ทะลุมิติไปเป็นภรรยาพ่อค้าผลไม้ (อ่านฟรีจนจบ)

ตอนที่ 13 เห็นใจ

ฟางเหมยได้นำกระต่ายกับไก่ฟ้ามาล้างทำความสะอาดพร้อมสับเป็๲ชิ้นๆพอดีคำ กระต่ายนางจะนำไปผัดเผ็ดเเละนำไปตุ๋น ส่วนไก่ฟ้านางนำมาทอดจนเหลืองกรอบและตุ๋นด้วยเช่นกันเพราะมันสามารถเก็บเอาไว้กินได้นานเเถมยังช่วยบำรุงกำลังได้ดีอีกด้วย

เมื่อทำทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยเเล้ว กำลังจะไปอาบน้ำ สายตาฟางเหมยมองไปยังกล้วยเครือใหญ่ที่ซีห่าวนำมาให้ มันกำลังห่ามกึ่งสุกกึ่งดิบ เปลือกมีสีเขียวอมเหลือง นางคิดว่าคงกินไม่ทันเป็๲เเน่ จึงคิดว่าพรุ่งนี้จะทำกล้วยเชื่อมเก็บเอาไว้ ส่วนหนึ่งจะเอาไปตากเเดดเพื่อจะได้เก็บไว้กินได้นานๆ

เช้าวันถัดมา

หลังจากไปรดนํ้าปุ๋ยหมักเสร็จเรียบร้อย นางก็มาอุ่นอาหารที่ได้ทำไปเมื่อวานทั้งไก่ฟ้าตุ๋น กระต่ายตุ๋นเเละไก่ฟ้าทอดที่เหลือจากเมื่อวาน

จากนั้นก็ไม่รอช้านางจัดการใช้มีดตัดกล้วยออกมาเเล้วมาปอกเปลือกออกเเล้วหั่นออกเป็๲สี่ชิ้นอย่างเบามือ กล้วยอีกส่วนหนึ่งนางเเค่ปอกเปลือกออกเท่านั้น เมื่อได้จำนวนตาม๻้๵๹๠า๱ ก็ไปตักนํ้าจากโอ่งมาใส่หม้อเเล้วผสมเกลือนำกล้วยมาเเช่ทิ้งไว้ประมาณครึ่งชั่วโมง โดยเเช่กล้วยที่หั่นกับทั้งลูกแยกกัน

จากนั้นนางก็นำกล้วยที่เเช่นํ้าเกลือทั้งลูกเอาไว้ นำออกมาเรียงใส่กระด้งแล้วนำไปตากแดด กล้วยจะเริ่มเปลี่ยนเป็๲สีน้ำตาลเรื่อยๆ ซึ่งเกิดจากความร้อนจากแดดไปทำให้แป้งในกล้วยกลายเป็๲น้ำตาลโดยธรรมชาติ นางจะใช้เวลาในการตากประมาณสี่วัน เพราะหากตากนานเกินไปกล้วยจะแข็งเเละไม่อร่อย

ต่อมาฟางเหมยจะทำกล้วยเชื่อม นางเตรียมหม้อเเล้วใส่น้ำเปล่ากับน้ำตาลลงไปเเล้วคนให้นํ้าตาลละลาย พอเดือดได้ที่ก็ใส่กล้วยที่หั่นเอาไว้ลงไป ตามด้วยการบีบมะนาวลงไปสองลูกเพื่อเพิ่มสีสันให้กล้วยเปลี่ยนเป็๲สีเเดงดูน่ากินขึ้น จากนั้นรอให้เดือดอีกครั้งแล้วช้อนฟองทิ้งจนหมด เคี่ยวต่อด้วยไฟอ่อนประมาณสองชั่วโมง จนกล้วยเปลี่ยนเป็๲สีแดงก็ยกลง

"ฟางเหมยนี่เ๽้าทำอะไรอยู่ในเรือนครัวนานเเสนนานหรือ" ผู้เป็๲พ่อกลับมาจากสวนหลังจากกินข้าวเสร็จเห็นลูกสาวคลุกตัวอยู่ในเรือนครัวนานเเล้งจึงได้เข้ามาดู

"ท่านพ่อข้าทำกล้วยเชื่อมอยู่เ๽้าค่ะ มันต้องใช้เวลามากหน่อยในการเคี่ยวให้นํ้าตาลซึมเข้ากับเนื้อกล้วย นี่ก็เสร็จพอดีเลย"

"เ๽้านี่ขยันเสียจริง ถ้าเ๽้ามีฝีมือเยี่ยงนี้ข้าว่าสามารถทำขายได้เลยนะ"

"ฝีมือข้ายังไม่ดีขนาดจะทำขายหรอกเ๽้าค่ะท่านพ่อ"

"ไม่จริงหรอกฟางเหมย เ๽้าทำกับข้าวกับปลารสชาติดีทุกอย่าง โดยเฉพาะขนมหวาน"

"อย่างนั้นหรือ....ท่านพ่อลองชิมกล้วยเชื่อมที่ข้าเพิ่งทำเสร็จใหม่ๆ ดูนะเ๽้าคะว่ารสชาติถูกปากหรือไม่" ฟางเหมยนำกล้วยเชื่อมที่เพิ่งทำเสร็จตักใส่ชามมาหนึ่งชิ้นเเล้วยื่นไปใหัผู้เป็๲พ่อได้ลองชิม

"รสชาติดีเลยทีเดียวไม่หวานจนเกินไป กล้วยกับนํ้าตาลซึมเข้ากันได้ดีเลย" ผู้เป็๲พ่อใช้ตะเกียบคีบกล้วยเชื่อมเข้าปากพร้อมกับเคี้ยวอย่างช้าๆ เพื่อจะลิ้มรสกล้วยกับน้ำตาลที่เข้ากันเป็๲เนื้อเดียว 

"ถ้ารสชาติถูกปากท่านพ่อต้องกินเยอะๆ เลยนะเ๽้าคะจะได้มีเเรงทำงาน" ฟางเหมยตักกล้วยเชื่อมลงชามให้ผู้เป็๲พ่อเพิ่ม

"มีหวังว่าข้าจะอ้วนลงพุงเป็๲เเน่ งั้นข้าเอาไปเเบ่งแม่เ๽้ากินด้วยดีกว่า" ผู้เป็๲พ่อรับชามมาจากฟางเหมยเเละหมุนตัวเดินไปหาเจียวซิ่งที่กำลังเร่งมือเย็บชุดเเต่งงานให้ลูกสาวอยู่ด้วยความตั้งใจ

ฟางเหมยมองตามหลังผู้เป็๲พ่อไปด้วยความสุข  ตัังเเต่นางเข้ามาอยู่ในครอบครัวนี้ ไม่มีวันไหนที่จะไม่ได้รับความรักแม้สักวันเดียว

"ฟางเหมยเ๽้าไม่ต้องห่วงอะไรนะ ข้าจะดูเเลครอบครัวเ๽้าให้เป็๲อย่างดี ขอบคุณที่ให้ข้าได้มาอยู่ในร่างของเ๽้านะ" ฟางเหมยพูดพึมพำกับตัวเเละยิ้มออกไป

ฟางเหมยตักกล้วยเชื่อมใส่ชามเพื่อจะนำไปให้จางเหว่ยผู้เป็๲พี่ได้กิน นางเดินหาจางเหว่ยรอบบ้านก็ไม่พบเขา นางจึงเดินไปถามผู้เป็๲พ่อว่าจ้างเหว่ยไปไหน

"ท่านพ่อเ๽้าคะ ท่านพี่จางเหว่ยไปไหนหรือ ข้าว่าจะเอากล้วยเชื่อมไปให้ท่านพี่ได้กิน"

"อยู่กับฮุ่ยเจินที่สวนโน้น นางเอากับข้าวมาให้พี่ชายเ๽้ากิน" ผู้เป็๲พ่อเมื่อพูดถึงฮุ่ยเจินก็รู้สึกไม่สบอารมณ์ขึ้นมา

"ท่านพ่อไม่ชอบนางหรือเ๽้าค่ะ"

"อย่าว่าเเต่พ่อเ๽้าเลย ข้าเเละคนในหมู่บ้านเดี๋ยวนี้ก็ไม่มีใครชอบนางกันทั้งนั้นแหละ" เจียวซิ่งผู้เป็๲เเม่พูดแทรกขึ้นมาเเละวางผ้าที่เย็บลง

"แต่ถ้าสมมุติท่านพี่จางเหว่ยกับฮุ่ยเจินมีใจให้กันล่ะเ๽้าคะ ท่านพ่อกับท่านเเม่จะอนุญาติให้ทั้งสองคบกันหรือไม่"

"ไม่มีทาง ถือว่ามีฐานะขึ้นเเล้วจะมองผู้อื่นเเบบเหยียดหยามยังไงก็ได้หรือ ยังไงข้าก็ไม่มีวันยอมรับในตัวนางเป็๲แน่นอน แต่ถ้าจะคบกันเป็๲เพื่อนข้าก็มิได้ห้ามอันใด เ๽้าถามทำไมฟางเหมย หรือเ๽้าเห็นดีเห็นงามที่จะให้ทั้งสองนั้นคบกัน" ผู้เป็๲พ่อเอ่ยตอบฟางเหมยด้วยนํ้าเสียงมั่นใจเเละดุดัน ยังไงเขาก็ไม่มีทางให้ทั้งสองคบกัน

"ข้าเเค่รู้สึกเห็นใจฮุ่ยเจินเพราะก็เป็๲ผูัหญิงด้วยกัน" ฟางเหมยคิดว่าจางเหว่ยเจอศึกหนักแน่นอนเพราะผู้เป็๲พ่อกับผู้เป็๲เเม่ดูจะไม่ชอบนางมาก แค่พูดชื่อก็รู้สึกไม่สบอารมณ์เเล้ว

"เ๽้าเห็นใจฮุ่ยเจิน เเล้วนางเคยเห็นใจเ๽้าไหมฟางเหมย กี่ครั้งกี่คราเเล้วที่เ๽้าโดนนางดูถูกเหยียดหยามจนต้องกลับมาร้องไห้กับข้าที่บ้านเป็๲ประจำ เ๽้าเจ็บเเล้วไม่จำเลยหรือ" ผู้เป็๲เเม่

"แล้วถ้าฮุ่ยเจินนางปรับปรุงนิสัยให้ดีขึ้นล่ะเ๽้าคะ" ลึกๆนางก็รู้สึกไม่เห็นด้วยที่จางเหว่ยจะคบกับฮุ่ยเจิน เเต่ให้ทำยังไงได้พี่ชายนางดันไปมีความรู้สึกดีให้หญิงสาวปากร้ายผู้นั้นไปแล้ว

"ถ้าฮุ่ยเจินนิสัยเป็๲แบบเมื่อก่อนข้าจะไม่ขัดจางเหว่ยเลย ข้าไม่ได้มองคนที่รูปลักษณ์ภายนอกแต่อย่างใด เเต่ข้ามองถึงจิตใจอันดีงามต่างหาก" ผู้เป็๲พ่อเอ่ยตอบเเก่ฟางเหมย

"ทำไมฟางเหมย จางเหว่ยบอกเ๽้าว่ามีใจให้ฮุ่ยเจินหรืออย่างไร" ผู้เป็๲เเม่เอ่ยถามออกไป

"คือว่า...ข้า..." ฟางเหมยรู้สึกอึดอัดที่กุมความลับของพี่ชายเอาไว้ เเต่นางได้รับปากกับจางเหว่ยไว้แล้วว่าจะไม่บอกแก่ทั้งสองคน

"ใช่...ท่านพ่อ ท่านเเม่ ข้ามีใจให้ฮุ่ยเจิน" จางเหว่ยที่เเอบฟังทั้งสามคุยกันอยู่ ได้เดินปรี่เข้ามาเเละเอ่ยออกไป

^____________________^

สวัสดีจ้า เค้ามือใหม่จริงๆ มันอาจจะดูไม่ค่อยสนุกโดนใจนักอ่านซักเท่าไหร่ เเต่ตะวันรัตน์จะพยายามพัฒนาฝืมือให้ดีขึ้นเรื่อยๆ น้าาาา

ถ้าอ่านกันเเล้วเค้าขอให้ช่วยติชมมาหน่อยน้าาา เพราะมือใหม่จริงๆ อาจมีจุดบกพร่องอะไรจะได้เเก้ไขต่อไป