ย้อนเวลามาเป็นราชาซอมบี้

เขาไม่รีรออะไรอีกแล้วในตอนนี้ เขาได้โดดเข้าใส่พวกบอมทันที'ปัง ปัง ปังๆ'เคในตอนนี้เลือดลมสูบฉีดเป็นอย่างมาก เขากำลังสนุกกับการต่อยตีกันแบบลูกผู้ชายในสมัยก่อน ในอนาคตนั้นจะไม่มีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นแน่นอนหลังจากที่มนุษย์วิฒนาการแล้ว การทะเลาะวิวาทต่อยตีกับคนอื่นนั้นจะมีแต่การใช้พลังเหลือธรรมชาติเพียงเท่านั้น ใครมีพลังอ่อนแอกว่าก็แพ้ไป แต่ตอนนี้มันไม่ใช่ใครมีพวกมากกว่าถึงจะชนะมันเลยทำให้เขาสนุกเป็นอย่างมาก หมัดแล้วหมัดเหล่าที่ถูกปล่อยไปทำให้เพื่อนของบอม เจ็บไปตามๆกัน"555 ทำได้แค่นี้หรอว่ะ" เขาได้ถามพวกมัน พร้อมกับยิ้มอย่างซาดิสม์"ทำไหมมันถึงยังยิ้มได้ว่ะ" พวกมันทุกคนที่เห็นเขายิ้มต่างพากันงงทำไมเขาถึงยังยิ้มได้อีก ทั้งที่เขาก็เจ็บไม่ต่างกันกับพวกเขาแถมพวกเขามีกันตั้งสิบกว่าคนถึงยังเอามันไม่ลงอีก คำถามนี้เกิดขึ้นให้หัวของทุกคน"เหอะ มีคนตั้งเยอะยังเอากูไม่ลงอีกไก่อ่อนชะมัดหยาด แบบนี้นกเขาพวกมึงคงจะอ่อนไม่แพ้กับพวกมึงละมั้ง คงไม่ทันได้กินน้ำก็คงเสร็จแล้วมั้งนั้น 555"เขาพูดดูถูกพวกมันออกมาอย่างหน้าตาเฉย พวกมันที่ได้ยินก็ยิ่งโกรธเข้าไปอีกพากันวิ่งใส่เข้าอย่างไม่คิดหน้าคิดหลังว่านี้เป็นการยั่วยุ หากขาดสติก็จะยังง่ายต่อการจัดการกับพวกคนที่เยอะกว่ายิ่งเป็นพวกโง่ๆอย่างนี้ยิ่งง่ายไปอีกเขาได้วิ่งเข้าหาพวกมัน 'ปังๆๆๆๆ' 'อั่กๆ' การต่อยตีกันครั้งนี้ เขาได้ใช้ทุกอย่างที่คนธรรมดาจะมี แม่ไม้มวยไทย ยูโด คาราเต้ ฯลฯ อีกมายมายที่จัดเป็นทักษะการป้องกันตัวหรือโจมตีคู่ต่อทุกการเคลื่อนไหวของเขาไม่เสียป่าวเลยแม้แต่น้อย 'ปัง ปัง' ผ่านไปไม่ถึงสองนาทีก็ได้มีคนล้มไปกองกับพื้น 'ปัง' อีกคนก็ล้มลงไปตามๆกันและตามมาเรื่อยๆ จนเหลือแค่เขากับบอมแค่สองคนบอมถึงกับหน้าซีดเผือกเขาไม่คิดเลยว่าเคที่โดยท่อนไม้ฟาดหัวและถูกลุมกะทืบ จะยังมีแรงขนาดที่เอาชนะเพื่อนของเขาอีกเกาคนได้แบบนี้"อ..ไอบ้านนอน เฮ้ย! ค...เคใจเย็นๆน่ะเพื่อน ร...เราเป็นเพื่อนกันใช่มั้ย มีอะไรค่อยๆคุยกันก็ได้" บอมพูดออกมาอย่างกะตุกกะตะ "เออ เราเป็นเพื่อนกัน แต่เพื่อนกันเขาไม่เอาท่อนไม้มาฟาดหัวกันหรอก""กูขอโทษ มึงอยากได้อะไรกูยกให้เลย นี้ๆกูมีเงินสดอยู่ในกระเป๋าสามพัน กูยกให้มึงอย่าทำอะไรกูเลยน่ะ" หยิบเอาเงินในกระเป๋าทั้งหมดทันทีและพูดต่อว่า"เออ เรื่องนี้กูยกโทษให้ แต่ว่า...""แต่อะไรหรอ กูยอมทั้งหมดเลย""เรื่องนี้กูยอมจบให้ แต่ว่าเรื่องแต่ก่อนที่มึงและพวกเคยทำกับกูมันยังไม่จบ"พอมันได้ยินก็หน้าซีดเป็นไก่ต้มทันทีและผมก็ได้จัดการกับมันอย่างสาสม ปังๆๆ เข้าหน้าเต็มๆสามหมัด แค่สามหมัดนี้ก็เกินพอเพราะผมได้ใช้แรงทั้งหมดที่มีลงไปในทั้งสามหมัดนี้แล้ว มันพอที่จะให้ใบหน้าของมันพังได้ง่ายๆ หากมีใครมาเห็นใบหน้ามันตอนนี้คงไม่มีใครจำมันได้แน่นอนพอจัดการกับบอมเสร็จเขาก็เดินไปหาทุกคนที่นอนหมดสติแบะเริ่มค้นตัวพวกมันทีละคนๆ จากการค้นตัวพวกมันเขาได้เงินมันจำนวน13,500บาท (รวมกับของบอมด้วย)"ใช่ได้เหมือนกันนิ ถือว่าเป็นค่ารักษาพยาบาลก็แล้วกัน"เคได้เดินออกจากที่นั้นและก็มองดูสภาพตัวเองไปด้วย สภาพเขาตอนนี้ใครเห็นก็คงคิดว่าไปฟัดกับหมามาแน่นอน แต่หมาที่ว่ามีสติปัญญาทั้งยังมีสิบกว่าตัวอีกนี้สิเขาได้เดินมานั่งพักที่ที่เขาเคยนั่งตอนตรวจดูระบบพอนั่งได้สักพักเสียง กลิ้ง เข้าเรียนดังขึ้นเขาได้เดินไปเข้าเรียนด้วยสภาพทั้งอย่างนั้น คนที่เห็นสภาพเขาก็ไม่ได้แปลกใจมากนักเพราะปกติเขามักจะโดนแกล้งประจำอยู่แล้ว แต่สายตาของทุกคนที่มองมายังเขาวันนี้มันมีอะไรแปลกๆ ต่างจากครั้งก่อนๆเขาไม่รู้ตัวเลยว่าเขานั้นได้ดังไปทั่วโรงเรียนแล้วในตอนนี้ เพราะการที่เขาได้เป็นแฟนกับดาวโรงเรียนมันทำให้ข่าวเรื่องนี้ดังไปเร็วราวกับไฟป่ายังไงยังงั้น

คำไหนผิดก็อภัยด้วยน่ะคับ^^

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่7 1 VS 10 ตอนจบ

นิยายแนะนำ

ย้อนเวลามาเป็นราชาซอมบี้

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่7 1 VS 10 ตอนจบ

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้