สวัสดีเราคือผู้เขียนเื่นี้ แต่เื่ที่จะมาเขียนลงในนี้คือเื่ของเราเอง วันนี้คือวันที่ 12 เมษายน 65 พรุ่งนี้ก็คือวันสงกรานต์ เราอยากจะให้เื่นี้เป็ตอนพิเศษเพราะมันก็ลี้ลับเหมือนกันกับเื่ที่เราแต่งขึ้นมาแต่เื่นี้เราไม่ได้แต่งขึ้นมานะ เข้าเื่เลยละกัน ภาคใต้จะมีประเพณีล้างบัวก่อนวันสงกรานต์ บัวในที่นี้ก็คือ"โกส" ที่ใส่กระดูกภาษากลางนั้นแหละ เป็การทำความสะอาดถางหญ้าที่ขึ้นรอบๆ ขัดๆตัวโกสที่เป็ที่ใส่กระดูก ล้างจนสะอาดและนำดอกไม้มาตกแต่งสาดด้วยนํ้าอบ โกสที่เราไปล้างเนี่ยก็คือโกสที่ใส่กระดูกของป้าเรา ป้าเราตายั้แ่อายุ 16 ปี กำลังเป็วัยที่กำลังจะเป็สาวเลย เป็วัยที่พึ่งเริ่มแต่งตัวแต่งหน้าเป็วัยที่พึ่งรู้จักการแต่งตัวแต่ต้องมาจากโลกนี้ไปก่อน...
ชะตา 2505
มรณะ 2521
ตอนนั้นเราอยู่ ป.1 มั้งแหละเราจำไม่ได้ละว่าเริ่มไปล้างบัวตอนไหน เราเคยถามน้าเราว่าป้าเราอะหน้าตาเป็ยังไงเพราะเราเกิดมาก็ไม่เคยเห็น รูปก็ไม่มี รูปที่ป้ายบัวก็ไม่มี น้าเราบอกว่าก็หน้าเหมือนเรานี้แหละ เราก็เลย เอ๊ะ!? เหมือนได้ไง น้าเราก็พูดอีกว่าเหมือนจริงๆ เหมือนจนคิดว่าป้าเรามาเกิดเป็เราอะ เราก็ไม่เชื่อเท่าไหร่ แล้วก็ก้มหน้าถอดหญ้าต่อไป แล้วก็ขัดๆทำความสะอาดเราปีนขึ้นไปขัดบนบัวด้วยแหละ555
คนอื่นอาจจะกลัวแต่เราไม่นะ พอทำความสะอาดเสร็จเราก็เดินดูรอบๆดูความเรียบร้อยเป็การเก็บงานครั้งสุดท้ายเพราะเรามาทำความสะอาดเป็ปีแรก เราอยากเห็นมากๆเลยเราเลยบอกว่าถ้ายังไม่ไปเกิดมาให้หนูเห็นหน่อยได้ไหม? อยากเห็นมากเลยเพราะหนูไม่มีป้าอยากเห็นบ้างอยากมีป้าแบบคนอื่นบ้างป้าที่เป็พี่ของพ่อไม่ใช่เมียของพี่ของพ่ออะ
เราก็นั่งไหว้อยู่นาน จนน้าเราบอกว่ากลับบ้านได้แล้วพรุ่งนี้มาอีกมาทำบุญที่สำนักสงฆ์อีก เราก็เลยลุกขึ้นเก็บของกลับบ้าน แต่ตอนที่เรานั้งบนรถก็ยังคงมองไปตรงนั้น อันที่จริงเราเป็คนกลัวผีมากเลยนะแต่ก็อยากเห็นมากเหมือนกัน กลับมาบ้านเราก็รีบไปบ้านปู่ทันที่ แต่ก่อนไปเราได้ถามพ่อว่า พ่อป้าหน้าแบบไหนหรอ? พ่อตอบว่า อยากรู้ก็ไปดูกระจกสิ เราก็เดินไปดูเราก็บอกพ่อว่านั้นมันหนูหนิ พ่ออย่าแหลงเล่นได้ไหม พ่อบอกว่าจะไปหาปู่กับย่าที่บ้านใช่ไหมก็ไปถามดูสิ เราเลยรีบวิ่งไปที่บ้านปู่ แล้วรีบะโทั้งๆที่เดินให้ถึงก่อนแล้วค่อยพูดก็ได้555 เราะโไปว่า ปู่ๆๆๆๆ ป้าหน้าแบบไหน ปู่ก็บอกว่ามานั่งนี่สิมานั่งตรงนี้ ปู่ก็เริ่มเล่าเื่ของป้าให้เราฟัง และมีย่านั่งอยู่ข้างๆเราด้วย
ป้านั้นเห้อ โย้หน้าเหมือนน้องนั้นแล (ป้าหนะหรอก็หน้าเหมือนน้องไง)
//โอเคกลับมาภาษากลางละกัน555อาจจะมีบางคำที่ใช้ภาษาใต้นะเพราะบางคำเราก็ไม่รู้ว่าภาษากลางเรียกว่าอะไร
ย่าก็พูดขึ้นมาเพื่อเล่าเพิ่มลักษณะของป้าเรา ย่าบอกว่า ป้าผมยาวถึงกลางหลัง ชอบหวีผมมาก ชอบทาลิปสติกสีกุหลาบ ที่หูทัดดอกชบาสีแดง ชอบนั้งเล่นใต้ต้นชบาหน้าบ้านหลังเก่า//ตอนนี้บ้านหลังนั้นลุ่งเราเป็คนอยู่ ปู่เล่าต่อว่า ป้าชอบทำงานบ้านมาก หุงข้าวล้างจาน กวาดบ้าน กวาดหน้าบ้าน กวาดเสร็จก็จะไปนั่งเล่นหน้าหน้าที่มีต้นชบา สมัยก่อนผู้หญิงจะไม่ได้เรียนเพราะว่าต้องเรียนที่วัด ส่วนพี่ๆน้องๆที่เป็ผู้ชายก็ไปเรียนกันป้า ป้าชอบแต่งตัวย่าก็จะซื้อลิปสติกมาให้ซื้อหวีซื้อแป้งมาให้ ตอนเช้าตื่นมาป้าจะนั่งอยู่หน้ากระจกหวีผมทุกวันผมของป้าเป็ลอนใหญ่สวยมาก เราก็ไม่รู้หรอกนะว่าสวยแบบไหนแต่ทำได้แค่นึกภาพตามไปเท่านั้น เราเคยถามย่าว่ามีรูปไหม ย่าบอกว่ามีแต่รูปเสียหมดเลย หรือไม่ก็ยังเหลืออยู่แต่ไม่รู้อยู่ที่ใคร เราเลยถามต่อว่า แล้วป้าเป็อะไรตายหละ ปู่เรามองหน้าย่าแล้วก็เล่า ปู่เล่าว่า ตอนรั้นปู่กับย่าไปสวน พ่อน้องกับลุงๆก็ไปเรียนกัน ส่วนป้าอยู่บ้านทำงานบ้านคนเดียว ป้ามีโรคประจำตัวคือลมชัก ก็คือลมบ้าหมูนั้นแหละ แล้วบ้านเก่าตอนนั้นเป็บ้านไม้มีชั้น ที่ล้างจานอยู่บนบ้านป้านั้งล้างจานอยู่ ก็เกิดเป็ลมบ้าหมูขึ้นชักตกจากบ้านลงมา แล้วก็ตายในที่สุด น้าของน้องกลับมาจากโรงเรียนพอดีรีบวิ่งมาที่ป้า ก็ได้แต่ประคองป้าไว้แล้วเรียกแต่ป้าก็ไม่ตื่น น้าร้องไห้หนักมากเรียกพี่สาวๆป้าก็ไม่ตื่น พ่อของเรากลับมาหลังพร้อมลุงๆของเราอีก3คนก็ไปตามคนมาช่วยพ่อเราไปตามปู่กับย่าแต่ก็ไม่ทันแล้วป้าได้จากไปแล้ว ย่าเราเล่าต่อว่า ย่าไม่เคยได้มีลูกสาวเลยมีแล้วลูกไม่เคยรอดเลย ก่อนหน้าที่จะมีป้าก็ผู้หญิงแต่ตายั้แ่อยู่ในท้อง พอมีป้ามาก็ตายั้แ่เด็กเป็เด็กอ่อนแออีก ย่าเราเหมือนจะร้องไห้เราเลยเปลี่ยนเื่ไปถามอีกอย่างคือป้าเราเป็คนยังไง ปู่เราก็บอกว่า เป็เด็กที่เรียบร้อยมากพูดเพราะ อ่อนโยน ชอบร้อยมาลัย ชอบแต่งตัว แล้วเลยพูดขึ้นว่าไม่เห็นเหมือนหนูเลย!!! ปู่ก็พูดต่อว่า มีสิเหมือนนะนอกจากหน้าตาแล้วก็ของกินนี่แหละเหมือนกันจนหน้าใ
อะเราจะเล่าให้ฟังนะว่าเหมือนกันตรงไหนเราเป็เด็กที่ชอบกินขนมโบราณมาก ตอนเด็กๆ ไปตลาดก็จะซื้อกลับมาเด็กคนอื่นร้องเอาของเล่นส่วนเราซื้อแต่ขนมโบราณ เช่น ขนมคอเป็(ขนมที่เป็เหมือนข้าวเกรียบชุบนํ้าตาลเคี่ยวเยอะๆอะเราไม่รู้ว่าภาษากลางดรียกว่าอะไร) ขนมลา(คือขนมที่ทำเฉพาะ่เดือน10 วันสาดเดือนสิบนั้นเอง) ขนมหางจิ้งจอก(อันนี้เราไม่รู้เขาเรียกว่าอะไรแต่เราเรียกแบบนี้มาั้แ่เด็กแล้วแล้วก็มีแค่เราด้วยที่เรียก ขนมที่เป็กรวยๆใบตองอะ) ขนมหัวหลาด(ขนมถังแตก) ขนมพิมพ์ ขนมครก เป็ต้น ซึ่งขนมที่พูดมาป้าเราก็ชอบเหมือนเราด้วยแปลกนะไม่เคยเจอกันแต่เหมือนกัน เราชอบขนมพวกนี้มานานแล้วก่อนที่จะรู้ซะอีก น้าเราชอบพูดว่าเหมือนกันจริงๆกับพี่สาว พูดจนเราอยากให้ป้าเราอยู่เลยเราจะได้มีเพื่อนเล่นด้วยอยากคุย อยากถามทุกเื่
ตอนนี้เราอายุ 21ปี แล้ว พวกคุณว่าป้าเราไปเกิดหรือยังนะหรือว่าป้าก็คือเรากันแน่... เราพยายามขอให้ป้ามาเข้าฝันหลายครั้งมากเวลาไปล้างบัวทุกปีเราก็จะขอแบบเดิมทุกครั้ง เมื่อวานเราก็ขอว่าถ้ายังอยู่หรือยังไม่ไปเกิดมาให้เห็นหน่อยได้ไหมอยากเห็นจริงๆ ถ้าไม่มาแสดงว่าไปเกิดแล้วสินะ ถึงจะไปเกิดแล้วแต่ก็จะไปทำความสะอาดให้ทุกปีนะ ปีนี้เราปลูกดอกดาวเรืองเยอะมากเลยร้อยมาลัยไปให้ด้วยหวังว่าคงจะชอบนะ
สุดท้ายนี้เราอาจจะเล่าไม่หมดเพราะลืมไปบ้างเราไม่อยากถามปู่กับย่าเื่ป้าอีกเพราะมันเจ็บแวดที่ต้องเสียลูกไป แต่เราจะทำแทนป้าให้ดีที่สุดจะดูแลปู่กับย่าแทนเองไม่ต้องห่วง แต่เรายังหวังเล็กกว่ารูปของป้าเราจะยังเหลืออยู่อยากเห็นจริงๆถ้าเห็นแล้วจะเชื่อว่าหน้าเหมือนเราจริงๆ???? มันจะเหมือนได้ไงกันหละนอกจากป้าจะมาเกิดเป็ลูกพ่อเราจริงๆนั้นก็คือเรา...
รูปที่เห็นเป็รูปจริงเราถ่ายมาตอนไปล้างขออนุญาตเบลอชื่อไว้นะพรุ่งนี้จะมีดอกไม้ที่เราทำไว้ด้วยแหละ☺️นานจนป้ายชื่อหลุดลงมาแล้ว~
