หางใบมีดฟาดเข้าใส่เนลจนร่างของเนลกระเด็นไปกระแทกกับพื้นและพุ่งเข้าใส่ทารันกับเดลหวังจะฆ่าทิ้ง แต่ป้องกันได้ทันทารันกับเดลพยายามต่อสู้ด้วยพลังที่มีผลัดกันป้องกันและโจมตีได้อย่างไร้ที่ติ จนกาลานเองใช้วิธีอื่นเพื่อหวังพิชิตองครักษ์ทั้ง2
“เกะกะนัก!!”
ทหารเสือดำของกาลานเปลี่ยนเป้ามาหาทารันและเดลทันทีพวกมันเข้าโจมตีใส่ทั้งสองอย่างรวดเร็วไม่นานนักทั้ง2ก็เสียท่ามันจนได้
แต่ในขณะที่ทั้งสองกำลังเสียท่ามีบางอย่างเกิดขึ้นกับเนล แสงสีฟ้าของเปลวเพลิงลุกโชนขึ้นอย่างแปลกประหลาด
“บูล!!”
เพลิงสีฟ้ากลายสภาพเป็ดาบเล่มั์ เนลฟันกวาดพวกทหารที่ล้อมทารันกับเดลกระเด็นไปคนละทิศละทาง กาลานรีบเปิดฉากโจมตีเนลอีกครั้งทันทีตอนนี้เนลต่อสู้ได้สูสีมาก คงเพราะสามารถควบคุมพลังไฟได้บางส่วนได้แล้ว แต่พอต่อสู้ได้พักนึงผู้ที่มีประสบการณ์มากกว่าก็สามารถพลิกเกมได้ กาลานจับขาของเนลได้และฟาดร่างของเนลอัดกับพื้นอย่างแรง ถ้าไม่มีบูลร่างของเขาคงกระจายไปแล้ว ถึงแม้การต่อสู้เนลจะแพ้อยู่ดูเหมือนอีกฝั่งจะพร้อมแล้ว
ธนูในมือทารันส่องแสงไฟเขียวค่อยๆเปลี่ยนเป็สีแดงเข้มขึ้นสายลมกำลังพัดรอบๆกำลังหมุ่นวนอย่างบ้าคลั่ง ดวงตราเวทย์ปรากฏขึ้นหน้าธนู
“ไปตายซะ!!” ถึงแม้จะเจ็บแต่คำพูดที่ออกมาจากใจจริงของเนล
ลูกธนูยิงออกไปทันทีมันชนกาลานก็เกิดะเิกระจายออกไปรอบข้างความแรงของมันทำให้กาลาน กระเด็นชนกำแพงเมืองที่แข็งแกร่งทะลุไปอีกฝั่งอย่างง่ายดาย ตามเส้นทางที่กาลานกระเด็นราบเป็หน้ากลอง
ทารันทรุดตัวลงกับพื้นอย่างหมดแรง เดลสามารถดึงตัวของเนลออกมากได้ทันชัยชนะเป็ของพวกเขาแล้ว
แต่มันไม่จบแค่นั้นตำแหน่งแม่ทัพที่ราชันมอบให้มันไม่ใช่มีไว้โอ้อวด
กาลานก็พุ่งเข้ามาด้วยความเร็วตอนที่ทั้ง3กำลังเผลอ แต่โชคดีเพราะกาลานแขนขวาขาดไปคงเพราะหลบได้อย่างเฉียดฉิว เธอใช้แขนอีกข้างต่อยเนลกระเด็นไปชนปราสาทที่อยู่ข้างหลัง เดลเข้าช่วยเนลต่อยหวังจะให้กาลานถอย แต่ไม่เลยกาลานโจมตีใส่เดลและทารันอย่างไม่ยั้งมือ สถานการณ์ตอนนี้พวกเขาแพ้ก็เท่ากับตาย เนลพยายามฝืนตัวเองมาช่วยทารันและเดลแต่ดูเหมือนจะถึงขีดสุดแล้ว
“ชั้นไม่ไหวแล้ว”เพลิงสีฟ้าที่เป็แนวป้องกันเพียงหนึ่งเดียวค่อยๆหายไป
แต่ในวินาทีที่ทั้ง3กำลังถอดใจ
ดาบสีทองพุ่งปักลงตรงหน้ากาลานปรากฏให้เห็นดาบสีทองเล่มั์ มันคือดาบของาาเซิก
"จงใช้มัน เ้าใช้มันได้"าาเซิกะโออกมาจากยอดปราสาท
เมื่อเนลได้ยินดังนั้นก็รีบพุ่งเข้าใส่ดาบไวท์ซอร์ดเล่มนั้น ทางกาลานก็รู้ทันทีว่าหากเนลได้ดาบเล่มนั้นไปต้องแย่แน่ๆ กาลานไม่รอช้ารีบพุ่งตัวเข้าไปขวางทันที แต่ก็มีเดลเข้าขัดขวางแต่ก็ไม่อาจทัดเทียมพลังของกาลานได้เลยโดนกาลานเอามือฟาดเพียงทีเดียวก็กระเด็นไปไกลแต่เมื่อกาลานหันมาก็พบว่าตัวเองช้าไปเสียแล้ว เนลยกดาบไวท์ซอร์ดขึ้นดาบส่องแสงสีทองเจิดจ้าพุ่งเข้าฟันใส่กาลานปลายดาบตัดกลางตัวกาลานแต่ไม่ทะลุคงเพราะมีเกล็ดที่หนาเกินไปแต่มันก็สร้างาแจนกาลานต้องถอยหลังหนีออกมา กาลานตกตะลึงกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้าเอามือกุมแผลที่โดนเนลฟัน
“แกต้องชดใช้กับคนที่แกเคยฆ่า”
จากนั้นเนลยกดาบเล่มสีทองที่มีเปลวเพลิงสีฟ้าพวยพุ่งขึ้นโดยรอบ ดาบใหญ่ขึ้นๆเรื่อย กาลานรับรู้ได้โดยสัญชาติญาณว่าต้องแย่แน่หากโดนเข้า มันรีบพุ่งเข้าใส่เนลโดยไม่รอ สายไปเสียแล้วคมฟาดดาบลง ผ่าร่างกาลานอย่างรวดเร็วง่ายดายมันคมกริบจนตัดร่างของกาลานเป็2ซีกทันที พลังทำลายนั้นตัดผ่านูเาหายวับไปกับตาราวกับมันคือพลังของเทพเ้า
"อ๊าก!!!"
กาลานร้องออกมาเ็ปเพราะเปลวสีฟ้าลุกไหม้ไปทั้งตัว
เนลล้มลงกับพื้น กาลานตัวขาดเหลือเพียงแค่่บนร่างกายสะบักสะบอมนอนกระอักเือยู่ร่างกายในตอนนี้คงไม่สามารถฟื้นฟูได้แล้ว
สถานการณ์ตอนนี้คลี่คลายลงแล้วชัยชนะเป็ขององครักษ์แห่งวาดิช ในขณะที่ทุกคนดีใจกับชัยชนะที่ได้มา
จู่ๆลูกไฟั์สีดำตกพื้นเสียงดังสนั่นเศษฝุ่นล่องลอยกลางอากาศจนแทบมองไม่เห็นมันตกมาจากฟ้าไม่มีใครรู้ว่ามันมาจากไหน ทันใดนั้นภาพของชายหนุ่มคนหนึ่งเดินออกมากฝุ่นควัน ชุดเกราะสีดำสนิทกับหมวกที่เป็หัวสิงโตและผ้าคลุมสีดำที่พริ้วไหวราวกับเปลวไฟ มีว่าเขาเป็ใครแต่การปรากฏของเขามันเป็อะไรที่ทำให้บรรยากาศรอบข้างแปลกไปทันที เขาค่อยๆมองไปที่กาลานอย่างช้าๆ แรงกดดันมหาศาลแผ่ออกมาจากรา่งของชายคนนั้นอย่างแปลกประหลาด
"ขออภัยท่านาา"จากนั้นกาลานก็พูดขึ้นพร้อมกับสายตาที่ดูหวาดกลัวชายที่อยู่ตรงหน้าอย่างสุดชีวิต
ชายหนุ่มคนนั้นเดินมาหยุดต่อหน้ากาลาน
"สุดท้าย...ก็เป็แค่..ของที่ไร้ประโยชน์"
ชายหนุ่มในชุดเกราะสีดำพูดขึ้นก่อนที่ไฟสีดำก็ลุกไหม้กาลานอย่างรวดเร็วโดนที่กาลานไม่ทันที่จะได้ร้องขอชีวิต เหล่าทหารเสือดำก็ล้มลงทั้งหมดราวกับร่างไร้ิญญา
องครักษ์ที่เหลือรับรู้ได้ถึงสถานการณ์ที่ดูจะเลวร้ายก็รีบมารวมตัวกันทันทีตรงที่เนลอยู่
"แกเป็ใคร?"ชายหนุ่มแสยะยิ้มพร้อมไฟสีดำที่ลุกโชติอยู่ข้างหลังอย่างบ้าคลั่ง
"ลูกไฟที่ริบหรี่นั่นแกเป็ใคร?"ชายหนุ่มในชุดเกราะสีดำพูดและค่อยๆเดินมายังจุดที่พวกทารันอยู่
"เปลวเพลิงสีฟ้าที่มีกลิ่นของเ้านั่น แกได้มันมาจากไหน?"
ฟิร่า เรซ เดลลอน ซิล ยืนตัวสั่นเมื่อพบกับชายชุดเกราะสีดำที่อยู่ตรงหน้า
"ได้ยินที่ข้าถามรึเปล่า? "
แค่กะพริบตาชายในชุดเกราะสีดำยืนอยู่ตรงหน้าเนลซะแล้วโดนที่ไม่มีใครมองได้ทัน ชายในชุดเกราะสีดำพูดในขณะที่เดินวนรอบตัวเนลที่นอนหมดสติอยู่พลางมองไปหาองครักษ์ทั้ง6
"สายตาแบบนั้น ข้าชอบนะ"
ชายในชุดเกราะสีดำเดินไปหาทารันจับที่คอแล้วยกขึ้น
"เ้าัพวกของเ้าทำให้ข้าต้องเสียเวลาไปร้อยๆปีเห็นหน้าเ้าแล้วรู้สึกโมโหจริงๆ"
จากนั้นชายในชุดเกราะก็โยนทารันออกมาราวกับโยนก้อนหิน
ชายในชุดเกราะสีดำหยุดต่อหน้าเนล เดลเข้าขวางต่อยหน้าชายในชุดเกราะเข้าอย่างจัง แต่สิ่งที่หมัดที่เดลต่อยไปนั้นกลับไม่ทำให้เกิดรอยอะไรกับชายคนนั้น
"ข้าจะสอนมารยาทให้ จงก้มหัวให้ติดพื้น”
ชายคนนั้นหันมากดหัวของเดลจนจมไปกับพื้นเดล
ส่วนองครักษ์ที่เหลือก็แทบไม่มีใครขยับตัวได้เลยคงเพราะบางอย่างทำให้พวกเขากลัวจนทำให้ควบคุมตัวเองไม่ได้
ไม่มีอะไรหยุดชายคนนี้ได้แล้ว
"ลุกขึ้นมาแล้วตอบคำถามข้า"
ชายในชุดเกราะสีดำพูดกับเนลที่เพิ่งฟื้นขึ้นมา
"ข้า...ไม่รู้."เนล
"แกอาจจะได้ยินไม่ชัด"ชายชุดเกราะจับคอของเนลแล้วยกขึ้นมา
"แก เอา มัน มา จาก ไหน? " ดวงตาสีดำสนิทจ้องมองมาที่เนล
"ข้า…….."เนลดิ้นไปมาคงเพราะเขาถูกบีบคออยู่
ชายในชุดเกราะสีดำเอามือล้วงลูกกุญแจสีดำที่มีไฟสีฟ้าจากหน้าอกของเนลขึ้นมาดู
ในตอนนั้นเอง
าาเซิกค่อยๆลุกยืนขึ้น
"ข้าไม่เป็ไรแล้ว ขอบใจเ้ามากจากนี้คงเป็หน้าที่ข้าแล้วละ เ้าไปหาที่ซ่อนเถอะ"
าาเซิกพูดหลังจากนั้นก็เดินไปยังขอบของกำแพงปราสาทที่แตกแล้วะโลงไปเบื้องล่าง
าาเซิกลงพื้นอย่างแรงเศษฝุ่นปลิวกระจัดกระจายจากนั้นดาบไวท์ซอร์ดก็ลอยเข้ามือของาาเซิก อย่างรวดเร็ว
"ถ้าเ้า้าอะไรก็มาเอาจากข้าไป ไม่ใช่มารังแกเด็กน้อยพวกนี้"าาเซิก
"หืม...ข้าไม่ได้ถามแก"ชายหนุ่มในชุดเกราะสีดำ
าาเซิกยกดาบขึ้นเพื่อตั้งท่าเตรียมโจมตีแต่อีกฝั่งหนึ่งยืนเฉยๆ
"หยุดข้า? เข้ามาซิ"
าาเซิกพุ่งเข้าใส่ตามคำท้าทายทันทีดาบสีทองฟันแหวกอากาศอย่างรวดเร็วแต่ไม่ว่าจะเร็วแค่ไหนก็ไม่อาจฟันโดนชายหนุ่มคนนั้นได้แม้แต่น้อยเขาสามารถหลบได้ทุกครั้งไม่ว่าาาเซิกจะโจมตีแบบไหน
เคร้ง!
เสียงดาบไวท์ซอร์ดฟันโดนฝ่ามือของชายคนนั้นดาบในมือาาเซิกก็หยุด
ชายในชุดเกราะสีดำจับดาบด้วยมือเปล่าอย่างไม่เกรงกลัวคมดาบ
าาเซิกหายใจหอบอย่างเห็นได้ชัดเขาเหนื่อยจนแทบยืนไม่ไหวแต่ก็ฝืนใจสู้ คงเพราะาแทำให้ร่างกายรับภาระมากเกินไป
"ดีแต่ปากซินะ"
ชายชุดดำพูดจากนั้นก็ชูแขนขึ้นฟ้า ปรากฏดาบสีดำลอยอยู่แล้วพุ่งลงมาปักหลังของาาเซิกจนล้มนอนจมกองเื
"าาของพวกเ้ามันอ่อนแอและโง่เขลา"
เนลสุดจะทนะโใส่ชายคนนั้นอย่างรวดเร็วเพื่อเข้าไปหาาาเซิกแต่โดนชายคนนั้นเตะด้วยแรงมหาศาลจนกระเด็นออกมา
"เสียเวลาที่จะถามคนโง่ๆอย่างพวกแก ข้าจะปลุกมันและถามมันเอง"
เพียงไม่กี่วินาทีเขาก็เหยียบหน้าอกของเนลแรงดันอากาศรอบข้างกระจายออกราวกับะเิจากนั้นเขาก็กระชากกุญแจที่มีไฟสีฟ้าบนหน้าอกของเนล
"จงตื่น"
ทันทีที่ชายคนนั้นพูดเขาก็เอากุญแจเพลิงสีฟ้าแทงเข้าหน้าอกของเนลจนเืออกไหลทะลักออกมาจนท่วมตัวของเนล
"เจ็บ!!!!!! อ็ากกก!!!"
เนลร้องด้วยความเ็ปปานจะขาดใจ
"ถ้าเ้ารอดเ้าก็คือคนที่คู่ควรจะมัน"ชายคนนั้นพูด
ร่างของเนลดิ้นทุรนทุรายด้วยความเ็ปไฟสีฟ้าก็ลุกโชนออกจากปากและตาของเนลที่ดิ้นไปมาเพราะความเ็ป ทารันกับองครักษ์ทั้งหมดมองเนลเพราะอยากเข้าไปช่วยแต่ด้วยร่างกายที่บอบช้ำเกินไป
"เนล!!!!!"
เสียงะโของเบลดังออกมาจากบนปราสาทและเสียงร้องไห้ทำให้เนลหันไปมองจากนั้นเนลก็นิ่งไป ไฟสีฟ้าที่คลุมตัวก็ค่อยๆมอดลงอย่างช้าๆจนดับไป
ทุกอย่างนิ่งสนิทร่างกายที่ไร้วิญญาญของเนลทำให้ผู้เป็พี่สาวทรุดลงกับพื้นร้องไห้ปานจะขาดใจ
"ตายงั้นเหรอ "ชายคนนั้นพูด
"สุดท้ายแล้วก็เป็ได้แค่สะเก็ดไฟเล็กๆ"
ในตอนนี้ไม่มีความหวังหมดสิ้นหนทางแล้วและตอกยํ้าความเลวร้ายขึ้นไปอีกขั้นด้วยการมอบของขวัญชิ้นสุดท้ายที่ไม่มีใคร้า
"ข้าจะให้โอกาสพวกเ้าทั้งหมดอีกครั้งหนีจากที่นี่ให้ได้"
ชายคนนั้นชี้นิ้วขึ้นที่ดวงอาทิตย์จากนั้นก็ค่อยๆมืดลงราวกับมีบางอย่างค่อยๆบังดวงอาทิตย์ ลูกไฟขนาดั์ค่อยๆเคลื่อนตัวบังดวงอาทิตย์
"ข้าเป็พวกนับเวลาไม่ค่อยเก่งซะด้วยเอาว่าเป็พวกเ้าหนีให้เร็วที่สุดแล้วกันก่อนที่มันจะตกลงมา"