ตอนที่เก้าสิบเจ็ด คำสัญญาของเพื่อน
“ไม่ต้องห่วงผมจะรักษาสัญญาที่ให้ไว้กับพวกเราผมจะสร้างฐานทัพลับที่ปล่องภูเขาไฟกับบนดวงจันทร์ให้เป็นฐานทัพของพวกเราในอนาคตแน่นอน”
ผมกล่าวต่อแอนดรูว์กับแฮงก์ที่ดีใจกับเพื่อนจนน้ำตานองหน้า
อันที่จริงพวกเขาก็ดีใจอยู่แล้วที่ทางเทคนิคเลโอนาร์ดสามรถคุยกับพวกผู้หญิงได้มากกว่าพวกเนิร์ดคนอื่นที่ออกจะหลุดโลกไปแล้ว
ถึงได้ดีใจกับการที่เลโอนาร์ดโดนผู้หญิงอย่างลินดาใช้ให้ทำการบ้านให้
เลโอนาร์ดนั้นยังสามารถคุยกับผู้หญิงในเรื่องที่เป็นทางการได้อย่างเช่นการจัดทำชุมนุมวิทยาศาสตร์ประกวดสิ่งประดิษฐ์ต่างๆที่เลโอนาร์ดชนะตลอด
แม้ในโรงเรียนนี้จะมีคนที่ประดิษฐ์เครื่องเจาะมิติแห่งเงาหรือวิลโล่แอนดรูว์ แฮงก์อยู่ในโรงเรียนเดียวกันก็ตาม
ผมยังงอยู่นิดๆว่าเลโอนาร์ดเอาชนะวิลโล่ที่สามารถประดิษฐ์วัคซีนบรรเทาอาการบ้าคลั่งของมนุษย์หมาป่าได้ภายในหนึ่งคืนได้อย่างไรเหมือนกัน
หรือว่าการประดิษฐ์ของเลโอนาร์ดนั้นความผิดพลาดน้อยกว่าและคุณภาพดีกว่าในรายละเอียดแม้จุดเด่นจะไม่เทียบเท่าคนอื่นๆ?
แน่นอนตามสายตาของคนทั่วไปคงคิดว่าชิปที่ควบคุมสมองหรือปืนเลเซอร์น้ำแข็งจะน่าประทับใจกว่าหรือวัคซีนที่ช่วยระงับโรคมนุษย์หมาป่าได้น่าประทับใจ
แต่อาจจะเป็นเพียงแค่เพราะว่า วิลโล่แอนดรูว์กับแฮงก์
ไม่สามารถเอาสิ่งประดิษฐ์พวกนั้นมาประกวดในโลกปรกติได้ก็เป็นได้
ผมไม่ได้กล่าวโกหก
แม้อาจจะใช้งบประมาณมหาศาลนับพันล้านหมื่นล้านแต่ด้วยมันสมองของเลโอนาร์ด แอนดรูว์แฮงก์แล้วผมไม่คิดว่าจะเป็นอะไรที่เป็นไปไม่ได้
ส่วนวิลโล่หากเธอมาทางสายวิทยาศาสตร์แทนที่จะเลือกสายวอร์ล็อคขายวิญญาณให้กับปีศาจจากมิติต่างๆ
เธอก็คงไม่แพ้พวกแอนดรูว์หรือแฮงก์เลยทีเดียว
ด้วยเหตุผลบางประการวิลโล่กลายเป็นแม่มดที่ทรงพลังที่สุดโดยไม่โดนปีศาจเอาไปเคี้ยวเป็นขนมเล่นได้อย่างไรก็ไม่รู้
คนที่มาสาย Warhammer อย่างผมจะรู้ว่า การตายอย่างอนาถคือชะตากรรมที่คนเล่นสายวอล็อคจะหวังได้แล้ว
เพราะมันมีหลายอย่างที่แย่ยิ่งกว่าความตายหากปีศาจได้วิญญาณเราไป
ไม่ใช่คำเปรียบเปรยเพราะตอนที่เราตายวิญญาณเราก็ยังอยู่และความสยองขวัญจะเริ่มจากนั้น
แต่ท่าทางคนเขียนเรื่องจะรู้สึกว่าหากเขียนเรื่องว่า
“ยุ่งเกี่ยวกับเวทย์จะทำให้เราตกนรกหมกไหม้”
จะเผลอทำให้เราคิดว่าสายศาสนานั้นคิดถูกและบรรดาพวกNew Age Witch ศาสนานิวเอจวิคคันต่างๆที่พวกสาวๆวัยรุ่นหรือสาวๆที่รักคริสตัลชอบฝึกกันจะกลายเป็นเรื่องไม่ดี
เลยต้องแกล้งๆลืมๆผลร้ายของเวทย์ไปนั่นเอง
การที่วิลโล่กลายเป็นแม่มดที่แข็งแกร่งที่สุดแทนที่จะกลายเป็นอาหารบนโต๊ะของปีศาจคงเป็นเรื่องที่ผมประทับใจมากที่สุดนั่นล่ะ
และการที่สายตาของวิลโล่จ้อมองมาทางผมทำให้ผมคิดว่าเธอต้องคิดอะไรแผลงๆแน่ๆ
วิลโล่ดึงแขนแอนนาที่กำลังจะเดินจากไปเพราะไม่อยากจะยุ่งกับเรื่องบ้าพวกนี้
“เดี๋ยวสิแอนนาไม่จัดการอะไรหน่อยก็ดีหรือ เลโอนาร์ดต้องใช้เวทย์อะไรสักอย่างแน่ๆ”
วิลโล่กล่าวเช่นนั้นจนทำให้พวกสาวๆหลายคนในกลุ่มของบอนนี่สะดุ้งขึ้นมาเล็กน้อยแต่เก็บอาการได้ดีสมกับที่เป็นสาวสังคม
“ผมถนัดพวกคาถาเสริมร่างกายน่ะไม่ใช่ล้างสมอง”
ผมกล่าวตอบกับวิลโล่ที่กำลังดึงแขนแอนนาอยู่