Fall in love : 17
ร้านบาร์
"ทานให้อร่อยนะครับ"อะตอมเอ่ยพร้อมกับส่งยิ้มแห้งเล็กน้อย สิงห์และญารินส่งยิ้มกลับก่อนที่ชายหนุ่มจะเดินไป
เขาเดินเข้ามาภายในห้องครัวแล้วเดินผ่านไปต่อยังห้องเปลี่ยนชุดของพนักงาน ชายหนุ่มถอดชุดยูนิฟอร์มของพนักงานออกแล้วหยิบข้าวของของตนเอง
"ผมขอกลับก่อนนะครับ ขอโทษที่มารบกวนด้วย"ชายหนุ่มเดินมาบอกกับหัวหน้าของตนเองด้วยสีหน้านิ่งเฉยที่ไม่สามารถคาดเดาความรู้สึกของเขาได้เลย
"โอเค โชคดีนะ พักผ่อนมากๆล่ะ"เธอตอบกลับ อะตอมจึงส่งยิ้มแล้วเดินออกไปโดยใช้ประตูทางออกด้านหลังร้าน
"แล้วนี่รู้จักกับอะตอมได้ยังไง?"ในขณะที่กำลังนั่งรับประทานอาหารอยู่ด้วยกัน สิงห์เอ่ยถามขึ้นมาพร้อมกับทานอาหารตรงหน้าไปด้วย
"เป็รูมเมทกันน่ะค่ะ"เธอตอบ
"อ๋อ เข้าใจล่ะ เพราะอย่างนี้ใช่ไหมถึงยังลังเลใจตัวเอง?"สิงห์เอ่ยถามพร้อมกับยิ้มออกมาอย่างรู้ทัน ญารินที่กำลังจะตักสปาเก็ตตี้เข้าปากถึงกับชะงักแล้วช้อนตาขึ้นมองอย่างช้าๆ
"ละ...แล้วเกี่ยวอะไรกันหรอคะ?"หญิงสาวตอบกลับด้วยคำถามแล้วทานต่อ
"อ่ะ...งั้นสรุปสถานะเราเป็แค่รุ่นพี่รุ่นน้องที่รู้จักกันก็พอเนาะ"สิงห์พูดออกมา หญิงสาวตรงหน้าถึงกับขมวดคิ้วมุ่น เพราะไม่รู้ว่ามันเกี่ยวอะไรกับสิ่งที่ทั้งสองกำลังคุยกันอยู่ตอนนี้ "ญารินชอบอะตอมใช่ไหม?"
แค่กๆ!
เมื่อได้ยินคำถามนั้นของสิงห์ ญารินถึงกับสำลักสปาเก็ตตี้ทันที เธอขมวดคิ้วไอแล้วยกมือปิดปากตนเองไว้ ก่อนที่จะหยิบแก้วน้ำขึ้นกระดกดื่ม
"จะบ้าหรอคะ!? เราเป็แค่รูมเมทกันเฉยๆ"ญารินตอบกลับพร้อมกับวางแก้วน้ำมะเขือเทศลงอย่างช้าๆ
"นี่...ดูก็รู้ว่าชอบกันแน่นอน เธอเองคงจะไม่เคยชอบใครมาก่อน เลยรู้สึกลังเลและไม่เข้าใจความรู้สึกของตัวเอง"ชายหนุ่มพูดออกมาอีก เหมือนกับว่ารู้และสามารถคาดเดาใจของญารินออกว่าเธอรู้สึกอย่างไรกันแน่
"รีบๆทานให้หมดเถอะค่ะ เดี๋ยวดึกซะก่อน"ญารินเปลี่ยนเื่แล้วยิ้มออกมาเล็กน้อย เพื่อไม่ให้คำพูดของเธอทำลายบรรยากาศที่กำลังดีอยู่ สิงห์ยกยิ้มแล้วส่ายหน้าไปมาเบาๆ
จากนั้นทั้งสองคนเริ่มรับประทานอาหารกันต่อ จนกระทั่งเวลาผ่านไปเกือบหนึ่งชั่วโมงก็ทานอาหารกันจนเสร็จเรียบร้อย มื้อนี้สิงห์เป็ฝ่ายจ่ายค่าอาหารให้ญารินเองด้วย
"แวะไปร้านบาร์สักหน่อยไหม? ก่อนกลับบ้าน"สิงห์เอ่ยชวนในขณะที่กำลังขับรถอยู่
"บาร์?"หญิงสาวเอ่ยย้ำอีกครั้งเชิงคำถาม
"เหมือนร้านเหล้านั่นแหละ ร้านชื่อ บาร์"เขาตอบกลับ
"อ๋อ..."เธอตอบรับเบาๆ
"จะไปไหม?"สิงห์เอ่ยถามย้ำอีกครั้ง
"อื้ม"ญารินตอบรับในลำคอพร้อมกับพยักหน้ารับ สิงห์จึงพามาที่ร้านบาร์แห่งหนึ่ง ร้านขนาดกลางๆใกล้ถนน
เมื่อเข้ามาแล้วพบกับผู้คนมากมาย มีเสียงดนตรีจากนักร้องอิสระ และแสงไฟระยิบระยับสวยงาม หญิงสาวชะงักฝีเท้าหยุดตรงประตูร้านทันทีเมื่อพบว่ามีผู้ชายซะส่วนมาก
"ไม่ต้องกลัวนะ อยู่ใกล้ๆพี่ไว้จะได้หายกลัว"สิงห์ที่สังเกตเห็นอาการของหญิงสาวพูดบอก เธอพยักหน้ารับอย่างช้าๆ "เดี๋ยวไปที่โต๊ะตรงบาร์เทนเดอร์นั่นละกัน"
สิงห์พูดแล้วจับเสื้อญารินให้เดินตามตนเองไป ญารินยกมือขึ้นจับเสื้อของชายหนุ่มตรงหน้าเช่นกันแล้วเดินตามไป
"สวัสดีครับพี่กันต์"สิงห์เดินมาถึงที่โต๊ะแล้วเอ่ยทักทายกับบาร์เทนเดอร์ชายเ้าของใบหน้าคมคายที่แสนหล่อเหลา พร้อมกับนั่งลงที่เก้าอี้ตัวสูง หญิงสาวค่อยๆเดินไปนั่งที่นั่งข้างๆสิงห์ หัวใจเริ่มเต้นแรงด้วยความรู้สึกหวาดหวั่น
"อ้าว!ไงสิงห์"ชายหนุ่มที่ชื่อว่า กันต์ เอ่ยทักกลับแล้วเดินมาตรงที่ของสิงห์ "มีแฟนแล้วหรอเนี่ย!?"เขาเอ่ยถามออกมาด้วยสีหน้าแปลกใจเมื่อเห็นญารินที่ยังคงจับเสื้อของสิงห์ไว้อยู่
"ไม่ใช่ครับ แค่รุ่นน้องที่รู้จักกันเฉยๆ"สิงห์ตอบกลับ
"แล้วทำไมถึงจับเสื้อนายไว้แน่นขนาดนั้นเลยน่ะ? เป็อะไรรึเปล่า?"กันต์เอ่ยถามออกมาอีกครั้ง
"บอกได้ใช่ไหม?"สิงห์หันไปถามความคิดเห็นจากญารินก่อน เธอพยักหน้าแทนการพูดตอบแล้วปล่อยมือจากเสื้อของเขา "เธอเป็โรคกลัวผู้ชายน่ะครับ แล้วที่นี่ผู้ชายค่อนข้างเยอะ เธอเลยกลัว"
"อ๋อ...งั้นมานั่งอีกฝั่งนี่มา ถ้านั่งตรงด้านหน้าแบบนั้นไม่น่าจะดี เพราะเผื่อใครเดินมาเขาจะต้องเดินมาทางด้านหน้านี้อยู่แล้ว"ชายหนุ่มพูดสั่งเนื่องจากโต๊ะนี้เป็แนวยาวล้อมรอบคล้ายกับสี่เหลี่ยมผืนผ้า ญารินจึงเดินอ้อมมานั่งอีกฝั่งหนึ่ง เป็เหมือนบริเวณข้างๆโต๊ะที่ไม่น่าจะมีใครชอบมาอยู่ตรงนี้
"ของผมเอาแบบเดิมนะครับ แล้วก็เอาอะไรก็ได้ที่รสชาติอ่อนๆพอจะให้คนที่เพิ่งเคยดื่มครั้งแรกดื่มได้"สิงห์พูดสั่งเครื่องดื่มกับกันต์ เขาพยักหน้ารับแล้วหันไปทำเครื่องดื่มให้
"อยากลอง ดราย มาร์ตินี่ สักหน่อยไหมญาริน?"กันต์หันมาถามหญิงสาวพร้อมกับยิ้มกรุ้มกริ่มออกมา
"แรงไปรึเปล่าพี่? เธอเพิ่งเคยมาครั้งแรกเอง แล้วเพิ่งเคยดื่มครั้งแรกด้วย"สิงห์เป็ฝ่ายเอ่ยขัดคอไว้ก่อน
"พี่แค่ล้อเล่นเฉยๆน่า"เขาตอบกลับและหัวเราะออกมาเบาๆ สิงห์ยกยิ้มขึ้นมาแล้วส่ายหน้าไปมาเล็กน้อย
"ทำไมอ่ะ? หนูดื่มไม่ได้หรอ?"ญารินหันมาถามสิงห์
"ดราย มาร์ตินี่มันเป็เหล้าเพียวๆ รสชาติจะแรงแน่นอน เธอเพิ่งเคยดื่มครั้งแรกคอคงไม่แข็งพอที่จะดื่มเ้าตัวนี้"สิงห์ตอบ ญารินจึงพยักหน้ารับ สักพักเครื่องดื่มถูกวางเสิร์ฟไว้ตรงหน้าของทั้งสองคน
"ของญารินเป็บลู กามิกาเซ่นะ น่าจะเหมาะกับคนน่ารักอย่างเธอ ลองชิมดู"กันต์พูดบอกพร้อมกับส่งยิ้มโปรยเสน่ห์ ญารินยิ้มแหยๆออกมาก่อนจะค่อยๆยกแก้วขึ้นจิบดื่มเล็กน้อย
"หืม! อร่อยอ่ะ!"ญารินพูดออกมาด้วยสีหน้าชอบใจและประหลาดใจ เพราะที่เธอคาดเดาไว้รสชาติมันน่าจะขมมากเนื่องจากเป็เครื่องดื่มแอลกอฮอล์ "แล้วของพี่คืออะไรอ่ะ?"
"ดราย มาร์ตินี่"เขาตอบ
"เอ้า! ไหนว่ามันแรงไงคะ!?"ญารินขมวดคิ้วถาม
"พี่ให้พี่กันต์ปรับสูตรให้ใหม่น่ะ เอาให้รสชาติอ่อนลงกว่าเดิม พี่ชอบทานมะกอกเฉยๆเลยให้เขาทำให้"สิงห์ตอบกลับอีกครั้ง
"แทบจะไม่ใช่ดราย มาร์ตินี่แล้วอ่ะ"กันต์เอ่ยแทรกขึ้นมา ญารินถึงกับหลุดหัวเราะออกมาเบาๆ
"กันต์ครับ~ ผมขอเบียร์ 3 แก้วครับ"ทั้งสามคนหันมองต้นเสียงที่พูดสั่งพร้อมกันทันที พบว่าเป็ชายหนุ่มเ้าของใบหน้าสวยหวานดุจดั่งหญิงสาว พูดสั่งด้วยใบหน้ายิ้มแย้มสดใสและน้ำเสียงอันอ่อนหวาน ซึ่งชายคนนี้มักจะมาที่นี่ประจำอยู่เสมอ
"ได้เลย เทใส่แก้วเลยเนาะ?"สิงห์ตอบรับพร้อมกับส่งยิ้มหวานและเอ่ยถามกลับ ชายหนุ่มคนนั้นหยักหน้าเป็การให้คำตอบก่อนที่สิงห์จะหยิบเบียร์ออกมาแล้วเทใส่แก้ว
"นั่งดื่มคนเดียวหรอสาวน้อย?"ทันใดนั้นเองในขณะที่ญารินกำลังนั่งดื่มค็อกเทลของตนเองอยู่นั้น จู่ๆมีชายร่างหนาคนหนึ่งเดินมานั่งข้างๆเธอแล้วเอ่ยถาม
หญิงสาวผงะชะงักงันนั่งนิ่งทำอะไรไม่ถูก ร่างกายเริ่มสั่นระริกเบาๆด้วยความรู้สึกกลัว เธอค่อยๆขยับตัวห่างออกมาทันที
"เธอไม่ได้ดื่มคนเดียวครับ"เป็สิงห์ที่หันไปตอบกลับพร้อมกับส่งยิ้มหวานที่แฝงไปด้วยความดุดันแบบแปลกๆ เป็รอยยิ้มที่สื่อว่าห้ามเข้าใกล้หรือยุ่งด้วยเด็ดขาด
"อะ...อ่อครับ ขะ...ขอโทษด้วยครับ...ผม...ผมคิดว่าเธอมาคนเดียว"ชายคนนั้นตอบกลับด้วยน้ำเสียงละล่ำละลั่กและกลัวเล็กน้อย ก่อนที่เขาจะรีบลุกขึ้นแล้วเดินหนีไปทันที
หญิงสาวยังคงนั่งนิ่งใบหน้าจิ้มลิ้มก้มลงเล็กน้อย ดวงตาปิดลงสนิท สองมือวางราบลงบนโต๊ะโดยที่กำมือไว้แน่น เธอพยายามหายใจเข้าออกอย่างช้าๆเพื่อตั้งสติ
"เป็อะไรรึเปล่า?"สิงห์เอ่ยถามหญิงสาวโดยที่พยายามไม่แตะต้องตัวเธอและถอยห่างออกมาอีก
"มะ...ไม่เป็ไรค่ะ..."เธอตอบกลับด้วยน้ำเสียงสั่นเครือเล็กน้อย ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาแล้วถอนหายใจออกมาเบาๆ
844
