หลี่ิจ้องมองไปที่อสูรกายด้วยความหวาดหวั่น ถึงแม้ตนจะเคยเห็นสิ่งมห้ศจรรย์มาบ้างเมื่อครั้งออกธุดงค์ แต่มันเทียบไม่ได้กับครั้งนี้'เอ๊ะ!ทำไม จู่ๆก็หยุดเดิน"
มีอสรพิษตัวหนึ่งมันมองมาที่หลี่ิที่นั่งนิ่งอิงอยู่กับต้นไม้ใหญ่ มันแลบลิ้นสองแฉกสีแดงแปร๊ดคล้ายกับ้าจะกลืนกินร่างของเขา
'แย่แล้วมันเห็นเรา ต้องรีบหนีโดยเร็วที่สุด'หลี่ิพยายามจะเคลื่อนตัวกลับทำไม่ได้ เมื่อหันมาสำรวจร่างกายตนเองจึงรู้ว่า ขาขวาแขนซ้ายหักไม่อาจขยับเขยื้อนตัวได้
เขาใจนใจสั่นระรัว'เป็ไปได้อย่างไร แค่ถูกมันใช้เท้าเขี่ยไปมาสองสามครั้งแล้วถูกมันเตะออกมากระแทกกับต้นไม้ ด้วยกายาเหล็กน่าจะทนทานรับไหว ไม่น่าเชื่อมันจะทรงพลังขนาดนี้'
ปักษามารอสรพิษหยุดนิ่งแล้วหันหัวนกส่องสายตากลับมามองตรงที่เขานั่งอยู่ มันคำรามก้องครั้งนึงแล้วเดินจากไป ในขณะที่หัวอสรพิษตัวนั้นพยายามจะเหนี่ยวรั้งร่างของมัน แต่สุดท้ายก็ไร้ผลปักษามารอสรพิษจากไปอย่างเร่งร้อนเพื่อไล่ตามเหยื่อของมัน
หลี่ิเป่าลมออกจากปากด้วยความโล่งอก ในที่สุดเขาก็รอดพ้นจากความตายด้วยวิชากำบังกาย ที่เคยถูกเคี่ยวกรำอย่างหนักจากท่านพระครูแต่ก็ไร้ผลไม่อาจสำเร็จวิชานี้ได้ คาดไม่ถึงในยามเป็ยามตายกลับได้วิชานี้ช่วยชีวิตเราเอาไว้
"ว่าแต่จะทำอย่างไรดี แข้งขาหักอย่างนี้จะรักษาได้อย่างไร"หน้าของเขายามนี้เคร่งเครียดคิ้วขมวดแน่น ใช้ความคิดอย่างหนักเพื่อเอาตัวรอดจากสถานการณ์คับขันเยี่ยงนี้
สัตว์ป่าแถวนี้ทั้งดุร้ายและชุกชุม มิหนำยังมีสัตว์ิญญาคอยไล่ล่าเหยื่อ เมื่อมีตัวแรกก็ต้องมีตัวที่สองที่สามแน่ แต่ถ้าข้าพิการเยี่ยงนี้จะแก้ไขอย่างไรดี ใช้ความคิดอยู่นานในที่สุดก็มีวิธีแล้ว
"จริงสิ เคล็ดวิชากระดูกหินเคยบันทึกเอาไว้ที่หน้าสุดท้าย หากแม้นกระดูกเกิดการเสียหายแตกหัก ให้ใช้กระดูกสัตว์ิญญาที่มีอายุ 50 ปีขึ้นไปซึ่งมีสีขาวทำการรักษา ถ้าอายุเกิน 100 ปีถึง 1,000 ปีจะมีกระดูกสีดำ"หลี่ิถึงกับปวดหัวแล้วร่างเกือบพิการแบบนี้ จะให้ทำอย่างไร?แค่หาอาหารรองท้องยังไม่รู้จะเอามาจากไหน
เขาทอดสายตาออกไปจึงได้เห็นัสีดำสนิทบินวนเวียนอยู่บนท้องฟ้า ตามตำราได้เขียนไว้ว่าัเป็สัตว์ที่มีขนาดใหญ่ มีลักษณะหัวคล้ายหัวอูฐ,มีเขาคล้ายเขากวาง,ดวงตาคล้ายกระต่าย,หูคล้ายหูวัว,ปีกคล้ายนกอินทรี,มีลำคอยาวคล้ายงู,รูปร่างของมันคล้ายกับปลาตัวใหญ่และมีเท้าอยู่ 2 คู่ มันสามารถพ่นไฟได้มีอายุขั้นต่ำ 1,000 ปี
"นี่คงจะเป็ที่อยู่ของสัตว์ิญญาระดับสูงซินะ"หลี่ิอดรำพึงไม่ได้
จู่ๆมีเสียงะเิ"ตูม"จนเกิดคลื่นลมแรงพัดกระแทกใส่ป่าแถวนั้นจนพังราบเป็หน้ากลอง ร่างของหลี่ิถูกพัดปลิวไปไกลถึง 5 ลี้ แล้วจึงกลิ้งตกลงไปยังบ่อโคลนดูดพร้อมด้วยสัตว์ป่าจำนวนมาก เหล่าสัตว์ป่าพยายามดิ้นรนออกจากบ่อโคลน ยิ่งขยับมากเท่าใดร่างกายของพวกมันก็ยิ่งจมลงเร็วมากขึ้นเท่านั้น
หลี่ิเองก็ตกอยู่ในสภาวะวิกฤตไม่อาจช่วยเหลือตัวเองได้ เขาเองได้แต่ปลงยอมรับชะตากรรมที่หักเห จึงเอนกายแหงนหน้ามองฟ้าอย่างสิ้นหวัง'เอ.นั่นมันอะไร? เหมือนคนกำลังบินอยู่บนฟ้า มีทั้งชายและหญิงต่างพากันคลุมหน้านับได้ 6 คน พวกเขากำลังต่อสู้กับัดำอย่างดุเดือดจนท้องฟ้าะเืเลื่อนลั่น สู้กันได้ไม่นานใช้เวลาเพียงแค่ 1 เค่อ ัดำได้ถูกคนกลุ่มนั้นตัดหัวร่างของมันจึงตกลงบ่อโคลนดัง"โครม"มันทำให้สัตว์ป่าทั้งหลายพากันจมหายไปพร้อมกับร่างไร้ิญญาของมัน
"พวกเรารีบไปเอาไข่ของมันออกมาเถิด ก่อนที่ัดำตัวผู้จะกลับมา"เสียงชายชราชุดดำเป็คนออกคำสั่ง
"ผู้าุโหลู่ แล้วหัวัตัวนี้จะทำอย่างไรดี"ชายหนุ่มร่างกายสูงใหญ่ชุดสีน้ำเงิน ที่ถือหัวัดำเอ่ยปากถามด้วยเสียงอันดัง
"จุ้นจวินลู่ ถ้าเ้าจะเอามันไปประดับที่บ้านของเ้าก็ถือกลับไปเถิด อ่ะ.อ่ะ."ชายชุดขาวสูงบางหัวเราะเยาะกับความขี้งกของจุ้นจวินลู่
"น้องหนิ่งฮวา เ้าเอาไหมข้ายกให้"ชายร่างั์ไม่สนใจคนชุดขาว แต่หันกลับมาพูดจาอ่อนหวานกับหญิงสาว ช่างดูขัดตายิ่งนัก
"ยี้!ข้าไม่เอาหรอก ดูซิเืโชกขนาดนั้น มันจะไปเลอะเสื้อผ้าและของมีค่าในกระเป๋ามิติน่ะซิ"หนิ่งฮวาเบ้ปาก เมินหน้าหนี
"ทิ้งมันไปซะ พวกเราต้องเดินทางไปงานเลี้ยงตระกูลซูเพื่อพบกับท่านอ๋อง อย่าได้ถือหัวันองเืเข้าไปในงานอย่างเด็ดขาด ไม่เช่นนั้นตระกูลซูคงเข้าใจผิดคิดว่าเ้าเป็พวกก่อกวน นำสิ่งอัปมงคลเข้าไปในงานแต่งของลูกสาวท่านเ้าสำนัก"จุ้นจวินลู่ถอนใจยาวอดเสียดายไม่ได้ เนื่องจากหัวัสามารถนำไปหลอมทำโอสถวิเศษได้
"คุณชายอย่าได้เสียดายไปเลยขอรับ แค่ัอายุไม่ถึง 5,000 ปีไม่ได้วิเศษอะไร แต่ไข่ัต่างหากที่เป็ของล้ำค่า สามารถนำไปเลี้ยงเป็สัตว์พาหนะหรือถ้ามีคุณสมบัติพิเศษก็สามารถเลี้ยงเป็สัตว์ผู้พิทักษ์ได้ "ผู้ติดตามของจุ้นจวินลู่เสนอแนะ ทำให้เขาต้องจำยอมทิ้งมันไปอย่างน่าเสียดาย แล้วพากันบินไปที่ถ้ำัดำเพื่อเอาไข่ัออกมา
หัวของัดำหล่น"ตุ้บ"ข้างตัวหลี่ิที่ลอยคออยู่อย่างสิ้นหวัง'คนพวกนี้ เป็ใครกันนะขนาดัดำอายุ 5,000 ปี พวกมันกลับไม่สนใจแถมยังตั้งแง่รังเกียจด้วยซ้ำ 'เ้าพวกนี้บ้าไปแล้ว ตามตำรากล่าวไว้ว่าัเป็สัตว์ิญญาที่มีค่าเป็อย่างมาก แค่อายุ 1,000 ปีขึ้นไป ชิ้นส่วนต่างๆของมันถือว่าเป็ของมีค่ามีราคาทั้งสิ้น'