ราชาสิบสองนักษัตร ศึกรวมสุโขทัย

        เสียงกลองย่ำเป็นสัญญาณเรียกคู่ต่อสู้ทั้งสองกลับเข้าสู่สนามผู้คนต่างส่งเสียงด้วยความประหลาดใจเมื่อเห็นเจ้าทิพเดินกลับเข้ามาพร้อมสิงขรและคุกเข่าลงหน้าปะรำที่ประทับ

        ขุนพลธรณินก้าวเข้าไปเบื้องหน้ากราบบังคมทูลด้วยเสียงดังก้อง

        “ขอเดชะฝ่าพระบาทบัดนี้การประลองได้ดำเนินมาถึงด่านที่สามคือด่านจอมทัพคู่แข่งขันทั้งสองต่างแพ้และชนะคนละหนึ่งด่านดังนั้นการต่อสู้ด้วยของ้าวบนหลังช้างซึ่งเป็นลักษณะการต่อสู้ของจอมทัพ..จะเป็นการตัดสินตำแหน่งขุนพลฉลูนักษัตรผู้เป็นตัวแทนเมืองปตานีเข้าคัดเลือกตำแหน่งราชาสิบสองนักษัตรต่อไป พระพุทธเจ้าข้าจึงขอเริ่มการประลองแข่งขัน ณ บัดนี้”

        กราบบังคมทูลจบทั้งตัวขุนพลและคู่แข่งขันทั้งสองต่างถวายบังคมก่อนที่สองหนุ่มในชุดนักรบสวมเกราะจะเดินแยกย้ายไปสู่ช้างศึกของตนจากการเสี่ยงทิศสิงขรเป็นฝ่ายมีชัยจึงเลือกให้ช้างศึกของตนประจำอยู่ด้านทิศตะวันตกส่วนช้างของเจ้าทิพต้องไปอยู่ฝั่งตะวันออกซึ่งนับว่าเสียเปรียบเพราะแล่นช้างย้อนเข้าหาแสงอาทิตย์

        เจ้าทิพเดินช้าๆ ไปสู่ช้างของตนแต่ละก้าวที่เดินไปช่างแผ่วเบายิ่งนัก ดูไปคล้ายพระภิกษุเดินย่างสำรวมตนมีเพียงผู้ที่ได้รับฟังคำกราบทูลของเซียงจือกงจึงเข้าใจสภาพของคนที่กำลังประคับประคองอวัยวะภายในให้กระทบกระเทือนจากการเคลื่อนไหวน้อยที่สุดบางคนถึงกับรู้สึกสงสารและเวทนาในอาการของชายหนุ่ม ขณะที่พระราชธิดาวิสาณีถึงกับทรงเบือนพระพักตร์มิอาจทนทอดพระเนตรได้

        ชายหนุ่มเมื่อไปถึงช้างของตนได้ตั้งจิตพนมมือแล้วก้มลงกอบฝุ่นดินเหวี่ยงขึ้นโปรยซัดไปยังคอช้างตลอดจนเท้าทั้งสี่ก่อนที่จะจับใบหูช้างรั้งคชสารให้ย่อกายลงมารับตนมีทหารคนหนึ่งเข้ามาช่วยยกเจ้าทิพขึ้นคอช้างแล้วผูกเชือกรัดข้อเท้าของชายหนุ่มไว้กับเชือกที่รั้งคอช้างผิดกับอาการอันคล่องแคล่วแข็งแรงของสิงขรที่กระโจนพรวดเหวี่ยงร่างขึ้นคอช้าง

        “เจ้าทิพทำอะไรของเขาน่ะ ท่านสิงหล”

        พระเจ้าฤทธิเทวารับสั่งถามขุนพลคู่พระทัยขึ้นเมื่อเห็นอาการกอบดินมาโปรยซัดของชายหนุ่ม

        “ขอเดชะตามหลักการกำหนดธาตุทั้งสี่ของศรีวิชัย ถือธาตุน้ำเป็นใหญ่ กำหนดจิตอยู่กับธาตุน้ำและธาตุที่เหลือทั้งสามกำหนดผูกพันกับหลักการต่อสู้ ธาตุลมคือความเร็วธาตุไฟคือจังหวะ และธาตุดินคือความแข็งแกร่งสิ่งที่เจ้าทิพกระทำข้าพระองค์ก็มิสู้แน่ใจอาจเป็นการตั้งจิตเพื่อผนวกธาตุดินและความแข็งแกร่งผ่านคชสารก็เป็นได้พระเจ้าค่ะ”

        เสียงกลองย่ำรัวก่อนตีย้ำ ๑๒ครั้งเพื่อเริ่มการต่อสู้ ช้างทั้งสองฝ่ายต่างพุ่งแล่นเข้าหากันช้างของสิงขรรูปร่างใหญ่วิ่งพุ่งเข้ามาด้วยความเร็วในขณะที่ช้างของเจ้าทิพอยู่ในลักษณะกึ่งเดินกึ่งวิ่งอย่างช้าๆ

        เจ้าทิพยกง้าวขวางไว้หน้าลำตัวแต่คมง้าวสะท้อนแสงพระอาทิตย์แวววาวเล็งประกายรุนแรงเข้าใส่ตาข้างหนึ่งของช้างสิงขรอยู่ตลอดเวลาแม้แต่สิงขรเองก็มิทันสังเกต

        เมื่อช้างของคู่ต่อสู้แล่นเข้ามาอยู่ใกล้จนแลดูใหญ่โตเจ้าทิพพลันทิ้งลมหายใจออก กำหนดตนเข้าสู่ปราณเปลี่ยนมิติ..ก่อนที่ระยะห่างจากคอช้างสองเชือกจะได้ช่วงจ้วงฟาดฟันคมง้าวของเจ้าทิพก็พุ่งตรงเข้าหาสิงขรทันทีผสานด้วยความเร็วของช้างที่แล่นเข้าปะทะกัน

        สิงขรนึกไม่ถึงว่าเจ้าทิพจะเข้าสู่ปราณเปลี่ยนมิติตั้งแต่ง้าวแรกแต่ที่คาดไม่ถึงยิ่งกว่าคือเจ้าทิพกลับใช้กระบวนเพลง “ทวน” พุ่งง้าวแทงสุดปลายแขนเข้าหาตนที่กุมง้าวด้วยมือสองข้างยังไม่ได้ระยะฟาดฟัน

        เสียงปะทะดังสนั่นเมื่อช้างทั้งสองเชือกแทงงาสอดงวงเข้าประสานกันพร้อมกับราชองครักษ์หลวงรีบบิดกายสะบัดฟาดคอง้าวไปทางซ้ายสุดแรง ปัดง้าวรุกที่พุ่งแทงให้เบี่ยงพ้นไป

        ง้าวรุกที่แทงมาหลังจากถูกปัดกระเด็นก็เร่งชักกลับโดยไวแล้วเสือกแทงเข้าใส่ชายโครงขวาที่เปิดกว้างออก

        สิงขรกุมง้าวด้วยสองมือ คมง้าวอยู่ด้านมือขวาบัดนี้แขนขวาวาดคร่อมอยู่ทางซ้าย จะลากฟาดกลับคงไม่ทันการณ์..

        ในจังหวะคับขันช้างที่ปะทะเข้าใส่กันก็สะบัดปัดป่ายจนช้างของสิงขรถูกยกขึ้นด้วยเจ้าทิพเดินช้างระวังจังหวะช้าเร็วขณะที่ช้างของสิงขรถูกไสแล่นมาด้วยความเร็วทั้งที่ตาพร่ามัวเพราะแสงสะท้อนจ้าจากคมง้าวจึงเสียเปรียบจังหวะถูกงัดขึ้นอยู่ด้านบน.. แต่กลับเป็นโชคเมื่อตะพองช้างของสิงขรกระดอนขึ้นมาปะทะคันง้าวของเจ้าทิพให้เบี่ยงเฉียงเสียจังหวะราชองครักษ์หนุ่มรีบสะบัดคันง้าวกลับมาปัดคมง้าวเจ้าทิพได้ทันท่วงที

        พริบตานั้นสิงขรไม่รอช้า เร่งกดฟาดง้าวที่ปลายยกเฉียงอยู่ด้านบนเข้าใส่เจ้าทิพทันทีแม้ช้างตนจะเสียเปรียบด้วยถูกหนุนยกสูงแต่อาศัยภาวะที่ปลายง้าวของคู่ต่อสู้ทิ้งคาอยู่จากจังหวะที่พุ่งแทงผิดพลาดเปิดส่วนบนทั้งหมดเป็นช่องโหว่ให้โจมตี

        ครั้งนี้นับว่าเจ้าทิพกระทำการเสี่ยงมากในการพุ่งแทงง้าวเข้าใส่คู่ต่อสู้บนคอช้าง..นับว่าเป็นข้อที่ไม่พึงกระทำด้วยการรบพุ่งกันบนคอช้างที่ต่างสะบัดคลุกวงในชิงเชิงกันตลอดเวลาจังหวะสะบัดย่อมเบี่ยงเบนเป้าหมายของจังหวะพุ่งอาวุธนักรบจึงมักจับจังหวะช้างและประสานด้วยจังหวะฟาดง้าวเข้าใส่ซึ่งหวังผลสำเร็จได้มากกว่า ดุจง้าวของสิงขรที่จู่โจมฟาดมาในครานี้..

        วิถีง้าวของสิงขรฟาดลงมาคล้ายฟ้าฟาดเจ้าทิพชักง้าวกลับอย่างรวดเร็วด้วยปราณเปลี่ยนมิติ แล้วยกหนุนด้วยสองมือปัดง้าวที่ฟันลงมาออกไปด้วยกำลังแรงเจ้าทิพอาศัยความเร็วแห่งธาตุลม ผสมความแข็งแกร่งของธาตุดินเข้าต้านรับจนง้าวของสิงขรกระดอนออกไกล ง่ามมือของบุตรขุนพลใหญ่ถึงกับสั่นสะท้านคล้ายฟาดง้าวลงบนโขดหินศิลาแลงยิ่งฟาดแรงก็ยิ่งเจ็บสะท้านจากง่ามถึงข้อมือ

        จากท่าสะบัดปัดง้าวเจ้าทิพผลักวนคมง้าวไล่กลับเข้าหาสิงขร ดูประหนึ่งคมง้าวปาดพลิ้วอยู่เหนือคันง้าวของราชองครักษ์ชั้นเอกประจำวังหลวง

        “ท่านารายณ์กวาดสมุทร”สิงขรคำนึงในใจ

        ท่าจู่โจมที่สองของพระมหาเถระเมื่อสิ้นสุดลงสามารถเปลี่ยนข้ามสู่ภาวะท่าจู่โจมที่สามของกระบวนเพลงใหม่ได้แต่คาดไม่ถึงว่าเจ้าทิพจะสามารถเปลี่ยนจากกระบวนเพลงทวนสู่กระบวนเพลงง้าวอีกทั้งเปลี่ยนจากการรับเป็นรุกในการเชื่อมต่อสู่ท่าจู่โจมที่สาม..ท่านารายณ์กวาดสมุทรซึ่งอาศัยหลักความแข็งแกร่งสะท้อนพลังที่รุกเข้ามาแล้วปาดเข้าโจมตีสู่ช่องว่างของพลังศัตรูที่เปิดออก

        สิงขรจับภาวะที่ตะพองช้างของตนเชิดอยู่สูงรีบทิ้งตัวเอียงไปทางซ้าย ปล่อยมือขวาที่กุมง้าวออก กระทั่งคมง้าวของเจ้าทิพเฉียดพลาดข้อมือตน..แต่กลับไม่พลาดเป้าใหญ่ คมง้าวฟาดต่อเนื่องปาดใส่ชายโครงขวาที่พยายามเบี่ยงหลบ..

        ราชองครักษ์หนุ่มถึงกับสะดุ้ง เจ็บแปลบถึงกระดูกซี่โครงขนาดเป็นเพียงรอยฟันปาดแฉลบมิได้ถูกฟันเข้าอย่างจัง.. หากมิใช่เพราะมีเกราะหนังคลุมแม้ง้าวไร้คมก็คงต้องเป็นบาดแผลฉกรรจ์แน่นอน

        ผู้ชมบนอัฒจันทร์ไม่คาดคิดมาก่อนว่าเจ้าทิพจะสามารถรุกไล่สิงขรให้เข้าตาจนแต่ต้นมือทั้งยังเชื่อมั่นในช้างศึกของกองราชองครักษ์หลวงว่าคงจะมีเปรียบในการปะทะกัน ครั้นเห็นทุกอย่างผิดพลาดจนตกเป็นรองทั้งความเร็วความแข็งแกร่งและจังหวะ ต่างพากันเพลาเสียงลง เหลือเพียงเสียงร้องอุทานด้วยความหวั่นใจ..

        เจ้าทิพรุกไล่ไปอีก ๒ ท่าจู่โจม ทั้งรวดเร็วและรุนแรงจนคู่ชิงชัยใกล้จะเพลี่ยงพล้ำเข้าไปทุกขณะ

        ด้วยความเชี่ยวชาญของบุตรขุนพลใหญ่แม้จะเสียเปรียบเยี่ยงไร เท้าก็ยังสั่นขยิกสั่งช้างให้ถอยปรับจังหวะ บัดนี้ตระหนักแล้วว่าความแข็งแกร่งของเจ้าทิพอาศัยความแข็งแกร่งของธาตุดินแม้มิได้ยืนอยู่บนพื้นแต่ก็นั่งคร่อมอยู่บนร่างสัตว์ใหญ่ที่เชื่อมผสานกับความแข็งแกร่งของพื้นพสุธาจากเท้าทั้งสี่ที่ยืนหยัดติดกับพื้นราบ ผิดกับช้างศึกของตนที่ถูกหนุนจนขาหน้ายกลอย

        พลันเห็นง้าวของเจ้าทิพแปรเปลี่ยนสู่ท่าจู่โจมที่หกจ้วงฟันรุนแรงจากด้านบนในขณะที่ง้าวของตนหลุดวิถีออกไปอยู่ด้านซ้ายของลำตัวซึ่งเป็นผลจากการจู่โจมครั้งก่อน..สิงขรสูดลมหายใจแรงเข้าเต็มทรวงอก วิถีของง้าวที่ฟันลงมาแม้เร็วมากแต่ความเร็วในการดึงง้าวขึ้นปะทะรับในแนวเฉียงเหนือศีรษะของสิงขรกลับรวดเร็วกว่า..

        “ปราณเปลี่ยนมิติ”เจ้าทิพคำนึงขึ้นเมื่อสิงขรตัดใจใช้วิชาที่ซ่อนเร้นออกมา

        เสียงปะทะของง้าวสองเล่มดังสนั่นอีกคราผสานกับเสียงแผดร้องของคชสารที่แย่งชิงเชิง เจ้าทิพฉวยความมีเปรียบจากความรุนแรงของง้าวที่ฟันลงมากดไล่คมง้าวรูดไปตลอดด้ามเข้าสู่มือที่ยึดกุมของสิงขร

        แม้ราชองครักษ์หนุ่มจะใช้ความเร็วเข้าต้านรับได้ทันท่วงทีแต่พลังแห่งอาวุธของเจ้าทิพยังหนุนส่งต่อเนื่อง จึงอาศัยความเร็ว “ที่เหนือกว่า” ชิงถอนง้าวกลับลงมาแล้วพลิกสะบัดยันรับในแนวราบ ตั้งฉากกับลำตัว..คมทวนเจ้าทิพแม้ติดตามลงมาแต่ไม่ปาดสู่มือแล้ว ทั้งหมดนี้สิงขรกระทำอย่างรวดเร็วราวพลิกหงายฝ่ามือเป็นความรวดเร็วที่น่าตระหนกจริงๆ

        เจ้าทิพสำนึกตนว่าต้องพิชิตคู่ต่อสู้ให้ได้ภายใน๘ ท่าจู่โจม บัดนี้มาถึงท่าที่หกแล้ว หากปล่อยให้สิงขรใช้ความเร็วที่เหนือกว่าทำลายจังหวะที่ต่อเนื่องตนต้องพ่ายแพ้สิ้นสติไปในอีก ๒ ท่าจู่โจม

        จังหวะก่อนหน้านี้เห็นสิงขรเร่งขยิกช้างถอยเพื่อให้กลับมาตั้งหลักได้ชายหนุ่มจึงรีบไสช้างประชิดติดตลอดเวลา จนงวงช้าง ๒ เชือกยึดเกี่ยวพันกันราวเถาวัลย์ยักษ์๒ เส้นที่ตีเกลียวยึดโยงรวมเป็นหนึ่ง จังหวะของช้างจึงแทบจะถูกตัดทิ้งออกไปจากจังหวะง้าวแล้ว

        ง้าวของเจ้าทิพซึ่งพาดหยุดอยู่บนด้ามง้าวที่พลิกขึ้นรับของสิงขรพลันเสือกกระแทกออกไปตรงๆ อย่างรุนแรงทรงพลัง ตะขอสั้นๆบนคอง้าวเกี่ยวกระแทกจนทั้งอาวุธและแขนของสิงขรเบี่ยงกระเด็นไปด้านหลัง

        คมง้าวของเจ้าทิพพลันถูกกระชากกลับมาครึ่งจังหวะแล้วกรีดฟาดลงด้วยกำลังแรงยังทรวงอกของสิงขรที่เอนหงายเปิดอยู่

        ลมหายใจของสิงขรถี่กระชั้นแม้เจ้าตัวจะรวดเร็วปานใด แต่การจะรั้งแขนดึงง้าวกลับมาปิดป้องมิอาจกระทำได้ทันด้วยยังกระเด็นไปตามแรงส่งของของ้าว จึงอาศัยแรงนั้นพลิกกายสะบัดทั้งตัวออกจากคอช้างมือหนึ่งคลายออกจากด้ามง้าวแล้วฉวยจับเชือกที่พาดรั้งตัวช้างโหนร่างอยู่อีกด้านหนึ่ง

        เป็นการแก้ไขสถานการณ์จากภาวะคับขันที่คาดไม่ถึง..

        เจ้าทิพพลันรู้สึกเจ็บแปลบอย่างรุนแรงที่ชายโครงขวาถึงหน้าอกแม้แสงแดดส่องจ้าแต่ภาวะโดยรอบคล้ายเริ่มมืดทะมึนลงทุกขณะ

        สิงขรบัดนี้โหนร่างหลบอยู่ด้านข้างของตัวช้างอย่าว่าแต่จะฟาดฟันเข้าใส่เลย แม้แต่มองก็ไม่เห็นตัวแล้ว ยังจะกระทำสิ่งใดได้..

        ความเจ็บปวดไล่ตีขึ้นมาอย่างรวดเร็วก่อนที่ทุกอย่างจะมืดดับลง ง้าวในมือเจ้าทิพพลันพุ่งออกไป

        ...เป็นภวังค์สุดท้ายก่อนสิ้นสติฟุบลงกับคอช้าง

        เสียงขุนพลธรณินตะโกนลั่น

        “การประลองยุติ..”

        --------------------------------------------------