อภิบาลคนดีย่ำยีคนเลว
ตอน จับแม่มดมาทำเมีย
ยามเย็น แสงตะวันสีแดงอาบเมฆขาว สายลมเย็นพัดกลิ่นดอกไม้หอม เด็กๆวิ่งมาเล่นน้ำ ผู้ใหญ่ลงมาซักผ้า หญิงสาววัยรุ่นลากดาบยาวเดินคอตกอยู่ริมแม่น้ำ จู่ๆอัศวินเกราะเหล็กก็เดินแซงไปทางป่า
"จะไปไหนอ่ะ ไม่เข้าเมืองเหรอ" เอธิก
"เงินไม่มีแล้วจะซื้ออะไรได้ เข้าป่าดีกว่า เดี๋ยวล่าหมูป่าย่างกิน ไม่ก็งูเหลือม" แซก
"รอด้วยๆ แต่ไม่เอานะงู" เด็กสาวเอ่ยและลากดาบวิ่งตามหลังอัศวิน
ทั้งสองเดินมาชายป่าก็เจอกับป้ายประกาศจับแปะตามต้นไม้หลายใบ มีรูปโจรป่า นักต้มตุ๋น และแม่มด
"เห้ย! อยากกินหมูย่างน้ำผึ้งจังเลย หาอะไรแพงๆฆ่าเถอะ" เอธิกเดินมาแหงนหน้ามองป้ายค่าหัว
"โหว! แซก มาดูนี่ๆ ทำไมค่าหัวแม่มดแพงจังล่ะ ไม่เคยเห็นราคานี้เลย"
"จริงสิ จับเป็ด้วย หรือว่าเราจะไปจับเธอดี อยู่ในป่านี้นี่" อัศวินเอ่ยและก้มต่ำ วางคางบนหัวเด็กสาวและมองป้ายเดียวกัน
"เอายัยนี่แหละ จับมาแลกเงินรางวัล จากนั้นเข้าเมืองหลวงไปอาบน้ำแร่ นวดสปาเกลือทะเล ฮิ ๆ" เอธิกเอ่ยและฉีกใบประกาศที่เป็ผ้าฝ้ายมายัดใส่เสื้อ จากนั้นเดินเข้าป่า
บรรยากาศสองข้างทางเริ่มวังเวงลงทุกขณะ ป่ายิ่งลึกยิ่งมืด ต้นไม้สูงปกคลุมไปทั่วเงยหน้าแล้วแทบไม่เห็นแสงจันทร์บนฟ้าและหมู่ดาว เสียงสัตว์ร้องโหวกเหวกชวนขนลุก แต่ละเสียงโหยหวนจนนึกไม่ออกเลยว่าเป็ตัวอะไรบ้าง
คร่าก! ๆ เด็กสาวลากดาบยาววิ่งกลับมายืนข้างอัศวินและห่อตัวเล็ก
"กลัวล่ะสิ หิ ๆ" แซกหัวเราะ
"กลัวอะไร ข้าแค่มองไม่เห็นทาง" เอธิก
ทั้งสองเดินตรงไปทางแม่น้ำตามแผนที่ระบุไว้ในใบประกาศจับ หลายชั่วโมงผ่านไปจึงหลุดจากป่ารกมาถึงแม่น้ำกว้างที่ใสและมีสีเขียวอมฟ้า แสงจันทร์ส่องลงมาอาบผิวน้ำกลายเป็สีทองระยิบระยับ ทำให้เกิดความสว่างจ้าโดยรอบ
กระต่าย นกฮูก หนูขาววิ่งออกมากินน้ำอย่างสนุกสนาน กวางเขาใหญ่สวยสง่าย่างกรายออกมาเป็ฝูง
"โหว ราวกับ์" เอธิกเอ่ย
จู่ๆมีร่างหญิงสาวที่เพรียวสวยลอยอยู่บนพื้นดิน สวมชุดคลุมขาวและมีใบหน้าสวยดั่งนางฟ้า ผิวกายขาวและเปล่งแสงออร่าออกมา
วูบ! ๆ ๆ แม่มดขาวลอยจากดินมาอยู่บนผิวน้ำ ชุดคลุมถูกถอดออกจนเหลือเพียงชั้นใน ทำให้เห็นร่างกายของหญิงโตเต็มวัยที่อิ่มสวยอวบนุ่มไปทุกส่วน อกเป็อก เอวเล็กคอด สะโพกผายใหญ่ ตูดงอนเด้ง ขายาวเรียว
แม่มดค่อยๆหลับตาและจุ่มตัวเองลงในน้ำที่ลึกท่วมคอ
เอื่อก! "นี่หรือแม่มด" แซกเืกำเดาไหล
"สวยชิบเป๋ง จับทำเมียดีกว่า" เอธิกเอ่ยและจะวิ่งไปจับแม่มด
"เดี๋ยวๆ เงินรางวัลล่ะ ตั้งร้อยเหรียญทองนะ" แซกรั้งบ่าสาวน้อยไม่ให้ออกวิ่ง
"ข้าขอเอายัยนี่ทำเมีย เดี๋ยวทยอยผ่อนจ่ายให้สองร้อยเหรียญทองเลย นะนะ" เอธิกเหลียวหลังมาบอกแล้วแกะมือใหญ่ออกจากบ่า
ตุบ! ๆ ๆ ๆ ซู่ม! เธอวิ่งมาะโลงน้ำทางด้านหลังแม่มดแล้วเอาเชือกมัดมือหล่อนไพล่หลัง
"อย่านะ" แม่มดร้องแต่ดิ้นไม่ออก เธอถูกรวบและลากขึ้นจากน้ำอย่างง่ายดาย
"ฮิ! พอมือโดนมัดก็ใช้เวทมนต์ไม่ได้เลยซิท่า มาเป็เมียข้านะ เดี๋ยวจะเลี้ยงดูปูเสื่อให้ดีเลย" เอธิกเอ่ยและเตะไม้คฑาสั้นๆที่วางริมฝั่งลงในน้ำ
"จับข้าทำไม ปล่อยข้านะ" แม่มดที่งามสง่าเดินตามหลังในสภาพโดนเชือกมัดรอบเอว ร่างกายมีเพียงชั้นในท่อนบนและท่อนล่าง เอธิกจูงหล่อนมาในป่าแล้วมัดผูกติดต้นไม้ จากน้้นหาฟืนมาก่อไฟ
"หื่นชะมัดยัยนี่" แซกเอ่ยและเดินมาเก็บชุดคลุมขาว จากนั้นกลับมานั่งผิงไฟคลายหนาว
จุ๊บ! ๆ ๆ ม่ำ! เอธิกนั่งอ้าขาคร่อมแม่มดสาวและกอดจูบหล่อนทั้งลอคอและแก้มสองข้าง แถมยังเอามือสอดลอดรักแร้แล้วบีบคลึงเต้าที่ใหญ่ล้นอย่างมันส์มือ
อึก! แซกหันหน้าหนีเพราะมองสองสาวฟัดกันแล้วใจสั่น (เขาเป็อัศวินที่ถือพรหมจรรย์) ทว่าพอชำเลืองตามองอีกครั้งก็รู้สึกขำขัน เมื่อสาวน้อยกำลังกอดฟัดสาวใหญ่ ดูแล้วราวกับลูกสาววัยรุ่นกอดแม่
"อือ! อย่าจับ อย่าจูบ อย่าหอมได้ไหม" แม่มดสาวดิ้นบิดเอวไปมา
"เถอะน่ะ เป็เมียข้านะ ต่อไปนี้ข้าจะดูแลเอง ข้าชื่อเอธิก เ้าล่ะชื่ออะไรที่รัก"
"เพน" อือ! แม่มดตอบและกำบีบมือสาวน้อยที่กำลังลูบล้วงเต้าของเธออยู่
"ทำไมคนถึงประกาศจับเ้าล่ะ เ้าก็ไม่ได้เลวร้ายอะไรนี่นา" เอธิกถามแล้วเลียใบหูข้างขวา แผล็บ! ๆ
"อือ! อา! ข้า คนรวยจะจับข้าไปทำเมีย ทำพิธีต่างๆให้พวกชาวบ้านด้วย" แม่มดตอบ
"งั้นเป็เมียของข้าดีกว่า พรุ่งนี้ข้าจะไปสั่งสอนพวกที่ประกาศจับเ้า ยึดปราสาทมันแล้วเราก็แต่งงานอยู่กินกันในนั้นเลย ดีไหม?"
"ดีมั้ง" เพนตอบ
"ฮิ! น่ารักมาก" จุ๊บ! ๆ สาวน้อยเอ่ยแล้วจูบแก้มขวาของแม่มด หล่อนตัวอ่อนระทวยและเป็ลมไปคาอกเด็กสาว
แซกนั่งพิงต้นไม่หลับไปขณะที่ท้องร้องดังจ๊อกแจ๊ก เอธิกเอาชุดคลุมมาสวมให้แม่มดสาว แก้มัดแขนแล้วนอนกอดเธออยู่ริมกองไฟอันอบอุ่น ทั้งสองนอนตะแคงหันหน้าเข้าหากัน ยิ่งดึกก็ยิ่งหนาวและกอดกันกลม เอธิกก้มต่ำเอาหน้าซุกเต้านมใหญ่และยิ้มขณะหลับตา สูดกลิ่นกายที่หอมฟุ้งของแม่มดสาวอย่างชื่นใจ
รุ่งเช้า นกหลายตัวบินมาเกาะกิ่งไม้บนหัวและส่งเสียงร้องเจื้อยแจ้ว แสงตะวันส่องไปทั่วผืนป่า เห็นความเขียวขจีและอุดมสมบูรณ์
"แซก! ๆ เห้ย! แซก เห็นยัยแม่มดไหม" เอธิกลุกยืนและะโลั่น หันมองไปทางไหนก็ไม่พบแม่มดสาวแสนสวยที่อวบอิ่มกอดนุ่ม มีเพียงกองไฟที่มอดและผ้าคลุมขาว ตรงข้ามก็มีอัศวินเกราะเหล็ก
"แซก ตื่นซิโว้ย" เอธิกวิ่งมาะโใส่หูอัศวิน
"ฮ้าว! ใครจะไปรู้ ใช้วิชาหายตัวไปแล้วมั้ง"แซกลุกนั่งปละตอบ
"ไปหาขุดหัวเผือกกินดีกว่า สมน้ำหน้ายัยหื่น"
"เพน! ๆ ๆ อยู่ไหน เมียจ๋า" เอธิกเอาสองมือป้องปากและะโสุดเสียง
"อะรุนจะหวัด" เด็กหญิงตัวเล็กคลานออกมาจากใต้ชุดคลุมขาวและเงยหน้าเอ่ย
"ห๊ะ! นี่ใครวะ" เอธิกใ
"ก็เพนไง๊" เด็กหญิงตอบ
"เอ้า แล้วทำไมเ้าตัวเล็กแบบนี้ ทำไมกลายเป็เด็กล่ะ ปัดโถ่เอ๋ย" เอธิกถึงกับทรุด
"ก็ข้าจะโตเป็สาวแค่ตอนพระจันทร์เต็มดวง" เด็กหญิงตอบและนั่งยองๆเดินท่าไก่ไปตามกระต่ายที่วิ่งผ่านหน้า
"เหี้ย!เอ้ย นึกว่าจะได้เมียซักคน สุดท้ายก็ได้เด็กกลับมาเลี้ยง"
"เมื่อไหร่จะมีเมียกับเขาซักทีวะ แม้งเอ๋ย"
สาวน้อยเงยหน้าะโขึ้นฟ้าในสภาพคอเป็เอ็น
"หิวแล้ว มีอะไรกินป่ะ" เด็กหญิงคลานมาดึงชายเสื้อ
ฮ่า! ๆ ๆ ๆ อัศวินหัวเราะลั่นจนปวดท้อง
112
![[นิยายแปล] อภินิหาร หนึ่งราชันหมื่นอัตลักษณ์ Absolute Resonance](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1737518715_77529948.webp)
