บทที่ 1
"คุณแน่ใจนะ รายได้เนี่ย เคสละ 4-5 หมื่นเลยนะ คุณศรชัย" ชายในชุดสูทกล่าว
"ครับ ผมวางมือแล้ว คุณไปหาคนอื่นเถอะ" ศรตอบ
"แต่คุณเป็มือ 1 ของพวกเรา คนในวงการทุกคนก็ต่างพูดถึงคุณในทางเดียวกัน ว่าคุณเป็มือ 1 ในเอเชียแล้ว" ชายในชุดสูทกล่าวต่อ
"มีคนที่พร้อมกว่าผมอีกมาก คุณไปติดต่อเขาเถอะ" ศรตัดบทพร้อมเดินมาขึ้นรถที่มีเด็กวัยห้าขวบรออยู่
"เพื่อนพ่อหรอคะ?" สาวน้อยร้องถาม
"ไม่ใช่หรอกจ้ะ เขาเคยเป็เพื่อนร่วมงานพ่อน่ะ" ศรตอบสาวน้อย
"งั้นหรอคะ หนูมีเพื่อนมากมายเลยที่โรงเรียน เดี๋ยวหนูแบ่งให้พ่อนะคะ" สาวน้อยจ้อต่อไปจนรถมาจอดที่บ้าน
ศรชัย หรือ ศร เป็พ่อหม้ายจำเป็ เขาอุปการะน้องเนย ลูกสาวช่างจ้อั้แ่น้องเนยอายุได้ 2 เดือน น้องเนยต้องสูญเสียพ่อกับแม่จากอุบัติเหตุในงานหนึ่งของศร ศรจึงรับอุปการะน้องเนยั้แ่นั้นมา ศรทำงานเป็ยามในบริษัทซีเคียวลิตี้แห่งหนึ่งได้ 5 ปีแล้ว เขาจะเข้างานตอนตี 3 ใน่ที่น้องเนยหลับแล้ว และออกงานตอนบ่ายโมง เขาเลือก่เวลานี้ เพราะ่พักเขาจะสามารถมาดูแลน้องเนยใน่เช้า พาน้องเนยไปส่งโรงเรียนได้และเมื่อเลิกงานเขาก็จะไปรับน้องเนยได้เวลาบ่ายๆพอดี ศรใช้ชีวิตแบบนี้มา 5 ปีแล้ว นับั้แ่น้องเนยเข้ามาในชีวิต ศรก็ตั้งใจไว้ ว่าเขาจะใช้ชีวิตอย่างสามัญชนทั่วไป เลี้ยงดูน้องเนยให้เติบโตเป็ผู้ใหญ่ที่ดี จนกระทั่งวันนี้…
04.15 น.
เสียงโทรศัพท์ศรดังขึ้นขณะที่ศรเดินตรวจตราอยู่ที่ตึกที่กำลังก่อสร้างแห่งหนึ่งที่บริษัทของเขารับว่าจ้างให้มาดูแล
"สวัสดีครับ" ศรรับโทรศัพท์
"ไงศรชัย ลูกสาวนายนี่น่ารักจริงๆ" เสียงปริศนากล่าวทักทาย
"คุณเป็ใคร" ศรชักเริ่มใจไม่ดีแล้วในตอนนี้
"พ่อจ๋า…" เสียงน้องเนยที่ดูเหมือนงัวเงียเรียกศร
"เนย นี่พวกแก…!?" ศรเริ่มวิ่งลงบันไดเพื่อจะกลับบ้าน
"อ๊ะๆๆ เดี๋ยวก่อน นายถือโทรศัพท์ด้วยมือขวา กำลังวิ่งลงบันไดจากชั้น 4 มาชั้น 3 ถือไฟฉายด้วยมือซ้าย กำลังส่องไปมาเพื่อหาฉัน………ใช่ ถึงฉันจะอยู่ที่บ้านนาย แต่ฉันจับตาดูนายอยู่ เพราะฉะนั้น ทำตามที่ฉันสั่งดีกว่า" ชายปริศนากล่าวราวกับว่าเห็นศรอยู่ตลอด
"ถ้าแก แตะต้องลูกสาวฉันล่ะก็ แกตายแน่" ศรกัดฟันพูดด้วยอารมณ์ที่โกรธจัด
"แกจะทำอะไรฉันได้ แกเป็แค่สวีปเปอร์ ไม่ใช่นักฆ่า แต่ก็เอาเถอะ ฉันรับปากว่าลูกแกจะปลอดภัย หากแกทำตามที่ฉันสั่ง" ชายปริศนายื่นข้อเสนอ
"แก้าอะไจากฉัน?" ศรยังคงเสียงสั่นเพราะความโกรธ
"ขึ้นไปบนดาดฟ้า แกจะเห็นงานของแก แล้วจัดการมันซะ" ชายปริศนากล่าวต่อ
เมื่อศรขึ้นมาถึงบนดาดฟ้า สิ่งที่อยู่ตรงหน้าศรคือศพของชายวัยรุ่นคนนึง
"เขาเป็ใคร" ศรถามปลายสาย
"ก็แค่ขี้ยา ที่พี้ยามากเกินไป แค่นั้น อย่ามัวเสียเวลา ถ้ายังอยากกลับมาเจอหน้าลูกแบบปกติ จัดการเขาซะ" ชายปริศนาตอบพร้อมกดตัดสาย
04.45 น.
เขาเดินมาหยิบถุงมือข้างกล่องเครื่องมือและใส่มันไว้เพื่อปกปิดลายนิ้วมือ ศรเริ่มเดินสำรวจทั่วบริเวณ พบกุญแจดอกเล็กดอกนึง เขาเริ่มที่จะลำดับงานที่จะต้องจัดการ
"ซ้ายมือนั่นเป็ปล่องเสาที่โผล่ขึ้นมา ด้านข้างมีกล่องเครื่องมือที่ถูกล็อคไว้ ถัดมาคือศพ มีถุงปูนและกองทรายอยู่ข้างๆเครื่องผสมปูน ด้านข้างประตูทางลงมีก็อกน้ำและถังน้ำอยู่ ฉันคงต้องขังนายไว้ในนี้นะพวก ขอโทษทีแต่ฉันต้องทำเพื่อลูกของฉัน"
ศรเริ่มที่เปิดน้ำใส่ถัง แต่ก็อกน้ำดันแน่นจนหมุนด้วยมือเปล่าไม่ได้ ศรหันไปที่กล่องเครื่องมือพร้อมกับหยิบกุญแจดอกเล็กออกมา เขาเปิดกล่องเครื่องมือออกและเจอเข้ากับเกียงฉาบปูน และคีมคอม้า เขาใช้คีมหมุนจนก็อกเปิด และรองเอาไว้ด้วยถังที่มี ศรเทปูนและทรายลงในเครื่องผสม ก่อนที่จะเติมน้ำลงไป และเริ่มหมุนมันจนได้ส่วนผสมที่เข้ากันเป็อย่างดี ศรอุ้มศพมาหย่อนลงในปล่องเสา และเริ่มฉาบปูนปิดไว้ ทุกอย่างผ่านไปได้ด้วยดี งานแบบนี้ไม่ใช่งานยากสำหรับศร เขาทำงานแบบนี้มามากกว่า 10 ปีก่อนจะวางมือไป
"ฮัลโหล…" ศรรับโทรศัพท์
"ฝีมือยังไม่ตกนี่ แต่ฉันว่านายรีบลงมาดีกว่าตอนนี้ฟ้าใกล้สว่างแล้ว ไว้รอรับโทรศัพท์จากฉันนะ" สิ้นเสียงชายปริศนา ที่เขาตัดสายไป ศรก็รีบวิ่งลงมาและรีบขับรถกลับบ้านในทันที
เมื่อเขามาถึงบ้าน น้องเนยยังคงหลับสนิทอยู่บนเตียง
"เนย หนูเป็ยังไงบ้างลูก พวกมันทำอะไรหนูรึเปล่า"
"ใครทำหนูคะ แล้ววันนี้วันเสาร์ไม่ใช่หรอคะ พ่อปลุกหนูทำไม" เสียงน้องเนยงัวเงียไม่เหมือนคนที่พึ่งผ่านเหตุการณ์ระทึกมาเลย
{เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น}
"ฮัลโหล…"
"ฮ่าๆๆ ใช่…ฉันไม่ได้ไปที่บ้านนาย เสียงลูกนายที่นายได้ยิน ก็แค่เสียงเด็กคนอื่นที่เสียงคล้าย มันทำให้แกคิดไปเองว่าเป็ลูกแก" เสียงปลายสายพูดเยาะเย้ยศร
"แกทำแบบนี้ทำไม" ศรถามด้วยความไม่พอใจ
"เพราะฉัน้าให้แกมาทำงานให้" ชายปริศนากล่าวต่อ
"แล้วถ้าฉันปฏิเสธล่ะ" ศรถามต่อ
"นายเปิดทีวีดูสิ" ชายปริศนากล่าวต่อ
ศรหยิบรีโมทเพื่อกดเปิดทีวีของเขา
"ข่าวด่วนวันนี้ อัพเดทการหายตัวไปของ นายศิลา คงยอด ลูกชายคนเดียวของ สส.สิทธา คงยอด ตอนนี้ยังไม่พบนายศิลานะคะ โดยนายสิทธาแจ้งว่า ล่าสุดพบนายศิลาออกไปเรียนในตอนเช้า และไม่ได้ติดต่อมา 2 อาทิตย์แล้ว เพื่อนๆและแฟนของนายศิลาเองก็แจ้งว่าติดต่อนายศิลาไม่ได้มา 3-4 วันแล้ว นายสิทธายังคงยืนยันว่าลูกชายเขาเป็คนดี และหากลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของเขาเป็อะไรไป เขาจะเอาเื่ให้ถึงที่สุด" เสียงนักข่าวในทีวีคงไม่น่าสนใจเท่ากับภาพนายศิลา ซึ่งภาพนั้นเป็ชายคนเดียวกันกับขี้ยาเมื่อคืนนี้ ที่ศรพึ่งจะฝังเขาไว้ในที่ที่ไม่มีทางที่ใครจะหาเจอ ศรรู้ดีว่านับจากนี้ไป เขาจะไม่มีทางเลือกอีกแล้ว
"นายก็รู้ใช่มั้ย ว่าฉันบันทึกทุกอย่างไว้หมดแล้ว นายรับข้อเสนอของฉันดีกว่า"
"ถ้าอยากจะให้ฉันทำงานให้ พวกนาย้าันตีมาว่าลูกฉันจะปลอดภัย และทุกๆเคสจะต้องเป็ความลับ" ศรบอกเงื่อนไข
"ตกลงตามนั้น รอรับงานต่อไปได้เลย" ชายปริศนาตัดสายไป