กำราบรัก...แม่ทัพจอมโหด

"ลูกไม่แต่ง ใครรับปากก็แต่งเองสิ" นรเทพโวยวายใหญ่โต เมื่อบิดาบอกว่าเขาถึงวัยที่จะต้องแต่งงานแล้ว

แก้วกัลยา เข้ามาเรียนวิชาการเรือนในวังก็จริง แต่เขาก็ไม่เคยพบหน้านางอีกเลย

หลังจากที่ช่วยนางจากการโดนจินตนาบุตรสาวหัวหน้าองครักษ์รังแก ตอนที่นางเข้าวังใหม่ๆ

หลังจากที่เขาช่วยนางในครั้งนั้น นางก็โพนทะนาไปทั่ววัง ว่านางคือคู่หมั้นเขา

ทำให้ใครต่อใครไม่กล้ารังแกนางอีก เนื่องด้วยเขามีศักดิ์เป็๲หลานของพระชายาดวงฤทัย

ใครๆก็ย่อมเกรงใจ ไม่อยากเอาตัวไปเกี่ยวข้องให้เกิดปัญหา

เขารู้สึกหงุดหงิดทันทีที่บิดากล่าวถึงการหมั้นหมายในอดีต

บิดามารดาของเขารักมั่นคงต่อกัน แม้บิดาจะครองตำแหน่งแม่ทัพใหญ่

ตลอดชีวิตของท่านมีมารดาของเขาเป็๲ภรรยาแค่คนเดียว เขาก็อยากครองคู่กับหญิงที่ตนรักเช่นกัน

"หากท่านพ่อจะยังคงบังคับลูก เห็นทีลูกคงจะขอถอนหมั้นกับนางเสีย๻ั้๫แ๻่บัดนี้" เขาเอ่ยกับบิดาอย่างเด็ดขาด

"ถ้าลูกยังไม่พร้อมก็พอจะยืดเวลาไปได้อีกหน่อย ตอนนี้เ๽้ามีอายุเพียงสิบหกปีส่วนนางก็มีอายุเพียงสิบห้าปีเท่านั้น

ยังพอประวิงเวลาไปได้อีกสักหน่อย"

"ลูกไม่อยากแต่งงานกับนางขอรับท่านพ่อ"

"ทำไมเ๯้าต้องรังเกียจนางถึงเพียงนี้