เด็กเหนือเข้ากรุง #ลองอ่านกันก่อนสิ

บันทึกสวัสดีกรุงเทพ

เริ่มเช้าวันใหม่ก็ฮาล่ะครับทุกคน

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

หลังจากที่ผมกับตองหาห้องเสร็จก็นั่งเรียนไปมีคนหันมามองเราบ้างครั้ง

เพราะผมกับตองเล่นพูดไทยสไลเมืองตลอด

ตอนอาจารย์ให้แนะนำตัวก็ยิ่งฮาเลยครับ

ตองนางพูดติดๆขัดๆพูดเมืองบ้างไทยบ้างบ้างคนก็งงว่าแปลว่าอะไร

จนผมได้ขออนุญาติขอแปลบ้างครับให้เพื่อน

12:00

ตอนนี้ผมกำลังมากินข้าวที่โรงอาหารของคณะรอ แพร่กับผักหละ 

เยี่ยมไหมครับให้เด็กคณะแพทย์มาวิศวะตึกนี่ห่างกันสุดๆ

"อีข้าวนึง!!!!!!"

นั้นครับมาถึงก็แหกปากลันโรงอาหารคนที่บอกว่าคนเรียนหมอเรียบร้อบผมขอแย้งนะครับ

คนเรียนหมอบ้างคนโครตบ้าเช่นเพื่อนผม

"บอกหื้อไปกินเข้าที่คณะฮ๊า!!!"

"เนี่ยฮ๊าเดินมาหน้ามันมั๊นหมดสวยหมดงามหมด เชอะ!!"

(บอกให้ไปกินข้าวที่คณะกู)

(เนี่ยกูเดินมาหน้ามันมั๊นนหมดสวยหมด เชอะ)

ตอนนี้ก็นั่งฟังมันสวดครับมีสะบัดหน้าใส่ด้วย แต่....ทำไมต้องมีผมคนเดียวล่ะที่โดน

ตองมันไปซื้อข้าวให้นะแต่อีผักหละมึงไปไหนน

"เห้ย!!"

นั้นไงมีคนมาแล้วจะรอดไหมใส่ช็อปสีแดงหน้าอย่างโหดพี่ว๊ากแน้

"มีอะไรหรอครับ"

แต่หน้าซื่อถามแปปเผื่อรอด

"มึงยังจะถามโต๊ะที่มึงนั่งอ่ะที่นั่งกูแล้วพวกมึงยังเสียงดังหน้าลำคาร"

"พูดภาษาอะไรไม่รู้ด้วยประสาทป่ะ"

ไอ้ประโยคแรกอ่ะไม่เท่าไรแต่ประโยคสองหน้าตบมากครับ

คนกรุงเทพเขาไม่รู้จักภาษาเหนือหรอว่ะ

"ขอโทษครับเดียวผมจะย้ายให้ก็ได้"

"คนกรุงเทพนี่เขาโง่เนาะไม่รู้จักภาษาเหนือ555+"

ระหว่างที่ผมจะเดินออกไปนั้นไอ้แพร่นี้หาเ๹ื่๪๫ใส่ตัวอีกล่ะ

ที่สำคัญมึงยังไม่ทันออกห่างจากพี่เขาเลย

คือตอนนี่ผมกับแพร่ยืนตรงข้ามกับพี่แกร อืม...

ว๊าย!!

"เห้ยแพร่!!"

ยังไม่ทันไรพี่เขาก็ต่อยเข้าที่ท้องแพร่จนล้มไป

เ๱ื่๵๹นี่ผมไม่ยอมนะ

"พี่ต่อยเพื่อนผมทำไม"

ตอนแรกก็จะกลัวนะแต่เห็นเพื่อนเจ็บเปลี่ยนอารมทันที

เห็นงี้ผมก็เคยเป็๞นักเลงบ้าพลังมาก่อนนะ

พวกคนตัวใหญ่ผมล้มมาหมดล่ะ

"แล้วใครใช้ให้พวกมึงด่ากู"

"เพื่อนผมยังไม่ได้ว่าใครพี่ร้อนตัวทำไม!!!"

ไรท์ขอพาย์กก

ยังไม่ทันที่คนน้องจะพูดจบคนพี่ก็ใส่หมัดทันที

แต่โชคดีที่คนน้องเขารับหมัดด้วยมือได้

โอ้วว

แตกทั้งโรงอาหารครับ

"ชิ"

คนพี่ได้ดึงมือกลับไปพร้อมสะบัด

ให้ข้าวนึงเขาบรรยายต่อล่ะกัน

โห้หมัดเมื่อกี้ถ้าโดนหน้าผมจะเป็๲ยังไงหว่าา

หมัดพี่แกรอย่างแรงอ่ะครับ

"ข้าวนึงงมาแล้-"

เพื่อนผักหละมาครับปั้นหน้ายิ้มแปป

"อ้าวมาแล้วหรอไปนานจังเอ่อ....แต่ว่าเราไม่มีที่นั่งแล้วอ่ะ"

ผมพูดด้วยเสียงที่ดูปกติในความผิดปกติพร้อมทำหน้าสงสัยปนแบ๋วๆที่ผมชอบทำ

"อืมมงั้น--"

"นั่งกับพี่ไหม พวกมึงกูให้น้องกูนั่งด้วยนะ"

พี่เขาตอบตองก่อนจะมองมาที่...พี่ที่ต่อยนางแพร่ไปและกลุ่มเพื่อนพี่ที่โผล่มาจากไหนฟ่ะ

"โอเครค่ะพี่หลิง"

พืมพี่หลิงใช่ลูกพี่ลูกน้องของตองรึป่าวนะ

แต่ช่างก่อนหันมามองเพื่อนผมก่อน

"แพร่ลุก"

ผมหันไปบอกมันเบาๆกลัวตองกับผักหละได้ยินไม่งั้นโดนบ่นยาว

ใครจะรู้ล่ะคนที่บ่นเก่งกว่าแม่ก็เพื่อนนี่แหละ

ยิ่งผมทำผิดนะทั้งบ่นทั้งด่าไป3วัน

"อ้าวแพร่ทำไมไปอยู่กับพื้นล่ะ"

"ช่างมันเถอะนั่งกันก่อน"

หื้อออพี่หลิงผมถูกใจเกือบได้ตอบล่ะ

^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^

ยังๆยังไม่จบจะเปลี่ยน

        อินทรี

สวีดัดครับผมอินทรีเที่ยงนี่ผมพึ่งเจอเ๱ื่๵๹น่าหงุดหงิด

คือมีเด็กที่ไหนไม่รู้มานั่งที่ประจำผม

แถมยังหลอกด่าผมกันอีกผมเลยจัดการชกไป

ชกคนแรกก็ง่ายๆนะแต่ไอ้เตี้ยอีกคนที่ผมโครตลำคารเสือกรับหมัดได้

ทั้งชีวิตไม่มีใครรับหมัดผมด้วยมือได้เลยโครตแปลก

"ข้าวนึงง มาแล้--"

หื้มเสียงเพื่อนมันหรอเอ่อมีเพื่อนน่ารักดี

นอกใจแฟนทันไหมเนี่ย(ใจเย็นพี่-นาจิ)

"อ้าวมาแล้วหรอไปนานจัง เอ่อ......แต่เราไม่มีที่นั่งแล้วอ่ะ"

หื้ม..เพื่อนมาทำเสียงอ่อนเชียว

ทีกูนึกว่านักเลงที่ไหนมาหาเ๱ื่๵๹กู

"อืมมมมงั้น----"

"นั่งกับไหมพี่  มึงกูให้น้องกูนั่งด้วยนะ"

ผมได้แต่พยักหน้ายอมเพราะน้องมันอ่ะนะ

ไม่ได้สงสารไอ้ตัวน่าลำคารที่น่าจะชื่อข้าวนึกนี่นะ

แต่ว่าไอ้เพื่อนผมที่เหลือโผล่มาตอนไหนว่ะ

"โอเครค่ะพี่หลิง"

"อ๋าวทำไมแพร่ไปอยู่กับพื้นล่ะ"

"ช่างมันนั่งก่อน"

พอเพื่อนกูบอกให้นั่งยิ้มเชียวสงสัยกลัวเพื่อน

ตอนนี่ผมได้นั่งลงที่เก้าอี้...แล้วครับ

หื้มไหนดูซิไอ้เก่งนี่แดกอะไร

กระเพรากินได้จืดมาก

แต่ทำไมผมดันละสายตาจากมันไม่ได้ล่ะเนี่ยยย

"เอ่ พี่เพื่อนพี่ทำไมจ้องเพื่อนหนูงั้นอ่ะ"

ได้ยินงั้นผมถึงกับหันมากินข้าวต่อเลยครับ

พอกินเสร็จพวกผมก็นั่งคุยกันกับกลุ่มน้อง

เท่านี้รู้มีชื่อน้องคนสวยชื่อ ใบตอง คนที่ผมชกไปชื่อแพร่แต่มันให้เรียกแพรรี่

ส่วนอีกสองคนผมคืองงมากคือไอ้ผู้ชายกับเด็กที่ผมลำคาร

"ผักละ ข้าวนึก"

ผมพูดซ้ำอีกรอบ

5555555555

เอ้าขำทั้งโต๊ะสะงั้น

แต่เว้นไอ้สองตัวที่ผมเรียกผิด

คนนึงพยามกลั้นขำ อีกคนมองบน

"จะให้ผมนึกอะไรครับ"

เสียงไอ้ข้าวครับ

"พึ่งกินข้าวพี่ถามหาผักเลยหรอคะะ"

เนี่ยเสียงน้องตองครับ

"พูดผิดนิดหน่อย"

แย้งด้วยความมั่นใจมากกู

ดูหน้าแต่ละคน

"พี่เรียกผมชะอมก็ได้ถ้าชื่อผมมันจะยาก"

เ๽้าตัวบอกผม ผมก็พยักหน้ารับ

แต่อีกคนที่ผมเรียกไม่ได้มันไม่ยอมย้ำ

แล้วผมจะคลาดหวังทำไมว่ะ

"คึงบ่บอกจื่อกลางหื้อ *อ้าย ก่า"

(มึงไม่บอกชื่อกลางให้พี่มันหรอ)

"เอ่อๆ  เรียกผมข้าวเหนียวก็ได้ถ้าภาษาผมมันจะดูประสาทอ่ะนะ"

ดู ดูมันพูดมันพูพร้อมหันมายิ้มเหยียดก่อนจะหันไปที่น้องแพร่

ไอ้แพร่มันก็หัวเราะเบาก่อนจะชูโอเครให้

ไอ้ข้าวเหนียวนี้ก็พยักไหล่

มันหน้ากระทืบจริงๆ

หลังจากนั้นพวกเราก็นั่งคุยกันหลายๆเ๱ื่๵๹

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

* อ้าย คือ พี่ชาย แต่ส่วนใหญ่จะแปลแค่ พี่ เฉยๆ

อันนี่จบจริงๆแล้วคะ

หว่ามันสั้นจังแฮะพอดรเขียนตอนกลางดึกแล้วจะนอน

แงๆขอโทษนะคะ

ฝากติดตามหน่อยค่ะะะเข้ามาอ่านแล้วฝากติดตามกับคอมเม้นเพื่อเป็๞กำลังใจให้หน่อยน้า

ไม่ก็คอมเม้นเฉยๆก็ได้นะคะ

นาจิ-aun