แกร๊ด!!!!
เสียงร้องของหมูตัวอ้วนใหญ่ที่มีขนาดตัวใหญ่กว่าเรนิสเป็2 เท่ากำลังแผดเสียงเสียงร้องขู่พวกเขาอยู่ ใช่ อย่างที่เห็นพวกเรากำลังล่าหมูมาทำอาหารกันอ...และเขากำลังสอนนักเรียนอีกหลายสิบคนข้างหลัง...
“องค์ราชินี!!! มันกำลังจะอ้าปากกินหัวพวกเราแล้วครับ!!!”จอร์จคนที่เขาเคยรักษาแผลให้ชี้นิ้วสั่นๆไปที่เ้าหมูตัวอ้วน
เรนิสแตะบ่าจอร์จ“ไม่ต้องกลัวไปจอร์จนั่นก็แค่หมูที่ตัวใหญ่กว่าเดิมเท่านั้นแหละ”
“หมูมันขนาดเท่านี้เป็ปกตินี่ครับ!!!”
“โลกก่อนมันไม่ได้ตัวเท่านี้นิ!!!”
“ห้ะ โลกก่อน?”
“ช่างเถอะ! จอร์จและตัวประกอบ A ทุกคนตั้งสมาธิให้ดีเ้าหมูนั่นคืออาหาร มันมีรสชาติอร่อยมาก ร่ายพลังเวทที่ข้าสอนใส่มันเลย!!!”
นักเรียนข้างหลังได้แต่ร้องโวยวายมือก็รวบรวมพลังเวทไปด้วย“ราชินีครับ พวกเราไม่ใช่ตัวประกอบ A นะ ไม่สิ องค์ราชินี พวกข้าขาสั่นจนร่ายเวทไม่ออกแล้ว!!!”
แกร๊ด!!!!
เ้าหมูเห็นพวกมนุษย์มัวแต่ยืนขาสั่นมันก็ไม่รู้จะยืนรอทำไม เ้าหมูสีชมพูเลยเตรียมจะวิ่งจะมาขวิดพวกเขา!!!
เรนิสหันไปสั่งอีกรอบ“บอกแล้วให้มองมันเป็อาหาร!! ถ้าเ้าให้มารันล่ากระต่ายตัวเล็กๆให้ทุกวัน เ้าก็ไม่มีวันอิ่มท้องหรอก!!”
ถึงจะบอกว่ากระต่ายตัวเล็กๆ แต่กระต่ายในโลกนี้ก็ตัวเท่าหมาล่ะนะ...
เปรี้ยง!!!
ทั้งพลังน้ำ ไฟดิน และอีกหลายธาตุของเหล่านักเรียนที่เรียนกับเรนิสพุ่งไปที่เ้าหมูจุดเดียวเ้าหมูล้มลงชักแด่ว ๆ ไม่นานก็สิ้นใจ
“เฮ!!!!!”
“พวกเราจัดการมันได้แล้ว!!!”
เรนิสปาดน้ำตา“เก่งมากจอร์จอและก็ตัวประกอบ A ทุกคน”
ตัวประกอบ A ซับน้ำตาด้วยความซึ้ง “ราชินีครับ ผมไม่ใช่ตัวประกอบA นะ”
“…”
หลังจากผ่านไปสองอาทิตย์เรนิสใช้เวลาหมดไปกับการสอนเวทพื้นฐานจำพวกเวทลม เวทไม้ และอีกมายมายกับพวกนักเรียนเขาอยากจะสอนมากกว่านี้อยู่หรอกแต่ยังมีอีกหลายเมืองที่เขาต้องไปยังไงก็ต้องไปเรียนอีกทีในโรงเรียนที่จะสร้างอยู่ดีและตอนนี้เขาต้องกลับเมืองหลวงแล้ว โอเมก้าทั้ง 5คนที่ส่งจดหมายเรียกตัวไปก็มาถึงแล้ว
เรนิสไม่ให้พวกเขาอยู่ยาวๆหรอกแต่มาให้ความรู้เสร็จก็เรียกตัวกลับเว้นแต่จะมีคนอยากอยู่ต่อ เพราะอีกไม่นานเขาต้องสร้างโรงเรียนให้ทุกเมืองอยู่แล้วตอนนี้แค่สอนวิชาความรู้ที่ทำให้เอาตัวรอดง่ายขึ้นเท่านั้น
ทั้งความรู้จากเรนิสกับโอเมก้า 5 คนที่ถูกส่งตัวมา เมืองนี้ต้องพัฒนาได้ไวแน่ เพราะ 1 ใน 5คนก็มีคนที่ใช้เวทไม้ได้อยู่ ยังไงเวทไม้ก็สามารถเอามาสร้างบ้านได้แถมไม่สิ้นเปลืองทรัพยากรด้วย เพราะไม่จำเป็ต้องตัดไม้เองมันเป็ไม้ที่สร้างขึ้นมาจากพลังเวทภายในตัว
ทั้งแข็งแรงกว่าคงทนกว่า เนื้อไม้สวยกว่า แค่คิดเรนิสก็น้ำลายไหลแล้ว!! แบบนี้ก็น่าจะทำส่งออกไปขายได้นิ!!
ในขณะที่เรนิสกำลังจะหันหลังกลับเขาก็ได้ยินเสียงเรียกดังขึ้น
“เดี๋ยวก่อน!!”มารันวิ่งกระหืดกระหอบตรงมาที่เรนิส
“อ่าว มารันมีอะไรเหรอ”
หัวหน้าหมู่บ้านหนุ่มเกาหัวแกรกๆ“คือข้าอยากตามเ้าไปด้วย”
เรนิสอ้าปากค้าง“ห้ะ! หมายความว่าไงแล้วตำแหน่งหัวหน้าหมู่บ้านของเ้าล่ะ?”
“อา...คือ..ข้าลาออกจากตำแหน่งแล้วข้ามีคนที่เตรียมไว้สำหรับขึ้นเป็หัวหน้าหมู่บ้านคนต่อไปแล้ว เขาคือจอร์จหรือก็คือคนที่เ้ารักษาั้แ่วันแรกที่มาถึงนั่นแหละเขาแข็งแกร่งรองจากข้าแต่เขาสามารถปกป้องทุกคนที่นี่ได้แน่นอน”เผลอ ๆตอนนี้อาจจะแข็งแกร่งกว่า เพราะจอร์จได้รับการสั่งสอนการใช้พลังจากราชินีโดยตรง
“ทำไมเ้าถึงทิ้งตำแหน่งหัวหน้าหมู่บ้านไปล่ะแถมไปกับราชินีโอเมก้าที่เ้าก็ไม่รู้ว่าจะดีหรือไม่ดีน่ะเหรอ”คนที่นี่น่ะแค่เป็โอเมก้าก็โดนปรามาสว่าไม่ได้เื่และไร้ประโยชน์แล้วการที่มารันขอตามไปด้วยเป็เื่ที่..น่าประหลาดใจ ออไม่นับสองหน่ออย่างคิวรันและเบริเวอร์นะ นั่นมันสถานการณ์บังคับ
มารันมีสีหน้าลำบากใจ“ข้ายอมรับ ข้าดูถูกเ้าข้าคิดว่าเ้าเป็แค่โอเมก้าจะทำอะไรได้แต่เ้าทำให้ข้าเห็นว่าเ้าทำอะไรได้มากกว่าที่คิด เ้ารักษาคนใกล้ตายให้หายได้โดยไร้รอยขีดข่วนล้มสัตว์ในป่าได้โดยไม่าเ็ และความรู้ที่เ้าสอนเด็กในหมู่บ้านตลอดสองอาทิตย์ที่อยู่ที่นี่มันมีประโยชน์มาก ไหนจะหมอทั้ง 5 คนที่เ้าส่งมาอีกข้าอยากติดตามเ้า เรียนรู้โลกภายนอก ที่มากกว่าป่าเล็ก ๆนี่”
“ข้ายินดีมารันเอาเป็ว่าต่อไปนี้เ้าจะมาเป็องครักษ์ของข้า”แน่อนอว่าต้องผ่านการฝึกพิเศษก่อนอะนะมารันแข็งแกร่ง เขารู้ สัตว์ในโลกนี้อันตรายมากแต่เขาก็รอดชีวิตมาได้และหาอาหารมาให้คนในหมู่บ้านได้กินทุกวันถึงแม้อาหารจะพอบ้างไม่พอบ้างแต่คน ๆเดียวดูแลคนทั้งหมู่บ้านก็เก่งมากแล้ว
แต่ยังไม่พอองค์รักษณ์ของเขาอย่างน้อยก็ต้องล้มสัตว์ในป่าได้อย่างสบาย ๆไร้รอยขีดข่วน และเป็หน้าที่ที่เขาต้องสอนเ้าตัวต่อจากนี้
ได้เวลากลับเมืองหลวงแล้ว!!
ออเขายังไม่บอกใช่ไหม จริง ๆเมืองหลวงที่ราชวังตั้งอยู่มีชื่อเดียวกับนามสกุลของราชวงศ์มันเป็เมืองที่ชาวบ้านต้องร่ำรวยจริง ๆถึงจะอยู่รอด ไม่งั้นจะจ่ายภาษีไม่ไหว เกรย์เวลคือชื่อของมัน เช่นเดียวกับนามสกุลที่เรนิสใช้อยู่
เมืองหลวงแบ่งพื้นที่กันค่อนข้างชัดเจนราชวัง 30 % คฤหาสน์ขุนนาง 30 % และบ้านเรือนชาวบ้านอีก40 %แค่ราชวังกับบ้านขุนนางก็กินพื้นที่ไปเกินครึ่งแล้ว...ยังดีที่เมืองหลวงไม่ค่อยมีคนมาอยู่มากนักถ้าไม่รวยจริง มันจึงไม่เคยมีปัญหาพื้นที่อยู่อาศัยไม่พอมาก่อน
หลังจากที่เรนิสเหยียบถึงวังยังไม่ทันได้ก้าวพ้นด้วยซ้ำเขาก็ได้ยินเสียงดังโหวกเหวกโวยวายมาจากทั่วทั้งปราสาท
เรนิสขมวดคิ้ว“เกิดอะไรขึ้นเนี่ย”
ขุนนางที่กำลังยืนประชุมกันอยู่ในโถงกลางเหลือบไปเห็นเรนิสเข้าพวกเขาจึงรีบกรูเข้ามาหาเรนิสอย่างไว
“องค์ราชินีแย่แล้วครับ!!”
“ท่านแม่ทัพตื่นขึ้นมาแล้ว!!”
“เขาโกรธมากและส่งจดหมายมาขู่ว่าจะเผาวังแล้วก่อฏ”
“ถ้าต้องรับใช้เขา ข้ายอมรับใช้ท่านดีกว่า ฮือ!!”
เดี๋ยวนะทำไมประโยคมันแปลก ๆ?
“ถึงเขาจะสูญเสียแขนและขาไปอย่างละหนึ่งข้างแต่พลังของเขาก็น่ากลัวมากอยู่ดีและถึงป้ายคำสั่งกองทัพจะอยู่ที่องค์ราชินีแต่ทหารก็ฟังแต่ท่านแม่ทัพ ฮึกเราจะทำยังไงดีครับ!!”
“ฮือ เราจะตายกันหมด”
“เราทำอะไรเขาไม่ได้เลย ทหารล้อมหน้าบ้านเขาไว้แม้แต่หนูซักตัวก็รอดเข้าไปไม่ได้ ถ้าไม่รีบจัดการเขาตอนที่ยังไม่หายดีล่ะก็พวกเราคือฝ่ายที่ต้องโดนกำจัดแน่ครับ!!!”
เรนิสกุมขมับแม่ทัพคนนั้นคงมีน้ำหนักในใจพวกทหารอยู่มากถึงขั้นที่ถึงเขาจะมีป้ายคำสั่งแต่ก็สั่งทหารพวกนั้นไม่ได้สาเหตุที่เขาโกรธขนาดนั้นมีหลายสาเหตุแต่เื่ที่นึกถึงเป็สิ่งสุดท้ายก่อนที่เขาจะสลบไปในาก็คงจะเป็ต้นเหตุของา...อดีตาาที่ม่องไปแล้วตอนนี้เขาก็น่าจะรู้แล้วว่าาานั่นตายไปแล้วงั้นเขาคงโกรธที่หลังจากาาไร้ความสามารถตายไป โอเมก้าอย่างเขาจะขึ้นมาปกครองเอง เลยคิดที่จะก่อฏคงกลัวว่าโอเมก้าจะปกครองไม่เป็จนออกมาเป็เหมือนอดีตาา
อย่างน้อยก่อฏแล้วยึดอำนาจมาเป็ของตัวเองแล้วบริหารให้ดีซะก็สิ้นเื่...นี่คือข้อสันนิษฐานความคิดของแม่ทัพคนนั้นเอาจริง ๆ ถ้าเป็แบบที่เขาคิดจริง ๆ แม่ทัพคนนั้นก็ไม่ต่างจากเรนิสเขาไม่ได้ขึ้นมาปกครองอย่างถูกต้องนัก เรนิสยึดอำนาจมาซึ่งตามปกติจะต้องดูว่าผู้สืบทอดคนไหนมีขุนนางสนับสนุนมากกว่ากันจากนั้นก็ดูคำตัดสินจากองค์าาอีกที แต่เรนิสข้ามขั้นไปเยอะเขายืมมือคนอื่นฆ่าาาจากนั้นก็ยึดอำนาจ ยังไงเ้าชายเรคก็ตายไปแล้วมันจะเหลืออะไรให้เลือกอีกล่ะ ถ้าปล่อยให้คิวรันเป็าาคิวรันก็ต้องฆ่าเขาก่อนอยู่ดี
แน่นอนแม่ทัพคนนั้นอาจจะกำลังทำแบบเดียวกันเพราะคิดว่าประเทศนี้มันไม่ไหวแล้ว
แต่มันไม่สำเร็จหรอกท่านแม่ทัพข้าจะบริหารประเทศนี้ให้ออกมาดีจนท่านไม่ก่อฏข้าจะทำเพื่อประชาชนและไม่นั่งกินนอนกินเหมือนอดีตาาให้เ้าอยากหักคอ แต่...จะทำยังไงให้หมอนี่เชื่อว่าข้าจะเป็ผู้ปกครองที่ดีล่ะ
เรนิสไม่้าฆ่าแม่ทัพการที่เขาทำให้ทหารเชื่อฟังขนาดนั้น สันนิษฐานได้ว่าเขาคงเป็คนดีพอสมควรและถ้ามันเป็อย่างที่มโนไว้เมื่อกี้ แม่ทัพก็แค่อยากให้ประเทศมันดีขึ้นแต่ผู้ปกครองมันโง่ไม่ไหวแล้วจึงก่อฏซะเลย
แล้วเขาจะฆ่าคนแบบนี้ลงได้ไงคนแบบเดียวกับตัวเอง อุดมการณ์เดียวกันอะนะ...ช้าก่อนไอ้ที่คิดไว้มันก็มโนเราไม่รู้ว่าความจริงแล้วแม่ทัพเป็คนยังไง และเป็คนดีตามที่คิดไว้รึเปล่า
เอาเป็ว่าเลิกมโนแล้วไปตัดสินเอาหน้างานจะดีกว่า..
“ข้าจะหาแม่ทัพที่คฤหาสน์ตระกูลราคินสัน”
“แต่มันอันตรายนะครับองค์ราชินี”
“เ้าโง่ ราชินีแข็งแกร่งจะตาย เขาต้องจัดการแม่ทัพบ้าเืนั่นได้แน่”
“ใช่ ๆ ตอนแรกนึกว่าจะตายซะแล้ว ยังดีที่องค์ราชินีกลับมาทัน”
เรนิสถึงกลับถอนหายใจมั่นใจเกินไปแล้ว แต่ที่พวกขุนนางพูดก็ไม่ผิดนัก ตอนนี้เรนิสอาจจะเป็คนที่พลังมากที่สุดในประเทศนี้ก็ได้
ชื่อ : เรนิสเกรย์เวล
สถานะ :ราชินีประเทศโซฟิโอล่า
พลังธาตุ : ดิน(Lv.60) น้ำ (Lv.60) ลม (Lv.60) ไฟ (Lv.60) น้ำแข็ง (Lv.60) แสง (Lv.60) ไม้ (Lv.60) มืด (Lv.60) มายา (Lv.60)
เสเน่ห์ : (Lv.18)[คุณสมบัติพิเศษ : อัตราการโดนปฏิเสธน้อยลง 15% บรรยากาศรอบตัวน่าหลงใหล(Lv.18)กลิ่นอายทรงอำนาจ (Lv.18)]
เพศ :โอเมก้า - ชาย
อายุ : 18
ปกติแล้วคนที่มีพลังระดับนี้อย่างน้อยต้องอายุประมาณ60-70ขึ้นไปแล้ว ถ้าร่างกายแข็งแรงก็ใช้พลังเวทได้ แต่ถ้าร่างกายอ่อนแอแต่มีพลังเวทเยอะก็ใช้ไม่ได้อยู่ดีอย่างเช่นอดีตาาเป็ต้น
“ท่านจะไปจริงๆเหรอครับ องค์ราชินี”รินดึงแขนเรนิสไว้ก่อนที่เขาจะออกจากวัง
“ถ้ารอให้แม่ทัพมาหาเราเองมีหวังไฟไหม้ปราสาทแน่ ได้ข่าวว่าเขามีธาตุไฟด้วยนะ”เรนิสยิ้มน้อยๆก่อนจะเดินออกไป เป็การบอกว่าเขาจะไม่เป็ไร
รินมองตามแผ่นหลังขององค์ราชินีไป...ข้าแค่จะบอกว่าอย่าเอาเขาถึงตายนะครับ แต่ช่างเถอะ องค์ราชินีใจดีจะตายว่าแล้วก็ยักไหล่แล้วเดินไปหาเนเน่กับวาวาที่รอฟังเื่เล่าขององค์ราชินีจากเขาอยู่ก็นะ สองคนนี้ไม่ได้ไปด้วยนิ ต้องเล่าให้ฟังให้หมด
เรนิสใช้วิธีบินมาที่ปราสาทตระกูลราคินสันแทนการนั่งรถม้าหรือเดินไปเขาเดาว่าแม่ทัพนั่นคงคอยลอบโจมตีอยู่ที่ไหนซักแห่ง เมื่อไปถึงเรนิสก็พบว่ามีทหารของกองทัพมากมายล้อมหน้าบ้านของแม่ทัพอยู่
ได้ยินมาว่าเขาพึ่งฟื้นจากอาการาเ็หลังจากหลับไปนานเป็เดือนคนที่หลับไปนานขนาดนั้นต้องไม่ได้กินข้าวอยู่แล้ว โลกนี้ไม่มีสายน้ำเกลือสักหน่อยดีแค่ไหนแล้วที่ยังไม่ตาย ฟื้นมาก็แผลงฤทธิ์ให้พวกขุนนางกลัวหัวหดขนาดนั้น
จากที่เดา...ไม่สิไม่ต้องเดาหรอก ตามที่ได้ยินจากรายงาน แม่ทัพคนนี้พิการแน่นอนทั้งมือและแขนขาดอย่างล่ะข้าง แต่ก็ยังใช้พลังเวทได้สินะ....เอ้ะ เดี๋ยวนะหรือเขาจะฟื้นขึ้นมานานแล้ว แต่แกล้งทำเป็ว่าพึ่งฟื้น แล้วจริง ๆแผลหายดีแล้ว
เรนิสไม่ได้กลัวแม่ทัพคนนี้เขามั่นใจว่าสู้ได้แน่นอน แต่อย่างน้อยรู้เขารู้เราก็ดีกว่าเดินดุ่ม ๆเข้าไปสู้แบบไม่รู้อะไรเลยถึงที่รู้มันจะมโนเอาก็เถอะ
เรนิสมองเข้าไปในหน้าต่างของห้องๆหนึ่งในคฤหาสน์ พบชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาเส้นผมสีแดงค่อนไปทางดำกำลังหลับอยู่บนเตียงแขนข้างขวาและขาข้างซ้ายขาดมีผ้าพันแผลพันเอาไว้ ให้ตายเถอะ...ไม่เคยเห็นใครหล่อขนาดนี้มาก่อน
ไม่ ๆประเด็นคือจะเข้าไปหายังไงหน้าต่างมัน...เอ้าหน้าต่างไม่ได้ล็อค เค ไม่ต้องพังหน้าต่าง เรนิสบินเข้าไปทางหน้าต่างได้สำเร็จ
เรนิสขมวดคิ้วคงไม่มีใครคิดว่าจะมีคนบินเข้ามาทางหน้าต่างล่ะมั่ง แหงล่ะ! ใครมันจะไปเหมือนเขากัน
เมื่อเข้ามาได้แล้วเขาก็เกาหัวแกรกๆจะปลุกคนตรงหน้าดีหรือปล่อยให้นอนต่อยังไม่ทันได้คิดอะไรคนที่น่าจะหลับอยู่บนเตียงกับคว้ามือมาจับแขนเขาแน่นแล้วลืมตาขึ้น!! เรนิสใสะดุ้งโหยงแต่หนีไม่ได้เพราะโดนจับเอาไว้อยู่
“กลิ่นของเ้า..”เสียงแหบพร่าดังขึ้น
หือ..กลิ่นเหรอยังไม่ทันจะได้นึกอะไรออก เรนิสก็เริ่มมึน ๆหัว หายใจแรงขึ้นใบหน้าแดงก่ำ และอารมณ์ทางเพศพุ่งถึงขีดสุด เรนิสขาอ่อนลงไปกองกับพื้น...นี่เขาฮีทได้ยังไงกัน ก็กินยาแล้วนิตลอดมาไม่เคยมีปัญหานี้ถ้ากินยาแล้วทั้งกลิ่นและอาการฮีทจะไม่เกิดขึ้นถ้าไม่ใช่...คู่โชคชะตา
เรนิสหันไปมองคนบนเตียงที่ตอนนี้มีสภาพเดียวกันหายใจแรง หน้าแดงก่ำ และตรงนั้นมันโด่...สติสัมปชัญญะของทั้งคู่ขาดสะบั้น เรนิสถูกดึงเข้าไปฟัดทันทีและเขาไม่ได้ขัดขืน อารมณ์ความ้ามีมากเกินกว่าจะสนใจว่าเขากำลังทำกับใคร
เนื่องจากอีกคนกำลังาเ็ขาและแขนขาดอย่างละข้าง เรนิสจึงขึ้นคร่อมแทนเสียงคลางต่ำจากคนใต้ร่างบ่งบอกถึงความพอใจหรือโกรธก็ไม่ทราบ เสียงกระทบกันของเนื้อดังกึกก่องไปทั่วห้อง
และการมีอะไรใน่ที่ฮีทแถมยังเป็คู่โชคชะตา สิ่งที่เกิดขึ้นบ่อยที่สุดก็คือ knot….
เขาknot...หากถามว่าknotคืออะไรมันคือภาวะที่อัลฟ่ามีอารมณ์ถึงขีดสุดจนอวัยวะเพศล็อคติดกับช่องทางโอเมก้าหากฝืนดึงออกโอเมก้าจะเป็อันตราย เมื่ออวัยวะเพศล็อคติดกันแล้วน้ำเชื้อจะปล่อยออกมาต่อเนื่อง 3 ชั่วโมง...ไม่ต้องใ ใน่ 15นาทีแรกน้ำเชื้อจะถูกปล่อยออกมาเยอะแต่ถ้าผ่าน่นี้ไปได้มันจะออกมาแบบกระปิดกระปอยเว้นแต่บางคนที่กรรมพันธุ์เป็คนน้ำเชื้อเยอะ รวม ๆแล้วใน 3 ชม.จะได้น้ำเชื้อ 1แก้วเลยทีเดียว...และส่วนมากหากเกิดเหตุการณ์นี้
โอเมก้าจะท้อง...แต่ในโลกที่อัลฟ่าเป็ใหญ่โอเมก้าถูกข่มขืนมากมาย ส่วนมากมักจะทำแท้งหรือไม่ก็รอให้คลอดแล้วเอาไปทิ้งถ้าโชคดีอัลฟ่าก็รับเป็พ่อเด็กแต่ก็ต้องไปรอลุ้นอีกว่าถ้าเด็กคลอดออกมาเป็โอเมก้าเหมือนแม่หรือเป็อัลฟ่าเหมือนพ่อในกรณีที่คลอดออกมาเป็โอเมก้า 90% ถูกกำจัดแต่ถ้าเป็อัลฟ่าก็รอด
ถ้าถามว่าแล้วโอเมก้าที่ทำอาชีพขายตัวละออ ส่วนมากknotไม่ได้เกิดขึ้นบ่อยหรอกมักจะเกิดขึ้นกับคู่โชคชะตามากกว่า มีอะไรกันธรรมดากินยาห้ามครรภ์ก็ไม่เป็ไรแล้วแต่เกิด knot ขึ้นมา โอกาศท้อง 89%ส่วนมากก็กินยาให้แท้งเพราะพวกอัลฟ่าที่ไปหาความสำราญแบบนั้นคงไม่อยากรับภรรยาเป็นางโลม
เรนิสหลับไปั้แ่knot ยังไม่คลาย ก็นะ ถ้าท้องก็เลี้ยงดีซะอีกจะไม่ได้ต้องแต่งงานกับลูกขุนนางที่เอาแต่พูดให้เขาหาสามีทั้งวันถึงคนตรงหน้าจะไม่ใช่คนที่เขารัก แต่ก็เป็คู่โชคชะตาบางทีสักวันเราอาจจะรักกันก็ได้
หรือถ้าพวกเราไม่สามารถรักกันได้เขาก็แค่เป็แม่เลี้ยงเดี่ยว...
ทางด้านคนที่ปราสาท
เนเน่และวาวากระวนกระวายเดินไปมาไม่หยุดองค์ราชินีหายไปหลายชั่วโมงแล้ว องค์ราชินีหายไปหลายชั่วโมงแล้วป่านนี้ยังไม่กลับเลย ส่วนรินก็เครียดพอ ๆกับสองแฝด แถมพึ่งกลับมาจากการเดินทางไกลทั้งความเหนื่อยสะสมบวกกับความเครียดทำให้เ้าตัวดูอาการหนักกว่าเพื่อน
มารันซึ่งเป็คนมาใหม่ก็รู้สึกเป็ห่วงราชินีคนนี้ไม่แพ้กันเขาไม่รู้จักแม่ทัพคนนั้น แต่หลังจากได้เห็นสีหน้าของทุกคน เขาก็เริ่มคิดแล้วว่าแม่ทัพคนนั้นอาจจะเก่งกาจจนยื้อราชินีให้สู้ได้นานขนาดนั้น...ต้องไม่ธรรมดา
สุดท้ายก็คงต้องรอให้ถึงพรุ่งนี้เช้าก่อนถึงจะออกไปตามหาได้ตอนนี้ทุกคนเหนื่อยจนไม่ไหวแล้ว...