“เจ…อยู่นี่เอง พิมพ์ตามหาตั้งนาน” เสียงหวานคุ้นหูดังขึ้นจากด้านหลัง ก่อนที่ฉันจะเห็นพี่พิมพ์เดินเข้ามาพร้อมรอยยิ้มและรองเท้าส้นสูงที่กระทบพื้นจนเกิดเสียงดังชัดเจน
เธอหันไปสั่งเครื่องดื่มกับบริกรอย่างคล่องแคล่ว
“ขออีกสองแก้วนะคะ” ไม่นานแก้วเครื่องดื่มก็วางลงตรงหน้าฉันและพี่เจ
“อย่าดื่มเยอะล่ะ” พี่เจจะเอียงหน้ามากระซิบข้างหูฉันเบา ๆ
“รับทราบค่ะ” ฉันตอบไปโดยไม่สบตา
พี่พิมพ์นั่งลงข้างพี่เจและเริ่มทำเหมือนโลกทั้งใบมีแค่พวกเขา ในขณะที่ฉันได้แต่นั่งเงียบ ๆ และมองดูคนทั้งสองพูดคุยกัน ในใจฉันเริ่มรู้สึกแปลก ๆ เหมือนกับฉันเป็เพียงตัวประกอบในฉากของเขาและเธอ
ภาพของสองคนนี้ที่โซฟาในวันนั้นก็ผุดขึ้นมาอีกครั้ง…
เพื่อกลบความรู้สึกนั้น ฉันจึงหยิบแก้วขึ้นดื่ม ไม่นานนักแก้วที่สี่ก็หมดลงอย่างรวดเร็วโดยที่ไม่รู้ตัว
“สวัสดีทุกท่าน!” เสียงประกาศดังขึ้นจากกลางงาน
“หลังจากนี้เราจะมีเกม spin the bottle เพื่อกระชับความสัมพันธ์ กติกาก็คือถ้าขวดหมุนไปหยุดที่ใคร ต้องตอบคำถาม ถ้าไม่ตอบก็ต้องดื่ม ถ้าไม่ดื่มก็ต้องตอบ”
เสียงเฮดังลั่นขึ้นทันที ทุกคนล้อมวงเข้ามา ฉันลังเลเล็กน้อยแต่ก็โดนพี่พิมพ์ดึงมือเข้าไป
“มาเถอะน่า สนุกดี” พร้อมกับรอยยิ้มหวานหยด
พี่พิมพ์ก็ยังคงไม่ห่างจากพี่เจ ส่วนฉันก็เลยขยับห่างออกมาเล็กน้อย โดยที่ไม่รู้ตัวคนร่างเล็กก็จิบไปหลายแก้ว
“ส้ม จำเราได้มั้ย” โอปอเพื่อนสมัยเรียนของฉันสะกิดฉันอย่างดีใจ เธอมีฉายาว่ายัยคุณหนูโอปอ
“จำได้อยู่แล้วคุณหนูโอปอทั้งคน” ฉันยิ้มอย่างดีใจที่เจอคนรู้จัก
เสียงโห่ร้องดังขึ้นพร้อมกับสายตามากมายที่จับจ้องมาที่ฉัน…
“ขวดหยุดที่น้องส้มครับ!” พี่เต้พูดขึ้นด้วยเสียงที่เต็มไปด้วยความสนุกสนาน แววตาเขาดูตื่นเต้นขึ้นมาทันที
“คำถามคือ…'จูบแรกเป็ยังไง?'” ใบหน้าฉันร้อนวูบวาบ จูบแรกของฉันงั้นเหรอ ใบหน้าหล่อเหลาของพี่เจผุดขึ้นมาทันที คืนนั้นในห้องครัว มันเรียกจูบรึเปล่านะ
พี่เจหันมามองฉันที่อ้ำอึ้ง ไม่รู้จะตอบยังไง ก่อนจะพูดแทรกขึ้นมา
“น้องยังเด็กอยู่…เดี๋ยวกูดื่ม…” แต่ก็โดนโห่แซวกลับมา
“สองคนนี้ยังไงเนี่ยยยย”
“เจมันจะดื่มแทนสาววะ”
“โห้ยยยย”
ฉันหยิบแก้วในมือพี่ธีแล้วยกขึ้นดื่มรวดเดียว รสชาติของวอดก้าที่เผ็ดร้อนทำให้ฉันรู้สึกเหมือนไฟลุกท่วม...
ฉันบังเอิญเหลือบไปเห็นพี่พิมพ์ที่จ้องมาด้วยสายตาที่แฝงไปด้วยความไม่พอใจ
“รักสามเศร้าเหรอเนี่ย?” โอปอกระซิบข้างหู
“บ้า…” ฉันหลบตา
“ดูออกนะว่าเขาห่วงเธอ สายตามันฟ้องชัดเลย” คำพูดนั้นทำให้ฉันเริ่มสับสนบวกกับฤทธิ์ของวอดก้าที่เผาผลาญจนรู้สึกร้อนไปทั้งตัว ฉันมึนงงไม่แน่ใจว่าเป็เพราะแอลกอฮอล์หรือเพราะหัวใจของตัวเองกันแน่
บางที…ฉันอาจจะชอบพี่เจแล้วจริง ๆ ก็ได้
ขวดหมุนอีกครั้ง คราวนี้ไปหยุดที่พี่เจ
“ใครสวยที่สุดในงานนี้?” พี่เต้อ่านคำถามออกมาพร้อมเสียงเฮ
พี่เจยกแก้วขึ้นดื่มแทนการตอบ เสียงโห่ร้องดังขึ้นอีก
“โห ไม่เลือกเลยเหรอ!”
“โหหหห มันเลือกดื่มว่ะ”
“ตอบชื่อมาก็จบ” โอปอแซวก่อนจะหันมามองหน้าฉัน
“นี่เธอไหวไหมเนี่ยส้ม หน้าแดงมาก” โอปอมองฉันด้วยแววตาเป็ห่วง
“หว๊ายน่า สาบายมากกก หน้าแดงเหรอ” ฉันยิ้มแล้วกอดแขนโอปอ
“เมาแล้วอ้อนเชียวนะเรา” โอปอหัวเราะเบา ๆ และจับแก้มฉัน
ไม่ทันไรขวดก็หยุดที่ฉันอีกครั้ง
“คำถามคือ… ‘โสดไหมครับ?’ ” เสียงโห่ดังขึ้นรอบวง
“โสดดดค่าาาา” ฉันหัวเราะคิกคัก เสียงเฮสนั่นดังยิ่งกว่าครั้งไหน ก่อนจะตามมาด้วยเสียงแซวไม่หยุด ทำนองว่าโสดไม่สนิทรึเปล่า ถามคนพามารึยัง
“แกดูพี่เจมองแกสิ” โอปอสะกิดฉันเบา ๆ แต่ฉันไม่อยากหันไปมองเขา จึงทำเพียงหัวเราะกลบเกลื่อนเท่านั้น
หลังจากโดนหลายคำถามที่ฉันเลือกดื่มมากกว่าตอบ เพราะเป็คำถามแนว 18+ ที่ฉันไม่ค่อยมีประสบการณ์นักหรือไม่ก็คำถามแปลก ๆ
ฉันเริ่มรู้ตัวว่าตัวเองคงดื่มมากเกินไป จึงบอกโอปอว่าจะออกไปสูดอากาศ แล้วเดินเลี้ยวออกจากโซนงานปาร์ตี้ที่เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและดนตรีเบสหนัก ๆ ก่อนจะมองหาทางไปห้องน้ำ แต่มีร่างหนึ่งมายืนขวางอยู่ตรงหน้า
“น้องส้มใช่ไหมครับ” เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นพร้อมกับยื่นแก้วเครื่องดื่มมาให้ ฉันชะงักนิดหน่อย แล้วพยักหน้า
“น้องน่ารักมากเลย พี่ขอไอจีได้ไหมครับ” เขาพูดตรง ๆ ไม่หลบสายตา มือก็ยื่นแก้วมาอยู่ตรงหน้าเหมือนจะชวนดื่มเป็การเริ่มบทสนทนา
“อ้าว ไอ้ภู กิ๊กมึงเดินตามหลังมานู้นแล้ว” เสียงเข้มคุ้นหูด้านหลังดังแทรกเข้ามา และพี่ภูก็หายไปพร้อมกับพี่ผู้หญิงคนนั้น
ฉันยังไม่ทันหันไปมอง พี่เจก็เดินเข้ามาหยุดตรงหน้าฉัน
“ของแบบนี้ ไม่ต้องรับจากใครมั่ว ๆ” เขาพูดเสียงนิ่งแต่ฟังดูไม่สบอารมณ์ แล้วหันมาสบตาฉัน
“แล้วพี่พิมพ์ล่ะค่ะ ไปไหนแล้ว” ฉันพยายามทำเสียงให้เป็ปกติที่สุด ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าตัวเองเริ่มไม่ปกติ
“ตอนนี้มีแค่เราสองคน” พี่เจมองฉันนิ่ง ๆ ก่อนจะขยับเข้ามาใกล้ฉัน
121
