กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

หงส์เพลิงยังคงใช้ปีกทั้ง2ข้างกอดขากริมแน่นไม่ยอมปล่อย กริมเองก็ไม่รู้ว่ามันต้องการอะไรแต่ดูจากแววตาสีฟ้าใสขนาดใหญ่ของหงส์เพลิงแล้วกริมจึงลองเดาดู
''เจ้าฟังข้ารู้เรื่องมั้ย''
''กุ๊กกรู๊วววว''หงส์เพลิงร้องออกมาขณะที่ตัวมันเองพยักหน้าแบบรัวๆ
''อืม...งั้นเจ้าหิวใช่มั้ย''อีกครั้งที่หงส์เพลิงพยักหน้า กริมจึงแกะปีกมันออกจากขาจากนั้นจึงวิ่งหายไปไม่นานกริมก็วิ่งกลับมาพร้อมสัตว์อสูรระดับต่ำที่ยังไม่ตาย
''ข้าเอาอาหารมาให้แล้วเจ้าจัดการมันได้เลย''เพราะเป็นลูกหงส์เพลิงกริมจึงคิดว่าแค่สัตว์อสูรระดับต่ำมันคงจะจัดการได้ง่ายๆถึงแม้จะเพิ่งเกิดก็ตาม แต่กริมคิดผิดเมื่อลูกหงส์เพลิงที่เคยยืนอยู่ด้านหน้ากริมมันหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย มันไปแอบอยู่ด้ายหลังขาของกริมปีกทั้ง2ข้างกอดขากริมแน่นขณะที่ขาของมันเองกลับสั่นจนควบคุมไม่ได้
''นี่เจ้าเป็นไก่หรือไง''กริมหมดความอดทนจึงเข้าไปฆ่าสัตว์อสูรระดับต่ำตัวนั้นให้จากนั้นจึงนำแกนอสูรออกมา ขณะที่กริมกำลังก้มลงไปหยิบแกนอสูรอยู่ๆแกนอสูรอันนั้นกลับหายไปแต่เมื่อกริมมองดีๆมันกลับพบว่าแกนอสูรอันนั้นกำลังอยู่ในปากของลูกหงส์เพลิง
''นี่เจ้าไวขนาดนี้เลย? แล้วนั่นมันแกนอสูรของข้าเอาคืนมานะ เจ้าต้องกินเนื้อสัตว์อสูรสิ''ถึงกับอึ้งกริมมองการเคลื่อนไหวของลูกหงส์เพลิงไม่ทัน งั้นก่อนหน้านี้ไม่ใช่ว่ามันสู้สัตว์อสูรระดับต่ำไม่ได้แต่เป็นเพราะมันกลัว
''กุ๊กกรู๊วววว เอื้อก''ไม่ทันแล้วลูกหงส์เพลิงกินแกนอสูรเข้าไปโดยไม่สนใจกริม
''กุ๊กกรู๊วววว''มันยังคงร้องออกมาอีกครั้งหลังจากกินแกนอสูรเข้าไป
''เจ้ายังไม่อิ่มใช่มั้ย งั้นรอข้าอยู่ที่นี่เดี๋ยวข้ามา''กริมหายไปอีกครั้ง มันออกไปจับสัตว์อสูรระดับต่ำแต่รอบนี้ตอนกลับมากริมได้แอบอยู่ด้านหลังลูกหงส์เพลิงอย่างมิดชิดกริมรอจังหวะจากนั้นจึงโยนสัตว์อสูรระดับต่ำใส่ลูกหงส์เพลิง ฉับพลันเมื่อลูกหงส์เพลิงหันมามันก็ตกใจสุดขีดเมื่อเจอสัตว์อสูรระดับต่ำ มันยกปีกทั้ง2ข้างชูขึ้นฟ้าก่อนจะวิ่งเป็นวงกลมจนฝุ่นตลบ
''กุ๊กกรู๊วววว กุ๊กกรู๊วววว กุ๊กกรู๊วววว''มันร้องออกมาแบบไม่หยุด มันร้องเพื่อเรียกกริมให้ช่วยแต่กริมยังคงแอบดูต่อไป สัตว์อสูรระดับต่ำเมื่อเห็นแบบนั้นมันก็พุ่งเข้าใส่อีกฝ่ายตามสัญชาตญาณปั่ก! ด้วยความเร็วและความแข็งแกร่งของลูกหงส์เพลิงสัตว์อสูรที่พุ่งเข้าไปได้ตายคาที่ในทันทีเพราะดันไปโดนปลายปีกของมันเข้า ลูกหงส์เพลิงที่สังเกตเห็นมันหยุดวิ่งทันทีก่อนจะเดินมาดูใกล้ๆในตอนนั้นเองกริมก็เดินออกมาจากที่ซ่อน นั่นทำให้ลูกส์หงเพลิงตาเป็นประกายแวววับก่อนที่มันจะยกขาขึ้นมา1ข้างเหยียบไปที่หัวสัตว์อสูรระดับต่ำตัวนั้นแล้วกางปีกทั้ง2ข้างออกเหมือนจะบอกกับกริมว่า 'เป็นไงนู๋เก่งมั้ย' กริมกรอกตาทันทีก่อนจะนำแกนอสูรออกมาให้ลูกหงส์เพลิง
''กลับกันได้แล้วเจ้าไก่ฟ้า''กริมออกเดินทางกลับกระท่อมทันทีโดยมีเจ้าไก่ฟ้ากระพือปีกวิ่งตามหลังมาติดๆเมื่อมาถึงกระท่อมมิคาเอลได้เดินไปหาโรซาเรียทันทีเจ้าไก่ฟ้าเองก็ตามติดมาด้วย
''ท่านกริม ท่านเก็บเจ้าไก่นั่นมันจากไหนหรือมันจะเป็นอาหารของวันนี้''กริมหัวเราะออกมาทันทีแม้แต่โรซาเรียก็มองมันเป็นแค่ไก่
''มันไม่ใช่ไก่ถึงจะเหมือนก็เถอะ ที่จริงที่คือลูกหงส์เพลิงน่ะข้าได้มาจากในป่า''โรซาเรียถึงกับอึ้งไปเลยที่รู้ว่ามันคือหงส์เพลิง ส่วนลูกหงส์เพลิงเห็นแบบนั้นมันก็กระโดดขึ้นไปบนตัวของโรซาเรียมันอยากจะแสดงให้เห็นว่ามันเหนือกว่ามาก
''ท่านกริมข้าดีใจที่เรามีเพื่อนเพิ่มมากขึ้น ต่อจากนี้เราจะได้ไม่เหงามากเหมือนก่อน''โรซาเรียยื่นมือออกไปเพื่อจะจับมือของกริม แต่แล้ว พั่บ! เจ้าไก่ฟ้าใช้ปีกของมันปัดมือโรซาเรียออกไปขณะที่แววตาแสดงให้เห็นว่ามันหวงกริมและบอกเป็นนัยๆว่า 'นี่ปะป๋าของนู๋อย่ามายุ่งนะ'
''นี่เจ้าไก่ฟ้าทำตัวดีๆหน่อยนั่นคือคนในครอบครัวนะ''กริมดุเจ้าไก่ฟ้าออกมา แต่นั่นทำให้โรซาเรียดีใจที่กริมเห็นนางเป็นคนในครอบครัว ส่วนเจ้าไก่ฟ้าหลังจากโดนดุไปมันก็ก้มหน้าลงจากนั้นจึงใช้ปีกของมันลูบหัวโรซาเรียพลางคิดในใจว่า 'หึ! ถ้าปะป๋าไม่ขอล่ะก็ข้าไม่สนใจเจ้าหรอก'
''ในเมื่อเข้าใจแล้ว งั้นข้าไปทำอาหารก่อนนะ''กริมเดินออกไปทำอาหารเมื่อเห็นเจ้าไก่ฟ้าสำนึกผิดแล้วเวลาผ่านไปซักพักเจ้าไก่ฟ้าที่อยู่บนพื้นได้กระโดดขึ้นมาบนตัวโรซาเรียอีกครั้งมันเดินวนไปมาอยู่บนตัวโรซาซักพักจากนั้นจึงหยุดแล้วมองหน้านาง ก่อนที่มันจะยกปีกขึ้นมาช้าๆจากนั้นจึงทำท่าทางปาดคอให้โรซาเรียดู
''เสร็จแล้วมากินกันเถอะ รอบนี้ข้าทำเยอะหน่อยเผื่อเจ้าไก่ฟ้ามันด้วย''แต่เมื่อเสียงกริมดังขึ้นเจ้าไก่ฟ้ากลับเปลี่ยนท่าทางของมันทันทีโดยเอาปีกลงจากนั้นจึงใช้หัวถูกไปที่ใบหน้าของโรซาเรียแทนกริมที่เห็นแบบนั้นจึงชมเจ้าไก่ฟ้า
''ดีมากต้องแบบนี้สิเจ้าถึงจะน่ารัก''เมื่อได้รับคำชมมันกระโดดลงมากระพือปีกดังพั่บๆก่อนจะเข้าไปหากริมผิดกับโรซาเรียที่นางรู้สึกว่าเจ้าหงส์เพลิงตัวนี้มันเจ้าเล่ห์เกินไป
''ท่านกริมข้าว่าเจ้าลูกหงส์เพลิงตัวนี้...''เสียงโรซาเรียเงียบลงไปเพราะนางเหลือบไปเห็นเจ้าไก่ฟ้าเอาปีกขึ้นมาปิดปากเป็นสัญลักษณ์ออกให้นางหุบปากซะ
''มีอะไรหรือโรซาเรีย''กริมงงงวยเพราะอยู่ๆโรซาเรียก็เงียบลงไป
''ไม่มีอะไรท่านพี่ข้าคิดว่าลูกหงส์เพลิงตัวนี้มันน่ารักมากจริงๆ''โรซาเรียแกล้งชมลูกหงส์เพลิงออกมาแต่นั่นทำให้ลูกหงส์เพลิงผงกหัวด้วยความพอใจ
''งั้นก็มากินอาหารที่กันเถอะ''ทั้ง2กับอีก1ตัวนั่งล้อมวงกันเพื่อกินเนื้อสัตว์อสูรและผลไม้ที่กริมหามาการกินเต็มไปด้วยสุขเมื่อเจ้าไก่ฟ้าอยู่ๆก็นิ่งลง มันเดินเข้าไปที่ด้านหน้ากริมก่อนจะอ้าปากขึ้น
''นี่เจ้าเป็นง่อยหรือไงทำไมไม่กินเอง''กริมดุมันออกไปทำให้เจ้าไก่ฟ้าก้มหัวลงด้วยความเศร้าแต่อยู่เสียงของโรซาเรียก็ดังขึ้น
''ท่านกริมป้อนมันหน่อยเถอะ มันแค่ต้องการให้ท่านสนใจมันบ้างน่ะ''เจ้าไก่ฟ้าเงยหัวขึ้นมาทันทีก่อนจะหันไปมองโรซาเรีย ตอนนี้มันยอมรับโรซาเรียขึ้นมานิดหน่อยแล้ว
''ก็ได้ แต่ครั้งหน้าหากเจ้าไม่ทำประโยชน์อะไรเลยข้าจะไม่สนใจเจ้า''
''กุ๊กกรู๊วววว''

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่13:เจ้าไก่ฟ้า

นิยายแนะนำ

กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่13:เจ้าไก่ฟ้า

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้