ผมกับท่านรองมาที่ร้านอาหารที่นัดกับพี่พลเอาไว้พอมาถึงก็พบว่าทั้งสองรออยู่ก่อนแล้วเราก็สั่งอาหารทานกัน
“ไอ้เมฆมึงจะเลี้ยงฉลองวันไหนวะ? กูจะได้ล้างท้องรอ”
“นั่นสิพี่เมฆ มายด์อยากกินพิชซ่าอ่ะ”
“…ทำไมต้องฉลอง!”
“อ้าวก็ได้เลื่อนตำแหน่งก็ต้องฉลองดิวะ”
“ก็มันเป็เื่ปกติอยู่แล้วไม่เห็นต้องฉลองเลย”
“ปกติอะไร ทีกูยังไม่ได้เลื่อนเลยเนอะน้องมายด์เนอะ”
นี่พวกเขาคุยเื่อะไรกันครับเหมือนจะมีผมคนเดียวที่ไม่รู้เื่อะไรเลยนะครับ
“เอ่อ…คุยเื่อะไรกันครับใครได้เลื่อนตำแหน่งเหรอครับ?”
“อ้าว ไอ้เมฆ มึงยังไม่ได้บอกไอ้น้องหมอกเหรอ?”
“…ยัง”
“ครับ? ท่านรอง?”
“อืม ผมได้เลื่อนตำแหน่ง”
“ห๊ะ ตำแหน่งอะไรครับ?”
“ก็…เป็ผู้จัดการ”
“…”
“ไง? ไอ้น้องหมอกอึ้งขนาดนั้นเลยเหรอ? ก็ไม่แปลกหรอกพี่เมฆเก่งจะตาย”
“ั้แ่เมื่อไรครับ?”
“อาทิตย์ที่แล้ว มีประกาศโปรโมทค่ะ”
“ทำไมไม่เห็นมีใครบอกผมซักคำเลย!”
“…ก็…ผมไม่เห็นว่ามันสำคัญตรงไหน…”
“ผมอยากกลับแล้วครับ”
“…เดี๋ยวสิปั๊ก…คุณ”
“ผมขอตัวกลับก่อนครับ”
“…ผมไปส่ง”
“ผมอยากกลับหอ”
“…”
หลังจากนั้นผมก็ไม่ได้คุยอะไรกับท่านรองอีกท่านรองมาส่งผมที่หอพัก ผมเดินมึนๆงงๆๆเกือบเดินเลยหน้าห้องตัวเองแล้ว พอเปิดประตูเข้ามานั่งในห้องก็ยังมึนๆไอ้บาสไม่อยู่ให้ปรึกษาแล้ว มันย้ายออกไปอยู่ใกล้ๆที่ทำงานมันแล้ว
ผมก็ไม่รู้ว่าผมเป็อะไรอาจจะแค่งอนๆท่านรองเดี๋ยวก็หาย แต่มีความรู้สึกเหมือนโดนหักหลัง ท่านรองมีเื่อะไรไม่ค่อยบอกแต่ถ้าเป็เื่ของผมผมต้องบอกเขา มันไม่แฟร์นะ แล้วนี่ก็ไม่โทรมาง้อด้วยใจร้ายฉิบหาย!
‘Rrrrrrrrrrrr’
อุ๊ย! สงสัยโทรมาง้อแล้ว ถ้าพูดดีๆง้อผม ผมก็อาจจะหายงอนก็ได้นะผมยิ่งใจง่ายๆอยู่ด้วย
‘Rrrrrrrrrrrr’
อ้าวไอ้บาสต่างหาก! เหอะ! จะไปหวังอะไรกับท่านเขา!!
“ว่าไงมึง?”
[สัด!เงียบหายไปเลย ไม่โทรหากูเลย]
“เออ เพิ่งกลับมาจากบ้านมีไร”
[เปล่า แล้วมึงเป็ไง? อาหารเม็ดหมดเหรอ เสียงเหมือนหมาหิวข้าว]
“เชี่ยโทรมากวนตีน กูยิ่งเซ็งๆอยู่”
[อะไรของมึงอีก!มีเื่ประหลาดๆอยู่เรื่อย]
“ก็ท่านรองอ่ะดิ มีเื่ปิดบังกูตลอด”
[อะไรนักหนาอีก ทำไมเขามีเมียน้อยรึไง?]
“เปล่า”
[แล้วเื่อะไร? เล่ามาอย่าลีลามา]
“เขาได้เลื่อนเป็ผู้จัดการแต่ไม่บอกกูอ่ะ”
[มันก็เื่ของเขามั้ย??]
“แต่กูเป็แฟนอ่ะ รู้ทีหลังคนอื่นเขาอ่ะ”
[แล้วมึงจะให้เขาทำยังไง? รายงานมึงตลอดเหรอ ? เขาเป็ผู้ใหญ่แล้ว]
“งั้นกูผิดเหรอไง? เป็แฟนกันเขาก็ต้องเล่าให้กูฟังดิ”
[ประสาท แล้วมึงรักเขารึเปล่า?]
“รักดิ”
[แล้วเื่แค่นี้ใอภัยเขาไม่ได้ใช่มั้ย?]
“…ได้”
[เออ! ก็แค่นั้นอย่าทำตัวปัญญาอ่อน แล้วมึงเริ่มงานวันไหน?]
“สัด ด่ากูสนุกเลยนะ”
[เออสนุก กูถามว่ามึงเริ่มงานวันไหน?]
“วันจันทร์”
[เออ โชคดีเว้ย]
“แล้วงานมึงเป็ไง?”
[่นี้ก็มีพี่ๆสอนงานอยู่]
“อืม แล้วกับส้มจี๊ดล่ะ?”
[…กูงอนอยู่]
“เฮ้ย! มึงงอนเป็เหรอวะ!! ไหนเื่ไรเล่าดิ”
[ก็…เขาซื้อกางเกงบ๊อกเซอร์สีชมพูให้กูแล้วกูไม่ชอบกูเลยงอน]
“ไอ้สัด ไอ้ปัญญาอ่อน ตัวอยังกะหมีเสือกใจน้อยเื่ของมึงปัญญาอ่อนกว่ากูอีก แล้วมาด่ากู”
[เชี่ย!!มึงด่ากูมากกว่าอีกนะ]
“เออ กูอยากด่ามากกว่านี้อีก ไปดีกันซะติ๊งต๊องฉิบหาย”
“เออแม่ง แค่นี้แหละ”
ไอ้บาสด่าผมฉอดๆแต่เื่ของตัวเองปัญญาอ่อนกว่าผมอีกเอาเป็ว่าเกือบหายโกรธท่านรองแล้ว เหลืออีกนิดหน่อย บอกแล้วผมใจง่ายงอนแป๊บเดียวเดี๋ยวก็หาย ผมจะให้เวลาท่านรองพรุ่งนี้อีกวันถ้าไม่มาง้อผมผมจะบุกไปที่บ้านเลยครับ อาบน้ำนอนดีกว่า…
อ้าว!ลืมชาร์จแบตมือถือ ช่างมันเดี๋ยวท่านรองโทรไม่ติดเดี๋ยวเขาก็มาเองแหละเล่นตัวเล็กน้อยเพื่อให้ดูดี ฮ่าๆ
‘ก๊อกๆ’
“อืม…ขอีกห้านาที”
‘ก๊อกๆๆ’
“ใครเคาะวะ…แป๊บๆ”
เมื่อคืนด่าไปบาสเยอะไปทำให้เสียพลังงาน เช้านี้เลยตื่นสายไปหน่อยถ้าไม่ได้ยินเสียงเคาะประตูผมก็คงยังไม่ตื่นหรอก ว่าแต่ใครมาเคาะประตูแต่เช้าวะ! ผมว่าผมก็จ่ายค่าห้องไปแล้วนะ
“ครับ?”
ยังรู้สึกมัวขี้ตาอยู่เลย
“ทำไมคุณปิดเครื่อง?”
“…”
ท่านรอง!!! มาแต่เช้า ผมยังไม่ได้ล้างหน้าแปลงฟันเลยอ่ะเพราะปกติผมจะไม่อายไอ้บาสหรือเ้าของห้องเช่าที่มาเก็บเงินค่าห้อง เดินออกมาเปิดประตูทั้งที่ยังมัวขี้ตาอมขี้ฟันอยู่ยังได้เลย แต่นี่เป็ท่านรอง !! ท่านรองเชียวนะ!!
จะปิดประตูหนีแล้ววิ่งไปอาบน้ำแปลงฟันก็คงทันแล้ว!!
“ช…เชิญครับ”
ท่านรองเดินเข้ามาในห้องผมที่ค่อนข้างจะไปทางรกมากถึงมากที่สุดอับอายทั้งเื่ที่ยังไม่ได้อาบน้ำแปลงฟันแล้วยังต้องอายเื่ที่ไม่ได้เก็บกวาดห้องอีก
“ผมถามว่าทำไมปิดเครื่อง?”
รู้สึกว่าเสียงท่านเขาจะดังกว่าเดิมเล็กน้อยนะเริ่มโกรธผมล่ะสิ แต่ก็รู้สึกอบอุ่นดี?? ไม่ได้ยินแบบนี้นานละ
“แบตหมด”
ผมงอนอยู่นะไม่คิดจะง้อรึไง? ง้อผมอีกหน่อยผมก็ยอมแล้วเพราะผมใจง่ายไง
“โกรธผมเหรอ”
“แล้วมันน่าโกรธมั้ยครับ ? ทีท่านรองยังโกรธผมเลย”
“…”
“เป็แฟนกันมีอะไรก็ต้องบอกกันสิครับ”
“ทีคุณไม่เห็นบอกผมเลย”
“…แก้แค้นผมรึไงครับที่ผมไม่ยอมบอกเื่งาน?”
จริงๆแค่เห็นหน้าท่านรองมาง้อผมที่ห้อง ผมก็ยอมั้แ่หน้าประตูแล้วก็ผมใจง่ายไง แต่ก็แอบเล่นต่อ แบบขำๆอ่ะครับ ถ้าท่านรองรู้ผมอาจจะโดนถีบได้
“เปล่า…ผมขอโทษ”
“…”
ท่านรองเล่นอย่างนี้ผมก็ไปไม่เป็สิครับ
“ผมขอโทษที่ไม่บอกคุณก่อน”
“ผม…ก็ขอโทษเหมือนกันครับที่ไม่บอกท่านรองแต่คราวหน้าท่านรองมีอะไรก็อย่าปิดบังผมก็แล้วกัน”
“คุณก็เหมือนกัน”
“…ครับ”
ฟังๆดูแล้วเหมือนผมเป็คนผิดนะครับเื่นี้นึกแล้วก็ยังงงๆแล้วผมต้องขอโทษอีกรอบมั้ยอ่ะ?
“ผมไม่ได้อยากปิดบังอะไร แค่คิดว่ามันเป็เื่ธรรมดา เดี๋ยวคุณก็รู้เอง”
“แต่สำหรับผมมันเป็เื่ใหญ่นะครับ”
“…โอเค คราวหน้าผมจะบอกคุณทุกเื่เลย”
“ประชดผมป๊ะเนี่ย”
“เปล่า…ก็อย่างที่คุณบอก…เราเป็แฟนกันก็ไม่สมควรที่จะปิดบังกัน”
“ครับ…ดีครับ”
“…แล้วคุณกินข้าวกลางวันรึยัง?”
“ข้าวกลางวัน? มันยังเช้าอยู่เลยครับข้าวเช้าผมก็ยังไม่ได้กิน”
“…ตอนนี้…เกือบเที่ยงแล้ว…”
“ห๊ะ!”
นี่ผมหลับหรือซ้อมตายกันแน่ตื่นขึ้นมาอีกทีเกือบเที่ยง กำนันรู้คงด่าผมตายเลย
“แล้วก็…เื่ห้องพัก”
“ครับ?”
“คุณ…เอ่อ”
ทำไมท่านรองทำหน้าแปลกๆคนหล่อทำหน้าแปลกๆก็เลยกลายเป็คนหล่อหน้าแปลก! เอ่อ…นอกเื่
“มีอะไรรึเปล่าครับ?”
“คือ…ผมจะพูดยังไงดี…คุณอยากจะ…ย้ายไปอยู่กับผมมั้ย”
“…”
เอ่อ…ผมกำลังอึ้ง ตลึงตึงโป๊ะ!! ท่านรองชวนย้ายไปอยู่ด้วย อ๊ายยย!! เขินอ่ะ เหมือนถูกขอแต่งงานยังไงไม่รู้
“เอ่อ…คุณทำหน้าแปลกๆนะ”
“…ผมกำลังดีใจหรอก”
“ตกลงว่าคุณจะย้ายไปอยู่กับผมมั้ย?”
“ไปครับไป ไปวันนี้เลยก็ได้”
“…”
“ทำไมครับ วันนี้ไม่ได้เหรอครับ?”
“อาทิตย์หน้าแล้วกัน ผมจะมาช่วยขนของ”
“ก็ได้ครับจริงๆแล้วผอยากย้ายไปวันนี้เลยนะครับ”
“…ไปหาอะไรกินเหอะ”
“ไปครับไป”
“คุณ…ไปอาบน้ำก่อนมั้ย”
“ครับจริงด้วยผมลืม!”
“มีขี้ตาติดทั้งสองตาเลย”
“…ท่านรองไม่ต้องพูดตรงขนาดนี้ก็ได้ครับ”
“…ไม่เห็นเป็ไร”
“เป็สิครับ ถึงผมจะหน้าหนาแต่ก็อายเป็นะครับ”
“ไม่เห็นต้องอายอย่างปั๊กไม่อาบน้ำซักสามวันก็ยังน่ารัก”
“…”
แหมชมกันซึ่งๆหน้าผมก็เขินแย่สิ อยากจะจูบท่านเขาเป็รางวัลแต่ลืมไปยังไม่ได้แปลงฟันขอตัวไปอาบน้ำแปลงฟันก่อนนะครับแล้วผมอาจจะให้รางวัลใหญ่ท่านรองซักสองสามฟอดก็ได้
หลังจากกินข้าวเสร็จ ผมก็ทำเนียนๆไปขอนอนค้างที่ห้องท่านรองโดยอ้างว่ารถเสียพรุ่งนี้ต้องไปทำงานแต่เช้าเลยขอไปนอนด้วยจะได้ติดรถท่านรองไปโรงงาน
“พรุ่งนี้คุณเริ่มงานวันแรกต้องไปกี่โมง”
ท่านรองกระซิบถามผมอยู่ที่ข้างหู มือปลาหมึกเริ่มเลื้อยไปมาที่สะโพกผมแล้วเดี๋ยวนะครับที่ผมมาขอค้างก็ไม่ได้แปลว่าผมจะยอมนะครับสองวันก่อนท่านรองยังทำผมสยองไม่หาย ตูดผมยังไม่หายเจ็บดีเลยนะ
“ค…ครับ…เอ่อ แปดโมงครับ”
ผมต้องคอยเลื่อนมือไปคอยดักมือปลาหมึกไม่ให้เลื้อยเข้ามาในเสื้อมากกว่านี้
“เหรอ…ครับ?”
ท่านรองเริ่มซุกไซ้ที่ซอกคอผมแล้วรู้สึกดีนะแต่พรุ่งนี้ผมต้องไปทำงานนะ ถ้าเดินเหมือนเป็ดอีกมันจะเสียภาพพจน์นะครับ
“ท่านรอง…ผม…ต้องไปทำงานพรุ่งนี้”
“หืม…ไปพร้อมผมไง”
มันไม่ใช่แล้วครับท่านเข้าใจอะไรผิดรึเปล่าครับ? ว่าแล้วไงมือปลาหมึกเลื้อยเข้ามาในเสื้อยืดผมแล้วผมตะปบไม่ทันจริงๆ
“อ๊ะ! เดี๋ยวครับ”
ท่านรองลูบไล้ที่หน้าอกผมไปมาเ้าหัวนมไม่รักดีก็สู้มือท่านเขาดีเหลือเกิน
“อา…”
“นิดเดียวนะครับ”
ท่านรองขบที่เรียวปากผมเบาๆแล้วสอดเรียวลิ้นร้อนเข้ามาหยอกล้ออย่างชำนาญ
“อืม…”
แล้วผมก็เผลอยอมจนได้แถมเต็มใจอีกต่างหากอยากจะด่าตัวเองที่ยังไม่เข็ด
“อา…ปั๊ก”
“อืม…ท่านรอง…ผม”
“ครับ…อยากให้ผมทำยังไง?…บอกผม…”
“เบาๆ…ผมกลัว”
“ไม่ต้องกลัวครับ”
แหม! เอาใหญ่เลยใส่มาไม่ยัง ผมไม่ได้กลัวอะไรหรอกแคกลัวว่าพรุ่งนี้จะต้องเดินเหมือนเป็ดน่ะสิครับ
“แต่…ผม”
“กลัวอะไรบอกผม?”
ขบจังนะติ่งหูเนี่ยจะยานแล้วมั้ง
“ผมกลัวจะเดินเหมือนเป็ดอีกนะสิ…อ๊า…เบาๆ”
ท่านเขาอึดสมคำร่ำลือจริงๆ
“หึ…”
อย่ามายิ้มหล่อ…เดี๋ยวผมก็ใจอ่อนอีก
“อา…ท่านรอง”
“อืม…ข้างในคุณร้อนมากเลย”
อ๊ากกก!! อย่ามากระซิบข้างหูไม่ไหวละผมต้องทำอะไรซักอย่าง จังหวะที่ท่านรองเขากำลังฟินๆผมก็พลิกตัวมานั่งข้างบน
“ปั๊ก…”
“ผมทำเอง…ไม่งั้นพรุ่งนี้ผมเดินไม่ไหวแน่!”
“…ก็...แล้วแต่คุณ”
แต่ดูท่านเขาจะไม่ใเลยนะแต่ท่านเขาดูดีใจยังไงไม่รู้ ยิ้มหน้าบานเชียว
“ครั้งเดียวนะครับ”
“…ก็ได้ครับ”
ท่านรองทำหน้าผิดหวังมากอ่ะั้แ่คบกันมาก็เริ่มจะรู้แล้วว่าท่านเขาค่อนข้างจะลามกอยู่เหมือนกัน
“ปั๊กคุณอาบน้ำเสร็จรึยัง?”
“…”
ผมกำลังอาบน้ำอยู่ครับวันนี้เริ่มงานวันแรกต้องทำให้เป็ที่ประทับใจเลยอาบน้ำนาน…ไม่จริงหรอกครับ!! จะว่าไปก็คุ้นเคยกันทั้งนั้นเพราะรู้จักหมดแล้วแต่ที่ช้านี่สิผมกำลังทำให้ไอ้รอยที่ซอกคอมันหายไปต่างหาก!! ก็ท่านรองเล่นดูดซะแดงเถือกขนาดนี้ ผมลองถูๆดูปรากฏว่ามันแดงกว่าเดิมอีกเฮ้อ!!
“ท่านรองอ่ะ คอผมเป็รอยแดง ทำยังไงก็ไม่หาย”
“…ผมขอโทษครับ”
ยังดีที่ทำหน้าตาสำนึกผิดดูๆไปก็น่ารักไปอีกแบบเหมือนน้องไซเวลาสำนึกผิดเลย
“มาทานข้าวก่อน ผมทำข้าวต้มหมูสับ”
“ครับ”
น่ารักจังเลยแฟนใครเนี่ย จะว่าไปผมก็จะเป็ไบโพลาร์อยู่แล้วเดี๋ยวอารมณ์ดีที่ท่านรองน่ารัก เดี๋ยวโมโหท่านเขา หลากรสหลายอารมณ์บรรเทิงฉิบหาย
หลังจากกินข้าวเสร็จผมกับท่านรองก็ออกเดินทางไปโรงงานผมลองเดินไปเดินมาหลายรอบแล้ว วันนี้เดินไม่เหมือนเป็ดซักเท่าไร เพราะเมื่อคืนท่านรองเขาเห็นใจเลยแค่รอบเดียวจบแต่ท่านเขากระซิบบอกว่าศุกร์หน้าจะไม่ยอมผมแล้ว เป็กำลังใจให้ผมหน่อยนะครับว่าผมจะมีชีวิตรอดจนได้เงินรับเดือนเดือนแรกหรือไม่!!โปรดติดตามตอนต่อไปแต่จะว่าไป ผมจะเรียกท่านรองเขาว่าท่านรองต่อไปดีครับ? หรือจะเรียกผู้จัดการดี? ก็แบบ…ผู้จัดการครับ! กรุณาผมด้วยนะครับผมไม่อยากเดินเหมือนเป็ด…อะไรงี้อ่ะครับ…
155
