จากคนคนหนึ่งที่เข้ามาพูดคุยจนรู้สึกดี
คุยกันจนรู้สึกรักจากนั้นก็มาคบกัน
ตอนคุยกันใหม่ๆคบกันใหม่ๆอะไรก็ลงตัวอะไรก็รอได้อะไรก็ยอมได้เข้าใจกันและกันไม่คาดหวังอะไรพอคบกันได้สักพักทำไมกลับรู้สึกยอมกันไม่ได้ รอกันไม่ได้ คาดหวังอีกคนมากจนเกินไปทำให้เกิดความรู้สึกทำให้อีกคนไม่สบายใจ วุ่นวาย ก้าวก่าย ชีวิตคนหนึ่งมากจนเกินไป สุดท้าย ทะเลาะกันถ้ายอมกันไม่ได้
ให้อภัยกันไม่ได้ก็เลิกกัน หลายๆคู่ที่จากเป็เพื่อนกัน เช้ามาคุยกันรู้สึกดีพอมาคบกัน เลิกกันไปคนหนึ่งอาจรู้สึกเกลียด
ถ้าเรามองย้อนกลับไปตอนจีบกันพูดคุยกันใหม่ ทำไมเราไม่วางเป้าหมาย มุ่งเป้าตรงนั้นละ ว่าอะไรที่ทำได้บ้างอะไรที่ทำไม่ได้บ้าง
เราควรกลับย้อนในวันที่อะไรยังใหม่หากยอมรับไม่ได้ก็ต่างคนต่างไปหากยอมรับแล้วให้อภัยกันได้ก็กลับมาเริ่มต้นใหม่คุยกันให้ชัดเจนเพื่อความสุขของการและกันอย่าพยายามฝืนใจเพื่อให้อีกคนอยู่ต่อ สุดท้ายก๋เหมือนเดิม
บางคู่เลิกลากันไปต่างไปใช้ชีวิตของตน
บางคู่เลิกกันไปไม่ว่าเหตุผลอะไรก็ตามสุดท้ายยังกลับมาคุยกันมาคบมารักกันเหมือนเดิมก็มี เพราะยอมกันและกันยอมเปิเใจคุยอะไรที่ผ่านมาแก้ไขและเริ่มใหม่การกลับมาคุยกันคบกัน คือมันดีนะ มันใจเย็นลง
มองความสุขและเป้าหมายของกันและกันมากขึ้น ยอมกันได้มากขค้นทำให้เกิดความเข้าใจสุดท้ายความรักก็พาความสุขมาให้
การเปิดใจคุยกันมันทำให้ ทุกอย่างมันกว้างและเข้าใจมากขึ้นไม่ว่าจะใหม่หรือเก่า
อย่าแค่คิดว่าเกรงใจหรือทะนุถนอมมันไว้เพราะสุดท้ายต้องอาศัยความเข้าใจที่แท้จริง