บทที่ 14 หลานชายกลายเป็คุณปู่
มุมมองของเจียงเจ๋อสร้างความตื่นตะลึงให้กับทุกคนอีกครั้ง
ใบหน้าของผู้ชมทุกคนเต็มไปด้วยความประหลาดใจ พร้อมกับความตื่นเต้นและรู้สึกมหัศจรรย์จนไม่อาจระงับได้
[คอมเมนต์ : เดี๋ยวนะ ความหมายของประโยคนี้มันดูแรงเกินไปหน่อยหรือเปล่า?]
[คอมเมนต์ : ฮ่า ๆ หรือจะเป็อย่างที่ฉันคิดนะ?]
[คอมเมนต์ : ใช่แล้ว เป็อย่างที่คุณคิดนั่นแหละ]
[คอมเมนต์ : ตื่นเต้นชะมัด ร้ายกาจสุด ๆ ชอบจังเลย!]
หลานชาย กลับกลายเป็คุณปู่ของตัวเองในแง่หนึ่งเนี่ยนะ?
ประโยคนี้กระตุ้นเส้นประสาทบางอย่างของผู้ชมหน้าจอโทรทัศน์ ทำให้แกรนด์ฟาเธอร์ พาราด็อกซ์ ได้รับการตีความในรูปแบบใหม่! เพียงแต่พล็อตคำตอบนี้ทำไมมันถึงดูเหมือนฉากเด็ดในหนังรักที่พบได้แค่ในหนังญี่ปุ่นกันนะ?
...
ภายในห้องประชุมผู้บริหาร เหล่าจ้าว หวังกั๋วเซิ่ง หวังหลิน และคนอื่น ๆ ต่างมองหน้ากัน ทุกคนตกตะลึงกับคำตอบที่แหวกแนวของเจียงเจ๋อ
เหล่าจ้าวถามอย่างไม่อยากจะเชื่อว่า "หลานชายเป็คุณปู่ของตัวเองเนี่ยนะ มันไม่ถูกต้องนะ มันขัดต่อศีลธรรม!"
"เป็ไปได้ไหมว่า… เื่นี้ไม่จำเป็ต้องคำนึงถึงสิ่งที่เรียกว่าศีลธรรม?"
หวังกั๋วเซิ่งมองไปทางหวังหลินตามจิตสำนึก "คำตอบนี้มัน..."
หวังหลินทำหน้ามึนงง พลางส่ายหัวรัว ๆ "ครั้งนี้ผมไม่รู้จะอธิบายยังไงจริง ๆ ผมตามตรรกะทางความคิดของเจียงเจ๋อไม่ทันอีกแล้ว"
...
ในขณะเดียวกันศาสตราจารย์เฝิงที่อยู่ปลายสายก็เงียบไปนานจนพูดไม่ออก ศาสตราจารย์เฝิงกำลังรีบวาดแผนผังอยู่ในห้องทำงาน "ถ้าเจียงเจ๋อบอกว่าหลานชายเป็คุณปู่ของตัวเองในแง่หนึ่งละก็..."
"ถ้าอย่างนั้นหลานชายต้องย้อนกลับไปในอดีต มีความสัมพันธ์กับคุณย่า และให้กำเนิดพ่อ จากนั้นพ่อก็ไปแต่งงานกับผู้หญิงคนอื่นและให้กำเนิดลูกชาย ซึ่งลูกชายคนนี้ก็คือ 'หลานชาย' ในตัวอย่าง"
เมื่อวาดมาถึงจุดนี้ ศาสตราจารย์เฝิงก็มีสีหน้าว่างเปล่า ไม่ว่าจะยังไงก็อธิบายไม่ได้ว่าคุณปู่กับหลานชายจะเกี่ยวข้องกันแบบนี้ได้อย่างไร!
สีหน้าของเขาค่อย ๆ เปลี่ยนเป็ความสงสัย เขารู้สึกว่าโลกทัศน์ของตัวเองกำลังถูกสั่นคลอน ปฏิทรรศน์ดี ๆ ทำไมถึงกลายมาเกี่ยวข้องกับเื่ศีลธรรมไปได้?
"ไม่ เป็ไปไม่ได้ เื่นี้ขัดต่อกฎการอนุรักษ์พลังงานและกฎการอนุรักษ์มวลอย่างรุนแรง ถ้าเป็แบบนี้ หลานชายไม่มีทางย้อนกลับไปในอดีตได้ ต่อให้มีไทม์แมชชีนก็เป็ไปไม่ได้!"
ประจวบเหมาะกับที่เจียงเจ๋อซึ่งอยู่อีกปลายสายได้ยินประโยคนี้พอดี "ใช่ครับ เป็อย่างที่ศาสตราจารย์เฝิงว่า มันเป็ไปไม่ได้ แต่ถ้าหากในเวลาในอดีตไม่มีบุคคลที่เรียกว่า 'คุณปู่' อยู่เลยล่ะครับ?"
สิ้นคำพูดนี้ ทำให้ศาสตราจารย์เฝิงที่เริ่มจะคลุ้มคลั่งดวงตาเป็ประกายขึ้นมาทันที ความสงสัยในใจมลายหายไปสิ้น
"ในอดีตไม่มี 'คุณปู่' งั้นเหรอ?"
คำอธิบายนี้กระตุ้นความอยากรู้อยากเห็นของทุกคนอีกครั้ง ทำให้ผู้ชมยิ่งตั้งใจฟังมากขึ้น
[คอมเมนต์ : ประโยคนี้ความหมายลึกซึ้งมาก!]
[คอมเมนต์ : ถ้าในอดีตไม่มีคุณปู่ เื่หลาย ๆ อย่างก็อธิบายได้แล้วสิ!]
เจียงเจ๋อพยักหน้าเบา ๆ ต่อหน้ากล้อง และอธิบายต่อว่า "ใช่ครับ ในโลกความเป็จริงของเรา เมื่อสิ่งหนึ่งจะเกิดขึ้นได้จำเป็ต้องมีเหตุ ปัจจัย และผลลัพธ์"
"ตอนนี้เราจะไม่พิจารณาเื่โลกจุลภาค แต่จะคิดถึงความจริงและคำตอบโดยมุ่งเน้นไปที่การกระทำนี้ สำหรับหลานชายการที่เขามีตัวตนในปี 2024 เป็เื่แน่นอน ส่วนต้นกำเนิดของเขามาจากไหน เราไม่จำเป็ต้องกังวล"
"เราแค่ต้องรู้ว่าหลานชายคนนี้คือ ‘จุดเริ่มต้น’ ถ้าในอดีตมีตัวตนของคุณปู่อยู่ หลานชายก็จะยังคงเกิดมา และจะนำไปสู่คำตอบที่หนึ่งของโทรศัพท์สายแรกนั่นคือ ‘หลานชายใช้ชีวิตอยู่ในปี 1980 ของอนาคต’"
"แต่ถ้าในอดีตไม่มีตัวตนของคุณปู่อยู่ หลานชายในปี 2024 จึงจำเป็ต้องขึ้นไทม์แมชชีนเพื่อไปเติมเต็ม่เวลาในอดีต" เมื่อเล่ามาถึงตรงนี้เจียงเจ๋อขมวดคิ้ว เขาพบว่าคำตอบนี้ยังคงเข้าใจยากอยู่บ้าง
"จริง ๆ แล้วการข้ามเวลาต้องสอดคล้องกับกฎการอนุรักษ์พลังงานและกฎการอนุรักษ์มวลด้วย ดังนั้นผมมีเื่เล่าสั้น ๆ เื่หนึ่ง หลังจากทุกคนฟังจบจะเข้าใจความหมายที่แท้จริงครับ!"
พอคำนี้หลุดออกมา ทุกคนก็นั่งตัวตรงจ้องมองหน้าจอตาไม่กะพริบ ไม่กล้าพลาดรายละเอียดแม้แต่นิดเดียว!
"ปี 2024 หลานชายได้รับไทม์แมชชีน เขา้าย้อนกลับไปในอดีต เพราะหลานชายพบว่าในหัวของเขาไม่มีความทรงจำเกี่ยวกับ 'คุณปู่' เพื่อตามหาความจริง เขาจึงตัดสินใจย้อนกลับไปค้นหา 'คุณปู่' ในอดีต"
"หลานชายย้อนกลับไปยังปี 1980 ได้สำเร็จ เขามาถึงหมู่บ้านที่คุ้นเคย และพยายามตามหาร่องรอยของคุณปู่ แต่ค้นหาอยู่หลายครั้งก็ไม่พบ จนกระทั่งเขารู้ตัวในภายหลังว่าโลกใบนี้ไม่มีคนที่เป็คุณปู่เลย!"
เมื่อได้ยินถึงตรงนี้ ศาสตราจารย์เฝิงที่อยู่ไกลถึงเมืองจิงตูก็เริ่มตามจังหวะของเจียงเจ๋อทัน "ตรงนี้อาจารย์เจียงยังมีความลับซ่อนอยู่อีกอย่างใช่ไหม"
"นั่นคือตอนที่หลานชายอยู่ในปี 2024 เขาต้องไม่มีบันทึกที่เป็ลายลักษณ์อักษรหรือภาพถ่ายใด ๆ เกี่ยวกับ 'คุณปู่' เลย แม้แต่รูปถ่าย บทสนทนา หรือความทรงจำเกี่ยวกับ 'คุณปู่' ก็ต้องไม่มีเลย ถ้ามีแม้แต่นิดเดียวเวลาจะเกิดปัญหาใช่ไหม?"
มุมปากของเจียงเจ๋อที่กำลังเล่าเื่ยกยิ้มขึ้น "ถูกต้องครับ เป็อย่างนั้นเลย หลานชายในปี 2024 จะต้องไม่เห็นข้อมูลใด ๆ เกี่ยวกับ 'คุณปู่' สิ่งนี้เรียกว่า 'การชดเชยความต่างของเวลา'"
"การชดเชยความต่างของเวลาคือการที่บุคคลนี้ไม่มีตัวตนอยู่ในเส้นเวลา เหมือนกับที่คนเขียนบทหนังเขียนข้ามคนที่ไม่มีบทบาทสำคัญในปัจจุบันไป ในฐานะลูกหลานของ 'คนที่ไม่มีตัวตน' ย่อมไม่มีความทรงจำที่เกี่ยวข้องกับ 'คนที่ไม่มีตัวตน' คนนั้น"
"บางทีหลานชายอาจจะได้ยินจากปากของ ‘คุณย่า’ ว่าคุณปู่เคยเข้ากองทัพแล้วเสียชีวิตหรือหายสาบสูญไป แต่หลานชายจะไม่มีวันได้เห็น 'คุณปู่' มีชีวิตอยู่จนถึงปี 2024 อย่างปลอดภัย"
"ทันทีที่คุณปู่มีชีวิตอยู่จนถึงปี 2024 จะเกิดการขัดแย้งกับการมีตัวตนของหลานชาย เพราะการสนทนาครั้งนี้เราพูดถึงเส้นเวลาเดี่ยว ซึ่งในเส้นเวลาเดี่ยวไม่อนุญาตให้เกิดสถานการณ์นี้ขึ้น ดังนั้นหลานชายในปี 1980 จึงต้องคำนึงถึงอนาคต!"
"เพื่อให้ตัวเองได้เกิดมา หลานชายจึงเลือกแต่งงานกับคุณย่าในวัยสาว และให้กำเนิดลูกชายหนึ่งคนหรือลูกสาวหลายคน ดังนั้นการหายไปของ 'คุณปู่' จึงถูกเติมเต็มได้อย่างสำเร็จโดยหลานชายจากปี 2024"
"หลังจากเติมเต็มแล้ว หลานชายจะเลือกหายตัวไป อาจแกล้งตายอย่างน่าสงสัยหรือย้ายออกไปให้ไกลจากครอบครัวที่คุณย่าวัยสาวอยู่"
"ด้วยวิธีนี้ เมื่อเวลาดำเนินมาถึงอนาคต คุณย่าเลี้ยงดูพ่อจนเติบโต พ่อได้พบกับแม่ และพ่อแม่ให้กำเนิดลูกชายในปี 2000 ลูกชายคนนี้ใช้ชีวิตอย่างปกติสุขจนถึงปี 2024 ซึ่ง ‘ลูกชาย’ คนนี้ก็คือ 'หลานชาย' ในตัวอย่างของเรานั่นเอง"
"สุดท้าย 'หลานชาย' คนนี้ได้รับไทม์แมชชีนโดยบังเอิญ และตัดสินใจย้อนกลับไปในอดีต แล้วทำไมถึงย้อนกลับไปล่ะ?"
"คำตอบก็เหมือนกับจุดเริ่มต้น… เพราะหลานชายพบว่าในหัวของเขาไม่มีความทรงจำเกี่ยวกับ 'คุณปู่' เพื่อตามหาความจริงเขาจึงตัดสินใจย้อนกลับไปค้นหา 'คุณปู่'"
"ส่วนระหว่างนั้นจะเกิดอะไรขึ้นอีก นั่นเป็หน้าที่ของคนเขียนบทที่ต้องพิจารณา ไม่ใช่หน้าที่ของผมที่เป็พิธีกรครับ" เจียงเจ๋อยิ้มบาง ๆ เมื่ออธิบายจบ
หลังจากคำอธิบายชุดใหญ่ของเจียงเจ๋อสิ้นสุดลง ผู้ชมในห้องไลฟ์สดก็ตกอยู่ในความเงียบอีกครั้ง ศาสตราจารย์เฝิงที่อยู่ปลายสายก็จมดิ่งลงในความคิด พวกเขาทุกคนกำลังคิดถึงความเป็ไปได้ของเื่ราวที่เจียงเจ๋อเล่า
แม้จะดูเหมือนเป็เพียงเื่เล่า แต่กลับสอดคล้องกับกฎการอนุรักษ์พลังงานได้อย่างสมบูรณ์ และยังตรงตามความหมายของแกรนด์ฟาเธอร์ พาราด็อกซ์ อย่างไร้ที่ติ
หากเปลี่ยนตัวอย่างของเจียงเจ๋อให้เป็ประโยคเดียว จะได้ว่า…
ในอดีตไม่มีบันทึกภาพใด ๆ ของคุณปู่หลงเหลืออยู่ หลานชายจึงไม่เคยได้รับความรักจากคุณปู่ หลานชายในอนาคตจึงย้อนกลับไปหาคุณปู่เพื่อเติมเต็มความเสียดายในใจ ดังนั้นหลานชายจึงต้องออกเดินทางผ่านกาลเวลา!
จนกระทั่งถึงตอนจบ หลานชายถึงเพิ่งตระหนักได้ว่า ‘ที่แท้ฉันนี่แหละ คือ คุณปู่ของฉันเอง!’
ไร้รอยต่อ สมบูรณ์แบบ! กระทั่งคำตอบนี้ยังดูสมเหตุสมผลและน่าเชื่อถือยิ่งกว่าคำตอบครั้งก่อนของเจียงเจ๋อเสียอีก!
ในไม่ช้าข้อความในห้องไลฟ์สดก็ะเิออกมาอย่างรวดเร็ว!
18K
