ตอนที่ 7 พิกัดอารยธรรมโบราณ
แจ็กซ์ยืนนิ่งอยู่กลางถ้ำมืดมิดดวงตาภายใต้หมวกกันน็อกของฮาซาร์ด สูท มาร์คทูจ้องมองหน้าต่างโฮโลแกรมสีทองที่ลอยเด่นอยู่ตรงหน้าตัวเลือกรางวัลทั้งสามกระพริบแสงเรืองรองเชิญชวนให้เขาตัดสินใจชี้ชะตาชีวิตของตัวเอง
เสบียงฉุกเฉินระดับพรีเมียม...ตัวเลือกนี้ปลอดภัยที่สุดอาหารสังเคราะห์และน้ำสะอาดเพียงพอสำหรับสิบวันจะช่วยให้เขาไม่ต้องกังวลเื่ความอดอยากจนขาดใจตายทว่าในมุมมองของวิศวกรอย่างเขา มันคือการลงทุนที่สูญเปล่า พายุระดับ 8 กำลังจะพัดถล่มในอีกไม่ถึงเก้าสิบชั่วโมงถ้ำหินตื้นๆ แห่งนี้ไม่มีทางต้านทานความเร็วลมระดับแมกจ์ 25 ได้ต่อให้เขามีเสบียงเต็มกระเพาะสุดท้ายเขาก็จะเป็แค่ศพที่กินอิ่มก่อนถูกพายุกระชากร่างแหลกเป็ผุยผง
ปืนไรเฟิลแม่เหล็กไฟฟ้า เกาส์ ไรเฟิลมาร์ควัน... อาวุธทรงพลังที่เย้ายวนใจะุร้อยนัดสามารถเจาะกะโหลกอสูรกลายพันธุ์ได้สบายๆแต่แจ็กซ์วิเคราะห์ด้วยหลักฟิสิกส์พื้นฐานปืนเกาส์ทำงานโดยใช้ขดลวดแม่เหล็กไฟฟ้าเร่งความเร็วหัวะุเหล็กในสภาพอากาศที่พายุเถ้าธุลีเต็มไปด้วยอนุภาคประจุไฟฟ้าและสนามแม่เหล็กแปรปรวนวิถีะุจะถูกเบี่ยงเบนจนหาความแม่นยำไม่ได้ ยิ่งไปกว่านั้น...เขาไม่สามารถยกปืนไรเฟิลขึ้นมายิงใส่พายุเฮอริเคนให้มันหยุดพัดได้
ตัวเลือกที่สาม... ข้อมูลลี้ลับระดับEpic แผนที่พิกัดซ่อนเร้นของ ซากโบราณสถานแห่งผู้สร้างนี่คือทางเลือกที่บ้าบิ่นและเสี่ยงตายที่สุด แต่คำว่า โบราณสถานในพจนานุกรมของช่างกล มันหมายถึงโครงสร้างทางสถาปัตยกรรมขนาดใหญ่หมายถึงแผ่นคอนกรีตเสริมใยเหล็ก อุโมงค์ใต้ดินและอาจมีเศษซากเทคโนโลยีชั้นสูงซ่อนอยู่มันคือสถานที่แห่งเดียวในเขตมรณะเอสศูนย์หนึ่งที่อาจต้านทานพายุระดับ 8 ได้
"ถ้าจะรอด...ต้องหาที่หลบภัยระดับป้อมปราการปราการใต้ดินเท่านั้น"
แจ็กซ์ตัดสินใจเด็ดขาดเขาเอื้อมมือที่หุ้มด้วยถุงมือเกราะออกไปแตะที่หน้าจอโฮโลแกรมตัวเลือกที่สาม
[ยืนยันตัวเลือก: ข้อมูลลี้ลับระดับ Epic]
[ได้รับ: ชิ้นส่วนแผนที่นำทางซากโบราณสถานแห่งผู้สร้าง 1/3]
ทันทีที่กดยืนยันไม่มีม้วนกระดาษเก่าคร่ำคร่าปรากฏขึ้นลำแสงข้อมูลดิจิทัลสีทองพุ่งทะลุเลนส์หน้ากากหมวกกันน็อกเข้าสู่ชิปประสาทแกนสมองกลของเขาโดยตรงแจ็กซ์หลับตาแน่น ปล่อยให้ระบบประมวลผล ข้อมูลมหาศาลสลักลึกลงในรอยหยักสมองภาพโครงตาข่ายสามมิติจำลองภูมิประเทศปรากฏขึ้นในวิสัยทัศน์มันแสดงให้เห็นเส้นทางคดเคี้ยวฝ่าทะเลทรายหินและพายุเถ้าธุลีมุ่งตรงไปสู่พิกัดหนึ่งที่อยู่ลึกลงไปใต้เปลือกโลกห่างจากจุดที่เขาพักพิงอยู่ประมาณสิบห้ากิโลเมตร
[คำเตือน:เส้นทางนี้ถูกปกคลุมด้วยรังสีระดับอันตรายและมีร่องรอยของสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ระดับสูงเฝ้าระวังโปรดเตรียมความพร้อมก่อนออกเดินทาง]
"ระยะทางสิบห้ากิโลเมตร...ด้วยความเร็วการเดินฝ่าแรงต้านลมของพายุ ต้องใช้เวลาเดินเท้าอย่างน้อยสองวันเต็ม"แจ็กซ์คำนวณตัวเลขในหัวอย่างรวดเร็ว "พายุระดับ8 จะมาถึงในอีกไม่ถึงสี่วันขืนเดินเท้าไปมีหวังพลังงานเกราะหมดกลางทางและถูกพายุพัดปลิวหายไปแน่ฉันต้องหาทรัพยากรมาอัปเกรดโดรนสอดแนมให้กลายเป็ยานพาหนะ โรเวอร์ มาร์ควันให้ได้ก่อนเริ่มเดินทาง"
ขณะที่เขากำลังวางแผนสายพานการผลิตในหัวเสียงแจ้งเตือนจากเครือข่ายถ่ายทอดสดระดับโลกก็ดังแทรกเข้ามาในระบบ
[อัปเดตกระดานคะแนนรวมประเมินผลตัวแทน]
[ตัวแทนหมายเลข 09997 แจ็กซ์แห่งสหพันธ์ั เลื่อนขั้นจากอันดับ 99,998 สู่อันดับ87]
[ยินดีด้วย คุณก้าวเข้าสู่กลุ่ม Top100 แล้วโปรดรักษาอันดับเพื่อรับสิทธิ์เปิดกล่องสุ่มทรัพยากรระดับสูงเมื่อสิ้นสุดรอบประเมินผลรายเดือน]
แจ็กซ์แสยะยิ้มบางๆ ใต้หน้ากากจากสวะรั้งท้ายตารางที่คนทั้งโลกรอแช่งให้ตายตอนนี้เขาถีบตัวเองขึ้นมาเหยียบอยู่บนยอดพีระมิดได้สำเร็จทว่าเขาจะไม่ยอมหยุดแค่นี้ กระดานคะแนนย่อยไม่ใช่เป้าหมายหลักของเขากระดานคะแนนดัชนีเสถียรภาพโลกต่างหากคือของจริง ที่นั่นมีรางวัลระดับพลิกชะตากรรมชาติอย่างพิมพ์เขียวระดับตำนานและการปรับเปลี่ยนสภาพภูมิประเทศของประเทศบ้านเกิด
แต่ตอนนี้ร่างกายของเขาเพิ่งผ่านกระบวนการกลายพันธุ์ระดับเซลล์จากการดื่มแก่นแท้ของอสูรดาราภาระความเหนื่อยล้าทางระบบประสาทเริ่มตีกลับอย่างรุนแรง สมองของเขาเต้นตุบๆเรียกร้องการพักผ่อน
"พักเครื่องก่อน...ต้องรีบูตสมองให้พร้อมสำหรับการฟาร์มทรัพยากรชุดใหญ่"
แจ็กซ์สั่งการผ่านโทรมาตรให้โดรนแมงมุมสอดแนมทั้งห้าตัวเข้าสู่โหมดสแตนด์บายกระจายกำลังเฝ้าระวังภัยรอบปากถ้ำอย่างแ่าก่อนที่เขาจะทิ้งตัวลงนั่งพิงผนังหินเย็นเฉียบ ปรับลดการใช้พลังงานของชุดฮาซาร์ดสูท และเข้าสู่ห้วงนิทราไปอย่างรวดเร็ว
...
ณ ศูนย์บัญชาการรับมือวิกฤตการณ์,สหพันธ์ั
"บ้าไปแล้ว... นี่มันบ้าไปแล้ว!"
โมนิก้าหัวหน้าทีมนักวิเคราะห์ข้อมูล ะโโลดเต้นอยู่หน้าแผงคอนโซลควบคุมหลักทิ้งมาดเ้าหน้าที่รัฐระดับสูงไปจนหมดสิ้นแววตาของเธอเบิกกว้างจับจ้องไปที่หน้าจอแสดงผลรวมของประเทศ
"พลังงานสำรองในโครงข่ายไฟฟ้าทั่วประเทศเพิ่มขึ้น200 เปอร์เซ็นต์!เตาปฏิกรณ์ชีวภาพผสานเข้ากับระบบเดิมของเราได้อย่างสมบูรณ์แบบแถมฟาร์มไฮโดรโปนิกส์ที่เขตสี่ไปจนถึงเขตเก้าได้รับผลกระทบจากรังสีอีเธอร์บริสุทธิ์พืชพรรณเติบโตเต็มพิกัดทะลุเพดานอัตราการขาดแคลนอาหารเรื้อรังของประเทศเราถูกแก้ไขให้กลับมาอยู่ในระดับเสถียรภาพในพริบตาเดียว!"
นายพลวิคเตอร์ ผู้บัญชาการสูงสุดยืนเอามือไพล่หลังมองตัวเลขดัชนีเสถียรภาพประเทศที่พุ่งทะยานเป็กราฟแท่งสีเขียวทะลุขอบจอด้วยมือที่สั่นเทาเล็กน้อยอดีตมหาอำนาจที่กำลังจะล่มสลายและถูกลบชื่อออกจากแผนที่โลกถูกกระชากกลับมาจากปากเหวแห่งความตายด้วยฝีมือของช่างกลจากสลัมเพียงคนเดียว
"ท่านผู้บัญชาการคะ!" เ้าหน้าที่ฝ่ายการทูตคนหนึ่งวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาในห้องโถง"พวกภาคีอินทรีกับสมาพันธ์รุ่งอรุณส่งข้อความฉุกเฉินทางการทูตมาประท้วงกล่าวหาว่าสหพันธ์ัของเราแทรกแซงและโกงระบบเขตมรณะ!พวกมันอ้างอิงตามหลักสถิติว่าไม่มีทางที่อาชีพช่างกลระดับล่างจะสามารถค้นหาและทรัพยากรระดับซีบวกได้ภายในวันแรก!"
นายพลวิคเตอร์แค่นเสียงหัวเราะเยือกเย็นดุจน้ำแข็ง"ปล่อยพวกมันเห่าหอนไป...อัลกอริทึมของเขตมรณะคือพระเ้า กฎเกณฑ์ของมันเป็สัมบูรณ์และไร้ช่องโหว่เราไม่ได้โกงตัวแทนของเราแค่มีศักยภาพเหนือกว่าสติปัญญาอันตื้นเขินของพวกมันจะเข้าใจได้"
นายพลวิคเตอร์หันกลับมาหาโมนิก้าน้ำเสียงของเขาเปลี่ยนเป็เฉียบขาดทรงอำนาจ "โมนิก้าใช้อำนาจของฉันอนุมัติงบประมาณฉุกเฉินระดับสูงสุดส่งกองกำลังพิเศษไปคุ้มกันและรับตัวครอบครัวบุญธรรมของแจ็กซ์มาอยู่ในเซฟโซนระดับวีไอพีของเมืองหลวงเดี๋ยวนี้เราต้องดูแลคนเื้ัของวีรบุรุษกู้ชาติให้ดีที่สุดอย่าให้มหาอำนาจอื่นส่งสายลับมาคุกคามพวกเขาได้เด็ดขาด!"
"รับทราบปฏิบัติค่ะท่าน!"
...
ในขณะเดียวกัน ณเขตสลัมรอบนอกเมืองหลวงอันเสื่อมโทรม
อากาศในสลัมอบอวลไปด้วยกลิ่นสนิมและท่อระบายน้ำไซลาส เพื่อนบ้านจอมขี้อิจฉากำลังยืนเหงื่อแตกพลั่กอยู่หน้าประตูบ้านซอมซ่อของ โจพ่อบุญธรรมของแจ็กซ์เมื่อไม่กี่นาทีก่อนเขายังยืนกอดอกเยาะเย้ยโจอยู่เลยว่าแจ็กซ์เป็แค่ไอ้ขยะที่กำลังจะกลายเป็ศพไร้ค่าแต่เสียงประกาศจากเครือข่ายโลกที่ดังกึกก้องทะลุหลังคาสังกะสีเมื่อครู่กลับตบหน้าเขาอย่างจังจนชาไปทั้งแถบ
"แหม... โจ... ฉันก็แค่ล้อเล่นขำๆน่ะเพื่อน" ไซลาสพยายามฉีกยิ้มแห้งๆเหงื่อเม็ดโป้งไหลย้อยลงมาตามขมับ "ใครจะไปคิดล่ะว่าเด็กอู่ซ่อมรถของแกจะดวงแข็งฟลุคเดินเตะเจอของดีขนาดนั้นก็ถือว่าโชคดีสุดๆ ไปเลยนะ..."
ถึงจะหน้าเสียแต่ความริษยาในใจไซลาสยังคงมีมากกว่าเขาพยายามพูดจาถากถางหาช่องโหว่เพื่อกดข่มครอบครัวของโจต่อ "แต่ก็นะ...ทรัพยากรระดับซีบวกอะไรนั่น รัฐบาลคงเอาไปยัดเข้าเตาปฏิกรณ์หมดแหละพวกชาวบ้านระดับรากหญ้าอย่างเราๆ คงไม่มีวันได้ส่วนแบ่งผลประโยชน์มาหรอกไม่เหมือนเนื้อสัตว์สังเคราะห์เกรดอีของลูกชายฉันที่จับต้องได้และได้กินกันเห็นๆจริงไหมล่ะ"
บรื้นนน! เอี๊ยด!
เสียงคำรามของเครื่องยนต์ทรงพลังดังแหวกความเงียบของสลัมรถยานเกราะต้านทานแรงะเิของกองทัพจำนวนสามคันเบรกจอดสนิทดังสนั่นหน้าบ้านของโจฝุ่นคลุ้งกระจายไปทั่วบริเวณทหารหน่วยรบพิเศษในชุดเกราะเต็ทยศพร้อมอาวุธปืนพลังงานครบมือะโลงมาจากรถอย่างรวดเร็วและเฉียบขาดพวกเขากระจายกำลังปิดล้อมพื้นที่ลานหน้าบ้านอย่างแ่าสร้างความตื่นตระหนกให้กับชาวสลัมที่พากันชะโงกหน้าออกมาดูผ่านหน้าต่าง
นายทหารยศร้อยเอกก้าวเดินฉับๆเข้ามาหยุดยืนเบื้องหน้าโจและภรรยาที่กำลังยืนตัวแข็งทื่อด้วยความสับสนก่อนที่ร้อยเอกจะตะเบ๊ะทำความเคารพอย่างแข็งขันและน่าเกรงขาม
"เรียนคุณโจ!ในนามของรัฐบาลแห่งสหพันธ์ัพวกเราขอแสดงความเคารพและขอบคุณอย่างสูงสุดต่อการเสียสละอันยิ่งใหญ่ของตัวแทนหมายเลข09997 แจ็กซ์!"
ร้อยเอกลดมือลงแล้วชี้ไปยังลังโลหะควบคุมอุณหภูมิปรับอากาศสองลังใหญ่ที่ทหารใต้บังคับบัญชากำลังยกประคองลงมาจากท้ายรถยานเกราะอย่างระมัดระวัง
"นี่คือ โควตาพิเศษระดับวีไอพีสำหรับครอบครัวของวีรบุรุษแห่งชาติ! ภายในบรรจุเนื้อสัตว์แท้ไม่ใช่โปรตีนสังเคราะห์ จำนวนห้าสิบกิโลกรัมน้ำแร่บริสุทธิ์ไร้สารปนเปื้อนหนึ่งร้อยลิตร และที่สำคัญที่สุด...นี่คือเอกสารสิทธิ์การย้ายเข้าพำนักในเขตศูนย์กลางเมืองหลวงระดับเอ!เชิญท่านและครอบครัวเก็บสัมภาระส่วนตัวที่จำเป็ได้เลยครับท่านรถคุ้มกันพร้อมออกเดินทางสู่บ้านใหม่ของท่านแล้ว!"
ไซลาสอ้าปากค้างจนกรามแทบหลุดดวงตาเบิกถลนจ้องมองลังเนื้อสัตว์แท้ สองขาของเขาสั่นพั่บๆ ไร้เรี่ยวแรงเนื้อแท้ห้าสิบกิโลกรัม?! สิทธิ์ย้ายเข้าเซฟโซนเมืองหลวง?!นั่นมันคือความฝันเฟื่องที่คนในสลัมทั้งชาติไม่มีวันเอื้อมถึงต่อให้ทำงานงกๆ เป็ร้อยปีก็ไม่มีทางซื้อสิทธิ์นั้นได้!
โจยืนนิ่งงันไปชั่วขณะก่อนจะสูดลมหายใจลึก เขาดันแว่นตาช่างเชื่อมบนศีรษะขึ้นหันไปมองไซลาสที่ยืนหน้าซีดเผือดเป็ไก่ต้มต้มเปื่อย ก่อนจะกระตุกยิ้มมุมปากเบาๆด้วยท่าทีสงบเยือกเย็นตามสไตล์ช่างเครื่องาุโ
"โทษทีนะไซลาส...พอดีไอ้ลูกชายฉันมันตาแหลม บังเอิญไปเจอของฟลุคๆ ท่ามกลางกองขยะเข้าให้น่ะช่างกลที่ดีต้องรู้จักแยกแยะเพชรออกจากเศษเหล็กเสมอ...แกกลับไปต้มเนื้อสังเคราะห์ของแกกินให้อร่อยเถอะนะฉันขอตัวไปแพ็กของย้ายบ้านเข้าเมืองหลวงก่อน"
...
กลับมาที่เขตมรณะเอสศูนย์หนึ่ง
ท่ามกลางความมืดมิดและเสียงลมหวีดหวิวภายนอกถ้ำแจ็กซ์ลืมตาขึ้นมาในความเงียบสงบ หน้าจอแสดงผลของชุดเกราะปรากฏข้อความสีเขียวสว่าง
[การพักผ่อนเสร็จสิ้น:ระบบประสาทฟื้นฟู 100 เปอร์เซ็นต์พร้อมรับภาระงานประมวลผล]
เขายันตัวลุกขึ้นยืนบิดี้เีไล่ความเมื่อยล้าจนข้อต่อกลไกของชุดฮาซาร์ด สูท มาร์คทู ดังกรอบแกรบร่างกายที่ผ่านการวิวัฒนาการระดับไมโทคอนเดรียรู้สึกเบาหวิวและเปี่ยมไปด้วยพละกำลังมหาศาล
แต่ความเงียบสงบในใจของเขาดำรงอยู่ได้เพียงไม่กี่วินาที...
[ประกาศระดับโลก:สรุปยอดผู้เสียชีวิตครบ 2,000 คน]
แจ็กซ์ชะงักฝีเท้าที่กำลังจะก้าวเดินอัตราการสูญเสียชีวิตเร็วขึ้นกว่าเดิมอย่างน่าใการรอให้คนตายครบหนึ่งพันคนแรกต้องใช้เวลาหลายชั่วโมงแต่นี่เขาเพิ่งงีบหลับไปได้ไม่นานยอดตัวแทนที่ตกตายในมิติแห่งนี้ก็พุ่งทะลุสองพันคนไปแล้วเขตมรณะกำลังเริ่มบีบวงแคบ คัดกรองผู้อ่อนแอทิ้งและเผยเขี้ยวเล็บที่แท้จริงออกมาให้เห็น
แจ็กซ์ก้มลงมองดูเวลาคูลดาวน์นับถอยหลังของพายุระดับ8 บนหน้าจอที่มุมขวาบน
[เวลาประเมินการปะทะ: 84 ชั่วโมง 12นาที]
"เวลาพักผ่อนอันแสนสุขจบลงแล้ว"แจ็กซ์กดปุ่มปลดล็อกระบบโทรมาตรเรียกโดรนแมงมุมสอดแนมทั้งห้าตัวให้กลับมาตั้งแถวเรียงหน้ากระดานเบื้องหน้าเขา"ออกไปสแกนล่าทรัพยากรกันต่อ... เราต้องสร้างโรเวอร์ มาร์ควัน ให้เสร็จและมุ่งหน้าสู่ซากโบราณสถานก่อนที่พายุนรกนั่นจะมาถึงตัว!"