“เป็อะไรเธอ”เขาก้มมองก็เห็นพวงกุญแจและคีย์การ์ดที่เขาหาไม่เจอนั่นเอง
“หาไม่เจอมันก็ตกที่เบาะด้านหลังนี่เอง”เขารีบขับรถออกไปและตรงไปที่คอนโดเพราะไม่รู้จะเริ่มต้นอะไรก่อนดีกับสภาพคนเมาแถมเป็คนแปลกหน้าอีก
“ดา เธออยู่หนาย” กชอรเรียกหาเพื่อนสาวแต่ตาก็ยังปิดอยู่
“ฉันไปอาบน้ำก่อนนะ”เขาส่ายหน้ามองคนเมาเพ้อแล้วเดินเข้าห้องน้ำไปก่อนจะออกมาพร้อมผ้าขนหนูพันแค่ท่อนล่างสายตาคู่เข้มมองบนเตียงแต่ไร้คนร่างอรชร
“ไปไหนเดินตกระเบียงตายหรือเปล่า”เขาบ่นแล้วก็เดินมาที่ระเบียงห้องก่อนจะหน้าคะมำไปที่ราวระเบียงเพราะเหยียบบางอย่างที่พื้น
“โอ๊ะ!ยัยนี่เมาแล้วนอนไปทั่วน่าจับโยนลงไปด้านล่างจริงๆ”
“เซ็กซี่ม่ายพอช่ายม้าย”มือเรียวดึงเสื้อชั้นในออกแล้วตามด้วยกางเกงในก่อนจะกลิ้งไปมาบนพื้น
“น่าสมเพชเมาแล้วเป็แบบนี้ชาตินี้เธออย่าคิดกินเหล้าอีก”เขาก้มลงพยายามช้อนร่างอรชรเพื่อให้ไปนอนที่เตียงแต่แล้วผ้าขนหนูที่พันท่อนล่างก็เป็อันต้องหลุดร่วงไปที่พื้นเพราะมือคนเมาที่อยู่ไม่เป็สุข
“ยัยขี้เมา”เขาอุ้มร่างอรชรไปที่ห้องน้ำแล้วเปิดฝักบัวใส่ผมจนเปียกก่อนจะปิดประตูปล่อยให้คนเมาตากน้ำที่ไหลจากฝักบัวอยู่อย่างนั้น
“ว้าย!” กชอรเมื่อเริ่มได้สติใช้มือกอบกุมสองเต้างามเอาไว้แล้วย่อตัวลงที่พื้นพร้อมสั่นราวกับลูกนกตกน้ำ
“หายเมาแล้วสิ” เขาเปิดประตูเข้ามาแล้วยิ้มพร้อมกับยื่นแปรงสีฟันให้แล้วเปิดเร่งฝักบัวให้น้ำไหลแรงขึ้น
“พอ”กชอรสั่นจนรู้สึกเหมือนตัวเองจะไม่สบายจริงๆ แต่ก็พอมีแรงลุกยืนเอาหน้าเบียดกับผนัง
“ฉันไม่ได้อยากเห็นหรอกนะไอ้นมปลอมๆที่ใหญ่เกินตัวน่ะแค่ดูก็ดูแล้ว”เขายิ้มแล้วเดินออกไปทำให้กชอรโมโหมากกว่าเดิมก่อนจะรีบอาบน้ำแปรงฟันให้เสร็จเร็วที่สุด
“ขอผ้าขนหนู”
“พูดดีๆสิฉันช่วยเธอนะไม่งั้นเป็เมียเด็กที่ผับแล้ว”
“อะไรนะ!” กชอรเดินมาออกมาทั้งที่ตัวเปลือยเพราะใที่ได้ยินเขาพูดแบบนั้นก่อนจะวิ่งเข้าไปห้องน้ำเหมือนเดิม
“เป็ผู้หญิงแก้ผ้าเดินโทงๆออกมาได้ยังกันเอาไปผ้าขนหนู” เขายื่นให้แล้วเดินกลับมาที่เตียงใส่เสื้อยืดตัวหลวมสำหรับนอน
“คุณช่วยฉันแน่เหรอ”
“หน้าตาฉันไม่น่าเชื่ออย่างนั้นเหรอ”เขาจ้องใบหน้าเกลี้ยงเนียนแต่มีเสน่ห์ดวงตาที่เป็ประกายวาวช่างดึงดูดสายตาเขายิ่งนัก
“เปล่ายังไงก็ขอบคุณที่ช่วยแล้วเพื่อนฉันล่ะ”
“ไม่รู้เห็นแต่เด็กที่ผับพยุงเธอไปที่หลังร้านกำลังจะ…”
“ฉันจะไปแจ้งความ”
“ก็แล้วแต่นะแจ้งก็ได้ไม่แจ้งก็ได้เดี๋ยวพรุ่งนี้ฉันโทรไปถามว่าเขาจัดการยังไงแต่ที่รู้ๆมันก็สาหัสล่ะฉันถีบและเตะไปหลายทีอาจปอดแตกตายไปแล้วล่ะ”
“หรือมันข่มขืนฉันแล้ว”
“ยัง แต่มันคงเห็นอะไรปลอมๆดูมๆหมดแล้วล่ะ”
“ไม่น่าเลย กินไปนิดเดียวเมาแบบนี้”กชอรเอามือกุมศีรษะแล้วย่อตัวนั่งลงที่พื้น ร่างสูงโปร่งเดินไปที่ตู้หยิบกางเกงขาสั้นตัวใหญ่และเสื้อยืดส่งให้
“ใส่ไปก่อนเพราะคงไปหาซื้อที่ไหนไม่ได้”
“ฉันจะกลับคอนโด” น้ำเสียงและอาการของหญิงสาวดูไม่ค่อยเต็มร้อยเท่าไรนัก
“ก็ได้ไปแต่งตัวฉันไปส่ง”
“รถฉันอยู่ที่ผับ กระเป๋าฉันล่ะ” หญิงสาวขยี้ตามองหากระเป๋าของตัวเอง
“เก็บไว้ให้แล้วอยู่ในรถฉันไปส่งแล้วพรุ่งนี้ค่อยมาเอารถ ฉันจะไปถามผู้จัดการผับว่าไล่มันออกหรือยังหรือว่าเธอจะแจ้งความแต่ยังไงไปดูอาการมันก่อนก็ดีนะเผื่อตายก็ไม่ต้องแจ้งความ”
รถยนต์คันงามแล่นมาจอดหน้าคอนโดแห่งหนึ่งร่างอรชรก้าวลงจากรถหันมายกมือไหว้เขาแล้วรีบเดินเข้าไปด้านในเพราะตนอยู่ในชุดเสื้อกางเกงที่เป็ของเขาทั้งหมดก่อนจะเดินกลับมาอีกครั้งและก็แปลกใจที่เขายังไม่ขับรถออกไป
“คุณยังไม่ไป”
“ฉันแค่จะดูว่าเธอจะกลับมาเอาเบอร์ฉันไหม”
“ค่ะ จะได้ถามเื่ไอ้ชั่วนั่น”
“เรียบร้อยนะพรุ่งนี้ฉันว่างบ่ายสามจะมารับไปที่ผับ”
“ค่ะ”
ฐาปนนท์หนุ่มโสดนักธุรกิจไฟแรงธุรกิจส่งออกเครื่องประดับที่เขาทำกำลังไปได้สวยแม้ว่าอายุเขาจะเพิ่งเข้าเลขสามก็ตามแต่ความมุ่งมั่นและจริงจังกับการทำงานนั้นไม่ต่างจากคนอายุสี่สิบชายหนุ่มมองนาฬิกาแล้วรีบเก็บเอกสารก่อนจะเดินไปที่รถ
“เดี๋ยวค่ะบอส”
“มีอะไรแพตตี้”
“คุณกรรณโทรมาค่ะรอสายอยู่”
“ไม่โทรเข้ามือถือผมล่ะ”
“คุณกรรณบอกคุณไม่รับสาย”
“ขอบคุณมากผมโทรกลับเอง”
“ไม่รับสาย ประชุมเหรอคะ”กรรณิการ์สาวสวยวัยเดียวกับเขาเป็ทั้งเพื่อนสนิทที่เพิ่งเปลี่ยนสถานะมาเป็คนรู้ใจได้ไม่ถึงปี
“พอดีปิดเสียงมีอะไรครับ”เขายังคงให้เกียรติกรรณิการ์แม้ว่าจะเป็คนสนิทก็ตามเพราะฐานะทางครอบครัวของกรรณิการ์ร่ำรวยและมีฐานธุรกิจที่เอื้อกับธุรกิจเครื่องประดับส่งออกของเขา
“กรรณจะชวนไปทานข้าวมื้อเย็นค่ะ”
“วันนี้เหรอครับต้องรอผมทำธุระเสร็จก่อนนะ”
“ร้านเดิมนะคะเจอกันหกโมงค่ะ”
“จะพยายามไปให้ทันครับงั้นแค่นี้นะ”เขากดวางสายขับรถตรงไปยังคอนโดของกชอรและรออยู่ที่ด้านล่างประมาณห้านาทีกชอรก็เดินลงมาด้วยชุดกางเกงยีนขายาวสีเข้มสวมทับเสื้อแขนยาวผ้าชีฟองลายดอกไม้เล็กๆสีครีมฐปนนท์ได้แต่ยิ้มเพราะภาพที่เห็นเมื่อคืนกับตอนนี้ราวกับคนละคนโดยเฉพาะหน้าตาที่ดูเหมือนไม่ได้แต่งแต้มสีสันอะไรลงไปเลย
“เข้ามาสิ” เขายิ้มมุมปาก
รถยนต์คันงามแล่นไปจอดที่ผับต้นตอของเื่เมื่อคืนและผู้จัดการผับก็รอเขาตามที่บอกไว้พร้อมกับพนักงานชายคนที่ก่อเรื่อ่งทุกคนดูกล้องวงจรปิดอีกครั้งและก็มีแค่ชุดเดรสที่ถูกดึงออกแต่ยังไม่ทันไรเท้าของฐปนนท์ก็พุ่งใส่เขาเสียก่อน
“ผมไม่มีเงินถ้าต้องติดคุกก็ต้องยอมติดแต่เมียผมเพิ่งคลอดลูกเมตตาผมสักครั้งได้ไหมครับ”
“เดี๋ยวนะนี่เธอที่คอยดูแลพวกฉันเวลามาเที่ยวที่นี่ตลอดเลยนี่ทำไมทำแบบนี้”กชอรขึ้นเสียงดังฟาดมือไปที่หน้าเขาด้วยความโกรธ
“ผมขอโทษครับพี่สวยจนผมอดใจไม่ไหว”
“ขอโทษแล้วฉันหายไหมที่แกเห็นรูปร่างฉันหมดแล้ว”
“ผมไม่ทันได้มองหรอกครับเท้าหนักๆอัดเข้าเต็มๆ”
“ซี่โครงหักไหมล่ะที่ว่าหนัก”กชอรทำท่าทางเยาะเย้ยสิ่งที่เขาบอก
“เจ็บมากแต่ยังไม่ได้ไปตรวจร่างกาย”
“แต่รอยผ่าตัดที่ข้างเอวเขาแผลแตกครับ”ผู้จัดการผับบอกฐปนนท์พร้อมกับเปิดเสื้อออกให้ดู
“ว้าย! แผลฉีกเลย เธอเป็อะไร”
“ผ่าตัดก้อนไขมันออกมันใหญ่เพิ่งผ่าได้ไม่ถึงอาทิตย์เลยครับ”
“เจ็บไหม”
“ครับ”เขากัดฟันพูดแล้วก้มกราบที่เท้าของกชอร
“เธอทำผิดกับลูกค้าเธอต้องได้รับการลงโทษ”
“เราจะลดเงินเดือนเขาครึ่งหนึ่งเป็เวลาสามเดือนครับและไม่ให้ไปดูแลลูกค้าให้ไปอยู่ที่ครัวล้างแทน”
“ค่ะแล้วฉันจะมั่นใจได้อย่างไรว่าทำโทษแบบนั้นจริง”
“คุณสามารถมาตรวจสอบหรือขอเช็กกล้องวงจรปิดได้ทุกวันครับ”
“เห็นแก่แผลที่ฉีกและเมียที่เพิ่งคลอดนะฉันจะไม่แจ้งความแต่ถ้ามีโครถูกทำแบบฉันอีกเธอไม่รอดแน่”
“ไม่ได้” ฐปนนท์หันไปตำหนิกชอร
“เขาไม่ได้ทันได้ทำอะไรฉัน”
“ทำไมต้องให้มันข่มขืนก่อนหรือไง”
“เมตตาผมได้ไหมครับสักครั้ง”
“ฉันไม่เอาเื่ แต่ต้องถูกลงโทษตามที่ผู้จัดการแจ้งนะอีกอย่างถ้าไม่ได้มีการลงโทษอย่างที่บอกฉันจะเล่นงานผับที่นี่ให้เสียชื่อไปเลยที่รับพนักงานแบบนี้มาทำงานแล้วพอทำผิดไม่มีบทลงโทษ”
“ไม่ต้องห่วงครับผับเราไม่ได้ง้อพนักงานวุฒิมอสามขนาดนั้นผมจะไล่ออกก็ได้”เสียงเข้มดังอยู่ด้านหลัง
“คุณเชนทร์”
“คุณเป็…” กชอรมองหน้าเขาแล้วรีบหลบสายตาเพราะเขาดันจ้องตามาไม่กะพริบ
“เ้าของที่นี่และอีกสามสาขาในกรุงเทพฯ”คเชนทร์หนุ่มมาดเข้มอายุ31เป็เ้าของผับแห่งนี้และอีกหลายสาขาที่กำลังจะเปิดตามมา
“ค่ะ” กชอรมองหน้าเขาแล้วรีบหลบสายตา
“อย่าไล่ผมออกนะครับ”
“ฉันจะให้โอกาสเขาสักครั้งค่ะ”กชอรบอกพร้อมกับยิ้มแล้วหันไปสั่งเื่บทลงโทษกับผู้จัดการอีกครั้งก่อนจะเดินนำหน้าฐปนนท์ไปที่รถ
“คุณทำไมตัดสินใจแบบนี้”
“แผลฉีกแล้วบางทีซี่โครงอาจจะหักก็ได้ดูท่าจะเจ็บหนัก”
“ตามใจเพิ่งรู้ว่าผู้หญิงถูกกระทำแบบนี้ยอมความได้ไง”
“สงสาร”กชอรตอบแล้วทำหน้านิ่งก่อนจะหันไปมองหน้าเ้าของผับที่ยืนมองอยู่ไกลๆ แล้วรีบหันกลับ
‘จ้องทำไมยังกะรู้จักกันมาก่อนหล่อแบบนี้ถ้าเคยเจอคงไม่ลืมหรอกมั้ง’
“ยังไม่ได้ถามชื่อเลยจนจะแยกกันแล้ว”
“กช”
“ผมนนท์”
“ไม่ลำบากไปส่งที่คอนโดได้ไหม”
“รถคุณล่ะเออจะถามอยู่ทำไมไม่ขับกลับ”
“ความจริงเมื่อวานเป็วันสุดท้ายที่จะได้ขับล่ะวันนี้ฉันปล่อยให้เขายึดล่ะผ่อนไม่ไหว”
“ที่เมาเพราะรถจะถูกยึดเหรอ”
“ยุ่ง” กชอรตอบด้วยความหงุดหงิด
“ดีงั้นก็ไปนั่งแท็กซี่เลยเอาไปค่ารถ” เขาไม่พอใจที่กชอรแสดงท่าทางไม่ดีแบบนั้นเลยควักธนบัตรฉบับละพันให้ไปหนึ่งใบพร้อมกับหันไปไล่ด้วยสายตาทำให้กชอรต้องรีบออกมาจากรถและเดินไปที่ถนนเพื่อโบกแท็กซี่ด้วยความโมโห
“เออรอให้รวยก่อนเถอะไปส่งแค่นี้ก็ไม่ได้ไอ้บ้าตายไปเอาเงินไปฝากเพื่อนๆที่นรกด้วยนะ” กชอรยืนบ่นอยู่คนเดียวก่อนจะขึ้นรถแท็กซี่แล้วรีบกลับคอนโด
“ไม่มีเงินยังพอว่า นี่ไม่มีมารยาทอีกเธอเป็ใครฉันเป็ใครไม่น่ามาเสียเวลาด้วยเลย”เขาขับรถไปพร้อมกับบ่นตลอดทาง
111
![My Yellow Boy [pre-order! วันนี้-8 ส.ค.]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1595502106_10531313.webp)
