ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

กล่าวจบ ถังฮวนยังลืมไปว่าซานซานอยู่ข้างๆ เขาจึงรีบพับกระดาษเก็บไว้ หันมองไปทันทีแต่กลับพบว่าสายตาของนางไม่ได้ใส่ใจตนสักนิด และยืนงงอยู่ตรงนั้น “ซาน ซาน?" เขาอดตะโกนเรียกไม่ได้
“หือ อะไรนะ? ข้ากำลังคิดอะไรเพลินๆ” นางเหมือนตื่นจากภวังค์ ลึกลงไปในดวงตาสีดำไม่อาจปิดบังแววตาตื่นตระหนกเอาไว้ได้ “เจ้ารู้ไหมว่าอาจารย์ของข้าเป็นใคร” ถังฮวนมองนางอย่างสงสัย
“ข้าไม่รู้” นางรีบสั่นหัวปฏิเสธ เอ่ยขึ้นพร้อมรอยยิ้มแปลกใจ “แล้วไง อาจารย์เจ้าเป็นใคร” “ข้าก็ไม่รู้ว่ามันจะเหมาะสมมั้ย”ถังฮวนไม่รู้ว่านางได้เห็นกระดาษแผ่นนั้น หรืออยากเห็นมันหรือเปล่า ได้แต่ยิ้มอย่างมีเลสนัย จากนั้นถังฮวนจงใจหลบเลี่ยงสายตาของนาง เขาคลี่กระดาษแผ่นนั้นอีกครั้งด้วยความตั้งใจความกังวลที่แสดงออกเห็นได้จากการคลี่จดหมายนั้น เขาย่อมรู้อย่างชัดเจนว่าทำไมอาจารย์จึงซ่อนกล่องไว้ ก่อนหน้านี้ ท่านผู้เฒ่าไม่เคยอยากให้เขารู้จักตัวตนที่แท้จริง ดังนั้นแม้ว่าท่านผู้เฒ่าจะมอบให้มันก็ไร้ประโยชน์โดยเฉพาะอัญมณีพวกนี้อาจก่อปัญหาให้เขาได้โดยไม่จำเป็นดังนั้นการไม่ให้อะไรเลย และปล่อยให้เขาเป็นช่างตีเหล็กธรรมจึงน่าจะดีกว่า ตรงกันข้าม ถ้าถังฮวนได้กลายนักสู้และนักหลอมที่แท้จริงแล้ว สิ่งของพวกนี้กลับจะเป็นประโยชน์มหาศาล อย่างไรก็ตามท่านผู้เฒ่าอาจจะคิดไม่ถึงว่า ถังฮวนยังไม่ได้กลายเป็นนักสู้ระดับหกและกล่องและอัญมณีเหล่านี้กลับถูกพบโดยความสามารถอันน่าทึ่งของเสี่ยวเป่า ถังฮวนเองย่อมได้เคยได้ยินจากอาจารย์พูดเกี่ยวกับหุบเขาหลอมกระบี่และปราสาทนู่ลั่งมาบ้าง หุบเขาหลอมกระบี่เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่มือชื่อเสียงที่สุดในการหลอมอาวุธ ที่นั่นถือเป็นช่วงรุ่งเรืองของเผ่าพันธุ์มนุษย์ และยังเป็นดินแดนของอัคคีพิสุทธิ์แต่เพราะถูกพวกปีศาจรุกรานจึงทำให้สถานที่แห่งนั้นกลายเป็นดินแดนมรณะกล่าวกันว่า แม้แต่กระบี่อันดับหนึ่งของเผ่าพันธุ์มนุษย์ก็ยังสูญสิ้นไปในความหายนะที่หุบเขาหลอมกระบี่แห่งนี้ ปราสาทนู่ลั่งอยู่ห่างจากเมืองนี้มาก กว่าร้อยปี เมื่อเผ่าพันธุ์มนุษย์รวมเป็นหนึ่งเดียวและครอบครองทวีปต้นกำเนิดอย่างสมบูรณ์ป้อมปราการป้องกันขนาดใหญ่ดังกล่าวตั้งอยู่บนขอบด้านตะวันออกของแผ่นดินใหญ่ หันหน้าไปทางถิ่นที่อยู่ของพวกปีศาจ ที่อาศัยอยู่อีกฟากฝั่งสมุทรก่อนหน้านี้มันเคยถูกครอบครองโดยปีศาจมาก่อน แต่ไม่รู้ว่ามันถูกยึดโดยกองทัพพันธมิตรของเหล่ามนุษย์หลังจากสงครามระหว่างสองอาณาจักร ก่อนที่อาจารย์จะจากไป ท่านได้เขียนแผนที่ขึ้นมาสองฉบับ ระบุสถานที่ทั้งสองไว้ในนั้น อาจารย์ไม่ได้พูดอะไร แต่กลับบอกให้ถังฮวนจดจำไว้ให้ดี ตอนนั้นถังฮวนรู้สึกสับสนเป็นอันมากแต่ในยามนี้กลับเข้าใจแล้วว่ามันเป็นแผนที่ของหุบเขาหลอมกระบี่และปราสาทนู่ลั่งอย่างแน่นอนสถานที่ทั้งสองในแผนที่ เป็นที่ๆ ท่านผู้เฒ่าช่างตีเหล็กต้องการให้เขาเดินทางไป ท่านลุงผู้เฒ่าช่างตีเหล็กไม่ได้อธิบายอะไรเกี่ยวกับความแข็งแกร่งที่เขาต้องไปที่หุบเขาหลอมกระบี่และปราสาทนู่ลั่ง และไม่ได้เจาะจงว่าถังฮวนสามารถทำอะไรได้บ้างตามเนื้อความในจดหมาย เขาต้องเป็นนักสู้ระดับหกก่อนจึงจะพบกล่องนี้ได้ถ้าเช่นนั้นเข้าใจได้ว่าอย่างน้อยที่สุด ผู้ที่จะไปยังสถานที่พวกนี้ได้ ต้องเป็นผู้ฝึกยุทธ์ระดับหกอย่างแน่นอน เช่นเดียวกับหุบเขาหลอมกระบี่ นักรบทั่วไม่สามารถเข้าไปข้างในได้ส่วนปราสาทนู่ลั่งอาจจะเพราะพวกปีศาจครอบครองอยู่ซึ่งแม้จะเป็นถึงผู้ฝึกยุทธ์ระดับเก้าก็ยังไม่อาจเข้าไปได้เลย ดังนั้น ถังฮวนจึงปล่อยเรื่องนี้ออกไปก่อน เขาแทบรอไม่ไหวที่จะนำหนังสือเล่มเล็ก ๆ สองเล่มด้านล่างกล่องออกมา นี่คือสิ่งที่เขาควรให้สนใจมากที่สุดในตอนนี้!
-โปรดติดตามบทต่อไป-

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 48 อาจารย์ มีนามว่า "อู๋เซี่ย”? (2)

คล้ายกับเรื่องปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ ที่คุณอ่าน

ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 48 อาจารย์ มีนามว่า "อู๋เซี่ย”? (2)

คล้ายกับเรื่องปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้