พวกเขาพูดคุยสนทนากัน ว่าจะทำยังไงต่อ แล้วพวกเขาจึงออกเริ่มออกเดินทาง เพื่อจะมายังหมู่บ้าน ตัดภาพมาที่ออมซึ่งกลับมาถึง หมู่บ้าน ออมรีบวิ่งไปที่ร้านยาของเฮล อย่างเร่งด่วน
ออม : ลุงแบย์’’อะโกนสุดเสียง
ลุงเเบร์ : มีอะไรๆ ส่งเสียงซะดังเชียวนะ เ้าน่ะแล้วเฮลล่ะ ไม่อยู่กับเ้ารึ ’’
ออม : ลุงแบร์ เฮล เฮล เขา เฮล เขา ฮืออออ’’ออมพูดด้วยเสียงตะกุกตะกัก พร้อมปล่อยโฮ อีกรอบ’’
ลุงเเบร์ : เฮล เป็อะไร ออมค่อยๆ พูดค่อยๆ จาแล้วพูดบอกลุงมาสิว่า เฮล เป็อะไร’’
ออม : ลุง เฮล โดน ุ์ กินเข้าไปแล้ว’’ ออมได้แต่พูดด้วยเสียงสะอื้น ’’
ลุงเเบร์ : ุ์ ป็อก9 เฮล ป็อก8 พ่าม’’ ลุงพูดโดยที่คิดว่าจะเป็การตบมุขเหมือนที่เล่นกันทุกครั้ง
‘’อั๊กกกกกกกกกกกกกกก’’ออมะโถีบลุงเเบร์ แล้วบอกว่า มันไม่ใช่เื่ล้อเล่นครั้งนี้คือเื่จริง
ชายชราได้แต่ช็อคค ในเื่ที่หญิงสาวเล่าแล้วโทษว่าเื่นั้นเป็ความผิดของตนเองเช่นเดียวกัน
แต่ก่อนที่บรรยากาศ ในร้านจะ เต็มไปด้วยความมืดมนและ ความรู้สึกด้านลบไปมากกว่านี้ ก็มีเสียงคุ้นเคยก็ดังขึ้น
‘’กลับมาแล้วค่า’’
ออมนึกในใจ นั้นเป็เสียงของเฮลไม่ผิดแน่
ออม : *อมก.เฮลลลลลลลลลลล* ออมอุทานขึ้นพร้อมกับวิ่งเข้าไปสวมกอดเพื่อนรักของเธอ
ออม : ใช่เฮล จริงๆใช่ไหม’’
เฮล : ‘’ใช่เเล้ว ตัวจริงเสียงจริง’’
ออม : แก รอดมาได้ไงเนี้ยยย
เฮล : เพราะดวงดีมั้ง’’ เฮลตอบ
ในขณะนั้นเอง ออมก็หันไปเห็นชายหนุ่มสวมผ้าคลุมสองคน ที่มาด้วยกับเฮล ออมเลยนึกสงสัยเลยกระซิบถามเฮล
ออม : แก ผชสองคนที่ตามแกมาด้วยนั้น ใครอ่ะ’’
เฮล : สองคนนั้นช่วยเค้าไว้อะ ออมอีกอย่างเขา สองคน กำลังออกเดินทางเพื่อหาอะไรสักอย่างที่เมืองรูแอน ทาว เค้าเห็นว่ามันไม่ไกล เลยจะอาสาพาพวกเขาไปส่ง เป็การตอบแทนด้วย’’
ออมเข้าไปขอบคุณชายทั้งสองที่ช่วยเพื่อนของเธอแล้ว และได้มีการสนทนา จึงทราบชื่อที่มาก่อนที่จะแยกกันไปทำธุระส่วนตัว เฮลรีบไปทำยา เพื่อ แจกจ่ายแก่ชาวเมืองออมพาลุงแบร์ไปหาหมอ(คือแกยังช็อคไม่หาย) ส่วน อาร์ม และ ลอ ได้ไปเดินวนดูรอบๆเมืองก่อนที่จะไปช่วย เฮลแจกจ่ายยา
ภาพตัดมา ณ เขตป่าอาโกเนี่ยน มีคนลึกลับ3คนยืนอยู่ใกล้ๆกับศพของ ุ์ตนนั้น แล้วสนทนากันถึงเื่ที่เกิดขึ้น
ชายปริศนา1 : คนที่ทำแบบนี้ กับเ้ากิ่งก่านี้ต้องไม่ใช่คนธรรมดาแน่ๆดูจากรอยดาบนั้น เ้าคิดว่าไง คุ้นๆบ้างรึป่าว’’
ชายปริศนา2 :‘’ฮ่ะ ฮ่า ฮา ยังไงซะ คิดมากน่า พวกมันก็แค่ขยะ ส่วนเ้ากิ่งก่านั้นมันคงจะประมาท แค่เจอแล้วเก็บมันสะก็สิ้นเื่ แค่พวกมดปลวก’’ ชายตัวเล็กพูดไปพร้อม สะแหยะยิ้ม
ชายปริศนา1 : เ้าเอง อย่าประมาทสะล่ะ’’
ชายปริศนา2 :แน่นอน พี่ชายย’’
ตัดมาที่ร้านอาหาร แห่งหนึ่ง ใกล้ร้านยาของ เฮล ชายสองคนกำลังสนทนาถึงสิ่งที่เกิดขึ้น
ลอ : คิลเลอร์ ตะกี้เ้ารู้สึกถึงอะไรไหม’’ล่อถามด้วยความรู้สึกกังวลเล็กน้อย
อาร์ม : ถึงจะแค่แว๊บเดียวแต่ข้ารู้สึกว่าเป็พวกมันไม่ผิดแน่ ความรู้สึกชั่วร้ายแบบนี้’’
ลอ : นั้นสินะ ถึงเวลานั้นจริงๆเราคงจะเลี่ยงการปะทะไม่ได้’’
อาร์ม : นี้พี่ลอ พี่คงไม่คิดจะชวนพี่สาวสองคนนั้นเข้าร่วมการเดินทางครั้งนี้ใช่มั้ย มันอันตรายเกินไป’’
ลอ : นั้นสินะ เเต่จะที่ไหนมันก็อันตรายทั้งนั้นแหละ‘’
อาร์ม : ก็คงอย่างงั้นแหละพี่’’
‘’แต่ก่อนอื่นคงต้องไปที่นั้นก่อนพรุ่งนี้เช้าเราจะออกเดินทางกันต่อ’’
ในขณะที่เขากำลังสนทนากันหารู้ไม่ว่ามีคนได้รับฟังเื่ราวนี้อยู่ด้วย
จบตอน (คือเฮลเปิดร้านขายยา ลุงเฮลช็อค ออมพาไปหาหมอแล้วอีกประเด็น ลุงช็อคหรือน็อค เพราะโดนออมถีบ ) งงในงง โปรดติดตามตอนต่อไป.