"เฮ้อ ! " ผมถอดหายใจพร้อมกับพึมพำออกมา
หลังจากที่เรือมาถึงที่เกาะ ผมรู้ไม่โอเคเลย ทั้งเวียนหัวและปวดระบบไปทั้งตัว พวกเรานั่งเรือนานถึง 3 ชั่วโมงกว่า พ่อเลี้ยงให้คนนำเรือออกมาั้แ่ตี 4 เพื่อจะได้มาถึงที่นี่แต่เช้า เพราะว่าพี่วินโทรเข้ามารายงานเร่งด่วน เื่มีการลักลอบขโมยรังนกเมื่อคืน ซึ่งผมยังไม่ได้นอนเลยครับกว่าพ่อเลี้ยงจะปล่อยผมให้เป็อิสระก็ปาไปตี 2 พอผมจัดการกับตัวเองเสร็จก็ขึ้นเรือมายังเกาะทันที
"เป็อะไรหรือเปล่ามินทร์ " พี่วินถามผมขึ้น คงเห็นสภาพของผมไม่ค่อยดีสักเท่าไหร่
"ไม่เป็ไรครับพี่ ผมแค่เมาเรือ "ผมพูดตอบพร้อมยิ้มแห้งให้พี่วิน ขณะที่ผมพูดกับพี่วินนั้นสายตาผมก็สบเข้ากับสายตาพ่อเลี้ยงที่มองมาทางผมเช่นกัน ซึ่งเป็มองนิ่งไม่พูดอะไรออกมา
"สวัสดีครับพ่อเลี้ยง" หัวหน้าเกาะและชาวบ้านกล่าวทักทายต้อนรับพ่อเลี้ยง พ่อเลี้ยงก็พยักหน้าเล็กน้อยแล้วก็เดินไปบ้านพักประจำที่สร้างเอาไว้ที่นี่ หลังจากที่พ่อเลี้ยงนั่งลงในบ้าน ผู้ใหญ่บ้านก็เริ่มรายงานเหตุการณ์ทันที
"มีอะไรว่ามา"พ่อเลี้ยงพูดออกมาเสียงเข้ม หลังจากที่นั่งลงเก้าอี้ในห้องทำงาน
"เมื่อคืนกลุ่มโจรมันลักลอบเข้ามาขโมยรังนกอีกแล้วครับ มันหลอกล่อเราโดยแบ่งออกเป็สามกลุ่ม โดยกลุ่มแรกมันเผากระท่อมหมู่บ้านท้ายเกาะเลยทำให้เราแบ่งคนไปเพื่อดับไฟ จากนั้นอีกกลุ่มหนึ่งก่อกวนหลอกล่อด้านหน้าถ้ำทำให้กำลังคนเขาแบ่งแยก และกลุ่มสุดท้ายได้บุกทำลายคนของเราและลักลอบเข้าไปขโมยรังนกทางอีกด้านของถ้ำครับ แต่ว่าเราจับตัวคนของมันได้ 1 คน ผมให้คนขังมันไว้ที่กุมขังท้ายเกาะครับพ่อเลี้ยง" หัวหน้าเกาะก็รีบรายงานสถานการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อคืนอย่างร้อนรน
"ครั้งนี้เสียหายไปเท่าไหร่"
"ของที่เสียหาย ก็คือของที่เราจะต้องส่งให้ลูกค้ารายใหญ่จากจีน ซึ่งถูกขโมยไปกว่าครึ่งครับพ่อเลี้ยง" เมื่อหัวหน้าเกาะรายงานเสร็จ พ่อเลี้ยงัก็เงียบนิ่งไป สีหน้าเคร่งขรึม เดาทางไม่ออกว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่
"แสดงว่าโจรที่ขโมยรังนกนี้คงไม่ใช่โจรธรรมดาแน่ มันต้องรู้ทางเข้าออกที่นี่เป็อย่างดี และมีคนจำนวนค่อนข้างมากจึงทำให้มันสามารถลักลอบเข้ามาขโมยรังนกได้ "พี่วินแสดงความคิดเห็น
"ฉันจากไปดูหน้ามันหน่อย ว่าไอ่หน้าแบบไหนที่มันกล้ามาขโมยของของฉัน"พ่อเลี้ยงก็ลุกจากโต๊ะทำงาน
"เชิญครับพ่อเลี้ยง "
"วินมึงเพิ่มเวรยามขึ้นกว่าเดิมอีกสองเท่า "
"ครับพ่อเลี้ยง"
"ส่วนมึงไม่ต้องตามกูไป รอกูอยู่ที่นี่แหละ "ก่อนที่พ่อเลี้ยงจะไปก็หันกลับมาสั่งผมที่ยืนอยู่ตรงมุมหนึ่งของห้องทำงาน
"ครับพ่อเลี้ยง"ผมตอบพ่อเลี้ยงพร้อมกับก้มหน้ารับคำ
"แล้วอย่างเสือกออกไปเดินเพ่นพ่านข้างนอกละ ถ้ากูกลับมาแล้วไม่เห็นมึงอยู่ที่นี่นะมึงเจอดีแน่" ประโยคนี้พ่อเลี้ยงเดินเข้ามาใกล้พูดให้ผมได้ยินแค่คนเดียว แล้วก็เดินออกไป ผมก็ได้แต่ก้มหน้ากลั้นยิ้มเอาไว้
เย้! เย้! ผมกำลังกรีดร้องในใจ ผมไม่ต้องตามพ่อเลี้ยงไปด้วยในครั้งนี้ ถ้าผมตามพ่อเลี้ยงไปนะครับ รับรองไม่ได้กลับมาแน่นอนครับ เพราะผมคงต้องตายกลางทางไปหลังเกาะอย่างแน่นอนเลยครับ เนื่องจากทางไปที่กุมขังหลังเกาะนั้นต้องนั่งรถไป 30 นาที จากนั้นก็ต้องเดินเท้าเข้าไปอีก 2 กิโลเมตรกว่าจะถึงที่กุมขังหลังเกาะ ถ้าสภาพปกติของผมนั้นสบายมากครับ แต่ตอนนี้ผมไม่ปกติก็เลยไม่ไหว ที่นั่นเป็ถ้ำที่พ่อเลี้ยงทำการก่อสร้างเสริมเติมแต่งให้เป็ที่กุมขังที่หนาแน่นมากๆ เลยครับ รอบถ้ำทุกๆ 100 เมตรจะมีการว่ากับดักไว้อย่างรัดกุมเพราะป้อ'กันการบุกรุกและหลบหนี
"เฮ้อ.."ผมถอนหายใจโล่งอกออกมาหลังจากที่พ่อเลี้ยงเดินออกจากห้อง จากนั้นก็เดินไปจัดเสื้อผ้าและเข้าไปอาบน้ำ หลังจากนั้นผมว่าจะงีบสักหน่อยแล้วค่อย ตื่นมาทำอาหารเที่ยงรอพ่อเลี้ยง
# อีกด้านที่กุมขังหลังเกาะ
" หึ "เสียงหัวเราะของพ่อเลี้ยงที่ดังของมาจากลำคอพร้อมกับยกยิ้มมุมปาก หลังจากที่เห็นใบหน้าของโจรที่จับตัวได้ เพราะโจรที่จับมาได้นั้นตัวเล็ก ร่างบางมีหน้าตาจิ้มลิ้ม ตาโต ปากนิด จมูกหน่อย ถ้าบอกว่าเป็ผู้หญิงยังเชื่อเลย มองรอบแรกเขานึกว่าเป็นึกว่าเป็ทอมด้วยซ้ำไป
"มองหน้ากูทำไมว่ะ ปล่อยกู ปล่อยกูเว้ย"เสียงโวยวายของโจรหน้าหวานนั้นโวยวายขึ้น
"เงียบ! มึงจากแหกปากทำไมว่ะ"เสียงของวินตะคอกออกไป เพื่อให้โจรร่างบางนั้นเงียบ
"กูไม่เงียบเว้ยมึงจะทำไม"
เพี๊ยะ เพี๊ยะ วินตบหน้าของโจรร่างบางจนเืกลบปาก
" ถ้ามึงไม่เงียบกูจะตัดลิ้นมึง "วินบีบที่คางของโจรร่างบาง พร้อมกับพูดเสียงเหี้ยม
"พ่อเลี้ยงครับเขาค้นตัวของมัน พบสร้อยของสัญลักษณ์แปลกๆ และรอยสักรอยสัญลักแปลกๆ ลักษณะเหมือนกันที่อกข้างซ้ายของมันครับพ่อเลี้ยง" ลูกน้องคนหนึ่งพูดรายงาน
"หึ ไอ่หน้าอ่อน มึงจะบอกกูได้หรือยังว่ามึงเป็ใคร ทำไมต้องมาขโมยรังนกกู "พ่อเลี้ยงยกยิ้มมุมปาก พร้อมกับถามโจรหน้าอ่อนเสียงเรียบ
"จ้างให้กูก็ไม่บอกมึงหรอก เอาสร้อยกูคืนมา ไอ่เ_ี้ย! "โจรร่างบางตะคอกใส่หน้าพ่อเลี้ยงั
เพี๊ยะ! เพี๊ยะ!
เสียงตบหน้าที่พ่อเลี้ยงัตบโจร ใบหน้าของโจรนั้นหันไปตามฝ่ามือพร้อมกับเืที่ไหลกลบปาก
"หึ! มึงกล้ามากนะที่ตะคอกใส่หน้ากู มึงอยากได้ มึงก็เอาของที่มึงขโมยกูทั้งหมดคืนกูมา แล้วกูจะคืนสร้อยนี้ให้ "
"กูไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเื่นี้ทั้งนั้นกูแค่หลงเข้ามาเท่านั้น"
"หึ! มึงคิดว่ากูโง่มากอย่างนั้นหรอ ห๊ะ!"พ่อเลี้ยงั กระชากผมของโจรร่างบางอย่างแรง พร้อมกับตะคอกเสียงดังลั่น
"ในเมื่อมึงไม่อยากบอกตอนนี้ก็ไม่เป็ไร หึ กูมีเวลาให้มึงอีกเยอะ ไม่ว่ามึงจะบอกหรือไม่บอก กูก็จะลากตัวพวกของมึงมารับโทษที่มันบังอาจมาขโมยรังนกของกูให้ได้ แต่จะว่าหน้าตามึงนี้ก็สวยอยู่เหมือนกันนะ หึ!"
"วินมึงเอาตัวมันกลับไปที่บ้าน แล้วให้มันทำงานเป็ชดใช้หนี้ความเสียหายที่พวกมันขโมยรังนกที่พวกของมันขโมยไป และมึงก็จับตาดูมันไว้ให้ดีด้วยละอย่าให้มันหนี้ไปได้ "
"ครับพ่อเลี้ยง "
# ฝ่ายโจร
กลุ่มโจร อาทิตย์เมฆา????
กลุ่มโจรนี้มีหัวหน้าชื่อ เมฆา ที่อาศัยอยู่บนเกาะอีกฝ่ากตรงข้ามกับเกาะพ่อเลี้ยงั ปกติกลุ่มโจรพวกนี้จะคอยปล้นเรือสำราญที่แล่นผ่านเกาะ เกาะนี้อยู่ห่างไกลจากตัวเมืองและหัวหน้าโจรก็ทำให้ผู้คนส่วนมากเข้าใจว่าเกาะนี้เป็เกาะมรณะ ผู้ใดหลงเข้ามาก็จะไม่ได้กลับออกไปอีกเพราะจะถูกพวกโจรฆ่า ไม่อย่างนั้นก็นำไปใช้แรงงาน ก็เลยทำให้คนไม่กล้าที่จะมาเกาะนี้
แต่อยู่มาวันหนึ่งพวกโจรได้ออกปล้นเรือสำราญขนาดใหญ่ ก็พบกับพ่อเลี้ยงคมสันซึ่งเป็ศัตรูทางธุรกิจกับพ่อเลี้ยงั พ่อเลี้ยงคมสันจึงยื่นข้อเสนอ ให้พวกโจรไปขโมยรังนกของพ่อเลี้ยงัมาขายให้ตน โดยตนจะรับซื้อรังนกนั้นในราคาสูงกว่าตลาด 3 เท่าตัว การที่พ่อเลี้ยงคมสันทำเช่นนี้ เพื่อ้าให้พ่อเลี้ยงัเสียลูกค้า จากการที่ส่งสินค้าให้ลูกค้าไม่ทัน ทำให้ลดความน่าเชื่อถึงของพ่อเลี้ยงัลง
"หัวหน้า หัวหน้าครับนายน้อยหายตัวไปครับ"พี่เลี้ยงคนสนิทของลูกชายคนเล็ก วิ่งหน้าตื่นมาแจ้งข่าว
" ห๊ะ! มึงว่าไงนะ ลูกกูหายตัวไป " หัวหน้าโจรอุทานออกมาเสียงดังลั่น เพราะรู้ข่าวเื่ที่ลูกชายคนเล็กหัวแก้วหัวแหวนหายตัวไปซึ่งทำให้เขาร้อนใจมาก
"พวกมึงรับระดมคนไปหาลูกกูให้เจอเร็วๆ"
"ครับหัวหน้า "
10 นาที ผ่านไป
" ครับหัวหน้า มีคนเห็นลักษณะเหมือนนายน้อยแอบตามเราไปปล้นเมื่อคืนครับ "ลูกน้อยอีกคนรายงาน
" มึงว่าไงนะ! นี่มันเื่บ้าอะไรเนี่ย กูบอกให้มึงเฝ้าลูกกูให้ดี ทำไมมึงไปเฝ้าให้ดีว่ะ "
"มีอีกเื่หนึ่งครับหัวหน้า"
"มีอะไรมึงรีบพูดมาให้หมด"
"สายของเราที่ออกตามหานายน้องรายงานมาว่า เมื่อวานลูกน้องพ่อเลี้ยงัจับโจรที่ขโมยรังนกได้หนึ่งคนครับ ผมคาดว่าคนคนนั้นน่าจะเป็นายน้อยครับ"
"ห๊ะ! ให้มันได้อย่างนี้สิวะ "
" มึงไปบอกลุกคนให้เตรียมตัวให้พร้อมกูจะไปชิงตัวลูกกูคืนนี้ "
"หัวหน้าครับ คือว่า.."
"อะไรของมึงอีกอ้ำอึ้งอยู่ได้ มีอะไรก็พูดมา"
" สายเรารายงานว่าพ่อเลี้ยงั วางกำลังแ่ากล่าวเดิมหลายเท่าเลยครับ คาดว่าคงจะเข้าไปชิงตัวนายน้อยคงยากครับ "
"เ....หี้ยเอ้ย แล้วมึงจะให้กูทำไง ตอนนี้ไม่รู้มันจะทำอะไรลูกกูบ้าง ถ้ามันฆ่าลูกกูมึงจะทำยังไง "
"พ่อครับ ผมว่าใจเย็นก่อน ผมว่ามันไม่ฆ่าน้องหรอกครับจนกว่ามันจะรู้ตัวคนทำ. เราต้องวางแผนให้รอบคอบก่อนครับแล้วค่อยบุกไปชิงตัวน้อง"เมตตาลูกชายคนโตพูดขึ้น เพื่อให้ผู้เป็พ่อใจเย็น
โปรดติดตามตอนต่อไป >>>>>>>