ตอนที่ 17 ผู้จัดการส่วนตัวของฉัน
หลังจากถ่ายคลิปที่ริมระเบียงในวันนั้นดรีมกับเอ็มก็ไม่ค่อยจะมีเวลาถ่ายคลิปเพิ่มกันอีกเลยด้วยว่าตารางงานของดรีมในสัปดาห์นี้ที่มันแน่นเอี๊ยดจนแทบจะไม่มีเวลาว่าง
“เอ่อ....แล้วคลิปที่ถ่ายไปวันนั้นเป็ไงบ้าง” ดรีมที่ตอนนี้อยู่ในชุดราตรีสีเหลืองทองที่สวมใส่เพื่อไปงานเปิดตัวผลิตภัณฑ์แบรนด์ดังเ้านึงเอ่ยถามเอ็มที่วันนี้ก็ทำหน้าที่สารถีให้เหมือนเดิม
เอ็มละสายตาจากถนนเงยมองดรีมพร้อมยิ้มกว้างก่อนจะพูด “เอาไปดูเองหล่ะกัน”
พูดจบเอ็มก็ล้วงมือถือจากในกระเป๋ากางเกงแล้วเอี้ยวตัวมายื่นส่งให้ดรีมทางเบาะหลังซึ่งดรีมก็รีบรับมาก่อนเปิดดู
แล้วเธอก็ได้เห็นคลิปที่เธอกับเอ็มที่ถ่ายกันในห้องนอนของพี่เรย่ารอบที่สองเด้งขึ้นมาเป็คลิปแรกซึ่งแน่นอนว่ามันผ่านการตัดต่อไปเยอะพอสมควรและดรีมก็รู้ว่าเอ็มคงจะเป็คนทำมัน
ดรีมจ้องมองคลิปนั้นอย่างตั้งอกตั้งใจ และพอเธอได้เห็นตัวเองที่อยู่ในคลิปเธอที่มีเพียงแค่หน้ากากคลุมหัวที่แสนจะร้อนร่านคนนั้นก็ทำให้ร่างกายของดรีมเริ่มจะร้อนรุ่มขึ้นมาอีกครั้งแล้วเธอไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองจะร้านร่านเหมือนกับดาราหนังโป๊ได้ถึงเพียงนี้และยิ่งเธอคิดเอาตัวเองไปเทียบกับดาราหนังโป๊ร่องเสียวของเธอก็มีน้ำซึมเยิ้มออกมาทันที
แต่ถึงน้องฝันในคลิปจะร้อนร่านซักเพียงใดแต่ดรีมก็ปลอบใจตัวเองด้วยการบอกว่านั่นมันก็เป็เพียงแค่อีกบทบาทที่เธอต้องแสดงก็แค่นั้นและเธอก็อดชื่นชมที่ตัวเองเข้าถึงบทบาทได้เป็อย่างดีไม่น้อย และพอคลิปจบลงดรีมก็เลื่อนลงไปอ่านคอมเมนต์เพื่อเช็คดูฟีดแบคต่อ
‘โหวววมันต้องอย่างนี้ สุดยอดเลย น้องฝัน’
‘พี่ผู้ชายเย็ดโหดเหมือนโกรธหอยเลย’
‘โคตรเดือดน้องฝันดูร่านมาก’
‘หุ่นดีมากนมก็สวย หอยก็สวย อยากได้เป็เมียเลยโว้ยยยย’
‘อยากเห็นหน้าน้องฝันกับผัวน้องจัง’
‘อิจฉาผัวน้องฝันที่ได้ฟันน้องฝันอิๆๆ’
‘เอ๊ะทำไมเป็แฟนกันถึงต้องใส่ถุงยางด้วยหล่ะเนี่ย ทำไมไม่เย็ดสดแตกในไปเลยหล่ะครับ’
แล้วเอ็มที่เห็นดรีมเงียบไปนานก็พูดขึ้นมาบ้าง “รู้ไหม....ยอดคนกดซับเพิ่มขึ้นจากสัปดาห์ที่แล้วมากขึ้นเป็เท่าตัวเลยนะเนี่ย”
“อือหือ” ดรีมตอบรับในลำคอก่อนจะเงยหน้าขึ้นมามองแล้วถาม “แล้ว...คลิปที่ระเบียงหล่ะ”
“ยังตัดไม่เสร็จเลย....แต่ว่าเดี๋ยวจะเอาไว้ลงวันเสาร์นี่แหล่ะ” เอ็มตอบก่อนจะยิ้มแล้วพูดแซวต่อ “ทำไมอยากดูแล้วหรอ”
“ปล่าวย่ะ......ก็เมื่อกี๊เห็นนายบอกว่าตอนนี้มันเริ่มจะขายดีขึ้นแล้ว...ฉันก็เลยคิดว่า.....ถ้าลงเพิ่มไปก็คงจะมีคนมากดซับเพิ่มมากขึ้น...แล้วทีนี้นายก็จะได้เงินเยอะๆแล้วก็จะได้รีบๆไสหัวไปจากฉันซะทีหรอกย่ะ” ดรีมตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
เอ็มหุบยิ้มลงทันทีก่อนจะเอื้อมมือไปรับมือถือคืนจากดรีมในทันทีพร้อมกับพูดตอบไป“รู้แล้วน่า.....เดี๋ยวจะรีบตัดรีบลงเลย”……………..
วันเสาร์ เวลา 18.23 น. ที่คอนโดของดรีม
วันนี้ก็เป็อีกหนึ่งวันยุ่งๆของนางเอกสาวคนดังอย่าง ดรีม ณริศราที่ต้องวิ่งรอบรับงานไปทั่วทั้งถ่ายละครทั้งงานอีเว้นท์ที่ต้องไปร่วมงาน
“เฮ้อออ....เหนื่อยจังเล๊ยย” ดรีมนั่งลงบนโซฟาพร้อมกับพูดบ่นออกมาเสียงดัง
“แล้วจะกินอะไรไหมเนี่ย” เอ็มเอ่ยถามหลังจากที่วางกระเป๋าของดรีมที่เค้าถือมาให้ลงบนโซฟาแล้ว
“หือ? กินอะไรหรอตอนนี้ฉันหิวท้องกิ่วเลย.....อะไรก็กินได้ทั้งนั้นแหล่ะ” ดรีมตอบ
“งั้นเอาข้าวผัดไหมหล่ะ” เอ็มถาม
“ข้าวผัดก็ได้....สั่งของเ้าไหนก็ได้....แต่ขอเร็วๆหน่อยนะฉันหิว” ดรีมพูดบอกเอ็มเพราะคิดว่าเค้าจะสั่งอาหารให้มาส่งให้เหมือนที่เธอทำเป็ประจำเพราะั้แ่เรย่าติดคุกไปเธอที่ทำกับข้าวไม่เป็ก็สั่งกินอยู่เรื่อยมา
พอดรีมพูดจบเอ็มก็เดินตรงเข้าไปในครัวอย่างเร็วไว และพอดรีมเห็นอย่างนั้นจึงถามขึ้น“เอ๊ะ? นั่นนายจะเข้าไปทำอะไรในครัวน่ะ”
เอ็มชะโงกหน้าออกมาก่อนจะตอบ “ก็เมื่อกี๊บอกว่าจะกินข้าวผัดไม่ใช่หรือไง”
และเพียงไม่นานจากนั้นเสียงการทำอาหารที่ดรีมเคยได้ยินเป็ประจำตอนที่เรย่าอยู่ก็ดังขึ้นมาในครัวอีกครั้ง
สิบนาทีต่อมา
“เอ้า.....ข้าวผัดเสร็จแล้ว” เอ็มวางจานข้าวไว้บนโต๊ะกินข้าวก่อนจะหันมาะโเรียกดรีมที่ยังคงนั่งรออยู่บนโซฟา
ดรีมรีบวิ่งตรงมาที่โต๊ะกินข้าวด้วยความรวดเร็วและเธอก็ต้องใเมื่อได้เห็นข้าวผัดสีเหลืองทองดูสวยงามอยู่ภายในจานอาหารที่ตั้งวางไว้ให้เธอ
“ดูดีเหมือนกันนะเนี่ย” ดรีมเอ่ยชมไปเพียงเล็กน้อยเพราะไม่อยากให้เอ็มได้ใจ
“อื้อหือ....หน้าตาก็ได้ประมาณนั่นแหล่ะ” เอ็มตอบรับก่อนจะพูดต่อ “ส่วนเื่รสชาติไม่รู้ว่าจะดีหรือปล่าวนะเพราะว่าแฮมนั่นมันอยู่ในช่องฟรีซมากี่เดือนแล้วก็ไม่รู้”
ดรีมก้มมองแฮมที่อยู่ในข้าวผัดก่อนจะตอบ “อ๋อ.....แฮมนั่นพี่เรย่าน่าจะซื้อไว้ก่อนวันที่จะโดนจับเองมั้ง”
พอพูดเื่นี้ขึ้นมาไม่รู้ทำไมหน้าของเอ็มถึงได้หงอยขึ้นมาเล็กน้อยแต่ดรีมก็จัดการเปลี่ยนเื่ด้วยการถามขึ้น “ฉันเพิ่งรู้นะเนี่ยว่านายทำอาหารเป็ด้วย”
“ทำเป็ดิ...ก็อยู่ตัวคนเดียวก็ต้องทำกับข้าวกินเองไหมหล่ะ” เอ็มตอบคำถามดรีมก่อนจะพูดต่อ “เอ้า.....เลิกถามซะทีกินๆไปซะทีเถอะน่า....เมื่อกี๊เห็นบ่นว่าหิวๆๆยังจะขยันถามนู่นถามนี่อีก”
ดรีมเชิดหน้าหนีทำงอนก่อนจะก้มหน้าลงไปจัดการข้าวผัดแฮมใส่ไข่สีเหลืองทองหอมฉุยที่อยู่ตรงหน้าในทันทีและแค่เพียงคำแรกที่เข้าปากข้อสงสัยของดรีมที่ว่าข้าวผัดจานนี้มันจะมีดีแค่กลิ่นและสีที่สวยงามหรือเปล่าก็หายไปเพราะว่ามันอร่อยกว่าที่เธอคาดหวังไว้ไกลมากนัก
“เป็ไงบ้างพอกินได้ไหม” เอ็มเอ่ยถามทันทีที่ดรีมตักกินเข้าไปคำแรก
ดรีมกลืนอาหารที่อยู่ในปากลงไปในลำคอก่อนจะตอบ “ก็...ก็พอกินได้”
“อืม.....หรอ......กินได้ก็ดีแล้ว” พูดจบเอ็มก็เดินตรงไปยังห้องนั่งเล่นส่วนดรีมก็จัดการข้าวผัดแสนอร่อยที่อยู่ตรงหน้าต่อไป
ยี่สิบนาทีต่อมา
พอกินข้าวและล้างจานเสร็จแล้วดรีมก็เดินกลับมาที่ห้องนั่งเล่นแล้วเอ็มที่นั่งรออยู่ก็หันมามองเธอก่อนจะพูด “อ่ะ....นี่ตารางงานของวันจันทร์.....ส่วนพรุ่งนี้ก็พักผ่อนให้เต็มที่นะ”
พูดจบเอ็มก็ลุกขึ้นจากโซฟาก่อนทำท่าจะหันเดินออกไปจากห้องแต่ยังไม่ทันที่จะได้เดินไปไหน ดรีมก็พูดขึ้น “นะ...นายจะนอนที่นี่เลยก็ได้นะ”
เอ็มหันขวับกลับมามองก่อนจะพูด “หา! จะให้นอนที่นี่ด้วยกันหรอ.....หึ.....มันจะดูไม่ดีเอานะ”
“ไม่เห็นว่ามันจะดูไม่ดีตรงไหนเลย.....ยังไงทุกคนเค้าก็รู้อยู่แล้วว่านายเป็ผู้จัดการส่วนตัวของฉันนี่” ดรีมตอบ
เอ็มสาวเท้าเข้าไปหาดรีมพร้อมกับจ้องมองตาก่อนจะยิ้มแล้วพูดขึ้น “ทำไม..อยากให้นอนด้วยนี่....เหงาหรือไง เอ๊ะ! หรือว่าอยากจะถ่ายคลิปด้วยกันหรอ”
ดรีมทำท่าจะอ้าปากเถียงแต่ยังไม่ทันที่เธอจะได้ตอบโต้ไป เสียงโทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้นดรีมจึงรีบล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าแล้วหยิบมันขึ้นมาดูและพอเธอเห็นชื่อที่โชว์หราบนหน้าจอดรีมก็ผละจากเอ็มแล้วเดินตรงเข้าไปในห้องครัวก่อนจะกดรับสาย
“หวัดดีค่ะพี่พีท หือ.....ได้ค่ะๆ ว่างพอดีเลย ค่ะๆ....งั้นอีกครึ่งชั่วโมงเจอกันที่เดิมนะคะ” พอจบบทสนทนาดรีมก็กดวางสายแล้วรีบเดินตรงมาหาเอ็ม
“นี่.....กุญแจรถพี่เรย่ายังอยู่กับนายใช่ไหม” ดรีมเอ่ยถาม และพอเอ็มพยักหน้ารับดรีมก็พูดต่อ “งั้นฉันขอยืมไปข้างนอกแป๊บนึงได้ไหม”
พอดรีมพูดจบเอ็มก็ล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าเป้ของตัวเองแล้วหยิบกุญแจรถที่ไม่ใช่ของตัวเองยื่นส่งให้กับดรีมโดยไม่ได้พูดอะไรซักคำ ส่วนดรีมพอได้กุญแจรถเก๋งคันเก่าโทรมๆของเรย่ามาแล้วก็วิ่งตรงเข้าไปในห้องของตัวเองก่อนที่ในอีกไม่กี่อึดใจเธอจะเดินออกมาพร้อมกับแว่นกันแดดกับหมวกแก๊ปที่เอาไว้ใช้ปิดบังใบหน้า
“อีกประมาณชั่วโมงเดี๋ยวฉันเอากลับมาคืนนะ” ดรีมหันมาพูดกับเอ็มที่นั่งอยู่บนโซฟาแต่เอ็มก็ไม่ได้พูดตอบอะไร ฝ่ายดรีมที่ได้สิ่งที่้าแล้วแถมมีนัดรออยู่จึงรีบเดินออกไปจากห้องอย่างเร็วไว…………….
ยี่สิบนาทีต่อมา ที่โรงแรมม่านรูดแห่งนึง
ก๊อก ก๊อกๆ ก๊อก
พอได้ยินจังหวะเคาะประตูที่คุ้นเคยดรีมที่ยืนรออยู่ที่หลังประตูอยู่แล้วก็รีบบิดลูกบิดเพื่อเปิดประตูให้คนที่เคาะได้เข้ามาอย่างรวดเร็ว
และพอแขกผู้มาเยือนเข้ามาในห้องแล้วก็พุ่งตรงเข้าไปกอดรัดดรีมพร้อมกับพูดบอกเธอ“น้องดรีมครับ พี่คิดถึงน้องดรีมมากเลยครับ”
“ดรีมก็คิดถึงพี่พีทค่ะ” ดรีมตอบรับนักแสดงรุ่นพี่ไปก่อนจะพูดต่อ “ไปค่ะ เราเข้าไปในห้องกันเถอะ”
และพอพีทถอดแว่นกันแดดและหมวกแก๊ปไว้บนโต๊ะเรียบร้อยแล้วเค้าก็พุ่งตรงเข้าไปกอดรัดร่างดรีมก่อนพากันล้มตัวลงไปบนที่นอนอย่างเร็วไว
“จร๊วบบบพี่อยากเจอน้องดรีม....จร๊วบบ....มากเลยครับ จร๊วบบบ แต่ติดที่งานยุ่งมากเลยจร๊วบบบ” พีทพูดพลางบดจูบกับดรีมไปพลาง
“จร๊วบบบดรีมก็อยากเจอ....จร๊วบบบ.....พี่พีทเหมือนกันค่ะ จร๊วบบบ” ดรีมก็ตอบพร้อมสนองจูบเค้าคืนบ้าง
“อ๊ะ! วันนี้เวลามีน้อยพี่ว่าเรามาเข้าเื่ของเราเลยดีกว่าเนอะ” อยู่ดีๆพีทก็ถอนจูบออกก่อนจะพูดบอกดรีมให้เริ่มเกมกามกันซะที
หลังจากนั้นทั้งสองคนก็ต่างปลดเปลื้องอาภรณ์ที่ห่อร่างอยู่ทิ้งไปอย่างเร็วไวและไม่นานต่อจากนั้นพีทที่เปลือยกายเรียบร้อยแล้วก็เข้ามาประจำการที่หว่างขาของดรีมที่ก็ล่อนจ้อนไม่ต่างกันในท่ามิชชันนารี่อย่างเร็วไวและจากนั้นพอพีทดันแก่นกายที่ห่อหุ้มด้วยถุงยางของตัวเองเข้าไปในร่องรักของดรีมเกมกามของทั้งสองก็เริ่มต้นขึ้น
ปั่บ ปั่บ ปั่บ ปั่บ ปั่บ ปั่บ ปั่บ ปั่บ
“อ้าสสซี้ดดด พี่เสียวจัง อ้าสสส น้องดรีมจ๋า อ้าสสส” พีทร้องบอกดรีมด้วยสีหน้าเหยเก
“ซี้ดดดดรีมก็เสียวค่ะ อ้าสสส พี่พีท อ้าสสส” ดรีมก็ร้องตอบไป
“พี่จะ....อ้าสสสส....ไม่ไหวแล้วอ้าสสสส ซี้ดดดด แตกแล้ว โอ้ววววว” สิ้นเสียงร้องพีทก็กระฉูดน้ำกามเข้าไปในถุงยางเต็มแรง
พอความเสียวคลายลงแก่นกายของพีทที่เหี่ยวเฉาลงก็หลุดออกมาจากรูร่องของดรีมและเพียงไม่นานจากนั้นพีทก็ล้มตัวลงไปนอนที่ข้างกายดรีม
หญิงสาวจ้องมองเพดานของโรมแรงม่านรูดโดยที่ในสมองก็คิดไปด้วยว่าทำไมเซ็กซ์ครั้งนี้มันถึงไม่ได้เสียวซ่านเหมือนกับที่เธอเคยรู้สึกทั้งๆที่ในความเป็จริงเธอนั้นก็พึงพอใจในพีทเอาเสียมากๆ
“เอ่อ....ดรีมพี่ขอตัวกลับก่อนนะ” อยู่ดีๆพีทก็ลุกขึ้นไปจากเตียงก่อนจะรีบสวมใส่เสื้อผ้าทับร่างอย่างเร็วไว
“อ๊ะ! ค่ะๆ” ดรีมในิดหน่อยแต่ก็ตอบรับไป………
ครึ่งชั่วโมงต่อมา ที่คอนโดของดรีม
ดรีมเปิดประตูเข้ามาในห้องก่อนจะเดินตรงไปหาเอ็มที่ยังคงนั่งอยู่บนโซฟาก่อนจะยื่นส่งกุญแจไปให้พร้อมกับพูด“อ่ะ นี่....กุญแจรถ ฉันเอามาคืน”
เอ็มค่อยๆเงยหน้าขึ้นมามองด้วยสายตาเ็าก่อนจะพูด “ไปข้างนอกกัน”
“หา! ข้างนอก....ตอนนี้นี่นะ” ดรีมร้องลั่นก่อนจะเอ่ยถามออกไป
“ใช่...ไปถ่ายคลิปกัน” เอ็มตอบสั้นๆ จากนั้นเค้าก็ลุกพรวดจากโซฟาแล้วเดินไปหยิบกระเป๋ากระเป๋าเป้ที่มีกล้องวิดีโออยู่ในนั้นก่อนจะหันมาพูดกับดรีม“เอาหน้ากากไปด้วยนะ”............