เพียงสองอาทิตย์การเตรียมงานสำหรับงานแต่งค่อนข้างจะฉุกละหุก แต่อลิสาไม่จำเป็ต้องทำอะไรเลยมีเพียงแค่รอว่าอารัณย์จะให้เธอทำอะไรบ้าง
อารัณย์มารับเธอไปลองชุดเ้าสาว
ขณะที่เขานั่งรอบนโซฟาและพลิกดูนิตยสารเธอถูกพนักงานพาไปลองชุดมากมาย แล้วแต่พนักงานจะแนะนำ
ชุดแรกกับกระโปรงยาวรัดรูปผ้าไหมสีขาว ค่อนข้างเปิดเผยบริเวณหน้าอก
เธอหันไปมองเขา “คุณว่าอย่างไร?”
“เปลี่ยน”
…
ชุดสองที่ดูเหมือนเธอถูกผ้าทั้งม้วนห่อไว้มันช่างเหมือนเค้กก้อนโตที่ปาดครีมหนาๆ
“เปลี่ยน”
ชุดสามที่ดูไม่ได้ยิ่งกว่าเดิม
เขาขมวดคิ้ว “ผมไม่ได้มีเวลามาเล่นกับคุณทั้งวันนะ!”
อลิสาเหลือบมองเขาและกระซิบ“ใจเย็นๆก่อน”
“…” เขาเงียบไป
เธอถามด้วยความสงสัย “ว่าแต่คุณชอบสไตล์ไหน?”
อารัณย์จ้องมองที่เธอด้วยสายตาว่างเปล่าลดเสียงลง “ไม่ต้องสนใจว่าคุณชอบแบบไหนเหรอ?”
อลิสาพยักหน้า “ใช่ค่ะ ฉันทำตามความ้าของผู้ใหญ่ ไม่สำคัญเลยว่าฉันจะใส่ชุดอะไร”
เมื่อเธอพูดเช่นนี้การแสดงออกของเธอก็สอดคล้องกับที่เธอคิดอยู่ในใจ นี้เป็ความจริง
แต่ด้วยเหตุผลบางอย่างเมื่อได้ยินเธอพูดโดยตรง อารัณย์กลับรู้สึกอะไรบางอย่างในใจของเขา
การแต่งงานถือเป็เื่สำคัญมากสำหรับผู้หญิงผู้หญิงหลายคนใฝ่ฝันที่จะสวมชุดแต่งงานที่สวยที่สุด เดินจูงมือชายอันเป็ที่รักเข้าพิธีแต่สำหรับอลิสากลับไม่ใช่ ทำให้เขารู้สึกผิด รู้สึกเหมือนเป็ผู้ร้ายทำลายความสุขของเธอ
เขาหันไปถามพนักงานในร้าน “วันนี้ริชชี่อยู่ที่ร้านหรือเปล่า?”
พนักงานยิ้มและพูดว่า “ตอนนี้ริชชี่ยุ่งมากค่ะถ้าจะให้เขาออกแบบชุดแต่งงานใหม่ให้ ต้องรออย่างน้อยครึ่งปีนะคะ”
อารัณย์กดโทรศัพท์โทรออก“ริชชี่ผมเองนะขอพบหน่อยได้ไหม… โอเค จะขึ้นไปเดี๋ยวนี้”
แม้การแต่งงาน เธอจะไม่มีความสุขเลยแต่อย่างน้อย เขาก็พยายามอย่างเต็มที่เพื่อชดเชยให้ได้
อารัณย์วางสายหันกลับมามองเธอ และพูดเบาๆว่า “ไปกันเถอะ ไปหาเพื่อนฉัน”
เขาอดไม่ได้ที่จะจับมือหญิงสาวเพื่อเดินขึ้นไปชั้นบนของร้านด้วยกัน มือที่เย็นเฉียบของเธอทำให้หัวใจของเขารู้สึกอ่อนลงทันที
ริชชี่ศึกษาการออกแบบเสื้อผ้ามาเมื่อเริ่มเปิดร้านและมีชื่อเสียงทำให้ลูกค้าต้องรอคิวสำหรับชุดเ้าสาวที่ให้เธอออกแบบให้
ทั้งสองขึ้นไปชั้นบนและรอสักครู่และเขาเห็นหญิงที่คุ้นเคยผลักประตูเข้ามา “อารัณย์ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ”
“ขอความช่วยเหลือหน่อยสิ”
“ออกแบบชุดแต่งงาน?”ริชชี่ยิ้มอย่างชัดเจน “คราวนี้เพื่อนคุณคนไหนจะแต่งงานล่ะ”
“ผมเอง”
ริชชี่เงียบไปครู่หนึ่งพลันดวงตาเบิกกว้างทันที “อะไรนะ!ตัวเธอเอง”
อารัณย์รู้สึกหงุดหงิดกับเสียงที่ดังขึ้นกะทันหันและอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว “ทำไมล่ะ”
ริชชี่ใอยู่นานและถอนหายใจเล็กน้อยก่อนพูดว่า “ฉันสงสัยมานานแล้วว่าผู้หญิงแบบไหนนะจะทำให้เธอที่หวงความโสดมากยอมแต่งงานด้วย”
ริชชี่หันหน้าไปทางอลิสาและพูดอย่างจริงจังว่า“ฉันจะออกแบบชุดแต่งงานให้คุณเองบอกหน่อยว่าชอบสไตล์ไหน”
อลิสาลังเล “เราจะแต่งงานกันอีกสองอาทิตย์ข้างหน้า” จากนั้นเธอหันศีรษะและมองอารัณย์ “แค่ซื้อชุดก็พออย่าลำบากเลย”
ก่อนที่อารัณย์จะพูดอะไรออกมาริชชี่พูดด้วยสีหน้าจริงจังว่า “ว้าว เธอไปพบผู้หญิงที่วิเศษแบบนี้ที่ไหนกัน ทั้งอ่อนโยนและน่ารักขนาดนี้”
“…” อารัณย์ไม่พูด
คนตรงหน้าอิจฉาเขาไม่มีใครเข้าใจความทุกข์ภายในใจของเขา…
“แล้วได้ไหม?”อารัณย์ถามอย่างใจเย็น
“ไม่มีปัญหาฉันจะช่วยเธอเอง”
จากนั้นริชชึ่จึงหันไปทางอลิสาและยิ้มพร้อมถามว่า “ชอบแบบไหนสไตล์ไหน?”
“แบบไหนก็ได้”
“งั้นฉันจะออกแบบให้เองให้เธอเป็เ้าสาวที่สวยที่สุด”
“ขอบคุณมากค่ะ”
762
