คืนเคาท์ดาว เริ่มต้นปีใหม่ของใครหลายคน
สถานที่ในกรุงเทพ ถ้าไม่เป็ ราชประสงค์ก็ต้องเป็สีลม
แต่ผมกลับอยากฉลองเงียบๆกับตัวเองและเปิดโอกาสให้ได้เจอ “คนพิเศษ” ซึ่งก็ไม่รู้ว่าจะมีหรือไม่
ผมมีปัญหา ทะเลาะแฟนผู้หญิง เื่ไม่เป็เื่
เธออยากให้ความสัมพันธ์ของเราคืบหน้า
จึงมาเสนอตัวถึงห้อง
แต่ผมไม่เล่นด้วย
เธอตีความว่าผมรังเกียจและไม่ได้รักเธอจริง
ผมอึดอัด ยังไม่กล้าที่จะพูดออกไป
ว่าเพราะเหตุใดจึงไม่ต้องปรารถนาในตัวเธอ
ผมจึงอยากใช้เวลาอยู่กับตัวเองและพิสูจน์อะไรบางอย่าง
ผมจึงเลือกคลับโล่งๆ นั่งจิบเบียร์ ฟังเพลงเย็นๆ
ที่นี่เป็บาร์เก่าแก่ ริมถนนประดิพัทธ์ ข้างๆมีโรงแรมระดับสามดาว
ถ้าไม่อยากกลับห้องหรือกลัวไม่มีแท๊กซี่มารับในคืนเคาท์ดาวน์
คลับนี้น่าจะสะดวกโยธิน
ผมเตร็ดเตร่มาสะพานควายแล้วเดินเลยลึกลงมาประดิพัทธ์
ก่อนจะสะดุดตากับร้านคลับบาร์เก่าๆ แห่งหนึ่ง
การตกแต่งเรียบง่ายได้อารมณ์
ไม่หวือหวา โมเดิร์น และไม่ซอมซ่อจนเกินไป
แขกที่นั่งมีสองสามโต๊ะ
ส่วนใหญ่เป็ผู้ชายเหมือนผม
ที่สุดผมจึงเลือกที่จะทบทวนตัวเองและฉลองคืนเคาท์ดาวน์เพียงลำพังที่นี่
ผมสงสัยว่าตัวเองรักหรือชอบเพศไหนกันแน่
ที่ผ่านมามีแฟนผู้หญิงทำให้ไม่ได้เผื่อใจมองใครอีกเลย ไม่ว่าเพศไหน
ผมอยากรู้ความ้าที่แท้จริงของตัวเองมาตลอด
ผมจึงเลือกมาเที่ยวที่สะพานควายและประดิพัทธ์
แม้ว่ามันจะไม่ใช่แหล่งใจกลางของชาวเกย์เท่าไหร่
แต่สำหรับคนที่เพิ่งเริ่ม มือใหม่ ใจยังไม่กล้า
ผมว่าที่นี่เหมาะสม!
ผมต้องออกตัวก่อนว่าปกติเป็คนไม่เที่ยวภายนอกดูเป็คนขรึม สุภาพเรียบร้อย
แต่ปีใหม่ที่จะถึงนี้เริ่มมีความคิดว่าอยากจะลองอยากไปลองเปิดประสบการณ์ใหม่ๆ ให้ตัวเองบ้าง
ที่ผ่านมาไม่เคยเที่ยวผับ เที่ยวบาร์มาก่อนไม่รู้ว่าต้องทำยังไงด้วยซ้ำ
และด้วยความที่ผมเป็คนไม่ค่อยเที่ยวนี่เองจึงไม่มีเพื่อนสายเที่ยวเลยสักคนเดียว ทำให้ไม่สามารถปรึกษาใครหรือชวนใครไปเที่ยวด้วยกันได้
ไม่รู้ว่าบาร์โดยทั่วไปแล้วมีพื้นที่โต๊ะหรือเคาท์เตอร์สำหรับนักเที่ยวที่มาคนเดียวหรือป่าว
แล้วถ้าไปคนเดียว จะต้องเริ่มต้นยังไงหลังผ่านประตูเข้าไปแล้ว เราควรเดินไปที่ไหน มองหาอะไร เพื่อให้ตัวเองมีที่นั่งหรือมีเครื่องดื่ม
คืนส่งท้ายปีผมเริ่มต้นหาข้อมูลจากในอินเทอร์เน็ต เกี่ยวกับ บาร์เกย์
ในนั้นมีคนเล่าว่า บาร์เกย์จะมีหลายแบบ เช่นบาร์โชว์แบบ ไม่18+ เป็แนวการแสดงบนเวทีคนแสดงบนเวทีอาจเปิดโชว์เนื้อหนังมังสามากน้อยแล้วแต่ที่
ส่วน บาร์โชว์แบบ 18+ จะหนักหน่วงกว่า เห็นหมดบางที่อาจมีโชว์การมีอะไรกัน
ลักษณะที่จัดนั่งดื่ม บางที่ก็มีโต๊ะนั่งยาวๆแบบนั่งรวม บางทีก็มีแต่โต๊ะกลมๆ วางติดๆ กัน แต่โดยส่วนมากไม่ค่อยมีใครนั่งมักยืนเต้น ขยับไปมาหรือ ถือแก้วไปเดินชนแก้วคนโน้นคนนี้
ห้องน้ำ บางที่ล็อกไม่ได้ และปิดแค่ครึ่งบนก้มลงก็เห็นแล้ว
สิ่งที่ต้องเตรียมใจและทำใจ คือควันบุหรี่อันหนาแน่นจนแสบตา หากเป็คนแพ้ควันบุหรี่อาจไม่เหมาะบางทีก็มีกฎห้ามสูบ บางที่ก็ปล่อยตามสบาย
แสงไฟวูบวาวๆ ชวนให้ปวดตาและความดังของเสียงเพลงอันชวนให้แก้วหูทะลุ ชนิดที่ขนาดออกจากงานแล้ว ยังหูอื้อไปนาน
ผมตัดสินใจเลือกไปัักับบาร์เกย์เป็ครั้งแรกในชีวิต ไม่รู้หรอกว่าจะเป็แบบไหนแต่เอาเป็ว่าเสี่ยงเป็เสี่ยงกัน
ครั้งแรกที่เปิดประตูเข้าไปคนเดียวรู้สึกใเหมือนกันแต่ทำใจดีสู้เสือ
ด้านในคนละบรรยากาศกับด้านนอก แต่โชคดีที่ผมเลือกแล้วคนไม่เยอะ
จึงไม่ต้องหวั่นเกรงสายตาใครมาก
ที่นี่ เหมือนทุกคนจะสนใจกันและกันทุกสายตาจับจ้องมาที่ผม
ผมแค่ฉีกยิ้มบางๆก่อนยืนตัวเกร็งมากเลยครับตอนนั้นสายตาหลุกหลิกและสอดส่ายว่าจะไปหย่อนก้นที่โต๊ะไหนดี
ในร้านการจัดแบ่งโซนที่นั่งออกเป็สามโซนบรรยากาศคล้ายไปงานคอนเสิร์ตที่มีนักร้องหรือเวทีเดินแบบอยู่ตรงกลางให้ได้เห็นกันทั่วๆ
มีทั้งโซนติดเวที โซนนี้แบ่งเป็ ซ้าย ขวาและด้านหน้าเป็เก้าอี้ให้นั่ง
ซ้ายและขวามีสองแถว ส่วนหน้าจะมีแถวเดียว
ในความคิดผมโซนหน้า มุมมองดีที่สุดแต่ทว่าก็จะดูประเจิดประเจ้อที่สุด เพราะทุกคนสามารถมองเห็นเราได้คงยังไม่เหมาะสำหรับน้องใหม่เพิ่งเที่ยวคลับอย่างผม
ผมเลือกด้านหน้า แต่เป็ที่นั่งข้างๆ เหมือน“นางอาย” มีเสาอยู่ข้างหน้า แอบบังตัวไว้นิดหนึ่ง เพราะโซนอื่นๆ ซ้ายและขวาน่าจะเหมาะกับคนที่มาเป็กลุ่ม และโซนบน เป็โซฟาน่าจะสำหรับป๋าวีไอพี
ผมนั่งอุ่นเครื่องได้สักพักผู้จัดการร้านก็มาแนะนำตัว ถามว่าดื่มอะไร?ถ้าเปิดเหล้าจะฟรีมิกซ์เซอร์ทั้งคืน ถ้าเบียร์ก็จะจบเป็ขวดๆ ไป
แขกที่มาเป็กลุ่มนิยมดื่มเหล้าและก็เรียกเด็กมารายล้อม แต่ผมคงไม่ถึงขั้นนั้น ผมจึงสั่งเบียร์
“คืนนี้มีโชว์ด้วยมั๊ยครับ”ผมถามพนักงาน
เขาส่ายหัวบอกนานมาแล้วที่นี่ไม่ได้มีโชว์แบบนั้น หลังๆถ้าคนชอบดูโชว์จะแนะนำให้ไปแถวสุรวงศ์มากกว่า ที่นั่นจะเป็แหล่ง
“ทำไมล่ะครับ”
“แขกน้อยไม่คุ้มกับจ่ายค่าคุ้มครอง” ผู้จัดการร้านบอกกับผม
ภายในร้านมีแขกสูงวัยสองสามโต๊ะ รวมผมเป็สี่โต๊ะดูร้านก็พอเดาได้ว่าน่าจะเป็ร้านที่ได้รับความนิยมมาก่อน
“ถ้าเป็ปีก่อนจะมีสารพัดโชว์เลยแหละโชว์แรกที่แขกเห็นจะเป็การลิปซิงค์สวยๆ”
ผมพยักหน้ารับ มองไป้าเวทีพยายามจินตนาการไปตามที่ผู้จัดการเขาพูด
“ต่อมาก็เป็ส่วนเต้นเปลื้องผ้าแล้วก็มีกระบองฟาดกันเสียงดัง แขกจะชอบ”
“แล้วนักแสดงจะเจ็บไหมครับ”
“ไม่เจ็บหรอกมันเป็อุปกรณ์ที่ทำไว้โชว์โดยเฉพาะ ตีมีเสียงแต่ไม่เจ็บ เป็ปล่องๆ สีดำๆเด็กก็จะค่อยๆ เปลื้องผ้าออกทีละส่วน”
ผมนึกภาพตามไป
"นักเต้นประมาณห้าหกคนแล้วก็จะมีเซนเตอร์ อยู่ตรงกลางคนหนึ่ง คอยตีหลังคนที่เหลือ แล้วก็….
“ก็อะไรครับ” ผมถามด้วยความอยากรู้
“ท่าทางจะไม่เคยเที่ยวล่ะสิถึงไม่รู้ว่าคืนเคาท์ดาวน์ คนส่วนใหญ่เขาไม่มาที่นี่กัน” ผู้จัดการร้านคนนั้นทักผม
ผมยิ้มอายๆ ก่อนที่เขาจะคุยต่อไป
“ก็จะค่อยๆ คอยเปลื้องผ้าออกพร้อมฟาดกันไปเรื่อยๆ เรียงทีละคน ฟาดมันจนจบเพลงระหว่างฟาดไอ้นั่นต้องแข็งตัวตลอด เพราะแขกชอบดู”
ผมฟังแล้วยังอยากเห็นบ้าง
“ทั้งหมดแค่น้ำจิ้มนะต่อมาก็จะเป็โชว์ที่ทุกคนรอคอย คือ โชว์ฟีทเจอริ่ง ทำกันสดๆบางทีบนเวทีอย่างเดียวไม่สนุก เดินลงไปเล่นกันข้างแรกให้แขกเห็นชัดๆ ทุกรูขุมขน”
ผมพยักหน้า นึกภาพตามก็รู้แล้วว่าบรรยากาศเดิมคนร้อนแรงแค่ไหน
“หลังจากนั้นเป็่นำเสนอเด็กก็จะออกมาทีละคน เหมือนโชว์ตัว เหมือนประกวดนายแบบ โชว์บอดี้มีกางเกงในติดมาในรอบแรก รอบสองเปลือยโชว์ในชุดวันเกิด”
ผมใ เริ่มหายใจไม่ทั่วท้อง
“แขกทุกคนจะตื่นเต้นดีใจเมื่อได้เห็นของๆน้องแต่ละคน ธรรมดาเมื่ออนาคอนด้ากลายร่างเป็ัน่ะนะ บางคนแบบเป็ลูกรักแดดดี้ปาปี๊ให้มาเยอะก็จะถูกเรียกก่อนเพื่อน”
ผู้จัดการร้านบอกกับผม พร้อมขอผมชนแก้วส่วนตัวของเขา
ผมยกเครื่องดื่มดื่มแทนน้ำลายที่ต้องเริ่มกลืนเป็ระยะๆ
ในใจคิดว่าน่าเสียดาย มาช้าไปหลายปีมีโอกาสครั้งหน้า ผมต้องไปเยือนบาร์แถบสุรวงศ์แน่
ผมเริ่มหวิว ปากสั่นเทา หายใจไม่ทั่วท้องสารภาพตามตรงว่าอยากจะเห็นเด็กๆ ระรานตาแบบนั้นสักครั้ง
“ท่าทางจะไม่เคยเที่ยวสิเพิ่งมาคลับเฉพาะแบบนี้เป็ครั้งแรกเหรอ?” ผู้จัดการถามผม
“ใช่ครับ ดูรู้เลยใช่มั๊ย”ผมย้อนถามกลับไป ก่อนจะยิ้มเขินๆ ตามสไตล์
“หึ!! เพราะถ้าเที่ยวเป็อาชีพคงไม่เลือกที่นี่เป็คืนเคาท์ดาวน์ ที่นี่มันเหมือนล้าสมัยไปแล้วคนชอบไปแดนซ์ไปสีลม คนชอบดูโชว์ไปสุรวงศ์ เส้นคาวบอย”
“ผมเพิ่งหัดเที่ยว เลยยังไม่กล้าไปเห็นร้านพี่ บรรยากาศสบายๆ คนไม่เยอะ ไม่คิดมากหรอกครับ ไม่เจอก็ไม่เป็ไร”
“ใครบอกว่าจะไม่เจอ”ผู้จัดการอายุมากกว่าผมประมาณสิบปีได้ ไม่แน่ใจว่าเป็เ้าของร้านด้วยหรือเปล่า
เขาเดินไปเอาสมุดในนั้นเป็อัลบั้มภาพมายื่นให้ผม
“ที่นี่เน้นคุยกันประสาเกย์เฒ่าหมดไฟ แต่ถ้าแขก้า เราจะมีสมุดเป็อัลบั้มภาพน้องๆ เตรียมไว้ถ้าชอบแบบไหนก็แค่โทรเรียก ขี้คร้านจะมา”
ผมเปิดสมุดดูแล้วใ มีแต่ผู้ชายหน้าตาดีๆหุ่นดีๆ รุ่นราวคราวเดียวกับผมเต็มไปหมด
“ชอบคนไหน สไตล์ไหนบอกมาค่าตัวก็ตกลงกันเอาเอง ทางร้านไม่เอาอะไรทั้งนั้น ขายแค่เหล้าเน้นให้แขกมานั่งดื่มคุยกันเป็หลัก” ผู้จัดการร้านบอก
ผมกำลังตะลึง ดูแทบไม่ละสายตาเห็นทีคืนนี้คงไม่จำเป็ต้องเคาท์ดาวน์คนเดียวซะแล้ว
“ทั้งหมดนี้เป็เด็กให้บริการหมดเลยเหรอครับ”
“ใช่แล้ว มีหมดทั้งนักแสดงตัวประกอบ รปภ. ไปยันเด็กก่อสร้าง ใครอยากทำงานพิเศษก็มาถ่ายรูปเอาไว้มีงานทางร้านถึงเรียก” ผู้จัดการบอกกับผม
ผมไปสะดุดตากับหนุ่มคนหนึ่ง
อายุรุ่นราวคราวเดียวกันหน้าตาเข้มแบบไทยๆ และหุ่นลีนๆ มีกล้ามเนื้อธรรมชาติ เหมือนคนออกแรงทำงานหนัก
ทันทีที่เห็นรูปของเขาต้องบอกว่าเขาสะดุดตากว่าเพื่อน
“ผมชอบคนนี้”
ผมบอกทางร้าน ในที่สุดผมก็มีเพื่อนเคาท์ดาวน์
ผมตื่นเต้นจนแทบทนไม่ไหวนี่เป็ครั้งแรกของการใช้บริการ
และเป็ครั้งแรกของการใกล้ชิดกับผู้ชายด้วยกันเอง!