หลังจากผมถูกทหารจับ ก็ถูกนำตัวมาหน้าบัลลังค์ ตัดสิน โดยองค์าาเวเนสที่8 เป็คนที่ตัดสินด้วยตัวของพระองค์เอง ข้างๆของพระองค์ มีองค์หญิงราเธีย กำลังร้องไห้ กระซิก กระซิกอยู่
" มันเข้าไปทำอะไรในห้องลูกเหรอ ราเธีย " องค์าาเวเนสทรงตรัสถาม
"เขาจงใจเข้ามาปลุกปล้ำลูกในตอนกลางคืน และจงใจให้ลูกกินเขายูนิคอร์นน้ำเงิน ที่มีฤทธิ์ปลุกตัณหา ทำให้ลูกลืมตัวเผลอทำอะไรแปลกๆออกไป " องค์หญิง ราเธีย กล่าว แล้วเอามือปิดหน้าตัวเองร้องไห้ต่อไป
" ไม่จริง ฝ่าา นางโกหก " ผมเถียงหลังชนฝา
" โทษของเ้าคือปะาสถานเดียว " าาเวเนสที่8 กล่าว แล้วเตรียมสั่งทหารให้นำตัวผมไปปะาพร้อมกับั
" ถ้าทำแบบนั้น มันออกจาตายง่ายเกินไป ต้องให้เขาตายช้าๆท่านพ่อ ยิ่งทรมานยิ่งดี " องค์หญิงราเธีย ตรัสออกมาหลังจากได้ยินคำตัดสินแล้วเกิดไม่พอใจ
"ยัย สำส่อนเอ๊ย " ผมะโอีกครั้งแต่ถูกทหารเอาด้ามหอกตีหัวและถูกลากไปที่คุก เพื่อรอการตัดสินอีกครั้งในวันพรุ่งนี้
ผมช่วยมาฟา ไม่ได้ ผมช่วยใครไม่ได้เลย และกำลังจะตายอย่างทรมาน ด้วยการถูกเครื่องทรมานจนตาย
ในขณะที่อยู่ในคุก ราอูลก็เดินเข้ามา เธอร้องไห้ออกมาทางดวงตา แต่พยายามเก็บอาการเอาไว้
" ชุน ชั้นมาช่วยนายครั้งสุดท้าย " ราอูลกล่าว ก่อนจะเข้ามาจูบผม กลิ่นหอมจากกายเธอโชยออกมา ทำให้ผมคิดถึงวันคืนเก่าๆที่ได้ร่วมผจญภัยด้วยกัน
" ชั้นจะแทงตัดขั้วหัวใจนาย นายจะตายในทันทีแบบไม่ต้องเ็ปทรมาน " ราอูลบอกลาผมแล้ว ชักดาบออกมา
ผมมองดาบในมือของราอูล แล้วยืดอกอย่างผึ่งผาย นี่จะเป็การตายอย่างวีรบุรุษ แทนที่จะตายแบบนักโทษ
" เป็นักรบ ต้องตายด้วยดาบ " ผมกล่าวอย่างภูมิใจ ก่อนที่ราอูลจะแทงตัดขั้วหัวใจผม และสติของผมก็ดับวูบไปอีกครั้ง
นานแค่ไหนไม่รู้ อาจจะหลายชั่วโมง หลายวัน หรือหลายปี แต่ศพของผม ถูกนำไปทิ้งในแม่น้ำ
ผมไหลตามน้ำไปเรื่อย และกำลังจมลงจนถึงก้นบึ้งทะเลสาป
และข้างใต้น้ำนั้น กลับมี อัญมณี heart of water กำลังเปล่งประกายอยู่
ภูติในอัญมณีheart of water รู้สึกสงสารผมมาก เธอมีนามว่า เชียร่า
เชียร่า ได้สละพลังเข้ามา หลอมหลวมจิตและร่างกายกับผม จนผมกลายเป็มนุษย์กึ่งภูติ หัวใจอัญมณีสีฟ้าสด ได้เข้ามาแทนที่หัวใจของผม
ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก
เสียงของหัวใจผมเต้นอีกครั้ง ผมลืมตาตื่นขึ้นมาราวกับคนใหม่ ด้วยพลังของภูติแห่งน้ำ ขั้นGod
หน้าตาและร่างกายของผมเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างมาก หน้าตาผมจากเดิมที่หล่ออยู่แล้ว กลับหล่อยิ่งกว่าเดิม ตอนนี้ดูเหมือนมีออร่า ปรากฏบนใบหน้าผม พร้อมปานรูปหยดน้ำ ที่แสดงว่าผม สำเร็จพลังยุทธขั้นราชันต์
ตูมมมม!!! ผมทะยายตัวขึ้นมาจากน้ำ และมีจิติญญาของเชียร่า ติดตามผมมาด้วย แต่เธอเป็ภูติที่ค่อนข้างเงียบ ดังนั้น ถ้าไม่จำเป็จริงๆ เธอจะไม่พูด
" ขอบใจมากนะเชียร่า ได้เวลาผมไปแก้แค้นซะที "
ผมกล่าวอย่างอาฆาต เ้าาา เวเนส และก็ ยัยสำส่อน ราเธีย
...ตรูจะฆ่าพวกมึงให้ตายในฝ่ามือเดียว นั่นคือสิ่งที่ผมคิด
************************************************************************************โปรดติดตามตอนต่อไป