ชายหนุ่มผมแดงหันมองชายกลางคนด้านหลังอย่างไม่พอใจ"ข้าเคยมาที่นี่หลายครั้งแล้ว เ้าไม่ต้องเป็ห่วงว่ามันจะอันตราย ถ้าเราปกปิดกลิ่นอายเอาไว้ก็ไม่มีใครััถึงตัวตนของพวกเราได้"
"อีกอย่างอากาศของโลกมนุษย์ยังดีกว่าโลกปีศาจหลายเท่า มันเหมาะสำหรับการพักผ่อนมากกว่าโลกปีศาจที่เต็มไปด้วยความวุ่นวาย"
ภายในราชวงศ์ปีศาจของชายหนุ่มมีพี่น้องทั้งหมดเจ็ดคน เขาเป็คนสุดท้องของราชวงศ์ปีศาจจันทร์ทราโลหิต
การแข่งขันภายในของราชวงศ์ปีศาจโหดร้ายกว่าโลกมนุษย์มาก พวกเขาต้องมาเข่นฆ่ากันเพื่อแย่งชิงบัลลังก์ คนที่เหลือคนสุดท้ายเท่านั้นจะได้เป็ผู้สืบทอดคนต่อไป
แม้ว่าตามจริงแล้วชายหนุ่มจะไม่้าเข้ามาแข่งขันแย่งชิงบัลลังก์ แต่ด้วยกฏที่ต้องเหลือรอดคนสุดท้ายเท่านั้นจะได้รับบัลลังก์
มันจึงทำให้เขาต้องกลายมาเป็เป้าหมายการลอบสังหารของพี่น้องที่เหลือเหมือนกัน ด้วยเหตุนี้เขาจึงแอบมายังโลกมนุษย์หลายครั้ง เพื่อหลบหนีความวุ่นวายเ่าั้!!!
ภายในโลกปีศาจ
"หึหึ..น้องชายที่น่ารักของข้าออกไปเล่นที่อื่นอีกแล้วเรอะ"ชายกลางผมแดงบนบัลลังก์กระดูกหัวเราะออกมาเบาๆ เขาเป็เ้าชายคนที่สอง
ในเบื้องหน้าของเขาได้มีชายชรากำลังคุกเข่ารายงานข่าวด้วยความตื่นเต้น"ข้าพึ่งได้รับรายงานมาว่าเ้าชายเจ็ดไปโลกมนุษย์ ท่าน้าให้ข้าส่งคนไปจัดการเลยไหมขอรับ ถ้าเ้าชายที่เหลือรับรู้ข่าวนี้ เราจะไม่มีโอกาสแล้วนะขอรับ"
"น้องเจ็ดน่าสงสารจริงๆ แม้เขาจะไม่้าแย่งชิงบัลลังก์ แต่ตราประทับในร่างกายของเขา จะเอาออกมาได้ต่อเมื่อผู้เสียชีวิตเท่านั้น"เ้าชายสองหยุดครู่หนึ่งแล้วเผยรอยยิ้มมุมปาก"รีบไปจัดการให้น้องชายที่น่ารักของข้าได้พักผ่อนเถอะ"
นอกจากคำสั่งของเ้าชายที่สองแล้ว ในเหล่าพี่น้องคนอื่นๆก็ได้ส่งคนไปจัดการเ้าชายที่เจ็ดแล้วเหมือนกัน!!
..
หลังจากหลงเทียนได้บอกเหล่าผู้คนในหมู่บ้านว่าเขาจะออกเดินทางไปเมืองอื่น เหล่าผู้คนในหมู่บ้านก็ต่างออกมาส่งเขาเดินทาง
"นี่ทุกคนข้าไปก่อนนะ..อีกไม่กี่วันข้าก็จะกลับมาแล้ว"หลงเทียนโบกมือให้เหล่าชาวบ้านด้วยรอยยิ้มก่อนจะขึ้นนั่งบนเกวียนม้าที่ชายชราจางอี้นำมาให้
"นายท่านโปรดดูแลตัวเองด้วยนะขอรับ"เหล่าชาวบ้านะโด้วยใบหน้าเสียใจ
พวกเขาอยากออกเดินไปกับชายหนุ่มด้วย แต่ชายหนุ่มกลับยืนยันเด็ดขาดว่าจะไปคนเดียว พวกเขาจึงไม่สามารถปฏิเสธชายหนุ่มได้ แม้แต่หมาน้อยอย่างเจียงไป่ หลงเทียนก็ให้มันเฝ้าอยู่ในสำนักเท่านั้น
เหล่าผู้คนในหมู่บ้านยืนเฝ้ามองรถม้าของหลงเทียนหายไปไกลสุดสายตา ก่อนจะหันมองหน้ากันด้วยความสงสัย
"แปลกทำไมอยู่ดีๆ นายท่าน้าออกเดินทาง?"
"หืม..บางทีนายท่านกำลังวางแผนเคลื่อนไหวในยุทธภพแล้ว"
"ใช่..ข้าคิดว่ามันต้องเป็แผนต่อไปของนายท่านที่จะวางหมากบางอย่างในยุทธภพ"
"แผนการสูงส่งของนายท่านเป็สิ่งที่คนอ่อนแออย่างพวกเราไม่มีทางเข้าใจอยู่แล้ว พวกเราทำได้เพียงให้ตัวเองแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น เพื่อที่ว่าวันหนึ่งเราจะสามารถช่วยเหลือนายท่านได้"
"ถ้าอย่างนั้นพวกเราไปฝึกในสำนักกับท่านเจียงไป่เถอะ!!"
..
เพียงไม่นานรถม้าของหลงเทียนก็ได้ออกมาจากหมู่บ้านกลางหุบเขา ทิวทัศน์แปลกตาด้านนอกรถม้าได้ทำให้เขาสายตาเปร่งประกาย โดยที่พื้นดินสองข้างทางรอบๆรถม้าของเขาได้ปกคลุมด้วยทุ่งหญ้ากว้างใหญ่
"บรรยากาศดีจริงๆ"หลงเทียนสูดลมหายใจลึกๆด้วยใบหน้าผ่อนคลาย
แต่ทันใดนั้นเองเบื้องหน้ารถม้าของเขาได้มีร่างของชาวบ้านธรรมดาสองคนกำลังเดินชมวิวอยู่ข้างทาง
คนแรกเป็เด็กน้อยผมสีแดง อีกคนเป็ชายกลางคนหนวดยาว พวกเขาทั้งสองแต่งตัวธรรมดาเหมือนกับคนทั่วไป
การปรากฏตัวของคนทั้งสองนี้ ได้ทำให้หลงเทียนได้รับการแจ้งเตือนระบบ จากสิ่งที่เขากำลังตามหามานาน
(ได้พบคนพร์ปกติ)
หลงเทียนที่กำลังหลับตาเพลิดเพลินกับบรรยากาศรอบๆของทุ่งหญ้า พลันสะดุ้งตื่นขึ้นมาทันที
"เอ๊ะ!!..พร์ปกติเรอะ..อยู่ไหน!!"
หลงเทียนได้เอาแว่นตาสีดำขึ้นมาใส่อย่างรวดเร็วก่อนจะโผล่หัวออกมาตรวจสอบด้านนอกเกวียนรถม้า
จนกระทั่งสายตาของเขาได้สังเกตเห็นร่างของชาวบ้านทั้งสองที่กำเดินอยู่ข้างหน้า ซึ่งในสายตาของเขาภายใต้แว่นตาสีดำได้เห็นข้อมูลพร์ของคนทั้งสองปรากฏขึ้นมา
"พร์ขยะ..."หลงเทียนจ้องมองชายกลางคนครู่หนึ่ง ก่อนจะเหลือบสายตามาหยุดลงบนร่างของเด็กน้อยผมสีแดง"เอ๊ะ!!พร์ปกติ!! เ้าเด็กนี้พร์ปกติจริงๆ!!"
เมื่อเห็นการแต่งตัวของคนทั้งสองแล้ว มันทำให้เขามั่นใจว่าคนทั้งสองเป็คนธรรมดาเท่านั้น
และการหลอกล่อพวกชาวบ้านธรรมดาเป็สิ่งที่เขาเริ่มถนัดขึ้นมาบ้างแล้ว จุดอ่อนของพวกชาวบ้านธรรมดาในโลกยุทธภพแห่งนี้
พวกเขาส่วนใหญ่้ามีพลังเหมือนกับคนอื่นๆ ถ้ามีคนมาช่วยฝึกพวกเขาให้เป็เซียนได้ พวกเขาจะปฏิเสธมันได้อย่างไร?
“หึหึ..ข้าต้องทำทุกวิถีทางเอาเ้าเด็กนั้นมาเป็สาวกของเราให้ได้”หลงเทียนหัวเราะในใจก่อนจะหยุดรถม้าใกล้ๆคนทั้งสอง
"เ้าหนูน้อย..ทำไมคนมีพร์เช่นเ้าถึงมาเดินอยู่แถวนี้ ตรงนี้มันไม่ใช่สิ่งที่คนอยากเ้าต้องมาอยู่"
หลงเทียนเอ่ยเบาๆด้านในเกวียนโดยไม่โผล่ตัวออกมาให้คนทั้งสองได้เห็น เขาทำอย่างนี้เพื่อให้ตนเองดูเหมือนผู้เชี่ยวชาญลึกลับ
"ท่านเป็ใคร!"เด็กหนุ่มผมแดงมองรถเกวียนด้วยสายตาเ็า“ตัวตนของเราถูกเขาจับได้ในพริบตาเลยเหรอ!!”
ออร่าร่างกายของเขาที่ปกปิดเอาไว้ได้ปะทุออกมาปกคลุมรอบๆในพริบตา ซึ่งกลิ่นอายของเด็กหนุ่มที่ปล่อยออกมานั้นเทียบได้กับระดับเทวะสูงสุด!
แต่น่าเสียดายที่คนในเกวียนม้ากลับไม่ได้รู้สึกถึงแรงกดดันอะไรเลย เขายังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเกิดอะไรขึ้นบ้างด้านนอก มันจึงทำให้เด็กหนุ่มผมแดงกับชายกลางคนต่างตกตะลึง
"หึหึ..ข้าเป็ใครไม่สำคัญหรอก เ้ารู้สึกอย่างไรบ้างกับความอ่อนแอของตัวเองในโลกแห่งนี้?"
เสียงเรียบเฉยดังออกมาจากด้านในเกวียน ซึ่งมันทำให้คนทั้งสองยิ่งใมากกว่าเดิม
“นี่..เขากำลังเตือนข้าว่าพลังของข้าอ่อนแอเกินไปในสายตาของเขา!!”
“ระ-แรงกดดันของข้าหายไปทันทีเมื่อถึงร่างกายของเขา!!”
“เขาเป็ใครกันแน่?”
“หะ-หรือว่าเขาจะเป็เซียน!!”
คนทั้งสองมองหน้ากันด้วยความเคร่งเครียด พวกเขาไม่สามารถัักลิ่นอายของคนที่นั่งอยู่ด้านในได้เลย
ถ้าก่อนหน้านี้พวกเขาไม่ได้ทดสอบปลดปล่อยแรงกดดันออกมา พวกเขาคงคิดว่าคนข้างในเป็เพียงคนธรรมดาเท่านั้น
เมื่อหลงเทียนเห็นคนทั้งสองยืนเงียบไป เขารีบพูดเสริมขึ้นมาด้วยใบหน้าร้อนรน"แค่กๆ..เข้าเห็นความสามารถในตัวของเ้า ข้าจึงอยากฝึกฝนให้เ้าเป็เซียน เ้าไม่้าเรอะ?"
"ห้ะ!! ฝึกให้ข้าเป็เซียน!!"เด็กหนุ่มผมแดงกลืนน้ำลายด้วยท่าทางลังเล"ทะ-ท่านผู้าุโ แต่สถานะของข้า…."
ก่อนที่เด็กหนุ่มจะได้พูดจบ เสียงเรียบเฉยของชายหนุ่มในเกวียนได้ดังแทรกขึ้นมา"เ้าไม่จำเป็ต้องพูดเื่นั้น ข้ารับรู้สถานะของเ้าดี ในสายตาของข้าทุกคนเท่าเทียมกันหมด"
หลงเทียนถอนหายใจด้วยความสงสาร“เฮ้อ..น่าสงสารจริงๆ เขาคงคิดว่าเราจะรังเกียจชาวบ้านฐานะยากจนอย่างพวกเขาสินะ”
"ขอบคุณท่านผู้าุโที่ไม่รังเกียจข้า ต่อไปนี้ข้าหยุนหลี่จะเป็สาวกของท่านตลอดไป"เด็กหนุ่มผมแดงคุกเข่าด้วยใบหน้าตื่นเต้น
“ไม่น่าเชื่อว่าข้าจะได้รับเซียนมาเป็อาจารย์ ท่านยังไม่สนใจด้วยซ้ำว่าสถานะของข้าจะเป็เ้าชายปีศาจ”
“แถมท่านยังไม่สนใจกฏข้อห้ามของเซียนที่ห้ามรับสาวกต่างเผ่าพันธุ์อีก แม้ว่าท่านจะรู้ว่าการทำเช่นนี้จะกลายเป็ผู้ทรยศต่อเผ่าพันธุ์ แต่ท่านก็ยังยอมฝ่าฝืนกฏเหล็กนี้!!!”
ไม่เพียงแต่เด็กหนุ่มผมแดงเท่านั้นที่ใกับการตัดสินของชายลึกลับในเกวียน แม้แต่ผู้ติดตามของเด็กหนุ่มก็ยังอ้าปากค้างเหมือนกัน
“ถ้าข้าจำไม่ผิดการรับสาวกต่างเผ่าพันธุ์ของเซียน มีโทษถูกผนึกหนึ่งหมื่นปีในเรือนจำป้อมสายฟ้า ไปจนถึงปะาชีวิต!!!”
น่าเสียดายที่หลงเทียนไม่ได้รู้เื่ของกฏข้อห้ามเหล่านี้เลย เขาสนใจแต่เพียงเสียงเตือนจากระบบเท่านั้น
(ได้รับสาวก1คนสำเร็จ)
653
