Immortal Jin อมตะข้ามจักรวาล

สภาพแวดล้อมบริเวณใต้หน้าผาเหตุการณ์ก่อนหน้าที่จินจะทำการกระโดดลงมาเพียงเล็กน้อย

                มองจากด้านบนลงไปจนถึงหน้าผา มีพื้นดินอันแสนสงบที่อุดมสมบูรณ์ไปด้วยแมกไม้นานาพันธุ์อยู่ตรงบริเวณด้านล่างของเชิงหน้าผาได้มีสิ่งมีชีวิตประหลาดอยู่ตัวหนึ่งได้เดินวนเวียนอยู่บริเวณผืนป่ารกทึบทำจมูกฟุตฟิต! พร้อมด้วยเสียงร้องคราง ฮูม! ฮูม!เหมือนกำลังค้นหาอะไรบางอย่าง

                อ๋องง!! อ๋องง!! เหมือนสิ่งมีชีวิตประหลาดจะเจออะไรบางอย่าง! สิ่งที่อยู่ด้านหน้าคือหลุมแอ่งกระทะเล็กๆแอ่งหนึ่ง สิ่งมีชีวิตประหลาดทำสายตาบ้องแบ๊ว! แสดงสีหน้าดีใจรีบหันหน้ากลับด้านย้ายสะโพกตัวเองหันไปทางปากหลุมจากนั้น

                พรวด!! แพร่ด!! กองอึขนาดมหึมาสีเทาออกดำท่วมทะลักขึ้นมาจนล้นปากหลุม!! ควันร้อนคละคลุ้ง! ขนาดของกองอึใหญ่โตมโหฬาร!ดั่งสิ่งมีชีวิตประหลาดท้องผูกมาแรมเดือนจึงมาหาที่ปลดปล่อยคลายทุกข์!หลังจากเสร็จกิจเรียบร้อย

                ด้วยวิถีของสิ่งมีชีวิตระดับล่างโดยส่วนใหญ่แล้วนั้นโดยเฉพาะสิ่งมีชีวิตประเภทสัตว์สี่ขา หลังจากปลดทุกข์ขับถ่ายเสร็จเรียบร้อยแล้วจำเป็นต้องหันกลับไปทำการดมเพื่อพิสูจน์กลิ่น!!

                ฟุตฟิต!! ฟุตฟิต!!

                ซึ่งในขณะที่สิ่งมีชีวิตประหลาดกำลังดมพิสูจน์กลิ่นอยู่นั่นเองก็สัมผัสได้ว่ามีเสียงแว่วๆ ดังมาแต่ไกลของวัตถุบางอย่างกำลังร่วงลงมาจากท้องฟ้าจึงได้ทำการแหงนหน้าขึ้นไปมอง!

                ฟ้าววว!!!

                พร้อมกับอ้าปากกว้าง!! ด้วยความตื่นตกใจเพราะไม่คาดคิดว่าวัตถุดังกล่าวจะบังเอิญตกลงมาในตำแหน่งที่ตัวเองนั้นยืนอยู่ในขณะนั้น จึงได้พยายามก้าวถอยหลัง!แต่ว่าช้าไปเพียงเสี้ยววินาทีวัตถุดังกล่าวได้ตกลงมากระแทกหัวตัวเองพอดี! ทำให้หน้าคว่ำ!ทิ่มลงไปที่พื้น แต่!!

                พลั่กกก!! สวบบบ!! แหง่กกก!! ...อนิจจา! หน้าทิ่มเข้ากับกองขี้ของตัวเอง!แถมจังหว่ะที่หัวปักทิ่มลงไปนั้น ปากยังคงอ้าค้างเปิดกว้างอยู่อีกด้วย!!

                ความรู้สึกของสิ่งมีชีวิตประหลาดตอนนี้ ภายในใจของตนนั้นรู้สึกอัปยศอดสูอย่างถึงที่สุด! ตั้งแต่มันถือกำเนิดเกิดขึ้นมาจนถึงช่วงวัยเจริญพันธุ์ มิเคยมีครั้งใดเลยที่จะมีสิ่งมีชีวิตอื่นใดทำกับมันได้ถึงเพียงนี้!

                ด้วยความโกรธเกรี้ยว ร่างกายของมันถึงกับสั่นเทา! พยายามงัดหัวออกมาจากกองอึที่ทั้งเหนียวทั้งนุ่มทั้งสดใหม่ของตัวเอง!และเมื่อมันสามารถดันหัวให้หลุดพ้นออกมาจากกองอึของตัวเองได้แล้วนั้นจึงได้สลัดคราบสกปรกที่อยู่บนหน้า และสำรอกเอาอึที่ติดอยู่ในปากและลำคอออกมาจากนั้นจึงได้เริ่มสอดส่ายสายตามองหาต้นตอของสิ่งที่ทำให้มันหน้าจุ้มกองขี้ตัวเอง!!

                เมื่อมันเงยหน้าขึ้นมามองก็พบเข้ากับจินสิ่งมีชีวิตตัวเล็กๆ ที่กำลังยืนมองหน้ามันตาปลิบๆ เหมือนกับกำลังเยาะเย้ยมันอยู่อย่างงั้น!

                โฮกกก!!! ด้วยความโมโหเจ้าสิ่งมีชีวิตประหลาดจึงคำรามออกมากึกก้องจนสะท้อนไปทั่วทั้งผืนป่า!

                ไม่บอกไม่กล่าว ด้วยความโมโหเลยพุ่งเข้าชนจนจินปลิวไปกระแทกกับต้นไม้ด้านหลังจนหักโค่นลงมา!

                ฟุ่บ! คลืดด! หลังจากที่จินถูกชนจนปลิวไปกระแทกกับต้นไม้ด้านหลังจนหักโค่นจากตอนแรกที่รู้สึกตื่นตกใจ! แต่เมื่อตั้งสติได้ก็พบว่าตัวเองไม่ได้มีรู้สึกเจ็บปวดเลยแม่แต่นิดจากนั้นจึงพยุงตัวผลักเศษท่อนไม้ที่ล้มทับตัวเองอยู่ออกไปเมื่อลุกขึ้นมาได้กลับพบว่าตัวเองนั้นไร้ซึ่งบาดแผลใดๆ ทั้งสิ้น กระทั่งรอยขีดข่วนเล็กน้อยซักนิดเดียวก็ยังไม่มี!!

                ‘อา! เป็นไปได้ยังไงกัน!ร่างกายเราแข็งแกร่งขนาดนี้เชียว แล้วไอ้ตัวบ้านี่มันตัวอะไรกัน!อยู่ดี ๆ มันวิ่งพุ่งมาชนเราทำไม! เอ๊ะ!หรือจะโมโหที่เผลอดันไปเหยียบโดนตัวมันเมื่อกี้!’ หลังจากสำรวจร่างกายตัวเองแล้วพบว่าไม่เป็นอะไรจึงเงยหน้าขึ้นมามองสิ่งมีชีวิตประหลาดที่ยืนตระหง่านอยู่ตรงหน้า!

                โฮกกก!! ครืด! ครืด! ตึง! ตึง! ตึง! ฝ่ายสิ่งมีชีวิตประหลาดหลังจากที่พุ่งชนจินจนปลิวไปกระแทกกับต้นไม้แล้วเห็นว่าจินยังลุกขึ้นมายืนได้โดยที่ไม่มีรอยบาดแผลเลยซักนิด แม้จะสงสัยแต่ก็ได้ตั้งท่าหวังพุ่งชนจินซ้ำอีกรอบร้องคำรามเอาขาหน้าขูดลากกับพื้นดินแล้วจึงวิ่งตะลุยพุ่งเข้าชนจินอีกครั้ง

                “เฮ้ย!! ไอ้เจ้าบ้านี่!”หลังจากที่จินเห็นเจ้าสิ่งมีชีวิตประหลาดวิ่งเข้ามาหมายที่จะพุ่งชนตัวเองอีกครั้ง จึงหันหลังกลับวิ่งหนีไปอย่างรวดเร็วฟุบ!

                “ไม่ได้แอ้มเป็นครั้งที่สองหลอกเฟ้ย!” จินตระโกนไล่หลังออกมา

                เจ้าสิ่งมีชีวิตประหลาดหลังจากที่เห็นจินนั้นวิ่งหนีตัวเองไปอย่างรวดเร็วนั้นก็ยิ่งรู้สึกโมโหจึงเร่งความเร็ววิ่งตามจินออกไปอย่างไม่ลดละ หนึ่งคนกับหนึ่งตัวอีกฝ่ายหนีอีกฝ่ายตามผ่านมาเป็นเวลานานสิ่งมีชีวิตประหลาดก็ยังไม่เลิกลดละวิ่งไล่ตามจินต่อไปด้วยความเร็วหวังจะพุ่งชนจินให้ตายตกไปให้จนได้!

                “ให้ตายสิ! เมื่อไหร่เอ็งจะเลิกตามตูมาซักทีวะเนี่ย!!”หลังจากถูกวิ่งตามมาเป็นเวลานานแล้ว จินรู้สึกรำคาญเจ้าสิ่งมีชีวิตประหลาดตัวนี้เป็นอย่างมากไม่รู้ว่าตัวเองไปฆ่าลูกฆ่าเมียมันหรืออย่างไร ถึงได้โกรธเป็นฟืนเป็นไฟตามขวิดตามชนไม่ยอมเลิกขนาดนี้

                ในขณะเดียวกัน ช่วงที่จินกำลังวิ่งหนีเจ้าสิ่งมีชีวิตประหลาดผ่านทุ่งโล่งกว้างแห่งหนึ่งระหว่างทางทิศด้านซ้ายและขวาก็ได้มีกลุ่มควันสองสายพุ่งเข้ามาทางด้านจินกับสิ่งมีชีวิตประหลาดที่กำลังวิ่งไล่ตามกันอยู่นั้น?

                ก๊าซซซ!!

                เมื่อกลุ่มควันเริ่มเข้ามาใกล้ให้เห็นในระยะสายตาพบว่าด้านหนึ่งของกลุ่มควันเป็นกลุ่มสิ่งมีชีวิตประหลาดหน้าตาคล้ายกิ้งก่าตัวใหญ่ยักษ์ลำตัวเกล็ดสีแดงแวววับ!

                โบร๋ววว!!

                อีกด้านหนึ่งพบว่าเป็นกลุ่มสิ่งมีชีวิตประหลาดหน้าตาคล้ายกับหมาป่าตัวใหญ่เขี้ยวยาวเล็บแหลมคมขนตามลำตัวสีเขียวเข้มแวววาว ทั้งสองกลุ่มกำลังวิ่งน้ำลายไหลยืดมาทางด้านจินกับเจ้าสิ่งมีชีวิตประหลาดที่กำลังวิ่งไล่ตามกันอยู่! 

                จากนั้นไม่นานกลุ่มสิ่งมีชีวิตประหลาดทั้งสองกลุ่มที่โผล่มาทีหลังจึงวิ่งตามมาต่อจนถึงท้ายขบวนกลายเป็นหนึ่งคนวิ่งหนีด้วยสีหน้ารำคาญ อีกหนึ่งตัววิ่งตามด้วยสีหน้าตื่นตระหนก!อีกสองกลุ่มวิ่งตามด้วยสีหน้าหิวกระหายน้ำลายไหลยืดยาวอยู่เต็มปากเป็นขบวนสิ่งมีชีวิตที่ดูน่าไปแล้วแปลกตาไม่น้อย!

                ‘นี่มันบ้าอะไรกันวะเนี่ยย! เพิ่งจะกระโดดลงมาจากเขาเองแท้ๆ แล้วอยู่ดีๆ ไอ้พวกสัตว์ประหลาดพวกนี้มันโผล่มาจากไหนกัน?แถมทำท่าเหมือนอยากจะกินเราซะขนาดนั้น! ดีนะที่วิ่งเร็ว ไม่งั้นคงได้กลายเป็นอาหารไอ้เจ้าพวกนี้เป็นแน่แล้วมันจะวิ่งตามกันไปอีกนานมั้ยวะเนี่ย!’ จินบ่นโอดครวญกับชะตากรรมของตัวเองในตอนนี้

                เมื่อถูกวิ่งไล่ตามมาเป็นเวลานานพอสมควรจินก็เริ่มที่จะหัวเสียไปไม่ได้ จนกระทั่งความอดทนมาถึงขีดสุด! อยู่ดีๆ จินก็หยุดวิ่งอย่างกระทันหัน!แล้วจึงหันกลับไปชี้หน้าใส่กลุ่มสิ่งมีชีวิตประหลาด!!

                “พอกันที!! หยุดตามมากันได้แล้วเฟ้ยย!!จะไปตายที่ไหนกันก็ไป!! ไอ้พวกสัตว์ประหลาดบ้า!!” จินตวาดลั่น!

                วิ๊งงงงง! เปรี๊ยะ!ซูมมมมม!! ทันใดนั้นเอง! ปลายนิ้วที่จินได้ชี้ออกไปนั้น ได้เกิดก้อนมวลพลังงานแสงสีขาวแฝงไว้ด้วยประกายสีฟ้าก่อตัวขึ้นมาอย่างรวดเร็ว!อนูพลังงานประจุไฟฟ้าในอากาศลั่นเปรี๊ยะๆจากนั้นจึงก่อเกิดเป็นลำแสงขนาดใหญ่พุ่งตรงไปด้านหน้า!

                คลืนนนน!!! คลึ่ก! คลึ่ก! คลึ่ก! ฟ้าสนั่น!พื้นแผ่นดินสะเทือนเลือนลั่น!!  กลุ่มสิ่งมีชีวิตประหลาดที่พากันเบรคล้มหน้าคะมำมากองรวมกันเพราะการหยุดกระทันหันของจินเมื่อครู่นี้ได้หายวับไปในพริบตา….!!!