จอมนางสยบจอมมาร(จบ)

การผจญภัยของสามแสบ9

“เราต้องแก้ไขม่านอาณาเขตก่อนถึงจะเข้าไปได้” ซิวเสี่ยวซือเอ่ยบอกในขณะที่พากันสำรวจรอบนอกโบราณสถาน
“เดี๋ยวจัดการเอง” หลินเทียนเอ่ยบอกพลางเอามือทาบกับม่านอาณาเขตหลังจากนั้นก็ม่านอาณาเขตก็มีการเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นสามารถทำให้หลินเทียนเข้าไปได้
“เข้าไปกัน” ซิวเสี่ยวซานเอ่ยขึ้นพลางเดินเขาไปตามหลังหลินเทียนทันทีด้วยความรวดเร็ว
“ไปกันเถอะค่ะ” ซิวเสี่ยวฮวาเอ่ยบอกซิวเสี่ยวซือพลางเดินเข้าไปในทันที คนอื่นอาจจะเข้ามาไม่ได้ แต่พวกเขาเข้าไปได้
“จากที่ดูก็คงจะเป็นโบราณสถานจริงๆ” หลินเทียนเอ่ยบอกหลังจากสำรวจโดยรอบแล้ว มีหลายห้องและยังมีกับดับอีกด้วย
“โฮก!!”
“เสียงสัตว์อสูรแน่เลย” ซิวเสี่ยวซานเอ่ยขึ้นเมื่อได้ยินเสียงคำรามในอีกด้านหนึ่งที่ลึกเข้าไปด้านใน
“รออะไรเล่า ไปดูกันเถอะ” ซิวเสี่ยวฮวาเอ่ยขึ้นพลางพากันมุ่งหน้าไปตามเสียงทันที
“ดูนั้นพวกมันสิ” ซิวเสี่ยวซือเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นพวกสัตว์อสูรเดินอยู่ในห้องแถมยังมีม่านอาณาเขตกางกันเอาไว้ พวกนั้นเลยออกมาไม่ได้
“พี่เหมือนพวกมันเฝ้าอะไรอยู่” ซิวเสี่ยวฮวาเอ่ยเมื่อมองพวกสัตว์อสูรมันเดินวนรอบอะไรสักอย่าง
“ถ้าให้ผมเดา มันต้องเฝ้าของล้ำค่าเอาไว้ ผู้ที่จะเอาของล้ำค่าออกไปได้ต้องจัดการพวกสัตว์อสูรให้หมดก่อนถึงจะได้รับของที่พวกมันเฝ้าอยู่” หลินเทียนเอ่ยขึ้นตามที่ตัวเองคิด
“ก็มีความเป็นไปได้” ซิวเสี่ยวซือกล่าวเพราะเคยได้ยินเสียงโบราณสถานมาบ้าง
“เราเข้าไปจัดการมันกันเถอะ” ซิวเสี่ยวซานเอ่ยขึ้นตอนนี้เขาอยากใช้กำลังเป็นอย่างมากเลย
“รอก่อน” ซิวเสี่ยวซือเอ่ยบอกพลางคว้าไหล่ของซิวเสี่ยวซานไปด้วยความรวดเร็ว จากนั้นก็ชี้นิ้วบอกน้องชายของเขาไปด้วย
“ดูนี้สิ” ซิวเสี่ยวซานชี้ไปม่านอาณาเขตที่ขึ้นตัวหนังสือบอกว่ายังไม่เปิดทำการ ซึ่งทำให้เขางงเป็นอย่างมาก
“คล้ายกับในเกมเลยนะ” ซิวเสี่ยวฮวาเอ่ยขึ้น
“อย่าบอกนะว่าต้องรอ” ซิวเสี่ยวซานเอ่ยขึ้นอย่างเสียดาย
“มันบอกว่าเปิดทำการเวลาแปดนาฬิกา” ซิวเสี่ยวซือเอ่ยขึ้นเมื่อมองตัวหนังสือที่อ่านไม่จบ
“มันเริ่มพรุ่งนี้ งั้นเอาไว้เลิกเรียนพรุ่งนี้ผมจะพามาใหม่นะครับ ตอนนี้เรากลับก่อนเถอะครับ” หลินเทียนเอ่ยบอกก่อนจะพากทุกคนออกไปด้านนอกแล้วขับรถกกลับบ้านทันที

“เฮ้ พวกนายได้ฟังข่าวเมื่อเช้ากันมั้ย” ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นถามเพื่อนตัวเองที่ยืนอยู่หน้าห้อง
“ข่าวที่บอกว่ามีโบราญสถานใช่มั้ย” ชายหนุ่มเอ่ยตอบพลางมองไปที่เด็กสามคนที่กำลังเดินลงจากรถมา
“ใช่ๆ เห็นในข่าวบอกว่าพวกผู้ใหญ่บ้างคนเข้าไปในนั้นด้วยแล้วนะ” ชายหนุ่มอีกคนเอ่ยบอกก่อนจะมองตามสายตาของเพื่อนตัวเอง
“เด็กพวกนั้นไม่ได้ฝึกวรยุทธ์นายยังอยากได้เข้ากลุ่มอีกหรือ” ชายหนุ่มเอ่ยถามเพื่อนตัวเองต่อ
“ถ้าเด็กพวกนั้นไม่ได้ฝึกวรยุทธ์แล้วไอ้ที่เล่นบาสเมื่อวานคืออะไร” ชายหนุ่มที่เป็นหัวหน้ากลุ่มเอ่ยถามเพื่อตัวเอง
“เอ่อ หรือว่าเด็กพวกนั้นซ้อนระดับลมปราณเอาไว้เราเลยตรวจสอบไม่ได้” ชายหนุ่มอึกอักก่อนจะเบิกตากว้างเมื่อนึกสิ่งที่จะเป็นไปได้
“ถูกต้อง” ชายหนุ่มตอบเพราะก่อนจะมองทั้งสามที่พากันเดินเข้าอาคารมา เขาอยากรู้ว่าทั้งสามซ้อนลมปราณยังไง

“นี่พวก นายสนใจเข้าชมรมต่อสู้หรือเปล่า” ทันทีที่เห็นว่าคนที่ตัวเองต้องการเจอตัวชายหนุ่มก็เอ่ยขึ้นมาทันที
“ว้าว ฟังดูน่าสนุกดีนะ ว่าแต่พวกผมต้องทำอะไรบ้างละครับ” ซิวเสี่ยวซานเอ่ยขึ้นพลางหันไปมองพี่ชายของเขาอย่างรู้กัน
“ไม่ยากๆ ตอนเย็นไปหาพวกพี่ที่ชมรมการต่อสู้ได้เลย แล้วเจอกันนะ” ชายหนุ่มเอ่ยบอกพลางโบกมือลาแล้วรีบกลับห้องทันที
“เข้าห้องกันเถอะ” ซิวเสี่ยวซือเอ่ยบอกก่อนจะเดินเข้าห้องเรียนไปด้วย
“พวกนาย มาคุยกันหน่อยสิ” หม่ากวนที่เห็นว่าใครเดินเข้ามาก็เอ่ยเสียงดังทันทีเพราะจำได้ว่าต้นเหตุเป็นเพราะซิวเสี่ยวซือที่ทำให้หม้อหลอมโอสถของเขาระเบิดจนทำให้เขาถูกหักคะแนน
“ว่ามาสิ” ซิวเสี่ยวซือเอ่ยขึ้นด้วยท่าทีนิ่ง ตอนนี้พวกคนอื่นๆ กำลังมองดูพวกเขาอยู่
“นายต้องรับผิดชอบเรื่องที่ทำให้ฉันถูกหักคะแนน” หม่ากวนเอ่ยบอกพร้อมกับว่างท่าใหญ่โตเพื่อข่มซิวเสี่ยวซือ
“ฉันจำเป็นต้องรับผิดชอบด้วยเหรอ” ซิวเสี่ยวซือเอ่ยถามพลางนั่งลงกับเก้าอี้ไปโดย ไม่ได้สนใจหม่ากวนที่ทำหน้าโมโหเขาอยู่ตอนนี้
“เพราะนายฉันและเพื่อนๆ ถึงได้ถูกหักคะแนนไง” หม่ากวนร้องบอกเสียงดังเมื่อได้เห็นท่าทางไม่สนใจของซิวเสี่ยวซือ
“นั้นเป็นเพราะนายไม่รอบคอบเองเลยทำให้เพื่อนๆ ซวยไปด้วยหรือไงกัน” ซิวเสี่ยวฮวาพูดขึ้นเมื่อทนให้อีกฝ่ายโยนความผิดให้พี่ชายตัวเองอย่างหน้าด้านๆ ไม่ได้
“หุบปากไปไอ้เกย์!” หม่ากวนที่ได้ยินแบบนั้นก็ยิ่งโมโหมากขึ้นก่อนจะหันไปตะคอกใส่ซิวเสี่ยวฮวา
ซิวเสี่ยวฮวาโมโหทันทีก่อนจะกระโจนเข้าไปหาหม่ากวนด้วยความรวดเร็วก่อนจะจับอีกฝ่ายทุมลงกับพื้นพร้อมกับตะคอกทันที
“อะไรนะ! ไอ้ลูกหมา!”
“อึก ปล่อยฉันนะไอ้เกย์บ้า!” หม่ากวนแม้จะตกใจแต่ก็ยังตะโกนบอกอีกฝ่ายที่อยู่เหนือร่างของเขา
“แกสิเกย์ ทำผิดแล้วยังโยนให้คนอื่นอีก ไอ้หน้าด้านเอ้ย!” ซิวเสี่ยวฮวาตะโกนด่ากลับทันที
“อึก ปล่อยฉันนะโว้ย! ค่อยดูเถอะฉันจะให้พ่อของฉันจัดการพวกแก!” หม่ากวนร้องบอกพลางพยายามดึงมือที่บีบคอของเขาอยู่ แต่ทำยังไงก็ทำไม่ได้
“ฉันกลัวจนตัวสั่นรอเลยละ” ซิวเสี่ยวฮวาบอกพลางจับหม่ากวนเหวี่ยงออกไปหน้าห้องทันทีท่ามกลางสายตาตกใจของเพื่อนๆ

ฮวาโมโหแล้วจร้า

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

การผจญภัยของสามแสบ9

คล้ายกับเรื่องจอมนางสยบจอมมาร(จบ) ที่คุณอ่าน

จอมนางสยบจอมมาร(จบ)

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

การผจญภัยของสามแสบ9

คล้ายกับเรื่องจอมนางสยบจอมมาร(จบ) ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้