"โทรหาแม่เขาหน่อยนะเขาคงเป็ห่วงเรามาก" เมื่อเห็นคนในอ้อมกอดนิ่งไปแล้วคนที่คอยปลอบลูบหัวและเช็ดน้ำตาเงียบๆก็พูดขึ้น
"ค่ะ"
"คุณอาขา วันนี้นอนเป็เพื่อนหนูสานะคะ หนูสาไม่อยากอยู่คนเดียว" พอเห็นใบหน้าที่อาบไปด้วยน้ำตาราเชนทร์ก็ไม่อาจปฏิเสธอะไรได้
"ครับ"
ชายหนุ่มเลือกที่จะนอนนอกห้องตรงโซฟาตัวใหญ่เพราะเหน็ดเหนื่อยมาทั้งวันทำให้ราเชนทร์ผล็อยหลับไปง่ายๆ หลังหัวถึงหมอนได้ไม่กี่นาที
อลิสานั่งคุกเข่าอยู่บนพื้นมองดูคุณอาของเธอหลับอย่างหลงใหลทำไมคุณอาของเธอถึงได้หล่อใสจนใจดวงน้อยของเธอละลายขนาดนี้นะ มือเรียวพยายามลูบไล้ใบหน้าเรียบเนียนของคนที่นอนหลับอยู่อย่างรักใคร่
นิ้วเรียวไล้ั้แ่หน้าผากกว้างตามด้วยคิ้วดกหนาแพขนตาที่หนาไม่แพ้กันเรียงตัวสวยรอบล้อมดวงตาคมที่มองมาที่เธออย่างเอ็นดูซึ่งเธอไม่ได้้ามันเลยเธอ้าความรัก จมูกคมสันได้รูปไล้ลงมาที่ริมฝีปากแดงฉ่ำอย่างคนสุขภาพดี
ทั้งหมดทั้งมวลที่รวมตัวกันมันเป็ความหล่อที่กระแทกใจอลิสามากแต่ก็ไม่มากพอเท่าความดีความเอาใจใส่ที่คุณอามอบให้เธอตลอดมามันรวมตัวกันและก่อกำเนิดเป็ความรักขึ้นมาจนถึงทุกวันนี้
จุ๊บ!
"ฝันดีนะคะคุณอาของหนูสา "
อลิสาอดไม่ได้ที่จะโน้มตัวลงไปจุ๊บปากแดงฉ่ำของคุณอาเบาๆแล้วผละออกจากนั้นก็รีบวิ่งเข้าห้องไปด้วยความเขินอาย คล้อยหลังอลิสาคนที่คิดว่าหลับไปแล้วก็ลืมตาขึ้นมามือหนายกขึ้นลูบริมฝีปากตัวเองเบาด้วยความรู้สึกที่ยากจะคาดเดา
เช้าวันต่อมาอลิสาคิดว่าจะตื่นแต่เช้าเพื่อมาทำอาหารให้คุณอากินแต่พอเธอเดินออกมาก็ไม่เจอใครแล้ว ผ้าห่มเมื่อคืนที่เธอเอาออกมาให้คุณอาก็พับเอาไว้เรียบร้อยมองไปที่โต๊ะเห็นโพสอิทแปะอยู่จึงรีบเดินไปดู
'อากลับก่อนนะครับพอดีมีเคสผ่าตัดด่วน ไว้อาจะโทรหานะ ราเชนทร์'
"อะไรกันจะไปก็ไม่เข้าไปบอกกันดีๆ " อลิสาอดที่จะบ่นไม่ได้
ไม่ใช่ว่าวันนี้ราเชนทร์มีผ่าตัดอะไรแต่เขานอนไม่หลับใจไม่รักดีมันอยากจะเข้าไปหาหลานสาวในห้องนอนอยู่ตลอดทั้งคืนจนต้องรีบออกมาแต่เช้าหากอยู่ต่อกลัวว่าตัวเองจะตบะแตกทำอะไรหลานตัวเองเข้าถึงแม้จะไม่สายเืเดียวกันจริงๆก็เถอะ
"วันนี้หมอหนึ่งมาเช้าจังเลยค่ะ มีขึ้นเวรเหรอคะ"
ดวงดาวถามอย่างสงสัยราเชนทร์เป็ผู้บริหารถ้าไม่มีเคสใหญ่จริงๆเขาก็ไม่ได้เข้าเวรหรือฝ่าตัดเอง
"เปล่าครับนอนไม่หลับเลยออกมาเช้า กินกาแฟอะไรครับเดี๋ยวผมเลี้ยง"
ชายหนุ่มไม่อยากขยายความไปมากกว่านี้เลยตัดบทไป เขาว่ากินกาแฟเสร็จจะขึ้นไปนอนต่ออีกสักหน่อย บ่ายมีประชุมด้วยเดี๋ยวฟังไม่รู้เื่
"กาแฟดำค่ะ ขอบคุณนะคะ"
"ครับ"
ดวงดาวเห็นว่าวันนี้เขาคงจะเพลียๆ ดูจากสีหน้าอิดโรยและท่าทีไม่อยากสนทนากับเธอ แอบน้อยใจนิดหน่อยที่เขาจำไม่ได้ว่าเธอกินกาแฟอะไรทั้งที่มากินด้วยกันบ่อยมากร้านที่ตั้งอยู่ชั้นล่างของโรงพยาบาล
พอได้พักสายตาสองสามชั่วโมงราเชนทร์ก็มีอาการดีขึ้นประจวบเหมาะกับที่เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น หยิบมาดูก็เห็นว่าเป็ผู้เป็แม่โทรมา
"ครับคุณแม่"
"หมอหนึ่งเย็นนี้กลับเร็วหน่อยนะลูกแม่นัดหนูแอนนี่มากินข้าวที่บ้าน "
"ผมมีประชุมถ้าเสร็จเร็วจะรีบกลับนะครับ" ชายหนุ่มตอบรับไม่อยากขัดใจผู้เป็แม่
"ได้ค่ะลูกแม่จะรอนะ"
หลังวางสายผู้เป็แม่ราเชนทร์คิดว่าเื่ที่นัดกินข้าววันนี้คงไม่พ้นเื่แต่งงาน พอคิดถึงเื่แต่งงานชายหนุ่มกลับเห็นเพียงหน้าหลานสาวตัวเองลอยมา มือหนายกขึ้นลูบริมฝีปากเบาๆ
"หรือเราควรตัดไฟั้แ่ต้นลม ทันไหมว่ะเนี่ย"
จะบอกว่าไม่รู้ว่าหลานสาวชอบตนในแบบหนุ่มสาวมันก็จะดูใสซื่อเกินไป เพียงแต่คิดว่าหากเขาไม่เล่นด้วยหรือให้ความหวังเดี๋ยวอลิสาก็ลืมมันไปเองเธอยังเด็กอยู่มากถ้าเทียบกับเขา เขาเองก็จะพยายามห้ามความรู้สึกส่วนลึกในใจตัวเองเช่นกัน
แต่เหตุการณ์เมื่อคืนมันทำให้ราเชนทร์คิดว่าไม่ใช่เพียงแค่อลิสาที่มีใจให้เขา ที่น่าใกว่านั้นคือเขาเองก็เหมือนจะมีใจเอนเอียงมาหาหลานสาวตัวเองด้วย
"หนูสาพรุ่งนี้แม่จะกลับไทยแล้วอยากได้อะไรไหมคะ " พัชราภรณ์โทรทางไกลหาลูกสาวสุดที่รัก
"แล้วแต่คุณแม่เลยค่ะ แต่ไม่ต้องซื้ออะไรก็ได้นะคะเท่าที่แม่พัชให้หนูมามันก็มากพอแล้ว"
อลิสาคิดแบบนั้นจริงๆ พัชราภรณ์ดีกับเธอทุกอย่าง มาตอนนี้เธอหาเงินเองได้แล้วก็ไม่อยากจะยุ่งกับเงินของพ่อแม่ผู้มีพระคุณ
"ไม่เอาแม่จะซื้อ พ่อเขาให้งบมาตั้งเยอะเอาเป็ว่ารอเซอร์ไพรส์เนอะ"
"ค่ะคุณแม่ ว่าแต่ไม่อยู่ฉลองคริสต์มาสกับคุณพ่อก่อนเหรอคะ"
ดนุพลพ่อเลี้ยงของเธอท่านเป็คนใจดีส่วนมากอยู่แต่ต่างประเทศเพราะต้องไปดูแลงานที่สาขาต่างประเทศเป็หลักทำให้พัชราภรณ์บินไปมาตลอดทั้งเื่งานตัวเองและคิดถึงสามีด้วย
"พ่อกลับด้วยจ้ะ แม่ทนความเย็นที่นี่ไม่ไหวจะแข็งตาย"
"โอเคค่ะ ไว้เจอกันนะคะคุณแม่ จุ๊บๆ"
หลังวางสายผู้เป็แม่เสร็จอลิสาก็คิดว่าเธอจะต้องหาโอกาสเข้าใกล้คุณอามากกว่านี้ก่อนที่คุณอาของเธอจะโดนสุนัขที่ไหนคาบไปกินเสียก่อน
ตกเย็นราเชนทร์ก็กลับมายังคฤหาสน์หลังใหญ่สายตาคมปลายสายตามองดูรถยนต์อีกคันที่จอดอยู่ก่อนหน้าเล็กน้อยแล้วเดินเข้าบ้านไป
"หมอหนึ่งมาแล้วเหรอลูก"
"สวัสดีค่ะพี่หมอ"
"ครับ"
ราเชนทร์ตอบรับไม่สนใจสายตาแพรวพราวที่แอนนี่ส่งมาเดินไปนั่งโซฟาฝั่งตรงข้ามกับทั้งสอง
"คุณแม่ท่านติดงานการกุศลค่ะวันนี้เลยไม่ได้มาด้วย" แอนนี่หาเื่คุย
"ครับ"
แต่ราเชนทร์ก็ตอบเพียงสั้นๆ จนหญิงสาวหน้าเสีย คุณหญิงจันทราเห็นแบบนั้นก็รีบเข้าช่วยหญิงสาวทันที
"เดทกันรอบที่แล้วเป็ยังไงบ้างลูก"
"ก็ดีนะครับน้องน่ารักดี"
แม้จะเป็คำพูดรักษาน้ำใจแต่มันกลับทำให้แอนนี่หน้าแดงด้วยความเขินอาย ผู้เป็แม่ได้ยินแบบนั้นก็รีบทำตามแผนทันที
![ไม่เป็นแล้วโสมพันปี เกิดใหม่ชาตินี้ขอเป็นคุณหนูหกที่ได้แต่งงาน! [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1720408783_76325076.webp)
421K
