“เมื่อกี้ที่จูบไปเป็การเตือนความจำว่าอย่าปากจัดใส่ผมอีกเพราะมันไม่น่ารัก เรามีลูกสาว ผมไม่อยากให้ติดนิสัยปากร้ายแบบคุณ”
“ฉันเป็ของฉันแบบนี้ไม่ได้อยากน่ารักให้คุณชอบ และน้ำใสฉันเลี้ยงเขาได้ดีอยู่แล้วแต่ที่ฉันหลุดก็เพราะเจอคุณนั่นแหละ”
“ยังจะเถียงอีก”เขาโน้มหน้าเข้าไปใกล้อย่างคุกคาม ดวงตาจับจ้องที่ปากเธอทำให้กัญญาภัคเม้มปากแน่นหลับตาปี๋ ทว่ากลับได้ยินเสียงหัวเราะเบาๆ ในลำคอ
กัญญาภัคลืมตาขึ้นมาแล้วต้องอายหน้าร้อนซู่คณินปล่อยมือที่กักตัวเธอไว้ ดวงตาคมกริบจ้องที่ริมฝีปากเธอ แล้วยกมือเช็ดริมฝีปากตัวเองเขามองนิ้วมือก็เห็นว่าสีแดงสดของลิปสติกมาเปื้อนที่ปากเขาจริงๆ
เขาทำแค่นี้แต่ทำให้เธอใจเต้นไม่เป็จังหวะเสียแล้ว
“วันนี้ผมจะกลับก่อนอย่าลืมเื่ที่เราคุยกัน ผมจะโอนค่าเลี้ยงดูน้ำใสมาให้ทุกเดือน และก็เื่จดทะเบียนรับน้ำใสเป็ลูกผมจะติดต่อมาอีกที เดี๋ยวคุณให้เลขาฯ ของคุณติดต่อมาหารุจน์ด้วย พวกเขาจะได้คุยกัน”
“ค่ะ” กัญญาภัคตอบอายๆพยายามคุมจังหวะการเต้นของหัวใจให้ปกติแม้จะยากลำบากเพราะร่างแกร่งทรงพลังยังยืนค้ำอยู่เหนือร่าง
“ผมว่าคุณบอกเลขที่บัญชีมาเลยดีกว่า”
“ฉันจำไม่ได้เดี๋ยวโทร.ไปบอกได้ไหม”
คณินโคลงศีรษะเขายังไม่มีเบอร์โทร.ของเธอ ดวงตาคมกริบฉายแววเ้าเล่ห์ “งั้นเรามาแลกเบอร์โทร.กันก่อนคุณบอกเบอร์ของคุณมา”
กัญญาภัคกัดปากแน่นที่เสียรู้ต้องบอกเบอร์โทร.แก่เขาไปอย่างขัดไม่ได้ เพราะรับปากแล้วว่าจะโทร.บอกเขาเลยตกกระไดพลอยโจน เมื่อแลกเบอร์กันแล้วเขาก็แอดไลน์เป็เพื่อนกับเธอด้วยทันที
“อีกหนึ่งเดือนเดอะสกายจะเปิดตัวผมอยากให้น้ำใสไปด้วย คุณจะพาไปหรือให้ผมมารับ”
“น้ำใสต้องไปด้วยหรือคะนั่นมันงานผู้ใหญ่ มีแต่แขกคนสำคัญ คุณจะให้น้ำใสไปทำไม แถมแกยังเด็กมากด้วย”
“น้ำใสเป็ลูกสาวผมผมก็อยากให้ลูกไปอยู่ในงานด้วย ไปไม่นานก็ได้ผมอยากให้ลูกอยู่ใน่เวลาที่สำคัญของผม เดอะสกายก็เป็ชีวิตของผมผมตั้งใจมากกับงานนี้”
กัญญาภัคหลุบตาต่ำครุ่นคิด เขาเป็พ่อก็มีสิทธิ์ที่จะให้น้ำใสไปร่วมงานอีกทั้งเธอมีอีกเหตุผลหนึ่งที่คิดอยู่ในใจ อยากพิสูจน์ความจริงใจจากเขาด้วย
“ฉันพาไปก็ได้ค่ะ”
คณินไม่มีทางรู้ว่าหญิงสาวคิดอะไรในใจ แต่มีสิ่งหนึ่งที่เขารู้ นั่นคือ เขาชอบความตรงไปตรงมาของเธอไม่มีลีลาท่ามาก ไม่ออดอ้อน เสแสร้ง ยิ่งหนียิ่งทำให้เขาอยากเข้าหา
“ถ้าไม่มีอะไรแล้วกรุณาถอยให้ฉันด้วยค่ะ ฉันจะออกไปดูลูก”
คณินถอยให้ก้าวหนึ่งแค่พอให้เธอเดินผ่านเท่านั้นตอนที่กัญญาภัคเดินผ่านเขายังแอบสูดดมกลิ่นกายหอมๆ ของเธอเข้าปอดเต็มรัก และยังบ่าบอบบางที่ต้องเสียดสีกับเขาอีกนิดถึงจะผ่านออกไปคณินก็ยังถือว่าตัวเองได้กำไรไม่น้อย เขามองร่างระหงที่เดินเร็วๆ ไปไกลแล้ว เขาจึงเดินออกมาบ้างและกลับไปที่รถของตัวเอง
เดอะสกายรูฟท็อปผับหรูที่อยู่ชั้นสิบห้าของโรงแรมเดอะสกาย เป็ผับที่เปิดใหม่พร้อมกับการก่อสร้างที่นี่เปิดให้นักเที่ยวเข้ามาใช้บริการไม่ถึงอาทิตย์ก็มีลูกค้าหนาแน่นเพราะชื่อเสียงของเดอะสกายเป็ที่รู้จักอย่างดีั้แ่ที่ภูเก็ต สมุย คณินมองผับที่มีการจัดตกแต่งเหมือนที่ภูเก็ตแล้วกระตุกยิ้ม ภาพเมื่อปีก่อนวนกลับเข้ามา
คณินจำได้แม่นว่าเขาพบกับแม่มดสาวสวยคนหนึ่งและเขาตามเธอไปส่งที่โรงแรมจนเกิดผลผลิตตัวน้อยน่ารักออกมา เขาตักตวงจากหญิงสาวไปมากั้แ่กลางดึกจนถึงเช้า เรียกได้ว่าฟ้าเหลืองกันไปข้างหนึ่ง
เขาหลงใหลอยากกินซ้ำ แต่เธอก็หายตัวไป ไม่ทันให้เขาได้สานสัมพันธ์
...แม่เป็แม่มดแต่ทำไมคลอดลูกเป็นางฟ้าได้นะคณินคิดขำๆ
ร่างสูงกำยำที่เต็มไปด้วยลอนกล้ามเนื้อแน่นหน้าหล่อคมมีรอยยิ้มเซ็กซี่เปื้อนอยู่บนหน้า ยืนเท้าแขนกับบาร์สายตาที่มองแขกในผับอย่างไม่จับจ้องที่ใดที่หนึ่ง เปลี่ยนมาเป็มองหน้าจอสมาร์ตโฟนในมือแล้วยิ้ม
ภาพตรงหน้าคือภาพของลูกสาวตัวน้อยที่เขาขอจากกัญญาภัคทำให้เขายิ้มกว้างกว่าเดิมลูกเขาช่างน่ารัก ตา คิ้ว คาง จมูกปาก น่ารักรับกันไปหมด แต่กว่าเขาจะได้รูปนี้มาเขาต้องตีกับแม่น้ำใสไปหลายยกั้แ่เช้า
คณิน : คุณกั้ง ผมตั้งกรุ๊ปไลน์ครอบครัวแล้วทำไมคุณไม่ส่งรูปลูกเข้ามาบ้าง
กัญญาภัค: คุณจะตั้งไลน์กลุ่มพ่อแม่น้ำใสทำไมคะ ในเมื่อยังไงในกลุ่มก็มีแค่คุณกับฉันให้ฉันส่งให้คุณคนเดียวก็จบ
คณิน : น้ำใสโตอีกนิดก็มีโทรศัพท์ผมจะได้ให้ลูกคุยในไลน์ด้วย
กัญญาภัค: อีกตั้งนาน คุณจะรีบตั้งทำไมก่อน
คณิน : น้ำใสจะได้รู้ว่าผมเตรียมทุกอย่างไว้ให้เขาั้แ่เขาเป็ทารกน้อย เขาก็มีไลน์แล้ว
กัญญาภัค: อ่านแต่ไม่ตอบ
หญิงสาวรู้สึกปวดศีรษะขึ้นมาดื้อๆ
ฟากคณินก็เอาลิ้นดุนกระพุ้งแก้มไม่เข้าใจว่าทำไมกัญญาภัคต้องคิดมากกับชื่อกลุ่มเขาตั้งไลน์กลุ่มพ่อแม่น้ำใส เพราะอยากให้ลูกรู้ว่าเขามีตัวตนและรู้ได้ว่าพ่อแม่รักเขามาก หญิงสาวไม่ค่อยให้ความร่วมมือ อย่างเมื่อเช้านี้เขาบอกเธอให้อัดคลิปลูกส่งมาให้เธอก็ส่งมาแค่ภาพนิ่ง เป็ภาพที่น้ำใสหลับปุ๋ย
...โอเคก็ยังดี เพราะภาพนี้น่ารัก ดูแล้วมีความสุขมาก
2K
