ชางอวิ๋น เทพเจ้ามังกรบรรพกาล (Ancient God Dragon)

"น-น-นี่ข้า เข้ามาในห้วงมิติของตัวเองอีกครั้งแล้วซินะ 

เอะ !! "แต่ข้ากำลังบ่มเพาะพลังอยู่ในบ่อน้ำแห่งเทพอยู่นี่" 

เขากลับเข้ามาในห้องสีขาวที่ใหญ่โตมโหฬารอีกครั้ง เมื่อเขาเรียกสติกลับมาได้ ก็รีบทะยานไปยังตำแหน่งของลูกแก้วสีฟ้าที่เคยอยู่ . . . . . เพียง 20 ลมหายใจเขาก็ได้พบกับลูกแก้ว

"ข้ามีโอกาสกลับมาหาท่าน . . . . อีกครั้งนึงแล้วนะ มังกรน้อย" แต่ครั้งนี้เขารู้สึกว่าลูกแก้วมันใหญ่ขึ้นมากกว่าเดิมถึง 3 เท่า 'หรือว่ามันเป็นเพราะพลังในบ่อน้ำแห่งเทพ' เขารู้สึกว่าต้องทำอะไรซักอย่าง นี่อาจจะเป็นโอกาสที่ทำให้เทพมังกรฟ้าคืนดวงจิตขึ้นมาก็ได้

ชางอวิ๋นจึงหยิบหินรักษาดวงจิตที่ได้จากกลุ่มนักฆ่าอสูร โยนมันเข้าไปในโถสลักวิญญาณ "ซูมมม" หินชนิดใหม่กระเด้งออกมา แล้วเขาก็หยิบออกมา โคจรพลังละลายมันพร้อมกับดันเข้าไปในลูกแก้ว

ลูกแก้วเปร่งแสงสว่างเจิดจ้า

สายฟ้าหลายร้อยสายปะทุขึ้นมานานอยู่ครึ่งชั่วยาม จนเขาไม่สามารถยื้อและต้านทานได้อีก 

ทำให้ชางอวิ๋นกระเด็นไปไกลสุดขอบของห้วงมิติของตนเอง เป็นเพราะสายฟ้าทั้งหมดมันโจมตีเข้ามาที่ร่างกายของเขา

. . . . .

. . . . .

"เฮ้ ! เฮ้ ! ~~ เจ้าหนุ่ม . . . . เจ้าหนุ่ม ตื่นขึ้นมาก่อน" . . . . เสียงของผู้เฒ่าชางเหอเรียกอย่างกระวนกระวาย ชางอวิ๋นค่อยๆลืมตาขึ้น เขารู้สึกแน่นหน้าอกอย่างรุนแรง เขารีบปรับลมหายใจ โคจรบ่มเพาะพลังปรับลมปราณ ในระหว่างนั้นชางเหอก็ยิงคำถาม

"จ-จ-เจ้าทำได้อย่างไร มีเจ้าเป็นคนแรกตั้งแต่ข้าจำความได้ ที่สามารถอยู่ในบ่อน้ำได้เกินกว่า 30 ลมหายใจ เราพยายามหาวิธีที่จะลงไปในบ่อน้ำแห่งเทพให้เกิน 30 ลมหายใจ แต่ก็ไม่มีใครทนได้แม้แต่คนเดียว"

'ข้าจะไปบอกท่านชางเหลียนยังไงหละทีนี้ พลังที่พวกเราหวงแหนปกป้องกันมาถึง 1000 ปี มันได้หายลงไปหมดแล้ว ไอ้หนุ่มนี้มันดูดพลังของเทพ มาเป็นของมันคนเดียวหมดแล้ววว . . . ข้าจะทำยังไงดี'

!! บ่อน้ำแห่งเทพตอนนี้ กลายเป็นบ่อน้ำธรรมดาไปซะแล้ว วิถีแห่งเซียนของชางอวิ๋นมันดูดพลังปราณในบ่อจนหมดเหมือนกันกับดูดวิญญาณของอสูรเข้าร่างกายของเขาเลย แต่ด้วยเพราะมันมากเกินไปทำให้ชางอวิ๋นต้องบ่มเพาะพลังปราณให้เสถียรเสียก่อน ไม่อย่างนั้นเขาจะไม่สามารถใช้วิชาอะไรได้ในขณะที่ปราณของเขายังไม่สมดุล

ชางเหอมองไปทางเด็กหนุ่มที่เกินกว่าคำว่าอัจริยะในความทรงจำของผู้เฒ่าคนนี้ สายตาของเขาบ่งบอกถึงความชื่นชมและเป็นกังวลในเวลาเดียวกัน ว่าจะอธิบายยังไงก็คงไม่มีใครเชื่อ แม้แต่ในระดับราชันย์ก็ไม่สามารถสูบพลังของบ่อน้ำได้ถึงเพียงนี้

2 ชั่วยามผ่านไป ผู้เฒ่าก็ยังคงรอคอยให้หนุ่มคนนี้บ่มเพาะลมปราณเสร็จ ถึงจะนำตัวชางอวิ๋นไปรายงานให้ผู้นำฟังพร้อมกัน

"ตูมมมมมม" เสียงบ่อน้ำระเบิดดังสนั่น วังทั้งวังสั่นทะเทือน ชางอวิ๋นระเบิดลมปราณออกมากระจายรอบตัวเขา

"หย๊ากกกกก" ชางอวิ๋นโคจรลมปราณ แสงค่อยๆหมุนรอบตัวของเขา สีของแสง ออร่ารอบๆตัว เริ่มจากสีขาว

พลังของชางอวิ๋นกำลังเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง แสงพลังปราณจากสีขาวเป็นสีเขียว เปลี่ยนจากสีเขียวเป็นสีส้ม พุ่งขึ้นไปเป็นสีเหลือง

เพียง 5 ลมหายใจ ออร่าของชางอวิ๋นกลายเป็นสีฟ้า

'ห๊ะ เจ้าหนุ่มนี่ ทำไมจู่ๆ ออร่าก็ขยับขึ้นมาถึงสีฟ้าเชียวรึ' ชางเหอตาโต เหงื่อของเขาเริ่มหยดลงบนพื้น ยืนตะลึงกับภาพตรงหน้า แต่ก็ยังรอดูผลงานของบ่อน้ำแห่งเทพว่าพลังทั้งหมดจะไปได้ไกลถึงเพียงไหน

ระยะเวลาเพียง 10 ลมหายใจ ชางอวิ๋นระเบิดปลุกพลังถึงขีดสุด ร่างกายของเขาลอยจากพื้นทั้งๆที่หยุดโคจรวิชาเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

รอบๆกายของเขาปลดปล่อยบรรยากาศอันสยดสยองออกมา เพียงแค่จิตสังหาร คนที่มีออร่าระดับต่ำสีเขียวอาจจะหมดสติและอวัยวะฉีกขาดก็เป็นได้

"อ่าาาาา~~. . . . น-น-นี้ เจ้ามีออร่า ส-ส-สีดำ นี้มันห้วงมิติระดับราชันย์ !!!!

บ่อน้ำแห่งเทพ สถานที่ที่ผู้นำในแต่ละรุ่นคอยปกป้องรักษาเท่าชีวิต มันทรงพลังอย่างมากและช่วยเพิ่มพลังคนของตระกูลมาแล้วไม่รู้กี่รุ่นต่อกี่รุ่น เป็นที่หวงแหนของจอมยุทธตระกูลชางเป็นอย่างมาก

บัดนี้ ~~ มันได้ระเบิดหายสะลายไปต่อหน้าต่อตาผู้เฒ่าชางเหอเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เขาคือผู้ที่พาเด็กหนุ่มจากนอกตระกูลมาบ่มเพาะพลังปราณ ซึ่งเป็นการกระทำที่ผิดพลาดอย่างใหญ่หลวงสำหรับตระกูลชาง

"น-น-นี่ ท่านก้าวข้ามระดับเซียนไปถึง ห-ห้วงมิติระดับราชันย์ " !!

ชางเหอถึงกับเปลี่ยนคำสรรพนาม จาก 'หนุ่มน้อย' กลายเป็น 'ท่าน' โดยไม่รู้ตัว เสียงของเขาตะกุกตะกัก พร้อมกับความอึดอัดที่ชางอวิ๋นกระจายออร่าไปรอบๆพื้นที่แห่งนี้

ชางอวิ๋นลอง ขยับแขน ขยับนิ้วมือ แทบจะไม่เชื่อว่านี้คือตัวตนของเขา

'มันรู้สึกถึงพลังที่ยิ่งใหญ่อัดแน่นอยู่ทุกอณูในร่างกายของข้า นี่ข้าไม่ต้องพึงพาชุดอุปกรณ์หรือแม้แต่ทักษะระดับสูง ต่างจากในโลกออนไลน์จริงๆ'

"เกิดอะไรขึ้นรึผู้เฒ่าชางเหอ เสียงระเบิดดังไปถึงข้างนอกเลย" ความกังวลของชางเหลียนมาบดบังในจิตใจ ภาวนาให้สิ่งที่ไม่ควรจะเกิดอย่าได้เกิดขึ้นเลย แต่ทันทีที่เขามาถึง ร่างของเขาแทบทรุด

"บ-บ-บ่อน้ำแห่งเทพ ที่ผู้นำแต่ละรุ่นเอาชีวิตเข้าแลก น-นะ-นี้ ! มันเกิดอะไรขึ้น"

ทันทีที่ตั้งสติได้ เขาโคจรพลังถึงขีดสุด

"ถ้าคำอธิบายของเจ้า !! น้ำหนักมันไม่เพียงพอเพื่อจะรักษาชีวิตของเจ้า อย่าหวังว่าจะได้ออกไปจากที่แห่งนี้" 

ด้วยความโกรธ ทำให้ชางเหลียนไม่ได้สังเกตอะไรเลยที่อยู่รอบๆข้างของเขาเลยแม้แต่น้อย เพราะในความคิดของเขา เขาคือผู้ที่อยู่จุดสูงสุดในหมู่เกาะสวรรค์ เขาอยากจะลงโทษใครก็ไม่มีใครหน้าไหนมาห้ามเขาได้

ชางอวิ๋นมองว่าชางเหลียนเป็นคนที่มีสัจจะพอสมควร พอที่จะมีคุณธรรมอยู่บ้าง เขาจึงรีบลดพลังปราณลง กำลังจะอธิบายสิ่งที่เกิดขึ้นทั้งหมด

"ท่านชางเหลียน ท่านกรุณาใจเย็นลงซักนิด ข้าว่าเขาคงไม่ได้ตั้งใจให้มันเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นหรอก" ผู้เฒ่าชางเหอ ทำท่าทีหวาดหวั่น กลัวว่าผู้นำของเขา จะล่วงเกินหนุ่มน้อยผู้นี้ลงไป รีบพูดแทรกขึ้นมาเพื่อให้ชางอวิ๋นไม่ติดใจอะไรกับชางเหลียนทันทีที่มีโอกาส

"ท่านชางเหอ !! อย่าคิดว่าข้าไม่ถามท่าน แล้วท่านจะพ้นความผิดอันใหญ่หลวงนี้ลงได้ ท่านอยู่กับเจ้าหนุ่มนั้นตลอดทำไมถึงปล่อยให้เหตุการณ์แบบนี้มันเกิดขึ้น บ่อน้ำแห่งเทพมันสำคัญขนาดไหน !! ท่านก็รู้อยู่แก่ใจ" เสียงตะโกนดังกังวาลทำให้ผู้เฒ่าหน้าซีด ไม่รู้จะทำอย่างไรต่อไป

"ก-ก็ เขาดูดพลังไปจนหมดบ่อแล้วล่ะ . . . ท-ท่านผู้นำ แถมตอนนี้ถ้าท่านคิดอยากจะลงมือทำอะไร ข้าว่าอย่าเลยดีกว่า"

"เพราะว่า . . . .ท่านชางอวิ๋นนั้น" !!

"เข้าถึงเขตแดน . . . ห้วงมิติระดับราชันย์เป็นที่เรียบร้อยแล้วล่ะท่านประมุขชางเหลียน"

!@#$%^&*