บทที่ 25 รอยยิ้มที่ตรึงใจ
"เป็ไง โอเคขึ้นยัง? บนหน้าฉันยังมีอะไรเหลืออยู่รึเปล่า?" เห็นถังคุนมองเธออยู่นั่นแหละ หลินเล่อก็เลยคิดว่าเธอล้างเครื่องสำอางออกไม่หมด ถ้าไปเจอพ่อแม่สามีด้วยหน้าเลอะๆ แบบนี้ คงจะขายหน้าแย่
"ไม่มีแล้ว ตอนนี้สวยขึ้นเยอะเลย ต่อไปอย่าแต่งหน้าแบบนั้นอีกนะ มันไม่เหมาะกับเธอเลย"
"แล้วแบบไหนถึงจะเหมาะกับฉันล่ะ?" หลินเล่ออดไม่ได้ที่จะแซวถังคุน ไม่คิดเลยว่าผู้ชายคนนี้จะไม่เลวนะ รู้ด้วยว่าการแต่งหน้าแบบนั้นมันไม่เหมาะกับเธอ
"ก็แบบนี้ไง สวยแล้ว ต่อไปไม่ต้องแต่งเยอะขนาดนั้นหรอก เดี๋ยวผิวเสียหมดไม่คุ้มกัน" เครื่องสำอางทำให้ผิวเสีย นี่เป็เื่ที่คนในศตวรรษที่ 21 รู้กันอยู่แล้ว แต่คนสมัยนี้ไม่รู้น่ะสิ ไม่งั้นคงไม่โบกหน้าขาวกันเหมือนทาสีบ้านหรอก
"โอเค เื่นี้ฉันจะเชื่อคุณ" ในฐานะผู้หญิงที่รับฟังความคิดเห็น หลินเล่อไม่ได้เป็คนหัวดื้อ อะไรที่เป็ประโยชน์กับเธอ เธอก็จะตั้งใจฟัง ไม่ใช่ว่าใครพูดอะไรไม่เข้าหูหน่อยก็จะคิดว่าเขากำลังเหน็บแนมเธอ
ต้องรู้ว่าตอนแรกหลินเล่อก็เป็ได้แค่แจกันเหมือนกัน หลายคนเลยวิจารณ์เื่การแสดงของเธอเยอะมาก หลินเล่อเลยมักจะแอบเข้าไปอ่านความคิดเห็นในเว็บบอร์ดต่างๆ แล้วก็จดจำคำแนะนำที่เป็ประโยชน์ พอนานๆ เข้า ฝีมือการแสดงของเธอก็ได้รับการยอมรับจากคนดู จนในที่สุดก็คว้ารางวัลต่างๆ มาครองได้มากมาย
ภรรยาว่าง่ายขนาดนี้ ถังคุนก็รู้สึกดีใจ รอยยิ้มบนใบหน้าเขาก็ยิ่งชัดเจนขึ้น ทั้งสองคนคุยกันไปเรื่อยๆ จนลืมเื่ที่จะต้องไปเจอพ่อแม่ของถังคุนไปเลย
ถังคุนขับรถไปตามเส้นทางในความทรงจำ เข้าไปในย่านที่วิวสวยมากๆ ดูเหมือนถังคุนจะอยู่ที่นี่มานานแล้ว พอพวก รปภ.เห็นรถเขาก็เปิดทางให้เข้าไปเลยโดยไม่ต้องลงทะเบียนอะไร
พอเข้าไปในหมู่บ้านก็เป็อีกโลกนึงเลย บ้านแต่ละหลังตั้งอยู่เรียงรายริมถนนหรือบนเนินเขา กลมกลืนไปกับธรรมชาติ ถังคุนอาจจะมองว่ามันธรรมดา แต่หลินเล่อกลับตกตะลึง
ตอนอยู่ที่คลับ เธอพอจะรู้แล้วว่าสามีป้ายแดงของเธอคนนี้ไม่ธรรมดา แต่พอเข้ามาในหมู่บ้านนี้ หลินเล่อก็ยิ่งรู้สึกว่าเขาไม่ธรรมดาจริงๆ
ถึงแม้ว่าพวก รปภ. ที่นี่ดูเหมือนจะชิลๆ แต่ก็ไม่ได้ดูหละหลวม แค่มองดูบ้านพวกนี้ก็รู้แล้วว่าคนที่อยู่ที่นี่ไม่ได้มีแค่เงิน แต่ยังมีอำนาจด้วย คิดได้ดังนั้น หลินเล่อก็เหลือบมองผู้ชายที่กำลังขับรถ เขาเป็ใครกันแน่ แล้วเ้าของร่างเดิมของเธอมีดีอะไร ถึงทำให้ครอบครัวแบบนี้ยอมรับผู้หญิงที่มีอาชีพแบบเธอได้?
บางทีก็ไม่ใช่ว่าหลินเล่อจะดูถูกตัวเองนะ ถึงแม้ว่าดาราจะมีแฟนคลับมากมายและมีเงินทองมากมาย แต่ในสายตาของบางครอบครัว คนแบบนี้ก็ไม่ใช่คู่ครองที่ดี
ดาราก็เหมือนผู้หญิงขายตัว นี่คือความคิดของคนจำนวนมาก ต่อให้เธอมีเงินทองมากมายแค่ไหน เธอก็ยังเป็ได้แค่ดารา แต่ดารากับศิลปินมันก็ต่างกันมาก ถึงแม้ว่าพวกเขาจะทำงานเหมือนกัน แต่ศิลปินก็ยังมีสถานะที่สูงส่งกว่าดาราอยู่ดี
รถแล่นผ่านป่าไผ่ เลี้ยวไปเลี้ยวมาผ่านบ้านหลายหลัง ในที่สุดถังคุนก็จอดรถที่หน้าบ้านหลังหนึ่ง หลินเล่อรู้ว่าถึงเวลาที่เธอต้องออกรบแล้ว เธอรีบเช็กเสื้อผ้าหน้าผม พอแน่ใจว่าไม่มีปัญหาอะไร ก็รวบรวมความกล้าทั้งหมดที่มีแล้วลงจากรถ
บ้านหลังนี้สวยมาก มีสนามหญ้ากว้างๆ อยู่ด้านหน้า ตกแต่งด้วยกุหลาบหลากสีสัน ดูแล้วสบายตา ถึงจะยังไม่ได้เจอหน้า แต่หลินเล่อก็รู้แล้วว่าพ่อแม่สามีของเธอต้องเป็คนที่รักและรู้จักใช้ชีวิตอย่างแน่นอน เธอให้กำลังใจตัวเอง วางมือลงบนมือที่ยื่นมาตรงหน้า ทันใดนั้นหลินเล่อก็รู้สึกว่าทุกอย่างมันไม่ได้ยากอย่างที่คิด การมีใครซักคนอยู่เคียงข้างมันดีจริงๆ นะ คิดได้ดังนั้น หลินเล่อก็ยิ่งรู้สึกขอบคุณถังคุน เธอหันไปมองเขา แล้วก็ได้เห็นรอยยิ้มที่สวยงามจนเธอไม่มีวันลืม
…………………………….