หลงเซ่าโหยวยืนอยู่บนเวทีกวาดสายตามองไปยังคนอื่นๆ สุดท้ายสายตาก็หยุดลงบนตัวหลงห่าวเทียน
เพื่อให้ตนได้รับตำราฝึกวิชาสองเล่มหลงห่าวเทียนลอยขึ้นไปยืนอยู่บนเวที
“พี่โหยว งั้นก็เริ่มกันเลย” หลังจากพูดจบเขาก็พุ่งเข้าไปหาหลงเซ่าโหยว
พวกเขาทั้งคู่มีพลังระดับชีพัขั้นที่ห้าทันใดนั้น การต่อสู้ก็ได้เริ่มขึ้น
“หมัดลงทัณฑ์”
“หมัดลงทัณฑ์”
บนเวทีมีะเิพลังสองระลอกสองคนแยกออกจากกัน ที่ผ่านมาหลงห่าวเทียนเป็คนไม่ชอบพูดแต่วันนี้เขาใช้พละกำลังขั้นที่ห้าออกมาอย่างเต็มที่ไม่ได้ดูด้อยไปกว่าหลงเซ่าโหยวเลยสักนิด กลับกัน หมัดนี้ทรงพลังอย่างหาใดเปรียบแทบจะเทียบเท่าพลังขั้นที่หกแล้ว
“ไม่เบานี่ ปกติเราอยู่ด้วยกัน นึกไม่ถึงเลยว่าเ้าจะซ่อนพลังของตัวเองไว้”
หลงเซ่าโหยวประหลาดใจไม่กล้าประมาทการโจมตีของหลงห่าวเทียน
“เซ่าโหยว เ้าต้องนึกไม่ถึงแน่ความจริงข้าแอบฝึกวิชาหมัดสายฟ้าแปดทิศมาบ้างแล้ว เพื่อให้ได้วิชาต่อสู้สองเล่มนั้นครั้งนี้ข้าไม่มีทางยอมแพ้”
ครู่ต่อมาร่างพวกเขาสองคนก็ฟาดฟันใส่กัน
“หมัดลงทัณฑ์”
“หมัดสายฟ้าแปดทิศ”
หลงอวี่ซีที่อยู่เบื้องล่างเห็นแล้วก็นึกในใจ“นึกไม่ถึงจริงๆ ว่าเ้าหลงห่าวเทียนจะใช้หมัดสายฟ้าแปดทิศได้แล้ว ไม่แน่วันนี้เซ่าโหยวอาจเสียเปรียบ”
เมื่อหมัดสายฟ้าแปดทิศปรากฏคนที่อยู่รอบข้างสนามประลองต่างก็เชยชม
ผู้าุโแห่งตระกูลหลงมองการต่อสู้ของทั้งสองด้วยความพอใจเพื่อความปลอดภัยผู้ที่มีพลังชีพัขั้นที่หกเท่านั้นจึงสามารถฝึกวิชาหมัดสายฟ้าแปดทิศแต่ก็มักมีหนุ่มมากพร์ที่สามารถฝึกวิชาเหนือพลังที่มีขอแค่ไม่กลัวที่จะฝึกเป็พอ
หลงห่าวเทียนที่อยู่บนเวทีใช้หมัดสายฟ้าแปดทิศโจมตีติดต่อกันสามครั้งมันอยู่เหนือความคาดหมายของทุกคนแล้ว
เป็อย่างที่คิดเมื่อหลงห่าวเทียนใช้หมัดสายฟ้าแปดทิศ ร่องรอยของหลงเซ่าโหยวปรากฏทันทีหน้าผากเต็มไปด้วยเหงื่อ
ภายใต้การขับเคลื่อนจากพลังปราณพละกำลังที่หลงห่าวเทียนแสดงออกมามันมากกว่าเขาเป็เท่าตัว
“ตูม!” หมัดสุดท้าย และเป็หมัดสายฟ้าแปดทิศครั้งที่สี่เผยความน่ากลัวออกมา ซัดหลงเซ่าโหยวกระเด็นลงจากเวที
ผู้าุโทุกคนที่อยู่บนเวทีลุกขึ้นพรวดทุกคนยืนแข็งค้าง มองไปยังหลงห่าวเทียนที่มีพร์สูง
หลงอวี่ซีอยู่ด้านล่างเวทีแววตาเจือความเ็า น้องชายของตนเองมาถึงจุดนี้ได้ก็ถือว่าเก่งมากแล้วนางพูดปลอบใจ
หลงห่าวเทียนมองหลงเซวี่ยซางที่ยืนอยู่้าและใบหน้าประกายความพอใจ
หลงห่าวเทียนยืนอยู่บนเวทีรอบด้านมีเสียงปรบมือดังสนั่นประดุจเสียงฟ้าผ่าทุกคนในตระกูลมองการประลองนี้อย่างตั้งใจ
ตอนนี้คนสุดท้ายในตระกูลที่เหลือก็คือหลงอวี่ซี หลงอวี่ซีฝึกวิชาหมัดสายฟ้าแปดทิศในหอดาราจนสำเร็จแล้วส่วนหมัดมายายังมีบางส่วนที่นางไม่เข้าใจ
ฉะนั้นนางจึงลอยขึ้นไปบนสนามประลอง
“พี่ใหญ่ หรือท่านจะสู้กับข้าจริงหรือ ข้าไม่ต้องสู้กับท่านแล้วยอมแพ้ไปเลยดีกว่า”
หลงอวี่ซีหัวเราะ“ห่าวเทียน แม้เ้ากับเซ่าโหยวจะสนิทกัน แต่เพราะเหตุใดจึงซ่อนระดับพลังของตนเล่านี่คือสิ่งที่เ้าทำผิดวันนี้ข้ากับน้องชายจะต่อสู้กับเ้าอย่างผ่าเผยต่อหน้าผู้าุโทุกท่านสักครั้งให้ข้าได้เห็นพละกำลังที่แท้จริงของเ้าหน่อยเถิดดูสิว่าหมัดสายฟ้าแปดทิศของเ้าร้ายกาจ หรือว่าข้าที่ร้ายกาจมากกว่า”
หลงห่าวเทียนยิ้ม“งั้นก็ได้ ข้าที่เป็น้องชายคงต้องเชื่อฟังคำสั่ง ถือเป็การเคารพพี่สาว”
“หมัดสายฟ้าแปดทิศ” หลงห่าวเทียนรวมพลังปราณไว้ที่ฝ่ามือทันใดนั้นก็ะเิรังสีที่น่าเกรงขาม
“หมัดสายฟ้าแปดทิศ” หมัดที่มาจากพลังขั้นที่หกของหลงอวี่ซีคล้ายเป็ร่มคันใหญ่ที่ห่อหลงห่าวเทียนไว้ตรงกลาง
“จำไว้นะ หมัดสายฟ้าแปดทิศคือหมัดที่มาจากฝ่ามือแปดทิศที่ว่าก็คือพลังสายฟ้าจากแปดทิศที่มาจากคนละทิศทาง ส่งหมัดออกไปทันทีทุกหมัดเร็วดั่งสายฟ้า รังสีพลังมหาศาล ทุกหมัดทรงพลังกว่าเดิม”
“ข้ารู้แล้ว”
“งั้นก็ดี เข้ามาใหม่” หลงอวี่ซีสั่งสอนหลงห่าวเทียนต่อหน้าผู้าุโทุกคนเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทำให้ทุกคนประหลาดใจมาก มองทุกหมัดที่ส่งออกไปรังสีน่าเกรงขาม แม้กระทั่งคนที่อยู่เบื้องล่างยังใ
“ตูม!” หมัดสุดท้าย หลงอวี่ซีะเิพลังระดับชีพัขั้นที่หกออกมาห้วงอากาศดังไปด้วยเสียงสายฟ้า
หลงห่าวเทียนถูกกระแทกร่วงลงจากเวที
“ห่าวเทียน พลังของเ้าในตอนนี้ก็ไม่เลวแล้วเมื่อไรที่ข้าฝึกหมัดมายาสำเร็จ ค่อยสั่งสอนเ้าอีกครั้งตอนนี้พวกเราต่างก็ทำเกินไปแล้ว”
เพราะเมื่อครู่หลงอวี่ซีเห็นความไม่พอใจจากแววตาของบิดาเล็กน้อย
พวกเขาฝึกฝนบนเวทีมันไม่ใช่การประลองั้แ่แรกแล้ว แต่เป็การฝึกฝนและเรียนรู้ไปพร้อมกันไม่นานหลงอวี่ซีก็ตระหนักได้ถึงข้อนี้
นี่คือความผยองที่มาจากพละกำลังหากเป็คนอื่น เกรงว่าคงถูกผู้าุโแห่งตระกูลหลงจัดการแล้ว
ต่อให้เป็เช่นนั้นแต่รอบด้านก็ยังมีเสียงปรบมือดังสนั่น หลงห่าวเทียนที่อยู่ด้านล่างแววตาเต็มไปด้วยความอิจฉา
“หลงห่าวเทียน ที่เ้าซ่อนพละกำลังของตัวเอง ก็เพื่อเอาชนะข้าอย่างงั้นหรือ?ทำให้ข้าขายหน้าต่อหน้าผู้ใหญ่ทุกท่าน” แม้จะบอกว่ายอมรับได้แต่ในใจก็เต็มไปด้วยความไม่พอใจ
หลงอีมองหลงอวี่ซีที่กำลังดีใจบนเวทีเขาก็ยินดีกับนางด้วย บุตรสาวของพี่ใหญ่มีพร์สูงเช่นนี้ มีหรือจะไม่ยินดีเพียงแต่เมื่อครู่เขากังวลว่าถ้าหลงเหยียนปรากฏตัวจริงๆ หลงเหยียนจะทำอย่างไรได้ยินมาว่า สิบวันก่อนหลงเหยียนได้ลั่นวาจาไว้ อีกสิบวันจะกลับมาเอาคืนแต่ตอนนี้ดูเหมือนหลงเหยียนคงไม่กลับมาแล้ว
ผู้ชนะปรากฏผู้ที่ชนะการประลองยุทธ์ในครั้งนี้คือหลงอวี่ซีซึ่งอยู่ในการคาดการณ์ของทุกคนั้แ่แรกแล้ว
ผู้นำทั้งสองตระกูลผู้ใหญ่ทั้งหมดในงานประลองต่างก็ลุกขึ้นยืน ปรบมือเยินยอหลงอวี่ซียิ่งไม่ต้องพูดถึงผู้าุโแห่งตระกูลหลง ในนั้นมีเพียงสองคนที่ไร้รอยยิ้ม
คนหนึ่งคือหลงจ้านที่เสียบุตรชายไปส่วนอีกคนก็คือเซียวกงเป้า บิดาเซียวปิงหลานที่ถูกหลงเหยียนตัดอวัยวะบางส่วนไป
งานประลองยุทธ์จบลงแล้วแต่ก็ยังไม่พบเงาของหลงเหยียน
เซียวกงเป้านึกในใจด้วยความโมโห“ดูเหมือนเขาจะขี้ขลาดอย่างที่คิดไว้ หากให้ข้ารู้ว่าเ้าหมอนั่นทำร้ายลูกข้าข้าจะฉีกมันเป็ชิ้นๆ”
เซียวกงเป้ากัดฟันกรอดส่วนหลงจ้านก็โมโหจนแทบคลั่ง หลงเอ้าอวีตายอย่างคลุมเครือตอนนั้นเขาได้ยินเซียวกงเป้าพูดแค่ว่าเห็นเงาคนผ่านไป คล้ายเป็หลงเหยียน
เวลานี้ผู้าุโแห่งตระกูลหลงทะยานลงมาจากแท่นสูงสามเมตรมองทุกคนที่อยู่ด้านหน้าแล้วยิ้มอย่างพอใจ
ผู้าุโมาถึงสนามประลองมองหลงอวี่ซี จากนั้นก็หยิบตำราฝึกวิชาสองเล่มออกมา เล่มหนึ่งคือหมัดสายฟ้าแปดทิศส่วนอีกเล่มคือหมัดมายา
วิชาสองเล่มนี้ล้วนเป็วิชาการต่อสู้ขั้นสูงในระดับทองคำ
ตำราสองเล่มนั้นดึงดูดสายตาผู้คนเป็อย่างมากเหล่ามหาอำนาจน้อยใหญ่ต่างก็จับจ้อง
ผู้าุโตระกูลหลงมองหลงอวี่ซีด้วยความชื่นชม“เสี่ยวซี เ้าทำให้ข้าพอใจมาก ข้าขอชื่นชมเพราะตระกูลหลงของเรามีเด็กอัจฉริยะอย่างเ้าจึงจะทำให้ตระกูลหลงของเราสืบทอดต่อไปได้ ช่วยให้ตระกูลหลงของเราไม่ล่มสลาย ตอนนี้วิชาสองเล่มนี้มอบให้เ้า ถึงแม้เ้าจะบรรลุวิชานี้ไปบางส่วนแล้วแต่ก็ยัง้าสร้างความมั่นคงให้กับพลังอีก เ้าต้องรีบเลื่อนระดับพลังของตัวเอง”
ได้รับคำเชยชมจากผู้าุโเรียกได้ว่ามันเป็ความปีติยินดีสูงสุดในชีวิตเลยก็ว่าได้และสิ่งที่นางต้องทำในวันนี้ คือรีบเลื่อนระดับพลังของตนกลายเป็ผู้นำสูงสุดในคนรุ่นเดียวกันให้ได้
หลงอวี่ซีตื่นเต้นมากนางคุกเข่าลง ยกมือทั้งสองข้างขึ้นสูงเหนือหัวแล้วมองผู้าุโแห่งตระกูล
“ขอบพระคุณท่านปู่ ข้ารับรองว่าจะพยายามให้มากยิ่งขึ้นไม่ให้เสียแรงที่ท่านหล่อเลี้ยงทุกคนมา”
ด้านล่างสายตาของหลงหยุนฉีแลดูปวดร้าว
“พี่เหยียน หรือท่านจะไม่กลับมาแล้วจริงๆหลังจากวันนี้ข้าจะไม่เจอท่านแล้วหรือ ท่านเคยบอกว่าต้องกลับมาชิงตำราสองเล่มนี้ให้ได้มิใช่หรือมันเป็ถึงความฝันของท่านเชียวนะ” หลงหยุนฉีรู้สึกสับสน
นางหวังอยากเจอเขาเป็ครั้งสุดท้ายแต่ก็กลัวว่าเขาจะกลับมาจริงๆ เพราะมีหลายคนกำลังรอคิดบัญชีเขาอยู่
“ไม่แน่ ตอนนี้พี่เหยียนอาจใช้ชีวิตที่เรียบง่ายกับหญิงคนนั้นแล้วก็ได้เหอะ!” เมื่อนึกถึงเื่นี้ นางก็หน้าแดงเล็กน้อย รู้สึกโมโหมากจนเกินทน
ถึงกระนั้นเมื่อได้ยินผู้าุโแห่งตระกูลหลงวิพากษ์วิจารณ์ถึงคนอายุน้อยในตระกูลขณะที่พูดถึงหลงหยุนฉี เขายังชมนางด้วย ทำให้นางรู้สึกดีใจขึ้นมาก
ขณะที่ผู้าุโแห่งตระกูลหลงกำลังจะมอบตำราให้หลงอวี่ซีนั้น
ทันใดนั้นบนท้องฟ้าก็มีเสียงคำรามดังขึ้น
“ช้าก่อน...” ทุกคนต่างก็หันไปมองบนหลังคาสูงของตระกูลหลง ทันใดนั้นรอยยิ้มของพวกเขาก็หยุดชะงัก จ้องชายหนุ่มตรงหน้าด้วยความประหลาดใจหลงอีลุกขึ้นยืน แววตาเต็มไปด้วยความดีใจ
--------------------
26K
![[จบ] ย้อนเวลามาเป็นเศรษฐินีผู้มั่งคั่งร่ำรวย](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1713323917_26994060.webp)
