บทที่ 29 ตารางบำรุงรักษาระบบไฟรายสัปดาห์
แสงอรุณยามเช้าสาดส่องผ่านรอยต่อของบานหน้าต่างไม้สักทองเข้ามาภายในห้องนอนหลักอย่างอบอุ่น ขับไล่ความมืดมิดและลมพายุฝนฟ้าคะนองที่เคยโหมกระหน่ำพัดถล่มรุนแรงตลอดทั้งคืนให้พ้นผ่านไป หลงเหลือไว้เพียงร่องรอยของความชุ่มชื้นบนยอดใบมะพร้าวภายนอกและไออุ่นแห่งความสัมพันธ์ลับที่อบอวลคั่งค้างอยู่บนเตียงนอนไม้สักทองหลังใหญ่ เจ๊ส้มขยับกายอวบอิ่มภายใต้ผ้าห่มผืนหนาอุ่นสบาย ความรู้สึกล้าเพลียทว่าอิ่มเอิบซาบซ่านหัวใจแล่นริ้วไปทั่วเรือนร่าง ผิวเนื้อนุ่มละมุนยังมีรอยประทับอุ่นร้อนจากบทรักที่หนักหน่วงแสนยาวนานข้ามคืน เจ๊ส้มปรือตาหวานมองดูชู้รักหนุ่มแน่นวัยยี่สิบสี่ปีที่ยังคงนอนหลับพริ้มอย่างสบายอารมณ์อยู่เคียงข้าง แผ่นหลังแกร่งหนั่นแน่นที่เต็มไปด้วยรอยข่วนบางเบาและกล้ามเนื้อหนาตึงทำให้หัวใจของคุณนายผู้ใหญ่บ้านสั่นไหวด้วยความรักและสิเน่หาอย่างท่วมท้น
เจ๊ส้มเอื้อมฝ่ามือบางอุ่นไปลูบไล้เส้นผมหนานุ่มของตั้มอย่างทะนุถนอมแ่เบา สลับกับก้มลงกดปลายจมูกสูดดมกลิ่นอายหนุ่มแน่นที่แผ่ซ่านมาจากผิวกายแกร่ง จนตั้มเริ่มรู้สึกตัวและขยับกายกอดกระชับร่างอวบอัดของส้มเข้าหาอกอุ่นกว้าง ตั้มลืมตาขึ้นส่งรอยยิ้มละมุนเปี่ยมเสน่ห์ก่อนจะกดจูบหน้าผากมนของคุณนายเบา ๆ
“พี่ส้มตื่นเช้าจังเลยครับ เมื่อคืนผมซ่อมแซมกวดเต้ารับของพี่ส้มหนักหน่วงไปหน่อย พี่ส้มเมื่อยล้าเนื้อตัวตรงไหนบ้างไหมครับ” ช่างหนุ่มเอ่ยถามน้ำเสียงทุ้มต่ำปนหยอกเย้าสองแง่สามง่ามพลางยื่นฝ่ามือหนาหยาบกร้านลูบไล้สะโพกผายอวบกลมกลึงลากต่ำลงไปบีบเค้นต้นขาด้านในเน้นย้ำ ปลุกความสยิวกระสันให้เจ๊ส้มจนต้องเบียดกายซุกซบแผงอกล่ำสัน
“พี่ไม่ได้เมื่อยตัวหรอกจ้ะตั้ม... ออกจะรู้สึกผ่อนคลายสบายเนื้อสบายตัวอย่างที่สุด ฝีมือการกวดเต้ารับของตั้มช่างแ่าหนักหน่วงถูกใจพี่เหลือเกินจ้ะ แต่เช้าวันนี้พี่เฉลิมคงจะเดินทางกลับมาจากประชุมด่วนที่อำเภอแล้วล่ะจ้ะ ตั้มรีบอาบน้ำแต่งตัวและจัดเก็บกล่องเครื่องมือช่างให้เรียบร้อยก่อนเถอะนะจ๊ะ เดี๋ยวจะมีใครมาเห็นเข้าจะดูไม่ดี” เจ๊ส้มเอ่ยตอบน้ำเสียงสั่นพร่าเบา ๆ พลางลูบหน้าอกหนาเต่งตึงของเด็กหนุ่มด้วยความเสียดายแกมลุ่มหลง
ตั้มลุกขึ้นนั่งบนขอบเตียงนอนไม้สักทองเผยเรือนร่างกำยำสมบูรณ์แบบพลางทอดถอนหายใจยาวเหยียดสีหน้าแปรเปลี่ยนเป็จริงจังขึ้นมา
“พี่ส้มครับ... เื่แผนการแอบปลดคัตเอาต์สะพานไฟใหญ่ข้างศาลาประชาคมเพื่อทำไฟดับทั้งตำบลแบบเมื่อคืนนี้ เราคงนำมาใช้บ่อย ๆ ไม่ได้แล้วนะครับ หากไฟดับทั่วตำบลทุกครั้งที่มีพายุหรือทุกครั้งที่ผู้ใหญ่เฉลิมไม่อยู่บ้าน พวกการไฟฟ้าหรือชาวบ้านแถวนี้จะต้องเริ่มสงสัยแคลงใจเป็แน่ และการแอบไปสับสะพานไฟใหญ่ของส่วนรวมมันอันตรายเกินไปครับ ผมเป็ห่วงความปลอดภัยของพี่ส้มเหลือเกิน” ตั้มเอ่ยเตือนด้วยความกังวลใจลึกซึ้ง
เจ๊ส้มก้าวตามลุกขึ้นมาสวมใส่เสื้อคอกระเช้าสีม่วงอ่อนและนุ่งผ้าถุงผืนเดิมให้เรียบร้อย ใบหน้าเนียนละเอียดสลดลงเล็กน้อยด้วยความกังวลใจตามชู้รักหนุ่ม
“พี่ก็คิดอย่างนั้นจ้ะตั้ม... แล้วเราจะทำอย่างไรกันดีล่ะจ๊ะ พี่ขาดััรักและฝีมือการกวดเต้ารับของตั้มไม่ได้อีกแล้วนะจ๊ะ พอคิดว่าจะต้องนอนทนกับความชืดชาเสร็จไวของเฉลิม พี่ก็รู้สึกเหมือนมีนรกบนเตียงนอนรออยู่ทุกค่ำคืนเลยจ้ะตั้ม” เจ๊ส้มสบสายตาสั่นระริกเอ่ยวิงวอนชู้หนุ่ม
ตั้มกวาดสายตามองไปรอบห้องนอนหลักอันกว้างขวางก่อนจะคลี่ยิ้มกว้างอย่างมีเลศนัย แววตาคมกริบของช่างไฟหนุ่มแน่นฉายประกายเ้าเล่ห์แสนกล
“ผมคิดแผนระยะยาวที่ดีและปลอดภัยที่สุดออกแล้วครับพี่ส้ม ในฐานะที่บ้านพักของผู้ใหญ่บ้านหลังนี้เป็ศูนย์กลางในการประสานงานชุมชน มีทั้งตู้เหล็กจ่ายไฟหลัก ระบบกระจายเสียง และอุปกรณ์ไฟฟ้าจำนวนมาก ผมจะเสนอตัวทำตารางตรวจสอบระบบไฟฟ้าและเต้ารับรายสัปดาห์ส่งมอบให้ผู้ใหญ่เฉลิมเซ็นอนุมัติอย่างเป็ทางการครับ โดยอ้างว่าต้องป้องกันไฟฟ้าลัดวงจร่หน้าพายุฝนฟ้าคะนอง” ตั้มอธิบายแผนการด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ
เจ๊ส้มเบิกตากว้างใบหน้าเนียนเริ่มขึ้นสีแดงระเรื่อด้วยความประหลาดใจแกมชอบอกชอบใจในแผนการสองแง่สองง่ามนี้
“ตารางบำรุงรักษาระบบไฟรายสัปดาห์งั้นหรือจ๊ะตั้ม... ช่างคิดได้จริง ๆ เลยนะช่างไฟคนเก่งของพี่ แบบนี้เฉลิมคงคิดว่าตั้มขยันขันแข็งดูแลงานอย่างดีที่สุดแน่ ๆ” เจ๊ส้มเอ่ยชมเปาะพลางโผเข้าสวมกอดชู้รักหนุ่มซุกไซ้ใบหน้าอุ่นร้อนด้วยความเสน่หาอย่างแรงกล้า
“ใช่ครับพี่ส้ม... ในตารางตรวจสอบระบบไฟนั้น ผมจะระบุการตรวจสอบอย่างละเอียด ทั้งการกวดเต้ารับและสายไฟในห้องทำงาน ห้องครัว และโดยเฉพาะอย่างยิ่งคือเต้ารับข้างเตียงนอนในห้องนอนหลักของคุณนายผู้ใหญ่บ้าน ซึ่งผมจะต้องเข้ามาบริการดูแลบำรุงรักษาด้วยตัวเองทุกวันพฤหัสบดีใน่บ่ายแก่ ๆ ซึ่งเป็่เวลาที่ผู้ใหญ่เฉลิมต้องเดินทางไปประชุมตำบลที่ศาลาประชาคมเป็ประจำครับ” ตั้มกระซิบแผนการข้างใบหูอุ่นพลางประคองจูบหวานซึ้งอีกครั้งเป็การมัดจำสัญญาลับประจำสัปดาห์
ช่างหนุ่มรีบจัดการแต่งกายสวมใส่เสื้อยืดและกางเกงที่เริ่มแห้งหมาด จัดเก็บกล่องเครื่องมือช่างและกระบอกไฟฉายให้เข้าที่เรียบร้อย เจ๊ส้มเดินออกไปเตรียมต้มน้ำร้อนและชงกาแฟกลิ่นหอมกรุ่นในห้องครัวเพื่อรอรับการกลับมาของสามีตามปกติ ทำตัวให้เรียบร้อยไร้ร่องรอยพิรุธใด ๆ ทั้งสิ้น
ไม่นานนัก ท้องฟ้าเบื้องบนก็เปิดโล่งไร้เมฆหมอกพายุฝน สัญญาณกระแสไฟฟ้าหลักของตำบลก็ถูกปล่อยกลับคืนมาทำให้หลอดไฟทุกดวงในบ้านสว่างไสวสอดรับกับเสียงรถยนต์ที่แล่นเข้ามาจอดบริเวณหน้าบ้านพัก ผู้ใหญ่เฉลิมในเสื้อคอพระราชทานสีเหลืองขมิ้นหิ้วกระเป๋าเอกสารก้าวลงจากรถด้วยท่าทางอิดโรยล้าเพลียจากการไม่ได้นอนหลับพักผ่อนตลอดทั้งคืนเนื่องจากต้องประชุมจัดเตรียมแผนช่วยเหลือวาตภัยด่วนที่สุด
ทันทีที่เฉลิมเปิดประตูก้าวเข้ามา เจ๊ส้มรีบเดินนำแก้วกาแฟร้อนเข้าไปต้อนรับพร้อมส่งรอยยิ้มอ่อนหวานเอาอกเอาใจเป็ปกติ
“พี่เฉลิมกลับมาแล้วหรือคะ... เหนื่อยมากไหมคะพี่ ส้มชงกาแฟร้อนไว้รอรับพี่อยู่พอดีเลยค่ะ” เจ๊ส้มเอ่ยทักทายน้ำเสียงอ่อนโยนละมุน
เฉลิมรับแก้วกาแฟขึ้นจิบระบายลมหายใจยาวด้วยความเหนื่อยล้า พลันสายตาเหลือบไปเห็นตั้มช่างไฟหนุ่มที่ยืนสะพายกระเป๋าใส่กล่องเครื่องมือเตรียมตัวลาอยู่ข้างห้องโถงกว้าง
“อ้าว... ช่างตั้ม ทำไมมาอยู่ที่นี่ั้แ่เช้าล่ะเนี่ย หรือว่ามารอตรวจเช็กสายไฟั้แ่เมื่อคืน” เฉลิมเอ่ยถามด้วยความประหลาดใจแกมสงสัย
เจ๊ส้มรีบชิงเอ่ยชี้แจงตามแผนการที่นัดแนะกับชู้รักหนุ่มไว้ทันที
“ใช่ค่ะพี่เฉลิม... เมื่อคืน่ที่ลมพายุฝนพัดถล่มรุนแรงที่สุด เต้ารับข้างฟูกเตียงในห้องนอนของเรามันเกิดไฟลัดวงจรเสียงดังปังและมีประกายไฟพุ่งออกมา ส้มใหวาดกลัวว่าไฟจะไหม้บ้านใหญ่และดับมืดทั้งตำบล เลยรีบโทรศัพท์จิกตัวช่างตั้มให้ขี่รถจักรยานยนต์ฝ่าลมฝนเปียกปอนมาซ่อมแซมบำรุงไฟให้ทันทีเลยค่ะ ช่างตั้มดีแสนดีเหลือเกินค่ะพี่เฉลิม อุตส่าห์อยู่เฝ้าดูแลขันระบบเต้ารับและเช็กแผงไฟหลักข้างเตียงนอนให้ส้มข้ามคืนจนส้มปลอดภัยหายกลัวเลยค่ะ” เจ๊ส้มเล่าเื่ราวสองแง่สองง่ามด้วยแววตาใสซื่อไร้พิรุธ
เฉลิมได้ยินดังนั้นถึงกับวางแก้วกาแฟลงก้าวเดินเข้ามาตบบ่าตั้มเบา ๆ ด้วยความชื่นชมระคนซาบซึ้งใจอย่างล้นพ้น
“ช่างตั้มเอ๋ย... เ้าเป็ช่างไฟที่ขยันขันแข็งรับใช้ชาวบ้านได้ดีที่สุดจริง ๆ ขี่รถจักรยานยนต์ลุยพายุฝนมาช่วยซ่อมไฟเต้ารับในห้องนอนเมียข้าข้ามคืนแบบนี้ น้ำใจงามหาใครเปรียบไม่ได้เลย ขอบใจเ้ามากนะช่างตั้มที่คอยบริการตรวจเช็กไฟให้ส้มแทนข้าจนปลอดภัยดี” เฉลิมเอ่ยปากชมเปาะแววตาเปี่ยมด้วยความชื่นชมหมดหัวใจโดยไม่มีความระแวงแคลงใจสักนิดเดียว
ตั้มยกมือไหว้อย่างนอบน้อมถ่อมตัวตามมารยาทผู้น้อย
“ไม่เป็ไรครับผู้ใหญ่... มันเป็หน้าที่บริการระบบของช่างไฟอย่างผมอยู่แล้วครับ แต่จากการที่ผมเข้าไปขันเต้ารับซ่อมแซมระบบข้างเตียงนอนในห้องนอนหลักของผู้ใหญ่เมื่อคืนนี้ ผมพบว่าขั้วสายไฟและแป้นเต้ารับเริ่มชื้นและเสื่อมสภาพจากการใช้งานหนัก หากปล่อยทิ้งไว้อาจเกิดอันตรายรุนแรง่ฤดูมรสุมได้ครับ” ตั้มอธิบายด้วยน้ำเสียงจริงจังพลางดึงกระดาษแผ่นหนึ่งออกจากกระเป๋าช่างยื่นให้ผู้ใหญ่เฉลิม
“นี่คือ ตารางบำรุงรักษาระบบไฟฟ้ารายสัปดาห์ ของบ้านพักผู้ใหญ่บ้านครับ ผมขอเสนอตัวเข้ามาบริการตรวจเช็ก ขันเต้ารับ ขยับขันขั้วสายไฟ และกวดระบบจ่ายกระแสไฟหลักให้แ่าทุกวันพฤหัสบดี่บ่าย เพื่อความปลอดภัยสูงสุดของผู้ใหญ่และพี่ส้มครับ” ตั้มอธิบายด้วยท่าทางกระตือรือร้น
เฉลิมรับเอกสารตารางซ่อมบำรุงมาตรวจดูคร่าว ๆ ก่อนจะหัวเราะชอบอกชอบใจในความใส่ใจบำรุงรักษาระบบงานของช่างหนุ่ม
“ดีจริง ๆ ดีมากเลยช่างตั้ม วางแผนได้เป็ระบบระเบียบสมเป็มืออาชีพจริง ๆ ส้มเอ๊ย... จำตารางนี้ไว้ให้ดีนะ ทุกวันพฤหัสบดีบ่ายช่างตั้มจะเข้ามาตรวจเช็กซ่อมบำรุงไฟเต้ารับในบ้านของเรา ส้มคอยเปิดประตูและนำทางพาตั้มไปซ่อมไปกวดเต้ารับในห้องต่าง ๆ รวมถึงในห้องนอนของเราให้เรียบร้อยนะ อย่าให้ขาดตกบกพร่องเื่บริการน้ำดื่มต้อนรับตั้มเด็ดขาดนะส้ม” เฉลิมเอ่ยปากสั่งเมียเสียงดังเฉียบขาดด้วยความหวังดี
เจ๊ส้มก้มหน้าลงซ่อนใบหน้าที่แดงก่ำร้อนผ่าวเหนียมอายสั่นไหวพยายามเก็บอาการใจสั่นระรัวอย่างสุดความสามารถพลางหันไปประสานสายตาสื่อความหมายลับแสนหวานลึกซึ้งกับชู้รักหนุ่มแน่นตั้มที่แอบยิ้มกริ่มอย่างผู้ชนะอยู่ข้างตู้เก็บเอกสาร
“ค่ะพี่เฉลิม... ส้มจะคอยต้อนรับและคอยอำนวยความสะดวกให้ช่างตั้มได้เข้ามาตรวจเช็กกวดเต้ารับในห้องนอนของเราทุกวันพฤหัสบดีอย่างสม่ำเสมอเป็ประจำค่ะ จะดูแลรักษาไม่ให้ระบบบกพร่องหลวมคลายแม้แต่จุดเดียวเลยค่ะพี่” เจ๊ส้มเอ่ยรับคำด้วยน้ำเสียงกระเส่าแ่สั่นประสานสายตากระสันสวาทลึกซึ้งกับตั้มชู้รักวัยหนุ่มแน่นที่พร้อมเข้ามาซ่อมแซมเต้ารับข้างฟูกเตียงนอนทุกสัปดาห์
--- (โปรดติดตามตอนต่อไป) ---
173
