก็บตั๋วได้มากมายขนาดนี้ แต่เขารู้สึกว่ามันยังไม่พอที่จะซื้อของทุกอย่างในวงล้อสุ่มของรางวัล แม้ตั๋วจะมีมากมายก็ตาม เวทย์ระดับ 5 ก็ยังยากที่จะซื้อมาใช้ทั้งหมด แต่แล้วเขากลับนึกได้ว่าตัวเองเก็บผลองุ่นลูกบาศก์มาด้วย แอนเดอร์สันจึงนำมันออกมา 10 ผลเพื่อกิน ในช่วง 1 เดือนที่ผ่านมานี้เขาไม่กล้าที่จะแตะมันสักผลกลัวว่าจะมีผลข้างเคียงทำให้หลับหรือไม่ก็เกิดอาการที่ไม่สามารถวิ่งได้
กรวบ!
ความรู้สึกชุ่มฉ่ำแผ่ซ่านไปทั่วทั้งปาก รสชาติเปรี้ยวคือสิ่งแรกที่สัมผัสได้ตรงปลายลิ้น พอกลืนลงไปรสชาติหวานก็วิ่งตามหลังมา มันเป็นความรู้สึกหาได้ยากในผลไม้ปัจจุบัน ทันทีที่องุ่นลูกบากศ์ขนาดเท่ากำปั้นกลืนลงท้องไปนั้น มานามหาศาลจากมันก็ได้วิ่งเข้าสู่แกนพลังเวทย์ใจกลางหน้าอก แอนเดอร์สันจึงพยายามกินส่วนที่เหลือตามลงไปจนหมด ทันใดนั้นพลังเวทย์สะสมของเขาก็เพิ่ม 1 ปี
“เยี่ยม ไม่ต่างจากผลของยาสินะ”
แอนเดอร์สันกัดกินผลองุ่นลูกบาศก์ต่อไปกระทั่งเขากินจนถึงลิมิตที่ร่างกายรับได้ พลังเวทย์สะสมของเขาก็เพิ่มขึ้นมาเป็น 208 ปีไม่เพียงเท่านั้น ระบบยั่วยุความโกรธของเขายังแจ้งเตือนให้รู้ว่าของรางวัลที่ได้ถูกอัพเกรดขึ้นไปเป็นระดับที่สูงกว่าเดิมจนตอนนี้เวทมนตร์ อุปกรณ์เวทย์ กลายเป็นระดับ 6 สมุนไพรในระบบต่างก็ถูกเปลี่ยนให้เป็นสิ่งของล้ำค่าอายุ 600 ปี
อย่างไรก็ตามเขาไม่ได้สนของชิ้นไหนเลยในตอนนี้นอกจากการ์ดเร่งการเรียนรู้ การ์ดป้องกันและการ์ดโจมตี เขาจึงซื้อมันมาอย่างละ 10 ใบจนไม่สามารถซื้อได้อีกในเดือนนี้
“ใช้ไปแล้ว 900 ใบ เหลือ 6,751 ใบ”
แอนเดอร์สันไม่คิดจะสุ่ม เขารู้ว่าโอกาสได้ของหายากมีไม่มาก ดังนั้นเขาจะใช้ตั๋วที่มีซื้อของที่อยากได้มาเก็บเอาไว้ จากนั้นเมื่อถึงช่วงที่ตั๋วเหลือใช้เขาจะสุ่มของรางวัล
“ระบบอัพเกรดเวทย์ระดับ 2 เป็นเวทย์ระดับ 3 ทั้งหมด”
[แจ้งเตือน ใช้ตั๋ว 240 ใบอัพเกรดเวทย์ระดับ 2 ทั้งหมดเป็นระดับ 3 เหลือตั๋วจำนวน 6,511 ใบ]
เวทย์สายลมเสริมกำลัง เวทย์สายลมเสริมความเร็ว เวทย์สายลมสะเทือน เวทย์หอกไม้ เวทย์เกราะพฤกษา เวทย์เกสรแห่งการเยียวยา เวทย์ทั้ง 6 นี้เป็นเวทย์พื้นฐานที่แอนเดอร์สันซื้อมาใช้งานเพื่อให้เขามีโอกาสใช้เวทย์ภูติสายลมจำแลงร่างได้ง่ายมากยิ่งขึ้น การที่เขาทำให้เวทย์เหล่านี้เป็นเวทย์ 3 ดาวแม้มันจะกินพลังเวทย์เพิ่มขึ้น แต่มันก็มอบความรุนแรงและทรงพลังในการใช้งานจนเวทย์ระดับ 2 เทียบไม่ติด
อย่างไรก็ตามแอนเดอร์สันที่มองสำรวจวงล้อเสี่ยงโชคตรงหน้าเขากลับต้องถอนหายใจ เมื่อเวทย์คำสาปที่เขาคิดว่าจะซื้อมาใช้สัก 1 - 2 บท ไม่มีเวทย์ระดับ 5 และ 6 อยู่เลย วงล้อเสี่ยงโชคของเดือนนี้เน้นหนักไปทางด้านเวทย์ธาตุน้ำและดิน ส่วนเวทย์คำสาปที่เห็นมีเพียงระดับ 1 และ 2 เท่านั้น เขาจึงมองหาสิ่งอื่นที่จะทำให้เขารอดจากทุกๆสถานการณ์ จนกระทั่งเขามองเห็นฉายาหนึ่งที่ปรากฎบนวงล้อจึงกดซื้อมาใช้งาน แม้มันจะมีราคาถึง 1,000 ตั๋ว เขากลับไม่เสียใจเลยที่เสียตั๋วไปมากขนาดนั้น
[แจ้งเตือน ใช้ตั๋ว 1,000 ใบซื้อฉายามีดผสาน เหลือตั๋วจำนวน 5,511 ใบ]
แอนเดอร์สันรีบอ่านความสามารถของมันอย่างไวก่อนจะฉีกยิ้มดีใจ ด้วยฉายานี้จะทำให้เขาสามารถพัฒนาทักษะมีดของตัวเองให้สูงขึ้นไปอีก แม้ทักษะการใช้มีดจะเป็นทักษะของมือปราบทุกคนหลังจากไม่สามารถใช้ปืนได้ แต่เมื่อเดินทางมายังโลกใบนี้แอนเดอร์สันกลับมองว่ามันเป็นทักษะพื้นฐานที่สุดดังนั้นเขาจึงต้องการฉายาที่ทำให้เขาเรียนรู้การใช้มีดได้ดีขึ้นกว่านี้
“ระบบซื้อหมวกเกราะระดับ 3 ชิ้นนี้”
แอนเดอร์สันมองชุดเกราะสีดำแล้วซื้อมาใช้งาน จากนั้นเขาก็เริ่มซื้อชุดเกราะส่วนลำตัว ปลอกแขน กางเกง สนับขาและรองเท้า ทุกอย่างเป็นระดับ 3 และมีสีดำทั้งหมด แม้มันจะไม่ใช่ชุดเกราะเต็มตัวจนเขาเป็นมนุษย์เกราะเหล็ก แต่เท่าที่ซื้อก็สามารถช่วยชีวิตของเขาเอาไว้ได้มาก หากต้องเข้าไปในสถานที่อันตรายๆ หลังจากใช้ตั๋วไปอีก 240 ใบกับการซื้อชุดเกราะแอนเดอร์สันก็เริ่มมองหาสิ่งที่เขาต้องการซื้อ สำหรับเวทย์ระดับ 4 เขาจะมองข้ามมันไปก่อน ถึงมันจะรุนแรงแต่ก็ยังไม่มากพอจะให้เขาฆ่าศัตรู การเดินทาง 1 เดือน 20 วันทำให้เขารู้ว่าต้องเป็นเวทย์ระดับ 5 ขึ้นไปเท่านั้นถ้าเขาจะฆ่าใครสักคน
“ระบบซื้อเวทย์นี่”
แอนเดอร์สันจิ้มไปยังเวทย์ระดับ 5 เวทย์แล้วเวทย์เล่า แม้กฎของธรรมชาติจะทำให้เขาไม่สามารถใช้เวทย์ระดับ 5 ได้ก็ตาม ระบบกลับช่วยให้เขาใช้เวทย์เหล่านี้ได้วันละ 1 ครั้ง หากเขามีเวทย์ระดับ 5 มากมายเขาก็สามารถสลับใช้ได้เรื่อยๆ กระทั่งเขาใช้ตั๋วไปทั้งหมด 1,600 ใบกับการซื้อเวทย์ระดับ 5 ราคาบทละ 160 ใบจนตั๋วเหลือเพียง 3,671 ใบ แอนเดอร์สันก็มองไปยังเวทย์ระดับ 6 ที่ต้องใช้ตั๋ว 300 ใบในการซื้อมัน 1 บทจากนั้นก็เริ่มซื้อมาเก็บเอาไว้ 5 บทด้วยกันเผื่อศัตรูของเขาจะไม่สามารถฆ่าได้ด้วยเวทย์ระดับ 5
[แจ้งเตือน ท่านเหลือตั๋ว 2,171 ใบ]
“ระบบ”
แอนเดอร์สันเรียกระบบพลางมองไปยังผลไม้และสมุนไพรที่สามารถเพิ่มพลังเวทย์ให้เขาได้ มีตั้งแต่เพิ่มพลังเวทย์ 1 ปี ไปจนถึง 5 ปี จากทัั้งหมดที่เขามองดูในวงล้อมสุ่มนี้ หากเขาซื้อพวกมันทั้งหมดสามารถเพิ่มพลังเวทย์ให้เขาได้ 50 ปี แต่มันกลับมีราคาที่แพงมาก เขาจำเป็นต้องใช้ตั๋วถึง 1,200 ใบในการซื้อพวกมันมากิน
“ถ้าเราซื้อพลังเวทย์ก็น่าจะเพิ่มมาเป็น 258 ปี แต่กฎของธรรมชาติยังคงล็อกความรุนแรงเอาไว้ที่ 300 ปี งั้นก็สุ่มมันทั้งหมดเลยแล้วกัน ระบบ..”
แอนเดอร์สันเรียกใช้งานระบบอีกครั้ง จากนั้นเขาก็บอกให้มันเหลือตั๋วเอาไว้ให้เขา 300 ใบ แล้วนำตั๋วทั้งหมดไปสุ่มวงล้อ ด้วยจำนวนตั๋ว 1,871 หัก 300 ใบเอาไว้ใช้ในยามฉุกเฉิน แอนเดอร์สันก็ปล่อยให้ระบบสุ่มด้วยตัวมันเอง จากนั้นก็เดินไปอาบน้ำรอดูว่าเขาจะได้อะไรหลังจากการสุ่มจบลง
—-----------------------
“นายน้อย คนของเราพบชายสวมผ้าคลุมสีดำรูปร่างใกล้เคียงกับนายน้อยแอนเดอร์สันเดินเข้ามาในสถานีโคเวียเมื่อ 1 ชั่วโมงก่อน”
“ได้ตรวจสอบดูหรือยัง”
“เราให้คนตามไปตรวจสอบแล้ว แต่เขาเร็วมาก จากพลังที่แสดงออกมาเกินกว่านักเวทย์ 300 ปี”
“หืม” โรแลนย่นคิ้วกับการรายงาน
“แล้วคนที่จับตามองรอบๆวิทยาลัยว่ายังไง”
“พวกเขายืนยันมาเมื่อ 30 นาทีก่อนว่ามีคนสวมผ้าคลุมสีดำเข้าไปในวิทยาลัยเช่นกัน”
“งั้นแสดงว่ามันกลับมาแล้ว แต่ทำไมคนของเราถึงไม่กลับมากันล่ะ”
โรแลนนั่งคิด ก่อนจะถอนหายใจออกมาเบาๆเพราะคิดมากไปก็ปวดหัวเปล่า เขาจึงคิดว่าคนที่ส่งไปจับตามองแอนเดอร์สันถูกสังหาร หลังจากปัดเรื่องนี้ตกไปเขาก็กลับมานั่งคิดเกี่ยวกับพลังของแอนเดอร์สันที่พุ่งทะลวงเกิน 300 ปี
“พ่อบ้าน คิดว่าเป็นไปได้ไหมที่จะเพิ่มพลังเวทย์ให้ทะลวง 300 ปีไปได้ในระยะเวลา 1 เดือนกว่า”
“เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นบ่อยกับนายน้อยตระกูลเสาหลัก การเพิ่มพลังเวทย์จาก 100 ปีจนทะลวง 300 ปีในเวลา 1 เดือนไม่ใช่เรื่องยากเพราะตระกูลเสาหลักเตรียมทั้งยาและสมุนไพรเอาไว้มากมาย สำหรับนายน้อยตระกูลใหญ่จะมีเพียงคนที่มีโอกาสได้รับสืบทอดตำแหน่งผู้นำตระกูลที่สามารถเพิ่มพลังเวทย์ให้ทะลวง 300 ปีไปได้ สรุปแล้ว มีโอกาสเป็นไปได้แค่ในตระกูลเสาหลักและตระกูลใหญ่เท่านั้นครับ”
“นั่นสิ แล้วถ้าให้ลุงไปยังเขต 3 เพื่อเพิ่มพลังเวทย์ให้ทะลวง 300 ปีคิดว่าจะทำได้ไหม”
“ไม่มีทางทำได้อย่างแน่นอนครับนายน้อย เขต 3 ถึงแม้จะเต็มไปด้วยอันตรายและผลไม้อาหารหน้าตาแปลกประหลาด สำหรับสมุนไพรหรือของวิเศษที่ทำให้เพิ่มพลังเวทย์จนทะลวง 300 ปีได้ นับว่าไม่มี ต่อให้จะกินทั้งเขต 3 มากสุดพลังเวทย์จะเพิ่มได้เพียง 20 - 30 ปีเท่านั้นครับ นายน้อยกำลังสงสัยเกี่ยวกับพลังเวทย์ของชายชุดดำที่ผมรายงานใช่ไหมครับ”
“ใช่ ถ้าเป็นน้องชายของฉันจริงดูท่ามันจะกลายเป็นคนที่น่ากลัวมากๆแล้วที่สามารถหนีรอดจากคนที่เราส่งไปได้ แต่ฉันก็ยังมองไม่เห็นโอกาสที่มันจะทะลวงผ่านระดับ 300 ปีไปได้เลย คิดยังไงก็ไม่มีทางเป็นไปได้”
โรแลนจิบชาต่อไปพลางนั่งคิดหาอุปกรณ์เวทย์หรือเครื่องมือวิเศษที่ได้จากมิสเทอรี่ เขาต้องการรู้ว่ามีอะไรบ้างที่ทำให้นักเวทย์ที่ถูกจำกัดพลังโจมตีเอาไว้ที่ 300 ปีสามารถใช้ความเร็วสูงกว่านี้ได้
—------------------
“ขอบคุณระบบ แค่นี้ฉันก็จะไม่อดตายอีกต่อไปแล้ว”
แอนเดอร์สันพูดด้วยน้ำเสียงเหน็บแหนมหลังจากการสุ่มจบลง ทุกครั้งที่ระบบประกาศเขาจะได้ยินเสียงบะหมี่บ่อยมากจนไม่คิดว่าตัวเองจะได้ของดีอะไร ถึงอย่างนั้นการสุ่มยังคงพอทำให้เขายิ้มได้เพราะถ้าเขานำของที่ได้จากการสุ่มมารวมกับกันของที่ซื้อมันมากพอจะให้เขาเอาชีวิตรอด
จากตั๋ว 7,651 ใบเหลือเพียง 300 ใบ สิ่งที่เขาได้จากระบบมีด้วยกันหลายอย่าง หลักๆที่เขาดีใจมากคือพลังเวทย์ ถ้านับแล้วเขาได้พลังเวทย์จากการสุ่มมาถึง 415 ปี หากการสุ่มไม่ตกช่อง 50 ปี 3 ครั้งเขาคงไม่ได้พลังเวทย์สะสมมากขนาดนี้
สำหรับเวทย์ระดับ 6 ในตอนนี้เขามี 9 บทด้วยกัน ถ้านับเป็นวันเขาสามารถปลดปล่อยพลังทำลายด้วยเวทย์ระดับ 6 ได้ถึง 9 ครั้งต่อวัน
เวทย์ระดับ 5 ที่เขาได้มานั้นมีด้วยกัน 21 บท ตอนนี้โอกาสรอดของเขาก็เพิ่มมากยิ่งขึ้น เพราะเวทย์ระดับ 5 และ 6 ไม่ต้องใช้พลังเวทย์ในการร่าย ระบบยังคงช่วยให้เขาใช้พวกมันได้ 1 ครั้งต่อวัน
สำหรับชุดเกราะนั้นมีระดับ 6 โผล่มา 1 ชิ้น อาวุธเวทย์ก็เช่นกัน มีคทาเล็กๆติดคริสตัลรูปหัวใจโผล่มาจากการสุ่ม ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังใช้มันไม่ได้
สำหรับการ์ดเร่งการเรียนรู้ การ์ดป้องกัน การ์ดโจมตีเขาไม่ได้จากการสุ่มเลยเพราะซื้อด้วยตั๋วทำให้เขามีพวกมันอย่างละ 10 ใบ
อย่างไรก็ตามการ์ดที่เขามีกลับไม่ได้มี 3 ชนิด จากการสุ่มมีการ์ดประหลาดเพิ่มมาอีก 3 ชนิด
การ์ดชนิดแรกที่ได้มาใหม่มีชื่อว่าการ์ดชีวิต หากใช้งานมัน 1 ใบสามารถเพิ่มอายุขัยได้ 1 ปี แอนเดอร์สันตกใจมากเพราะผลของการ์ดใบนี้น่ากลัวมาก การเพิ่มอายุขัยแม้จะมีอุปกรณ์ในมิสเทอรี่หรือว่าสมุนไพรเพิ่มอายุขัยได้เช่นกัน มันกลับหายากมากๆ ในระบบกลับมีการ์ดเพิ่มอายุขัย ส่งผลให้แอนเดอร์สันฉีกยิ้มดีใจเพราะถ้าเขาใช้มันทุกๆเดือนเขาจะมีชีวิตเพิ่มขึ้น 10 ปี
ส่วนการ์ดใบที่ 2 นี้คือการ์ดรักษา ผลของมันจะทำให้ผู้ใช้กลับมาเป็นปกติไม่ว่าจะบาดเจ็บหนักมากแค่ไหนก็ตาม การ์ดใบสุดท้ายคือการ์ดกับดัก เขาสามารถสุ่มกับดักระดับ 6 มาติดตั้งเพื่อโจมตีผู้ที่เดินผ่าน เมื่อสำรวจทุกอย่างแอนเดอร์สันก็สำรวจตัวเอง เขาจะเข้าไปยินดีกับพลังเวทย์ที่น่าจะมากถึง 600 ปี
“เดี๋ยวนะ ทำไมถึงเป็นแบบนี้”