ขณะที่ยูมิยังคงมองท่าทีปฏิกิริยารอบๆ นั้นอย่างไม่เข้าใจ ซึ่งก็ไม่แน่ใจว่า ที่เธอมีท่าทีเช่นนั้น เนื่องจากยังไม่ประสา หรือ เพราะฤทธิ์น้ำหวานสีๆ (ที่มีแอกอฮอล์ผสมอยู่) กับยา ที่ได้โดนวางไว้ เริ่มออกฤทธิ์ ถึงทำให้เธอมีท่าทีเช่นนี้...
“ในเมื่อเข้าใจกันแล้วก็เริ่มกันเลยนะครับ..” รุ่นพี่คนเดิมที่เอ่ย พร้อมทำการตบมือ เพื่อเสริมในถ้อยคำนั้น ซึ่งนั้นก็ทำให้ น้องๆ ที่ต้องโดนทำโทษนั้น มีท่าทีส่ายหัวมากขึ้น แต่ก็ต้องจำยอมทำตามที่รุ่นพี่คนดั่งกล่าวสั่ง และไม่กี่อึดใจเสียงเพลงก็ดังขึ้น พร้อมกับท่าทีของน้องๆ ทั้ง 8 คนที่ขยับสับส่าย เต้นในท่านั้น...
และทันทีที่มีการเต้นดั่งกล่าว เพื่อนๆ ร่วมชั้นปี ที่ไม่ได้โดนทำโทษ ซึ่งนั่งเป็แถวจ้องมองอยู่นั้น ก็ส่งเสียงชอบพอ และตบมืออย่างดังสนั่น ยิ่งกว่าตอนอธิบายเสียอีก...นั้นก็ทำให้ยูมิที่ยืนโยกเอวเข้าใส่บันท้ายของชายอีกคนที่นั่งโก้งโค้งนั้น ยิ่ง งุง งงมากขึ้น..
โดยที่ยูมิก็เต้นในท่าดั่งกล่าวเพียงแป๊บเดียวเท่านั้น (ไม่ถึง 5 นาทีด้วย..) พี่เอกก็มีท่าทีขยับและเอ่ยร้องห้าม...
“เดี๋ยวๆ Stopๆๆ ผมว่าท่าเต้นนี้ มันเกินคำว่า อายไปเยอะ นะ...” พี่เอกที่เอ่ยร้องบอกให้ ทั้งเพลงและน้องๆ ได้หยุดการเต้นท่าดั่งกล่าว พร้อมกับหันไปทาง ชายหนุ่มที่เป็พิธีกรร่วมกับเขา ซึ่งรายนั้นก็เอ่ยตอบโต้ทันที....
“โธ่...คิดมากไปแล้วนะ พี่เอก ไม่เห็นเหรอน้องๆ เค้าชอบกัน เอ้า ต่อไป ขอให้น้องๆ ทำการสลับตำแหน่งด้วยครับ คนที่ยืนก็นั่ง คนที่นั่งก็ยืน..” ถ้อยคำของรุ่นพี่ พิธีกรร่วมคนเดิม ที่เอ่ยขึ้นก็ทำให้พวกน้องๆ ที่นั่งอยู่ต่างตบมือผิวปากกันเลยทีเดียว เพราะมันหมายความว่าพวกเค้าจะได้เห็น ยูมิ สาวลูกครึ่งไทย-ญี่ปุ่นนั้นอยู่ในท่าโก้งโค้ง และโดน...
“เดี๋ยว!!...” เสียงของพี่เอกที่เอ่ยขึ้นอีกครั้ง ซึ่งทำให้พิธีกรชายร่วมหันมามองและถาม...
“มีอะไรอีกเหรอพี่เอก ไม่เห็นเหรอว่าน้องๆ เค้าฮือฮากันนะ...”
“เออ....ผมไม่ได้เอ่ยห้าม เพียงแต่ ถ้าเล่นแบบนี้ ผมขอ 2 อย่างละกัน ขอให้น้องยูมิ มาอยู่ตรงกลางหน่อย...” คำกล่าวของพี่เอกก็ยิ่งทำให้น้องๆ ที่รู้แกวถึงกับยิ่งชอบใจ ทั้งตบมือทั้งผิวปาก ขณะที่ยูมิก็ยังคงมีท่าที งงๆ เหมือนยังไม่รู้เื่รู้ราวอยู่เหมือนเดิม...
“และอีกข้อ ผมขอให้น้องผู้ชายที่เหลือเต้นในท่ายืนเท่านั้น โดยมีน้องยูมิ เต้นในท่านั่งเพียงคนเดียว..” คำกล่าวถัดมาของพี่เอก ก็ยิ่งทำให้น้องๆ ที่นั่งในแถวฮือฮายิ่งกว่าเดิม และต่างเริ่มเสียดายกันถ้วนหน้า ว่า ทำไม ตัวเองถึงไม่ถูกออกไปทำโทษในคราวนี้ ใช่ถ้ารู้ว่าได้ทำโทษแบบนี้ละก็... (ร้อยละ 99% ที่ยอมออกไปหน้าแถวเพื่อรับโทษนี้กันเลยทีเดียว...)
ขณะที่ในแถวเริ่มอิจฉาและเสียดาย ทางด้านชายหนุ่มทั้ง 7 คนที่ต้องโทษเช่นเดียวกับยูมินั้น ก็กลับมีท่าทีตาโตลุกวาว และบางคนก็หายจากอาการ รู้สึกอาย รู้สึกแย่ ที่เมื่อกี้ เหมือนตัวเองโดนอัดตูดไปก็ไม่ป่าน แทบทันทีที่ได้ยินถ้อยคำนั้นของพี่เอก ใช่ นอกจากจะหายจากรู้สึกแย่นั้น ก็ยังมีท่าทีเหมือนกลัดมันส์อีกต่างหาก...
“คงไม่มีปัญหาใช่มัย น้องยูมิ..” พี่เอกที่เอ่ยถามกับหญิงสาว กับคำขอ 2 อย่างที่เขาเอ่ยไปเมื่อครู่ โดยที่ไม่มีใครรู้หรอกว่าในใจคนที่เอ่ยถามนั้น รู้สึกหวั่นๆ กลัวๆ แค่ไหน หากน้องยูมิรู้เป้าประสงค์แท้จริงของการทำเช่นนี้ ใช่หากรู้ดีไม่ดี ได้โดนน้องคนสวยหน้าหวานลูกครึ่ง ต่อยหน้าแหกดั้งหัก เหมือนเพื่อนร่วมรุ่นคนหนึ่งของเขาแน่...
ก่อนจะโล่งใจเมื่อหล่อนตอบกลับมาว่า...
“อืมมมม... ไม่มีปัญหาค่ะ..” ยูมิเอ่ยตอบอย่างว่าง่าย...ด้วยสีหน้าท่าที เหมือนเธอยังไม่รู้ ถึงเป้าประสงค์ของพวกพี่ๆ แถมก็ไม่มีท่าทีที่จะโวยวาย ว่า ‘ทำไมตัวของเธอถึงต้องนั่งคนเดียวด้วย..’ ขณะที่น้องๆ คนอื่นทั้งที่นั่งในแถว และคนที่ต้องโทษก็รู้กันหมดแล้ว ใช่ รวมถึง นายชาติ เพื่อนสนิทสมัยเด็กของ ยูมิ ที่ก็รู้ถึงจุดประสงค์ดั่งกล่าวแล้ว แต่ก็ไม่กล้าขัดขวาง เพราะพอดูจากกระแสแล้ว ขืนลุกขึ้นขวาง มีโดนยำตีนภายหลังแน่ๆๆ ....
“งั้นก็เชิญ น้องยูมิตรงนี้เลยครับ...” พี่เอกที่เอ่ยกล่าวอีกครั้ง พร้อมกับเอื้อมมือจับยังข้อมือ เพื่อพาเธอเดินมาตรงจุดที่ถือว่าตรงกลาง สำหรับเพื่อนๆ ร่วมชั้นปี ที่นั่งเป็แถว อยู่ตรงหน้าของเธอนั้น โดยที่การกระทำดั่งกล่าวก็เหมือนเป็การตอกย้ำ ว่าตัวของยูมิในเวลานี้ได้มีบางอย่างผิดปกติ เพราะถ้าตามปกติแล้วละก็ เธอจะไม่ยอมให้ใครมาจับต้องตัวของเธอแบบนี้ รวมถึงคงไม่ยอมที่ตนเองต้องนั่งเต้นอยู่คนเดียวด้วย (อย่างน้อยคงต้องซักถามบ้าง ไม่ปล่อยผ่านรับง่ายๆ แบบนี้...)
แต่ถึงกระนั้น ก็ยังไม่มีใครสังเกตเห็นถึงความผิดปกติของเธอเลย เพราะส่วนใหญ่ เอาแต่สนใจในสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นในไม่กี่อึดใจ ขณะที่นายชาติก็ดูอึ้งๆ งงๆ กับคำตอบรับเมื่อครู่นั้นของยูมิ....
“เออ...สำหรับครั้งนี้ จะแตกต่างจากเมื่อครู่สักนิดนะ น้องยูมิ...” รุ่นพี่ที่เป็พิธีกรร่วมก็เอ่ยกล่าวบอกกับหญิงสาวที่ กำลังขยับลงนั่งให้อยู่ในท่าเต้นนั้น ถ้อยคำดั่งกล่าวที่ทำให้ยูมิหันไปมอง ก่อนจะรับฟังถึงความเปลี่ยนแปลง ขณะที่ทางพี่เอกก็ขยับเข้าไปกระซิบบางอย่างกับเหล่าน้องๆ ทั้ง 7 คนนั้น....
“บะ แบบนี้เหรอค่ะ..” ยูมิที่ร้องถามกับอีกฝ่าย เพื่อให้แน่ใจ ว่าตนเองนั้นได้จัดท่าทางอย่างถูกต้อง ตามที่รุ่นพี่คนนั้นบอก ซึ่งยูมิ ที่ปฏิบัติตามนั้น ก็ งง.ๆ กับสภาพ และท่าทางของตนเองที่กำลังจัดอยู่นั้น เนื่องจากท่าที่เธอกำลังทำนั้น มันไม่น่าจะเรียกว่าเป็ท่านั่งอีกแล้ว ใช่มันไม่เหมือนเมื่อครู่ที่นั่งย่องๆ และโน้มหน้าไปข้างหน้า...
หากแต่ที่เธอทำอยู่ในเวลานี้ มันเหมือนท่านอนซะมากกว่า แถมเป็ ‘ท่านอนคว่ำโก้งตูดสูงๆ’ ซะมากกว่า...
“ใช่แล้ว แบบนั้นแหละ..” รุ่นพี่ที่เป็พิธีกรร่วมคนนั้น เอ่ยตอบ/บอกกับยูมิ โดยที่จริงแล้วเค้าก็กังวลนิดๆ เหมือนกัน แต่พอหญิงสาวไม่แสดงท่าทีใดๆ ก็โล่งใจ ก่อนจะหันไปมองทางพี่เอก อย่างเป็สัญญาณให้สั่งเปิดเพลง ทันทีที่เพลงดังขึ้น ยูมิก็ขยับสะโพกโยกไปมา ตามจังหวะเพลงนั้น...ถึงแม้จะสงสัย ข้องใจ อยู่บ้างก็ตาม….
ก่อนที่เธอจะเอ่ยร้องด้วยความใ หลังจากขยับสะโพกโยกไปได้สักแป๊บ...
“ว้ายยยยยยยย!!!..” เสียงของยูมิที่เอ่ยร้องดังลั่นขึ้น ด้วยความใ เมื่อบันท้ายของเธอ ถูกบางอย่างกระแทกเข้าใส่อย่างเต็มๆ ดัง ‘ป้าบ!!’ และพอเธอหันกลับไปมอง ก็พบว่า สิ่งที่กระแทกใส่บันท้ายของเธอนั้นคือ ่เอว/่เป้า ของชายหนุ่มที่ต้องยืนเต้นประกบกับบันท้ายของเธอนั้นเอง...
ใช่...พอเธอเห็นว่า เป็ ชาย 1 ใน 7 คนที่ต้องเต้นโยกใส่บันท้ายของเธอนั้น ยูมิก็ไม่ได้เอ่ยต่อว่าอะไร พร้อมกับหันกลับไปทำการเต้นท่าดั่งกล่าวต่อ แต่ทันทีที่เธอหันและกลับไปเต้น... อีกฝ่ายก็ขยับเอวเข้ากระแทกยังบันท้ายของเธออีกครั้งแทบจะทันทีที่เธอโยกสะโพก แถมไม่ได้กระแทกครั้งเดียวด้วย หากแต่ขยับกระทบกับบันท้ายเธอแทบทุกครั้ง...
ท่ามกลางเสียงฮือฮาและชอบใจของเพื่อนๆ ในแถวที่จ้องมอง ซึ่งยูมิก็หาได้สงสัยหรือเอะใจอย่างใด ถึงภาพองค์รวมที่ทำให้เพื่อนๆ นั้นชอบใจ ที่ยูมิไม่สงสัยคงเพราะเมื่อครู่ ก็เต้นท่านี้เหมือนกัน เพื่อนๆ ก็ส่งเสียงประมาณนี้เหมือนกัน แต่รอบนี้ เสียงที่ว่ามันดังกว่า แถมดังด้วยน้ำเสียงแปลกๆ ด้วย ซึ่งยูมิก็ไม่ได้ เอะใจ สงสัย ถึงท่าทีของเพื่อนๆ ที่ส่งเสียงร้องนั้น หากแต่สงสัย เื่การกระทำของอีกฝ่ายซะมากกว่า...
‘ท่าเต้นนี้มันจำเป็ด้วยเหรอ? ที่ต้องโยกเอวมากระทบกระแทกกับบันท้ายนะ? ..’ ยูมิคิดอย่างสงสัย เพราะตอนที่เธอเต้นในท่ายืน เมื่อกี้นั้น ก็ไม่ได้โยกขนาดนี้เลย เอ...หรือว่า คนอื่นจะโยกขนาดนี้กันนะ แต่เธอไม่ได้สังเกตเอง..
ถึงยูมิจะสงสัย เอะใจนิดๆ แต่ก็ไม่ได้แสดงท่าทีใดๆ ที่บงบอกออกมาว่า ไม่ชอบกับการกระทำนี้อย่างชัดเจน ยูมิก็ยังคงนอนโก้งตูดขยับสะโพกไหวอย่างนิดๆ พร้อมกับโดนฝ่ายชายที่ยืนประกบบันท้ายนั้น ทำการโยกเอวเข้ากระแทกใส่บันท้ายของเธอแทบตลอดเวลา...ซึ่งการกระทำดั่งกล่าวนั้น ก็ทำให้ยูมิเริ่มรู้สึกอะไรบางอย่างที่บอกไม่ถูก แต่ขณะเดียวกันก็รู้สึกรำคาญเช่นกัน ที่บันท้ายของตนเอง โดนกระแทกตลอดเวลาแบบนี้...
และพอรำคาญมากๆ เข้า ก็ทำให้ยูมิตัดสินใจที่จะ ขยับเอวและบันท้าย กระแทกสวนกลับไปใส่อีกฝ่าย โดยมีเป้าหมาย หมายให้อีกฝ่ายรู้ตัว ถึงสิ่งที่กำลังทำอยู่ นั้น ว่า เธอไม่ชอบ... แต่ผลลัพธ์ที่ได้กลับมานั้น กลับเป็อะไรที่ตรงกันข้ามอย่างมาก..แทนที่จะหยุดการกระทำนั้น ดั่งที่เธอหวัง อีกฝ่ายกลับขยับกระทุ้งกระแทกกลับมาด้วยความรุนแรงยิ่งกว่าเดิมเสียอีก
“ว้ายยยยยยยยยยย!!!....” ยูมิที่เอ่ยร้องอย่างเสียงดัง ด้วยความใ เมื่อถูกอีกฝ่ายกระแทกใส่บันท้ายกลับมาอย่างรุนแรงจนทำเอาเนื้อตัวของเธอโยกจนแทบแนบกับพื้นเลย..ซึ่งภาพดั่งกล่าว ก็ทำให้เพื่อนๆ ที่อยู่ในแถวก็ต่าง มีท่าที ตบมือ และส่งเสียงชอบใจ ยิ่งกว่าเดิม...บางรายก็ถึงกับส่งเสียงวิพากษ์วิจารณ์บางอย่าง ซึ่งยูมิได้ยินไม่ถนัด เพราะเสียงเพลงที่ดังจึงทำให้จับใจความอะไรไม่ได้..โดยที่เธอได้ยินเพียงบางคำเท่านั้น...
“อืออออออ อือออออออ อูยยยยยยยยย...” ยูมิที่เอ่ยร้องครวญอย่างเบาๆ ขณะกำลังถูกอีกฝ่ายขยับเอวเข้ากระแทกใส่ยังบันท้ายของเธออย่างไม่ยั้งนั้น ถึงแม้ยูมิจะรู้สึกรำคาญและหงุดหงิด กับการกระทำนั้น...แต่การกระทำดั่งกล่าว มันก็ทำให้เธอรู้สึกดีแบบที่ตัวของเธอก็อธิบายไม่ถูกเหมือนกัน...ใช่มันรู้สึกดี แปล็บ แวบไปทั้งร่างเลย ตอนที่บางอย่างของอีกฝ่ายที่มีลักษณะแข็ง เข้ากระแทกกระทบโดนกับของสงวนของเธอนั้น...
และความรู้สึกดีที่ว่านั้นก็อาจจะเป็ปัจจัยหนึ่งที่ทำให้ยูมิ ลังเลที่จะแสดงท่าทีที่จะต่อว่าการกระทำนั้น....ขณะที่ชายคนที่ทำการประกบบันท้ายและโยกเอว กระทุ้งกระแทกใส่สะโพกของยูมินั้น ก็กระทำการดั่งกล่าวไม่นาน..ชายคนนั้นก็ได้ขยับร่างถอยออก เพื่อให้คนข้างหลัง ที่ได้ต่อเรียงคิว ได้ทำ...เฮ้ย... ได้เต้นโยกเอวกระแทกใส่บันท้ายของหล่อนบ้าง และผลของการเปลี่ยนคน ก็ทำให้ยูมิสะดุ้งเล็กๆ อีกครั้ง (เนื่องจากทั้งจังหวะ และขนาด รวมถึงการกระทำนั้นมันไม่เหมือนกัน...)
โดยที่ยูมิก็ยังไม่มีท่าทีจะรู้สึกตัว แต่อย่างใด ถึงสภาพของตนเอง หรือ ภาพที่เพื่อนร่วมชั้นปีที่นั่งในแถว ที่กำลังเห็นอยู่ในเวลานี้...ที่มันเหมือนเป็ภาพที่ติดเรทไม่ก็ไม่ป่าน...ใช่ เหมือนเป็ภาพติดเรท..
เพราะมันเป็ภาพที่ หญิงสาว (ยูมิ) เหมือนกำลังโดนเย็xในท่าด็อกกี้ อยู่นั้นเอง..แถมไม่ได้ด๊อกกี้ธรรมดา หากแต่สภาพมันเหมือนกับยูมิกำลังโดนชาย 7 คนเรียงคิวในท่าด๊อกกี้อีกด้วย.... ใช่ เหมือนกำลังโดนเรียงคิวเย็xในท่านั้นเลย เพราะชายที่ทำการโยกเอวกระแทกใส่บันท้ายของยูมินั้น ก็จะทำกันไม่นาน ก่อนขยับออกให้คนต่อไปมาทำ..ส่วนคนที่ออกไปก็ไปต่อท้ายแถวเพื่อรอ วน ถึงรอบอีกครั้ง...
แน่นอนว่า ท่าเต้นดั่งกล่าวก็ได้รับการตอบรับเป็อย่างดี...นอกจากจะชอบใจ ก็ยังรู้สึกสะใจกับภาพที่เห็นนั้น พร้อมกับรู้สึกอิจฉาพวกที่ได้เรียงคิวกระแทกใส่สะโพกของยูมิ ด้วย แต่ก็มีอยู่คนหนึ่งที่ไม่รู้สึกเช่นนั้น ใช่ คนหนึ่งที่ว่านั้นก็คือ ‘นายชาติ’ เพื่อนั้แ่สมัยเด็กของยูมินั้นเอง ซึ่งเค้าก็ไม่ได้คิด หรือรู้สึก เหมือนดั่งคนอื่นๆ ในแถว...
หากแต่รู้สึกอึ้ง พร้อมกับเริ่มรู้สึกตัวแล้วว่า มันมีบางอย่างผิดปกติ... .โดยเฉพาะท่าทีของยูมิ ในเวลานี้...แต่ถึงกระนั้นเขาก็ไม่สามารถห้ามหรือหยุดยั้งสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นได้อยู่ดี...ได้แต่มองสิ่งที่เกิดขึ้นนั้น ด้วยท่าทีที่ต่างจากคนอื่นๆ ...
ขณะที่ทางยูมินั้น ก็ยังคงอยู่ในท่าเต้นดั่งกล่าว และยังคงโดนชายทั้ง 7 คนกระแทกใส่บันท้ายของเธออย่างไม่หยุด ซึ่งเธอก็ยังคงไม่แสดงท่าที ที่ไม่ชอบพอ หรือ ไม่พอใจแต่อย่างใด ต่อการกระทำดั่งกล่าว ใช่ยังคงนิ่งรองรับการกระทำนั้นโดยดี มีเพียงสีหน้าของเธอที่เริ่มแดงระเรือและริมฝีปากที่ขยับร้องครางอย่างเบาๆ ...
ใช่ เธอร้องครางอย่างเบาๆ จากความรู้สึกแปลกๆ ที่เกิดจากการกระทำของอีกฝ่าย และแต่ละคนที่ขยับโยกเอว กระแทกใส่บันท้ายของเธอนั้น ก็มีลีลาและการกระทำที่ต่างกันออกไป...
บางคนก็ขยับกระแทกใส่บันท้ายเธออย่างหนักหน่วงรุนแรง ใช่แต่ละดอกที่กระทุ้งมาทีเล่นทำเอาร่างของเธอโยกไปมาเลย (โดยที่เธอไม่ต้องเต้นโยกเลย) บางคนก็กระแทกไม่แรง แต่ก็ใส่รั่วยิบแบบปืนกลเลย และก็มีพวกที่นอกจากกระแทกใส่บันท้ายเธอนั้น ก็ยังทำการอย่างอื่น ที่มิได้อยู่ในคำสั่งของพี่เอกด้วย อย่างเช่น เอา่เอวที่ขยับกระแทกนั้น เข้าบดคลึงกับบันท้ายของเธอแบบแแ่ หรือ ไม่ก็แอบจับสะโพกของเธอ ขณะทำการโยกเต้นท่าดั่งกล่าว…
ถึงแม้ ลีลาและการกระทำของชายทั้ง 7 คนนั้น จะมีความแตกต่าง กันบ้าง แต่ที่สิ่งที่ทุกคนทำกับยูมิอย่างเหมือนๆ กัน ก็คือ การขยับเอวกระแทกใส่บันท้ายของเธอเต็มๆ ดอก...ซึ่ง พอขยับกระแทกใส่บันท้ายของเธอไปได้สักพัก...ก็รู้สึกเหมือนทั้ง 7 คนจะเอาบางอย่างที่แข็งๆ เป็ท่อนๆ เข้ากระทบยังตรงนั้นของเธอด้วย...
“อืออออออ... อืออออออ อูยยยยย...” ยูมิที่เอ่ยร้องครางอย่างเบาๆ ขณะกำลังอยู่ในท่วงท่าดั่งกล่าว พร้อมกับรองรับการกระแทกของชายทั้ง 7 คนที่ยังคง สลับหมุนเวียนเต้นโยกเอวกระแทกใส่บันท้ายของเธอ...ซึ่งยูมิก็อยู่ในสภาพเช่นนี้ อยู่นาน พอควร น่าจะ 2 เพลงเต็มๆ ได้ ซึ่งทางยูมิเองก็ไม่เข้าใจ และก็สงสัยเหมือนกันว่าทำไมถึงนานแบบนี้….
แต่ถึงกระนั้น เธอก็ยังคงไม่เอ่ยถามหรือแสดงท่าทีใดๆ ออกมา..และเหมือนจะเต็มใจที่จะอยู่ในท่าเต้นดั่งกล่าวนั้น เสมือนว่าเธอรู้สึกชอบและติดใจ กับความรู้สึกแปลกๆ ที่ได้จากการโดนอีกฝ่ายโยกเอวเข้ากระแทกใส่ยังบันท้ายของเธอนั้นซะแล้ว
แถมความรู้สึกนั้น มันก็เหมือนพอกพูนขึ้นเรื่อยๆ ยิ่งตอนที่ถูกอีกฝ่ายกระแทกเข้าใส่อย่างรุนแรง หรือ ตอนที่โดนอีกฝ่ายเอาบางอย่างแข็งๆ เข้าเบียดคลึงสีกับบริเวณของลับของเธอ ความรู้สึกดั่งกล่าวจะเพิ่มขึ้นทวีคูณ...นอกจากยูมิจะรับรู้ถึงความรู้สึกดั่งกล่าวได้อย่างชัดแจ้งแล้ว เธอก็เริ่มรู้สึกว่า ตรงนั้นของเธอเริ่มแฉะ เริ่มชื้นมากๆ อีกด้วย...
“อื้ออออออ...อูยยยยย..” ยูมิที่ส่งเสียงครางเบาๆ ด้วยสีหน้าที่ระเรือแดง ซึ่งเธอก็ยังคงอยู่ในสภาพและท่าทางที่ยังคง ถูกเหล่าชายหนุ่มทั้ง 7 คนผลัดกันกระแทกบันท้ายของเธออย่างไม่หยุด...ซึ่งใน่หลังๆ ถ้าสังเกตดีๆ ละก็จะเห็นได้ว่า ยูมิขยับสะโพกเด้งรับ-เด้งสวนการกระแทกดั่งกล่าวแทบตลอดเวลาเลย ถึงมีหลายครั้งที่พอ ยูมิเด้งสะโพกสวนกลับไปด้วยท่วงท่าอย่างรุนแรง...ก็จะโดนอีกฝ่าย กระแทกกลับมาด้วยความรุนแรงกว่า จนทำเอาเธอส่งเสียงร้องและร่างที่ขยับโยกโคลงกว่าเดิม...
“อื้อออออออออออออออออออออ...” เสียงครางยาวในลำคอของยูมิที่เอ่ยร้องขึ้น เมื่อถูกชายหนุ่มทำการ กระแทกอัดบันท้ายเป็ครั้งสุดท้าย เมื่อเสียงเพลงที่ใช้ประกอบกิจกรรมจบลง ซึ่งการกระแทกดั่งกล่าว ก็เป็การกระแทกที่รุนแรงมากๆ แถมมันทำให้ ยูมินั้น ก็อธิบายความรู้สึกในเวลานี้ไม่ถูก บอกได้แต่เพียงว่า มันเป็อะไรที่ รู้สึกดี รู้สึกเยี่ยมเอามากๆ เลย..
ใช่!! รู้สึกดี รู้สึกเยี่ยม จนเธอเธอเกือบและอยากร้องครางยาวดังๆ ออกมาเลย....
“เออ...น้องยูมิครับ..” พี่เอกที่เอ่ยร้องเรียกด้วยความเป็ห่วง เมื่อเห็นว่า น้องยูมิยังคงนอนอยู่ในท่าโก้งตูด หลังจากโดนกระแทกบันท้ายเป็ครั้งสุดท้ายเข้าไป ใช่เธอยังคงนอนอยู่ในท่านั้น ด้วยสภาพเนื้อตัวที่สั่นระริกๆ กระตุกนิดๆ .... (ซึ่งตรงนี้ก็มีเสียงวิพากษ์วิจารณ์จากเพื่อนๆ ในแถวด้วย...)
“น้องยูมิครับ...” พี่เอกเอ่ยย้ำอีกครั้งและเดินเข้าไปหาหล่อน ซึ่งก็เป็จังหวะที่เธอขยับร่างลุกขึ้นนั่งพอดี...
“ค่ะ...” ยูมิที่หันมาขานรับการเรียกด้วยสีหน้าที่ระเรือแดง พร้อมกับเอ่ยหอบนิดๆ ..ซึ่งพอเธอหันมาขานรับ พี่เอกก็มิขยับเข้าไปหาเธออีก หากแต่หันไปทางน้องพร้อมกับเอ่ยกล่าวให้น้องๆ ในแถว ได้ทำการตบมือ...
“ขอเสียงตบมือให้กับ น้องยูมิ และเพื่อนๆ อีก 7 คนด้วยครับ...” ถ้อยคำของพี่เอกที่เอ่ยขึ้น และทำให้เพื่อนๆ ในแถว ต่างก็ตบมือตามถ้อยคำนั้น...หลังจากนั้น ยูมิและเพื่อนๆ อีก 7 คน นั้นก็ต่างขยับกลับเข้าแถวที่พวกเขาได้ออกมานั้น โดยที่ยูมิก็ยังไม่รู้ถึงสิ่งที่ตัวเองโดนกระทำเมื่อครู่อยู่ดี....ใช่ ยัง ไม่รู้ว่า ตนเองเสมือนถูกเย็xแบบเรียงคิวไปแล้ว!!..
‘ยูมิ...’ นายชาติเอ่ยในใจ อย่างจ้องมอง ยูมิที่เดินกลับเข้าแถวนั้น ด้วยความเป็ห่วง ซึ่งเธอก็หาได้รู้ถึงการจ้องมองของเขาแต่อย่างใด ใช่ เธอกลับเข้าแถวและลงนั่งด้วยท่าทีที่เหมือนเหนื่อยๆ และครุ่นคิดอะไรสักอย่าง..แต่ท่าทีพวกนั้นมันก็ไม่ใช่ท่าทีวิสัยยามปกติของหล่อนอยู่ดี...
“โดนไปแบบนั้น ยังไม่มีปฏิกิริยา แสดงว่า ยาคงออกฤทธิ์จริงๆ แล้วละ..” นายเจ๋ง 1 ในรุ่นพี่ที่จ้องมองดูอยู่นั้นก็เอ่ยและหันไปมอง นายแบงค์ที่ยืนไม่ห่างจากเค้าซึ่งก็จ้องมอง สังเกต ท่าทีของหญิงสาวเช่นกัน ....
“อืมมมม งั้นก็...” นายแบงค์เอ่ยสั้นๆ และขยับมือไม้อย่างส่งสัญญาณบางอย่าง...