"ศิษย์พี่ใหญ่"
ดวงตาของเจียงเหยาเกอมึนงงเล็กน้อย แต่การพลิกผันอย่างฉับพลันและน่าในี้ ทำให้นางไม่อาจฟื้นสติได้จริงๆ
ถ้านางจำไม่ผิด ศิษย์พี่ใหญ่อยู่ระดับอาณาจักรกายาขั้นที่เก้าเมื่อสองเดือนก่อน
หรือว่าศิษย์พี่ใหญ่กำลังปิดบังอะไรอยู่?
"เ้าเป็อะไรไหม"
ลู่เสวียนลูบใบหน้าของเขา รอยยิ้มอ่อนโยนก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขาอีกครั้ง แตกต่างจากอารมณ์ก่อนหน้านี้อย่างสิ้นเชิง
"ข้าไม่เป็ไร"
เจียงเหยาเกอตกตะลึงไปครู่หนึ่ง ก่อนส่ายหน้า "ก่อนที่ท่านจะมา พวกเรายังไม่ได้ต่อสู้กับคนของนิกายหลงเซียง"
"ดีแล้ว"
ลู่เสวียนพยักหน้าเล็กน้อย
“ศิษย์พี่ใหญ่ นี่คือดอกหยุนเซียนห้าสีที่พวกเราพบเมื่อวานนี้!”
ทันใดนั้น ศิษย์หญิงคนหนึ่งก็เดินเข้ามา ดวงตาของนางสว่างขึ้น ในฝ่ามือของนางมีดอกไม้ห้าสีวางอยู่
แม้จะแยกตัวออกจากดิน แต่ก็ยังเต็มไปด้วยพลัง โดยเฉพาะกลิ่นหอมของดอกไม้ที่ทำให้สดชื่น
ได้กลิ่นแล้ว ก็ทำให้รู้สึกผ่อนคลายขึ้นมา
ในฐานะที่เป็ส่วนผสมหลักของเม็ดยาฉิงเซิน มูลค่าของดอกหยุนเซียนห้าสียังคงสูงมาก ไม่ต้องพูดถึงในอาณาเต๋า แม้แต่ในโลกภายนอกก็สามารถเรียกราคาที่น่าใได้!
“ถ้าไม่ใช่เพราะท่าน พวกเราคงไม่สามารถเก็บดอกหยุนเซียนห้าสีนี้ไว้ได้อย่างแน่นอนในวันนี้ ดังนั้นพวกเราจึงตัดสินใจมอบมันให้กับท่าน!”
ใบหน้าของศิษย์หญิงเปลี่ยนเป็สีแดงเล็กน้อย และนางก็วางดอกหยุนเซียนห้าสีไว้ในมือของลู่เสวียน
"นี้..."
ลู่เสวียนตกตะลึงไปครู่หนึ่ง
เขาไม่ได้คิดเลยว่าศิษย์เหล่านี้จะมอบดอกหยุนเซียนห้าสีอันล้ำค่าให้กับเขา
[นี่เป็โอกาส ท่านจะได้รับการชดเชยคริติคอล!]
ทันใดนั้น เสียงของระบบก็ดังขึ้นในใจเขา
นี่เป็โอกาสด้วยหรือไม่?
เมื่อได้ยินเสียงของระบบ ลู่เสวียนก็ใ จากนั้นเขาก็ตอบสนอง
ใช่! มันจะไม่ใช่โอกาสได้อย่างไร นี่คือดอกหยุนเซียนห้าสีนะ!
แต่มีคนอื่นให้เขาแล้ว เขาก็ส่งกลับ มันรู้สึกเหมือนแย่นิดหน่อย
ด้วยการไอเล็กน้อย ลู่เสวียนจึงนำดอกหยุนเซียนห้าสีกลับคืนไปไว้ในมือของศิษย์หญิง และกล่าวอย่างจริงจังว่า “เ้าไม่จำเป็ต้องมอบให้ข้า ดอกไม้นี้ไม่มีผลอะไรกับข้ามากนัก”
“เ้าควรเก็บไว้ใช้เอง แม้ว่าเ้าจะไม่้ามัน เ้าสามารถนำไปหอกิจการเพื่อแลกกับทรัพยากรการฝึกตนจำนวนมากได้”
“นอกจากนี้ นี่คือสิ่งที่เ้าได้รับมาจากการต่อสู้กับนิกายหลงเซียงเมื่อวานนี้ ข้าจะรับได้อย่างไร?”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ ศิษย์ทุกคนต่างก็มีสีหน้าประหลาดใจ
เขาช่วยชีวิตพวกเขาไว้ก่อนหน้านี้ แต่กลับไม่้าอะไรตอบแทนแม้แต่น้อย พวกเขาช่างมีศิษย์พี่ใหญ่ที่ดีจริงๆ
เมื่อเจียงเหยาเกอได้ยินมัน การแสดงออกที่วูบไหวก็ปรากฏขึ้นมาบนใบหน้าของนาง
นี่คือดอกหยุนเซียนห้าสี ไม่ใช่พืชจิติญญาธรรมดา
แม้ว่าจะไม่ได้ใช้มันในการปรุงยา แต่ก็สามารถได้กลิ่นของมันได้ทุกวัน และสามารถมั่นใจได้ว่าลานบ้านจะปราศจากความชั่วร้ายจากภายนอก
แต่ศิษย์พี่ใหญ่ปฏิเสธโดยตรงและไม่ยอมรับมัน
สิ่งนี้ทำให้เจียงเหยาเกอนึกถึงเมื่อสองเดือนที่แล้ว
ในห้องโถงใหญ่ของผู้นำนิกาย ลู่เสวียนมอบเม็ดยาเทียนหยวนให้กับนาง
"ปรากฎว่ายังมีคนแบบนี้อยู่ในโลกนี้..."
เจียงเหยาเกอเม้มริมฝีปากของนางและมองไปที่ลู่เสวียนด้วยความเป็ประกายที่อธิบายไม่ได้ในดวงตาของนาง
ในเวลานี้ แสงอาทิตย์กำลังตกลงมาบนลู่เสวียนราวกับสายฝน ทำให้เขาดูอ่อนโยนมาก
[ติ๊ง!]
[มอบโอกาสประสบความสำเร็จ!]
[ทริกเกอร์การชดเชยคริติคอลยี่สิบเท่า!]
[ได้รับ : ดอกหยุนเซียนเจ็ดสี x1]
เสียงของระบบในใจเขาดังขึ้น
เมื่อได้ยินเช่นนี้ ลู่เสวียนก็ตกตะลึงเล็กน้อย
ฮะ?
ครั้งนี้ค่าตอบแทนต่างจากครั้งก่อน เขาคิดว่าคริติคอลยี่สิบเท่าจะต้องได้รับดอกหยุนเซียนห้าสี x20 เสียอีก
“ระบบ เกิดอะไรขึ้น?”
ลู่เสวียนถาม
[ในกรณีที่มีมูลค่าเท่ากัน ระบบจะเลือกค่าตอบแทนที่มีมูลค่าสูงกว่าโดยอัตโนมัติ]
อย่างนี้เอง
ลู่เสวียนเข้าใจแล้ว
พูดง่ายๆ ก็คือ มูลค่าของดอกหยุนเซียนห้าสี x20 นั้นเท่ากับดอกหยุนเซียนเจ็ดสีหนึ่งดอก ซึ่งระบบได้เลือกอย่างหลังโดยอัตโนมัติ
แน่นอนว่าลู่เสวียนสามารถขอยี่สิบดอกได้ เพียงแค่พูดคุยกับระบบ
แต่ลู่เสวียนจะทำเื่โง่ๆ แบบนั้นได้อย่างไร?
แม้ว่ามูลค่าจะไม่แตกต่างกันมากนัก แต่แบบหลังหายากกว่าและสามารถใช้เป็ส่วนผสมหลักของเม็ดยาระดับสูงได้ ดังนั้นราคาในตลาดจึงสูงกว่า!
[เนื่องจากความจริงที่ว่าโฮสต์ได้มอบโอกาสได้สำเร็จสองครั้ง ฟังก์ชันย่อยของระบบจึงเปิดขึ้นเป็พิเศษ]
ระบบยังคงดำเนินต่อไป
“ฟังก์ชั่นย่อย?”
ลู่เสวียนรู้สึกสงสัยขึ้นมาทันที “บอกข้ามาดีๆ”
ดูเหมือนว่าระบบของเขายังไม่ได้เปิดฟังก์ชั่นทั้งหมดให้เขา
[ภายในสิบลี้จากโฮสต์ ถ้ามีโอกาส ระบบจะให้คู่มือโอกาส!]
[นอกจากนี้ เมื่อจำนวนของโอกาสที่โฮสต์มอบให้คนอื่นเพิ่มขึ้น ขอบเขตก็จะค่อยๆ ขยายออกไป]
เมื่อได้ยินเช่นนี้ หัวใจที่สงบแต่เดิมของลู่เสวียนก็สั่นไหวขึ้นมาทันที
มันเป็ตัวชี้ทางของโอกาส!
ฟังก์ชั่นนี้ยอดเยี่ยมเกินไปแล้ว
เหตุผลที่เรียกว่า 'โอกาส' เพราะมันหายากและยากที่จะได้พบ!
ถ้าอยากพบโอกาส จะต้องเป็คนที่โชคดีมากๆ!
ั้แ่แรกเกิดจนถึงปัจจุบัน ลู่เสวียนได้พบมันเพียงสองครั้ง ครั้งแรกคือเม็ดยาเทียนหยวน และอีกครั้งคือดอกหยุนเซียนห้าสีในตอนนี้!
หากเขาได้รับคำแนะนำโดยบังเอิญ ความน่าจะเป็ที่เขาจะได้พบกับโอกาสนั้นจะเพิ่มขึ้นอย่างมาก!
“ศิษย์พี่ใหญ่ ท่านกำลังคิดอะไรอยู่”
เสียงมาถึงหูของเขา ซึ่งทำให้ลู่เสวียนฟื้นคืนสติ
"ไม่มีอะไร"
ลู่เสวียนยิ้มเล็กน้อย จากนั้นก็มองไปที่ทุกคน กล่าวว่า "เื่นี้จบแล้ว ไปเถอะ"
"ขอรับ/เ้าค่ะ"
เหล่าศิษย์โค้งคำนับและจากไปทีละคน
“หากเ้ามีคำถามเกี่ยวกับการฝึกตน เ้าสามารถมาหาข้าได้”
ลู่เสวียนเหลือบมองเจียงเหยาเกอและกล่าวด้วยรอยยิ้ม
แม้ว่าความก้าวหน้าในการฝึกตนของเจียงเหยาเกอจะเร็วมากในตอนนี้ แต่เขาเข้านิกายเร็วกว่าเจียงเหยาเกอสิบปี และความเข้าใจของเขาเกี่ยวกับทักษะการต่อสู้ของนิกายนั้นลึกซึ้งกว่าเจียงเหยาเกอมาก
"ขอบคุณศิษย์พี่ใหญ่"
เจียงเหยาเกอพยักหน้า
"ไม่ใช่เื่ใหญ่"
เมื่อมองย้อนกลับไป ลู่เสวียนก็หันหลังและเดินไปทางซ้าย
เขาต้องรีบไปลองใช้ฟังก์ชั่นของระบบที่เพิ่งเปิดใหม่เพื่อดูว่ามีโอกาสใหญ่ที่ผู้ก่อตั้งนิกายเหลือทิ้งไว้หรือไม่!
จบบทที่ 5
1K
