ตอนที่ 2 หนูอยากเกิด
@หน้ามหาวิทยาลัย
"พี่ชายฉันมารับแล้วคนขับรถบ้านแกยังไม่มาเลย ให้ฉันนั่งเป็เพื่อนก่อนเอามั้ย"
"ไม่เป็ไรแกกลับเถอะเกรงใจพี่ขุนน่ะ"
"ฟ้า...คนขับรถที่บ้านยังไม่มารับอีกเหรอ"เสียงพี่ขุนเอ่ยถามฉันดังออกมาจากด้านในรถ
"สวัสดีค่ะพี่ขุน...อีกสักพักก็คงจะมามั้ง"
"ขึ้นรถสิ เดี๋ยวพี่ไปส่ง" เขาชวน
"ฟ้าเกรงใจ..."
"ขึ้นมาเถอะเพลง...ลงไปพาเพื่อนขึ้นมาป่ะ"
"ค่ะ"
"ไปแก...ให้พี่ฉันไปส่ง"บ้านไปคนละทางฉันรู้สึกเกรงใจ แต่พี่ขุนนิสัยน่ารักจัง มีแฟนหรือยังนะ...
ในขณะที่ฉันกำลังนั่งคิดอะไรเพลินๆอยู่นั้นอยู่ๆเสียงมือถือของพี่ขุนก็ดังขึ้น เขาหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดรับสายทันที
"ครับ...ที่รัก"
"ครับ...ไม่ลืมครับ สองทุ่มเจอกันนะ"พี่ขุนพูดไม่กี่คำเขาก็วางสายไป ส่วนฉันที่ได้ยินต้องรีบบอกตัวเองว่า...จบไปพี่ขุนมีแฟนแล้ว!
"พี่ขุนมีแฟนแล้วไม่เห็นพูดให้เพลงฟังบ้างเลย"เสียงไอ้เพลง มันนั่งอยู่ด้านหน้ากับพี่ขุน ส่วนฉันนั่งอยู่ที่เบาะด้านหลังคนเดียว
"เื่ของผู้ใหญ่เด็กไม่เกี่ยว"ท่าทางของคนกำลังมีความรักก็นะ คงจะหวานแหววน่าดูส่วนฉันยังไม่เคยได้ััความรู้สึกรักกับใครเลยสักครั้ง...เฮ่อ!และแล้วพี่ขุนก็เลี้ยวรถเข้าไปจอดในบ้านของฉัน
"ถึงแล้วครับ"
"ฟ้าต้องขอบคุณพี่ขุนมากๆนะคะที่อุตส่าห์มาส่ง"
"ไม่เป็ไรครับ พี่ยินดี"พี่ขุนขับรถออกไป ฉันเดินคอตกเข้าบ้าน
"แม่กลับมาแล้ว..."น้ำเสียงดีใจของเด็กอ้วนดังขึ้นเมื่อฉันเปิดประตูเข้าไปด้านในห้องนอนส่วนตัว
"ยังไม่ไปที่ชอบๆ อีกเหรอ"
"ไม่ไป...หนูจะอยู่กับแม่"
"อีกไม่กี่เดือนฉันก็จะไปเรียนต่อที่ต่างประเทศนานหลายปี ฉันว่านายไปหาแม่ใหม่เถอะอย่ามารอฉันเลย"
"..........." เด็กอ้วนมีสีหน้าเศร้าลงทันทีอย่างเห็นได้ชัด
"เป็อะไร...รู้แค่นี้ถึงกลับเศร้าเลยเหรอ"
"แม่หาพ่อกลับมาด้วยได้มั้ย...หนูอยากเกิด"
"เกิดเป็มนุษย์ลำบากจะตายทำไมนายถึงอยากเกิดล่ะ"
"หนูอยากเกิดเพื่อสร้างกุศลให้ตัวเอง"
"..........." ไม่อยากจะเชื่อว่าเด็กก็ยังมีความคิดดีๆแบบนี้ได้
"ข้ออ้างหรือเปล่า...ไม่ใช่อยากเกิดมาเที่ยวเล่นผลาญเงิน..."ฉันยังพูดไม่ทันจบ
"ไม่ใช่นะ!!"
"ฉันไปหลายปี นายอย่ารอเลย ไปหาท้องอื่นเกิดเถอะอีกอย่าง...ไหนพ่อ แล้วคนผิดปกติอย่างฉัน ใครจะเอา"ถ้าผู้ชายรู้ว่าฉันสามารถพูดคุยกับิญญาได้เขาจะรู้สึกยังไงนะ
"แม่ไม่ได้ผิดปกติสักหน่อย"ไอ้เด็กนี้มันรู้จักพูดเอาอกเอาใจคนเป็ด้วยแฮะ
"ในบางครั้ง...คุยกับผีก็สบายใจดี..."
"เื่พ่อ แม่ไม่ต้องเป็ห่วงคู่กันแล้วไม่แคล้วกันหรอก" แน่ะ!! เป็เด็กจริงหรือเปล่าเนี่ย
"แล้วรู้ได้ยังไงว่าฉันมีคู่ั้แ่เกิดมายังไม่เห็นมีใครมาจีบฉันเลย"
"แม่ชอบใครก็คนนั้นแหละจีบเลยหนูเอาใจช่วย" ห๊า...ไอ้เด็กนี่!
"แล้วทำไมนายไม่เลือกพ่อล่ะ"
"ถ้าไปเกิดท้องคนอื่นหนูจะได้เกิดมาสร้างบุญสร้างกุศลมั้ยล่ะหนูรู้แม่ชอบทำบุญ คุณตากับคุณยายก็ชอบทำบุญ"
"ใครบอกว่าคนเราเลือกเกิดไม่ได้ไอ้ผีน้อยตัวนี้กำลังเลือกเกิดอยู่นี่ไง"
"การเกิดของหนูมีเงื่อนไข...ซึ่งข้อนี้แม่ก็น่าจะรู้ดี"ลูกของฉันที่เกิดมาจะต้องเห็นิญญาในแบบที่ฉันเห็น...อย่างนั้นเหรอ
"แล้วนายโอเคเหรอสำหรับฉันไม่ชอบมันเลยสักนิด"
"มนุษย์เกิดมาใช้เวรใช้กรรมต่อให้เกิดมาบนกองเงินกองทองก็ใช่ว่าจะมีความสุขเสมอไป...เคยเป็ผีจะไปกลัวอะไรกับอีแค่เห็นผีจริงมั้ยครับ" สรุป...ไอ้เด็กนี้มันมาเกลี้ยกล่อมฉันให้ฉันยอมให้มันเกิดใช่มั้ยเนี่ย...แต่ขอโทษที ฉันไม่สามารถท้องกับลมได้
"แล้วแต่นายเลย แต่ฉันขอพูดอีกครั้งชัดๆนะฉันจะไม่อยู่ที่นี่นานหลายปีแล้วก็ไม่รู้ว่าเนื้อคู่ของฉันมีจริงหรือว่ายังไม่เกิดทางที่ดีนายไปหาท้องอื่นอยู่เถอะ"
"ไม่เอาๆ หนูจะรอแม่กลับมา...แง่ๆๆ"เอ้าร้องไห้เฉยเลย...
"ก็ได้ๆ เอาอย่างนี้ อยากรอก็รอไปแต่ถ้ารอไม่ไหว นายก็สามารถไปได้เลยไม่ต้องรอบอกฉัน โอเคมั้ย"ฉันเชื่อว่าเดี๋ยวมันก็ไป
"โอเคครับ..." ยิ้มทั้งน้ำตาเด็กน้อยเอ๊ย...
"พูดรู้เื่นะเราน่ะ หิวมั้ย"
"คิดว่าจะไม่ถามซะแล้ว"
"แล้วทำไมไม่ขอล่ะ ดูๆแล้วนายก็ไม่ได้เป็เด็กขี้เกรงใจสักเท่าไหร่นี่"
"ขอได้เหรอครับ"
"อยากกินอะไร..." ฉันถามอีกครั้ง
"หนูขอเป็ไก่ทอดกระเทียมพริกไทยกับข้าวสวยร้อนๆสักจานได้มั้ยครับ"
"ไม่ได้...มันยากเกินไป"ลืมไปว่าทำไม่เป็ แต่ถ้าฝืนทำก็ไม่รู้ว่ามันจะออกมาอร่อยหรือเปล่า
"อ้าว...แล้วไหนบอกว่าขอได้ไง...คนหรอกผีชัดๆ"ไม่เบา!
"ชื่ออะไรน่ะเรา จะได้เรียกถูก"คุยกันตั้งนานยังไม่รู้จักชื่อกันเลย
"หนูก็ไม่รู้แม่ตั้งชื่อให้หนูหน่อยสิ"
"อ้วนแล้วกัน ตัวกลมซะขนาดนี้"อันที่จริงซาลาเปาก็เหมานะ แก้มยุ้ยน่ากินดีจริงเชียว
"ไม่เอา...หนูอยากชื่อ คิริน"ฉันหันไปมองหน้ามันด้วยสีหน้าเซ็งๆ
"ไหนบอกว่าอยากให้ฉันตั้งชื่อให้ไง"
"เปลี่ยนใจแล้ว แม่ตั้งชื่อเชย"เอ้าไอ้นี่!
"ชื่ออะไรนะ อะไรขี้ขี้นะ"
"คิริน แม๊..."เสียงสูงเชียว...ดูมันทำหน้าดุใส่ฉันอีก
"มีความหมายมั้ย"ชื่อที่ดีควรจะมีความหมาย ฉันคิดแบบนี้
"คิรินแปลว่าูเาครับ"แม่เ้า...สูงส่งสุดๆ
"แล้วทำไมไม่ชื่อูเาล่ะจำง่ายกว่าคิรินตั้งเยอะ"
"แม่อย่าเชยน่า...ชื่ออ้วนน่ะต้องรุ่นปู่โน่นเอาเป็ว่าหนูชื่อนี้แหละ แล้วถ้าหนูได้เกิดแม่ต้องตั้งชื่อคิรินให้หนูด้วยนะ...อย่าลืมล่ะ" มีการย้ำด้วยแฮะ! แบบนี้เค้าเรียกสั่งเสียได้มั้ยนะ
"เค้ามีแต่เกิดมาให้พ่อแม่ตั้งชื่อให้จะได้เป็ศิริมงคลไอ้เด็กนี่ขอตั้งชื่อเอง"ฉันบ่นพึมพำคนเดียว...ในขณะที่กำลังทำไข่เจียวให้คิรินไปด้วย
"แม่ยังไม่แก่สักหน่อย ทำไมขี่บ่นจัง"ไข่เจียวสุกหอมน่ากิน ฉันคดข้าวใส่จานแล้วตักไข่เจียวราดข้าวส่งให้คิริน
"เอ้า...ข้าวไข่เจียวกินซะ"
"ทีหลังถ้าทำเป็แค่นี้ไม่ต้องถามก็ได้นะว่าอยากกินอะไร"
"จะกินหรือไม่กินเอาขี้เถ้ายัดปากก่อนจะได้เกิดเลยดีมั้ยเนี่ย"ดีนะที่ตอนนี้ฉันโสด...อย่าฝันว่าจะได้เกิดง่ายๆเลย ไอ้เด็กรู้มาก!
"แม่สวยขนาดนี้ หนูต้องเกิดมาหน้าตาดีมากแน่ๆเลย"แน่ะ!ไม่เบา...ถูกชมนิดชมหน่อยห้ามเคลิ้มเด็ดขาดเลยนะเฟื่องฟ้า...ฉันบอกกับตัวเองในใจ
"พ่อนายอาจจะขี้เหร่ก็ได้"
"ผู้ชายมีเป็ร้อยเป็พันเลือกหน่อยก็ดีนะแม่"แต่ละคำของมัน...ฉันเพลีย!
"กินเข้าไป ฉันจะไปอาบน้ำแล้วห้ามเข้าห้องฉันจนกว่าฉันจะอนุญาตเข้าใจมั้ย"
"ทำไม..."
"เผื่อว่าฉันโบ๊อยู่ เกิดเห็นอะไรๆขึ้นมานอนไม่หลับฉันไม่รู้ด้วยนะ"
"โอเค...หนูจะนั่งรออยู่นอกห้องถ้าแม่เสร็จแล้วเรียกหนูด้วยนะ" ฉันพยักหน้าแล้วเดินกลับขึ้นชั้นบนไป