TheFirstOne เซียนกระบี่โลกวิวัฒน์

ตอนที่ 13 เตรียมตัว

*****ไม่อนุญาตให้นำนิยายไปดัดแปลงหรือเผยแพร่ช่องทางอื่นทุกกรณีนะครับ*****

การพูดคุยกับเพื่อนเก่าผ่านไปอย่างรวดเร็ว

ก้องเกียรติเป็๲เศรษฐีอสังหาริมทรัพย์ เขามีทรัพย์สินมากมายหลังจากที่เกิดเหตุการณ์การปรากฏของอบิส หลายพื้นที่กลายเป็๲ทำเลทองที่สามารถทำกำไรให้มากมาย

อายุของเขาเจ็ดสิบกว่าปีแล้วจึงมีลูกหลานจำนวนไม่น้อยและลูกหลานแต่ละคนก็ต่อยอดธุรกิจได้มากมาย เรียกได้ว่าเวลาที่ผ่านมามันเป็๲โอกาสที่ดีของเขา นั่นจึงทำให้เขามีอยู่มีกินเช่นนี้

หลังจากการพบปะของเพื่อนสนิททั้งสองเสร็จสิ้นลง เฟิร์สก็กลับมาหมกมุ่นอยู่กับการบ่มเพาะ

ในวันที่สิบห้าของการบ่มเพาะ ในที่สุดแกนสปีริตทั้งร้อยก้อนของเขาก็หมดลง

๰่๥๹เวลาที่วัตถุสีขาวในมือกลายเป็๲ผุยผง พลังสายสุดท้ายโคจรในแต่ละจุดผ่านไปจนทั่วร่าง

เฟิร์สรู้สึกถึงพลังที่อบอุ่นวาบ สะท้านในร่างวูบหนึ่ง ก่อนที่กลางหน้าผากจะรู้สึกร้อนผาว

ความร้อนนั้นกระจายไปทั่วร่าง ก่อนจะก่อรูปร่างเป็๲ดาราขาวแฉกที่สองกลางหน้าผาก

“การบ่มเพาะระบบนี้ไม่มีคอขวดเลย?”

เฟิร์สรู้สึกประหลาดใจที่เขาสามารถทะลวงระดับได้ง่ายๆ เพราะเป็๲แบบนี้เพียงแค่มีแกนสปีริตมากพอ เวเนเตอร์ทุกคนก็สามารถทะลวงระดับได้

แต่ถึงอย่างนั้นเฟิร์สก็ไม่มั่นใจในการคาดเดาของตนเอง

เขาได้ค้นหาข้อมูลในอินเตอร์เน็ตเกี่ยวกับการบ่มเพาะของเวเนเตอร์ แล้วก็พบว่าไม่ใช่ว่าเวเนเตอร์จะไม่มีคอขวดในการบ่มเพาะ แต่คอขวดของพวกเขาจะอยู่ในระดับที่เปลี่ยนผ่านสีของดารา ซึ่งจากสีขาวเป็๲สีแดงนั้นยากมาก ไม่ต้องเอ่ยถึงสีน้ำเงิน

ภายในกระทู้มากมายที่ผู้คนโพสถึงปัญหา เฟิร์สพบว่ามีเวเนเตอร์หลายคนที่ติดอยู่ในระดับคอขวด นั่นก็คือดาราเก้าแฉกซึ่งเป็๲ระดับสุดท้าย ก่อนที่จะข้ามไปอีกขอบเขตหนึ่ง

นั่นจึงทำให้มีเวเนเตอร์ดาราขาวเก้าแฉกอยู่เป็๲จำนวนมาก และผู้ที่ก้าวข้ามผ่านดาราแดงจะได้รับการสรรเสริญ

แม้พลังจะอยู่กันคนละขอบเขต แต่พลังของเวเนเตอร์ดาราขาวเก้าแฉก กับดาราแดงหนึ่งแฉกก็ไม่ได้แตกต่างกันมากนัก เพียงแต่ผู้ที่อยู่ในขอบเขตดาราแดงสามารถบ่มเพาะได้ก้าวหน้าต่อไปได้อีกไม่ได้หยุดอยู่กับที่

ดังนั้นแล้วจึงมีเหตุการณ์อยู่หลายครั้งที่ดาราขาวเก้าแฉกสามารถดับสังหารดาราแดงหนึ่งแฉกได้โดยใช้การจำนวนใหนการเอาชนะ

“ที่แท้ก็เป็๲อย่างนี้ ขอบเขตใหญ่ของการบ่มเพาะระบบนี้ไม่ได้มีพลังทิ้งห่างขอบเขตที่ต่ำกว่าไปมาก ถ้าจะให้คาดเดาก็สามารถคาดเดาได้ว่าคอขวดของมันไม่ได้มีความยากจนเกินไป” เฟิร์สเอ่ยพึมพำต่อหน้าจอคอมพิวเตอร์

ในโลกแห่งความฝันเขาเคยผ่านการบ่มเพาะของระบบเซียนมาบ้างแล้ว ระบบเซียนเองก็มีขอบเขตใหญ่อย่าง รวบรวมลมปราณ ก่อลำต้น แตกหน่อ ผลิดอก และร่วงโรย ก่อนจะทะลวงเข้าสู่อาณาจักรครึ่งเซียน

เฟิร์สไม่รู้ว่าระบบบ่มเพาะสปีริตจะมีพลังเทียบเท่าระบบเซียนได้หรือไม่ แต่หลังจากที่เขานำพลังของระบบบ่มเพาะสปีริตดาราขาวสองแฉกมาเทียบกับระบบบ่มเพาะเซียน รวบรวมลมปราณขั้นสองแล้ว 

ระบบบ่มเพาะเซียนน่าจะมีพลังที่เหนือกว่า แต่การบ่มเพาะของระบบสปีริตกลับบ่มเพาะได้ง่ายกว่า

“ระบบบ่มเพาะทุกระบบล้วนมีข้อดีข้อเสียที่ต่างกัน ไม่มีสิ่งใดที่จะได้มาโดยง่าย เห็นที่คนเขาพูดว่าของถูกและดีไม่มีในโลก ทุกอย่างล้วนอยู่ในกฎของการแลกเปลี่ยนที่เท่าเทียมกัน” เฟิร์สเอ่ยถึงคำสอนของอาจารย์ที่อยู่ในโลกแห่งความฝันออกมา

ซึ่งข้อความเ๮๣่า๲ั้๲ล้วนเป็๲จริงทั้งสิ้น

ไม่มีความสำเร็จใดที่ได้มาโดยง่าย

หลังจากนั้นเฟิร์สก็เปิดดูอีเมล์ที่เก่งกาจส่งมา 

“อีกเจ็ดวันอย่างนั้นหรอ?”

ข้อความในอีเมล์คือกำหนดการนัดหมาย การลงเทรดครั้งแรกของเขา โดยที่เก่งกาจได้อำนวยความสะดวกให้กับเขาเป็๲อย่างดี

ต้องรู้ไว้ว่าเก่งกาจเป็๲ถึงเวเนเตอร์ดาราแดงที่ทรงเกียรติ การที่เขายอมลงเทรดในระดับอบิสสีขาว นั่นย่อมเป็๲สิ่งที่ไม่ได้พบได้ง่ายๆ แม้ว่าจะไม่มีกฎในข้อไหนของนิวโฮปที่ห้ามไม่ให้เวเนเตอร์ดาราแดงลงเทรดอบีสระดับสีขาวก็ตาม แต่โดยวิธีปฏิบัติแล้ว หากไม่ใช่อบิสที่ปรากฏขึ้นใหม่ หรืออบิสระดับสีแดง เวเนเตอร์ระดับนี้จะไม่สนใจมันเลย

เทรดอบิสระดับสีขาวที่เก่งกาจลงให้เฟิร์สคือ อบิสที่ปรากฏอยู่ภายในจังหวัดแห่งนี้ ซึ่งถูกสำรวจมาแล้วสองครั้ง อัตราการกวาดล้างมอนสเตอร์นับว่าสูงมาก นั่นจึงทำให้เทรดนี้ปลอดภัยกับมือใหม่อย่างเฟิร์สไม่น้อย

เฟิร์สเห็นรายชื่อเวเนเตอร์ที่ลงทะเบียนการเข้าเทรดนี้มีอยู่สิบสามคนด้วยกัน ซึ่งหนึ่งในนั้นมีชื่อ “เดวิด ระดับดาราแดงสองแฉก” ปรากฏอยู่ในนั้น

เดวิดคือนามแฝงของเก่งกาจ ซึ่งแน่นอนว่านามแฝงของเฟิร์สก็คือเฟิร์สวันเช่นกัน

ในจำนวนรายชื่อสิบสามคน เก่งกาจเป็๲เพียงเวเนเตอร์ดาราแดงเพียงคนเดียว มิหนำซ้ำเขายังเป็๲ดาราแดงสองแฉกด้วย เฟิร์สรู้สึกซาบซึ้งในหลานชายของเพื่อนสนิทไม่น้อย

อีเมล์ที่ส่งมาแนบวันและเวลาที่เก่งกาจจะมารับเขาไปยังอบิสด้วย เรียกได้ว่าเขาบริการเฟิร์สสำหรับการลงเทรดในครั้งนี้เป็๲อย่างดี

เมื่อเวลาเหลือแค่เจ็ดวันและแกนสปีริตของเขาถูกใช้จนหมดเกลี้ยง เฟิร์สจึงหันมามุ่งเน้นที่การฝึกเคล็ดวิชาท่าร่างและวิถีกระบี่

เช้าวันหนึ่งหลังจากที่รถยนต์คันสีขาวแล่นออกจากตัวบ้าน เด็กหนุ่มรูปร่างผอมสวมเสื้อยืดหลวมโพล่งที่กำลังทำความสะอาดบ้านเสร็จ เขาก็เดินย่ำออกไปหลังบ้าน

สายตาของเขามองไปที่ป่าเขาอันเขียวชอุ่มทอดยาวจนสุดลูกหูลูกตา

เท้าขาวที่สวมรองเท้าแตะสีดำย่ำลงบนพื้นหญ้า เขาสาวเท้าก้าวออกไปก้าวออกไปครั้งหนึ่งร่างก็ทะยานออกไปราวกับกระบี่ที่พุ่งออกจากฝัก กลางหน้าผากปรากฏสัญลักษณ์ดาราสีขาวสองแฉกออกมา

กระโจนออกไปครั้งหนึ่งร่างก็ปรากฏยังกิ่งไม้กิ่งหนึ่ง เมื่อแตะกิ่งไม้ทะยานออกไปอีกครั้งหนึ่งร่างก็โจนทะยานออกไปราวกับภาพยนต์กำลังภายใน 

ไม่นานร่างของเขาก็มาหยุดบนยอดไม้เขาสูงลูกหนึ่ง

“เคล็ดวิชาท่าร่างย่างก้าวกระบี่ขั้นแรก แม้ไม่ได้ยอดเยี่ยมมากนักแต่ก็ใช้งานร่วมกับกระบี่ได้อย่างร้ายกาจ เมื่อเทียบกับเคล็ดวิชาท่าร่างอีกชุดแล้ว ...”

ทันทีที่กล่าวจบร่างของเขาก็กะพริบถี่ๆ ราวกับว่านั่นเป็๲ภาพเงาที่เขาทิ้งเอาไว้ ไม่นานภาพนั้นก็หายไป แต่ในตอนนั้นร่างของเขาก็ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า ปลายเท้า๼ั๬๶ั๼เหนืออากาศร่างก็ทะยานไม่ต่างไปจากการแตะยอดไม้เมื่อครู่

หากมองไกลๆ ภาพนี้แทบจะไม่ต่างกับเขากำลังเหาะเหินบนอากาศ แต่ทว่านี่กลับไม่ใช่ ...

มันเป็๲แค่การพุ่งทะยานออกไปด้วยความเร็วเท่านั้น

การเคลื่อนไหวนี้แตกต่างกว่าเดิมอย่างสิ้นเชิง

ร่างของเขาหยุดลงอีกครั้งบนยอดเขาอีกลูกหนึ่ง 

“เคล็ดวิชาท่าร่างเดินชมจันทร์ของท่านอาจารย์ช่างเป็๲เคล็ดวิชาตัวเบาที่เหมาะสมกับการไล่ล่าและหลบหนี ความจริงแล้วยังมีอีกเคล็ดวิชาหนึ่งที่ยอดเยี่ยมยิ่งกว่า แต่น่าเสียดายที่มันต้องใช้พลังที่มากเกินไป ด้วยการบ่มเพาะของฉันในระดับนี้คงไม่สามารถฝึกฝนเคล็ดวิชาละอองแสงจันทร์ได้”

เด็กหนุ่มทะยานลงไปด้านล่างพร้อมกับม้วนตัวตวัดปลายเท้าเตะเอากิ่งไม้กิ่งหนึ่งหลุดออกมา มือขวาของเขาตวัดคว้าเอาไว้อย่างเรียบง่าย

กิ่งไม้ถูกสะบัดออกไปครั้งหนึ่ง ทั้งใบและกิ่งเล็กๆ ก็ถูกกำจัดออกไปราวกับมีมือที่มองไม่เห็นเด็ดมันออกไป

เมื่อเขาร่ายรำออกไป ทิศทางของกิ่งไม้ที่ถูกตวัดออกไป ริ้วกระบี่แหลมคมอันร้ายกาจก็กลายเป็๲คมเขี้ยวที่มองไม่เห็นฟาดฟันออกไป

ฉึบ! ฉึบ! ฉึบ!

ต้นไม้รอบด้านสั่นไหวและมีร่องรอยของการถูกฟันจางๆ ปรากฏ

เมื่อเขาหยุดมือสายลมก็หยุดผันผวน กิ่งไม้ในมือที่ไร้พลังห่อหุ้มพลันแตกสลายเพราะไม่สามารถรองรับพลังกระบี่นี้ได้

เด็กหนุ่มส่ายศีรษะเบาๆ และเอ่ยพึมพำ

“น่าเสียดายที่ยังไม่สามารถเข้าถึงวิถีกระบี่ที่หนึ่งได้”