Chapter 08
เสียวสันหลัง
มือหนากำลังปลดเปลื้องเสื้อผ้าให้ผม ส่วนผมก็บีบคลึงไปยังเนื้อสะโพกแกร่งแน่นของเขาอย่างมันเขี้ยว
ก๊อก ก๊อก ก๊อก!
เสียงเคาะประตูอย่างหนักหน่วงดังแทรกขัดจังหวะ เราหยุดชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะเริ่มกันต่ออย่างไม่ใส่ใจ
ก๊อก ก๊อก ก๊อก!
และรอบที่สองที่ทำให้เราสองคนเลือกที่จะหยุดจริงๆ
มอสจ้องหน้าผมเป็เชิงตั้งคำถาม “คุณลืมยกเลิกนัดใครไว้รึเปล่า?”
“จะบ้ารึไง!” ผมกรอดฟันว่าเขาแล้วคว้าหมับไปยังท่อนเนื้อที่กำลังชูชันของเขาพร้อมบีบแรงๆ
“โอ๊ย!”
“รีบนุ่งผ้าดี ๆแล้วไปเปิดประตูดูว่าใครมา ฉันจะอาบน้ำแล้ว” ว่าแล้วผมก็ออกแรงผลักคนตัวหนาออกไปแล้วปิดประตูกดล็อกก่อนจะหันกลับมาจัดการกับกิจวัตรของตัวเองต่อราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ถึงจะเสียดายที่มีใครไม่รู้มาขัดจังหวะแต่ก็โล่งใจพร้อมกันไปด้วย
พอออกมาจากห้องน้ำก็เห็นมอสยืนเซ็ง ๆในชุดนอนผ้าซาตินสีเทามองใครบางคนที่กำลังหลับไม่ได้สติอยู่บนเตียง
“นั่นเอ้เหรอ?” ผมถามขณะยกผ้าเช็ดหน้ามาซับผมที่ยังแห้งไม่สนิท
คนถูกถามตอบด้วยการทำไหล่ห่ออย่างสิ้นหวัง “เมาปลิ้นมาเลย น่าจะเข้าห้องผิด เข้ามาถึงก็ะโขึ้นเตียงเลย” แล้วอธิบายด้วยน้ำเสียงซังกะตาย
“เป็รูมเมตใครก็ไม่รู้” ผมเองก็ถอนหายใจ “ตอนนี้ก็ตีสองกว่าแล้วด้วย พวกทีมเซ็นเตอร์คงหลับกันหมดแล้ว”
สุดท้ายผมจึงต้องติดต่อเตียงเสริมมาเพิ่มอย่างไม่มีทางเลือก พอเช้าค่อยเท้าสะเอววีนไอ้ตัวต้นเื่นี่ให้หนัก
“นายนอนบนเตียงกับเอ้นั่นแหละ เดี๋ยวฉันนอนเตียงเสริมนี่เอง” ผมว่าพลางหาวหวอดแล้วทิ้งตัวลงนอนด้วยความอ่อนล้า
มอสดูละล้าละลังแต่ก็ออกแรงขยับตัวคนเมาแล้วจัดท่าจัดทางให้เข้าที่ก่อนจะะโขึ้นเตียงแล้วมุดตัวเองเข้าไปในผ้าห่มตาม
ไม่วายที่จะส่งสายตาอาลัยอาวรณ์มาทางผมจนผมต้องหันหลังหนี
ถึงเตียงเสริมนี่จะไม่ค่อยนุ่มเท่าไร แต่เพราะความเหนื่อยทำให้ผมผล็อยหลับไปอย่างง่ายดาย
แต่แล้วก็ต้องรู้สึกตัวอีกทีเมื่อมีใครบางคนพยายามรบกวนด้วยการแทรกตัวเข้ามา
“อะไรอ้ะ?” ผมร้องเสียงสูงเมื่อหันไปเห็นมอสนอนเบียดเข้ามาในผ้าห่ม
“ผมนอนกับเอ้ไม่ได้” เขากระซิบบอก
“แต่นอนกับฉันได้เนี่ยนะ”
“ได้สิ ถ้าได้นอนกอดคุณผมต้องหลับปุ๋ยแน่ ๆ”
“กอดอย่างเดียวนะ” ผมย้ำ
อีกฝ่ายไม่ตอบแต่พลิกตัวผมหันกลับไปแล้วกอดร่างผมเอาไว้จนแน่น “สัญญาครับ แค่กอด...” พร้อมเกยคางไว้บนศีรษะผมด้วย
เราขดตัวซ้อนกันบนเตียงแคบ ๆเหมือนกุ้ง
แต่มัน... ฟีลดีจัง
“อะไรมันดุนอยู่ที่ก้นฉันอีกแล้ว?” ผมเอียงหน้าไปถลึงตาใส่คนข้างหลัง
“ก็...” เ้าของร่างหนายิ้มแหย “แค่โดนตัวคุณมันก็ขึ้นมาเอง... ทุกทีเลย”
“คิดลามกอยู่ล่ะสิ?”
“ก็แหม... เกือบจะได้ทำกันแล้วนี่ แต่ดันมีคนมาขัดจังหวะซะได้” แล้วชำเลืองไปยังผู้รบกวนที่นอนอยู่บนเตียงใหญ่ด้านหลังอย่างสบายใจเฉิบ “ไม่ได้สอดใส่ก็ขอบดบี้อยู่อย่างนี้ก็ได้” แล้วว่าต่อด้วยเสียงกระซิบกระเส่าพร้อมกับลูบไล้บั้นท้ายของผมก่อนจะพยายามล้วงเข้ามาในกางเกง
ผมรีบหยุดมือซุกซนนั้นไว้
“หยุดเดี๋ยวนี้เลย!”
“ทำไงดี พออยู่ใกล้คุณทีไรผมทนไม่ไหวทุกที”
“งั้นก็ไปนอนที่พื้นมั้ย?”
“เราไปต่อกันมั้ย ที่ห้องน้ำก็ได้” ดูเขาจะไม่ได้ฟังที่ผมพูดด้วยซ้ำ
“จะบ้ารึไง เราไม่ได้อยู่กันสองคนนะ”
“รายนั้นเมาหลับไม่ได้สติไปแล้ว ไม่รู้เื่หรอก”
ผมเกือบจะคล้อยตามเขา แต่ก็ต้องรีบดึงสติตัวเองกลับมา
ไม่ได้เด็ดขาด ถ้าเกิดมีอะไรผิดพลาดขึ้นมาต้องเป็เื่ใหญ่แน่ๆ จะเอาอารมณ์นึกสนุกชั่ววูบมาเสี่ยงไม่ได้
ไอ้เอ้นี่ดูทรงเป็คนปากพล่อยอยู่ด้วย
“นอน!” ผมยื่นคำขาดแล้วดึงมือหนานั้นมากุมไว้กับตัว ขณะที่เขาก็บทขยี้แก่นกลางกายตัวเองที่กำลังแข็งขันมาตรงบั้นท้ายผมอยู่อย่างนั้น
“จำได้ว่าคุณชอบกินเ้านี่” มอสคีบจับแช[1]มาใส่ไว้ในจานผม
“ขอบคุณครับ” ผมตอบกลับด้วยท่าทางสงวนมารยาทพร้อมกับที่รู้สึกเคอะเขินนิดหน่อย
เพราะผมแอบเห็นสายตาคมเฉี่ยวด้วยอายไลเนอร์เส้นบางของคุณบุษบาบรรณ์ซึ่งเป็เ้านายคอยลอบมองผมกับมอสสลับกันไปมาหลายทีแล้ว
หรือว่า... กำลังจับสังเกตอะไรได้นะ
“นายมีอะไรรึเปล่าครับ?” ผมตัดสินใจถามออกไปในที่สุดตอนที่คีบเอาหมูสามชั้นเกรียมกรอบมาวางในจานของตัวเอง
“คิดว่ามีนะ” ผู้หญิงที่มีใบหน้าเปล่งปลั่งอยู่ตลอดเวลาตอบ
นั่นไง หรือว่าเมื่อคืนผมกับมอสละเมอทำอะไรกันแล้วเอ้ตื่นมาเห็นเข้างั้นเหรอ?
แต่ก็ไม่เห็นจำอะไรได้เลยแฮะ
“เพิ่งสังเกตว่าตัวติดกันแจเลย”
“ใครครับ?” ผมแกล้งย้อนทำเป็ไม่เข้าใจทั้งที่ใจเริ่มเต้นไม่เป็จังหวะ
“ก็ใครกันล่ะ ที่นั่งอยู่ข้างเธอน่ะกาย”
ผมหันไปมองคนที่นั่งอยู่ฝั่งขวามือ “คุณทวีศักดิ์เหรอครับ?” ผมหันไปยิ้มร่าใส่คนที่พูดถึงซึ่งเป็ผู้จัดการเขตที่เพิ่งมีเื่กันไปเมื่อเดือนก่อน
‘คุณทวีศักดิ์’ผู้ไม่มีชื่อเล่นหันมาทำหน้าเด๋อด๋าใส่ผม
“เธอกับคุณทวีศักดิ์น่ะสนิทกันรึไงล่ะ” เ้านายย้อนอย่างรู้ทัน เพราะความสัมพันธ์ระหว่างผมกับคนที่ว่าช่างห่างเหินราวกับอยู่กันคนละกาแล็กซี ก่อนเธอจะบุ้ยใบ้ไปทางมอสซึ่งนั่งเคี้ยวตุ้ยอยู่ทางด้านซ้ายมือผม
พอผมกับเ้านายรุมมองพร้อมด้วยพี่โจลีนจนเป็ตาเดียวกัน เขาก็เงยหน้าขึ้นมามองแล้วกะพริบตาปริบ ๆอาการไม่ต่างจากคุณทวีศักดิ์เมื่อสักครู่
“มีอะไรรึเปล่าครับ?” เสียงทุ้มร้องถามหลังกลืนข้าวคำใหญ่ลงไปในคอ
“เป็ไงบ้างล่ะ คุณกายดูแลดีล่ะสิ”
“ครับ? เอ่อ อ้อ... ดีครับ คุณกายเป็คนที่เก่งมาก ผมเรียนรู้งานได้เยอะเลยครับ”
เ้านายคลี่ยิ้มอย่างพอใจพร้อมทั้งหันมามองผมอย่างเอ็นดู “ไม่เสียแรงจริง ๆ”
“จะเสียแรงได้ไงครับนาย ก็เมื่อคืนพี่เขาสองคนนอนกอดกันบนเตียงด้วย”
เสียงที่แทรกขึ้นมานี้ทำผมกับมอสหันขวับ
ไอ้เอ้! มึง!
นั่นไง มันปากหมาเหมือนที่ผมคิดไว้จริง ๆ ด้วย
“อะไรของแกเอ้? พูดอย่างกับไปนอนอยู่กับเขา ทำเป็พูดเล่นไม่ได้นะ พี่ ๆ เขามีตำแหน่งใหญ่โตจะเสียหายเอา” เ้านายหันไปตำหนิ “ก็เอ้นอนอยู่กับพวกพี่เขาด้วยนี่ครับเมื่อคืน” มันตอบหน้าตาเฉยพร้อมยื่นไอแพดที่เปิดรูปถ่ายไว้ให้เ้านาย “นี่รูปที่ผมดึงมาจากกล้องของ ‘พี่ชาติ’ ครับนาย “
แต่คุณบุษบาบรรณ์ไม่ได้สนใจกับสิ่งที่ไอ้เอ้จอมสาระแนส่งให้ แต่กลับจ้องผมกับมอสเพื่อขอคำตอบ
“ว่าตื่นมาแล้วจะโวยวายใส่มันอยู่เลยครับนาย” ผมชิงใส่อารมณ์ก่อน
“ทำไมล่ะ?”
“ก็เมื่อคืนมันเมาแล้วมาทุบประตูปัง ๆที่ห้องผมกลางดึก พอไม่เปิดก็ทุบรัว ๆ เข้ามาได้ก็ะโขึ้นเตียงนอนเฉยเลย”
“เอ้า ทำไมแกไปทำอย่างนั้นเล่าไอ้เอ้!”
“แหะ ๆ” มันยิ้มแห้งโชว์สียางขมุกขมัวจากเหล็กจัดฟัน
“ผมก็เลยต้องวุ่นวายหาเตียงเสริมมาเพิ่ม แถมไม่มีใครนอนกับมันได้ลงเพราะกลิ่นเท้าก็เหม็นสุด ๆ น้ำก็ไม่ได้อาบ กรนก็ดัง”
เ้านายกับพี่โจลีนทำหน้าหยาดแขยง
“ผมสองคนก็เลยต้องมานอนเบียดกันบนเตียงเล็กๆ ที่ให้ทางโรงแรมมาเตรียมเพิ่มให้”
ที่จริงอยากจะฉอดมันให้เยอะกว่านี้เสียอีก
“ดูซิน่ะ ไปรบกวนพี่เขาแล้วยังจะเอามาตีไข่ใส่สีเพิ่มอีก เกือบจะเป็เื่แล้วมั้ยล่ะ เป็เด็กยังไงเนี่ย หือ? รีบขอโทษพี่เขาเดี๋ยวนี้เลย เดี๋ยวกินข้าวเสร็จแล้วต้องมาคุยกันหน่อย”
แอบเห็นสีหน้าท่านประธานก็รู้แล้วว่าไอ้เอ้ต้องชะตาขาดแน่ๆ
นี่ล่ะ ต้องให้มันได้รับโทษทัณฑ์อย่างหนัก ทั้งปากมากทั้งไม่รู้จักสำนึกบุญคุณคนอื่น ช่วยให้มันรอดตายแท้ ๆ ยังจะพูดพล่อยหาเหามาให้อีก
แต่ก็ไม่วายที่คนข้าง ๆจะยกเท้ามาเขี่ยผมอยู่ใต้โต๊ะ ไอ้หมอนี่ก็อีกคน อยากจะให้ชาวบ้านชาวช่องจ้องจับผิดสร้างกระแสคู่จิ้นมากกว่านี้อีกรึไง เห็นทีจะต้องจัดบทลงโทษให้อย่างสาสมแล้วล่ะคืนนี้!
[1] จับแช (잡채) คือ อาหารเกาหลีชนิดหนึ่ง ที่ประกอบจากเส้นวุ้นเส้นสูตรเฉพาะของเกาหลีที่เหนียวนุ่มและไม่อืด ผัดด้วยน้ำมันงา เห็ดหอมและผักชนิดต่าง ๆ
4K
