ย้อนไปเมื่อ 8 ปีก่อน ...
ทั้งสองได้พบกัน ได้มีตระกูล ซิน และตระกูล ฉาง ทั้ง2 ตระกูลเป็ตระกูลที่ยิ่งใหญ่ในประเทศนี้
ฉางตี๋:ป๊าครับวันนี้พวกเราจะไปไหนกันหรอครับ
ป๊าของฉางตี๋:ป๊าจะไปเยี่ยมเพื่อนเก่าของป๊าสักหน่อยนะลูก
ม๊าของฉางตี๋:ไปกันเถอะคุณ
ณ บ้านของตระกูลซิน
ป๊าของซินอี:อ้าวไปไงมาไงเนี้ยเพื่อนรัก
ป๊าของฉางตี๋:ก็เเวะมาเยี่ยมแก่นี่แหละกะว่าจะขึ้นไปไร่ที่เชียงใหม่หน่อยผ่านบ้านแกเลยคิดถึงแกวะ
ซินอี:ป๊า ม๊าอยู่ไหนอะ
ป๊าของซินอี:อ้าวมาพอดีเลยซินอี
ซินอี:อะไรหรอคะป๊า
ป๊าของซินอี:หวัดดีลุงฉางกับป้าญิงญิงหน่อยสิ
ซินอี:สวัสดีค่ะ
ป๊าม๊าของฉางตี๋:สวัสดีจ้า
ป๊าของฉางตี๋:หนูซินอิน นี่ฉางตี๋ อายุเท่าหนูซินอีเลย
ฉางตี๋:หวัดดีซินอี เราไปเล่นกันเถอะ
แล้วทั้ง2ก็ไปเล่นที่สวนหลังบ้าน
ณ สวนหลังบ้าน
ซินอี:ฉางตี๋เราขอเรียกเธอว่าพี่ได้ไหม
ฉางตี๋:ได้สิน้องซินอี(ทำท่าลูบหัว)
ซินอี:(///ทำท่าเขิน///)
ฉางตี๋:เราไปเล่นน้ำตรงนั้นกันเถอะ
ซินอี:ค่ะพี่ฉางตี๋
ทั้งสองเล่นไปสักพัก ซินอีรู้สึกเหมือนจะจมน้ำ
ซินอี:พี่ฉางตี๋ช่วยซินอีด้วย
ฉางตี๋:กระโดษลงไปช่วยฉินอี
ฉางตี๋:ซินอีๆตื่นๆ
ฉางตี๋ผายปอดซินอี ซินอีสดุ้งตื่นแหละเขินนิดๆ
ฉางตี๋:ต่อไปนี้พี่จะดูแลซินอีเอง
ซินอี:สัญญานะ
ฉางตี๋:อื้ม